ਤਦ੍ਧੈਤਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਉਵਾਚ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰ੍ਮਨਵੇ ਮਨੁਃ ਪ੍ਰਜਾਭ੍ਯਃ ਆਚਾਰ੍ਯਕੁਲਾਦ੍ਵੇਦਮਧੀਤ੍ਯ ਯਥਾਵਿਧਾਨਂ ਗੁਰੋਃ ਕਰ੍ਮਾਤਿਸ਼ੇषੇਣਾਭਿਸਮਾਵृਤ੍ਯ ਕੁਟੁਮ੍ਬੇ ਸ਼ੁਚੌ ਦੇਸ਼ੇ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਮਧੀਯਾਨੋ ਧਰ੍ਮਿਕਾਨ੍ਵਿਦਧਦਾਤ੍ਮਨਿ ਸਰ੍ਵੈਨ੍ਦ੍ਰਿਯਾਣਿ ਸਂਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਪ੍ਯਾਹਿꣳਸਨ੍ਸਰ੍ਵ ਭੂਤਾਨ੍ਯਨ੍ਯਤ੍ਰ ਤੀਰ੍ਥੇਭ੍ਯਃ ਸ ਖਲ੍ਵੇਵਂ ਵਰ੍ਤਯਨ੍ਯਾਵਦਾਯੁषਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਲੋਕਮਭਿਸਂਪਦ੍ਯਤੇ ਨ ਚ ਪੁਨਰਾਵਰ੍ਤਤੇ ਨ ਚ ਪੁਨਰਾਵਰ੍ਤਤੇ
ਇਹੀ ਗਿਆਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਨੇ ਮਨੂ ਨੂੰ, ਤੇ ਮਨੂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਨੂੰ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਗੁਰੂ ਦੇ ਘਰੋਂ ਵੇਦ ਪੂਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੜ੍ਹ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸਭ ਫਰਜ ਪੂਰੇ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸੁੱਚੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਆਪ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਸੱਚੇ ਰਾਹ ਤੇ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿਚ ਟਿਕਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਜੇਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਉਮਰ ਇੰਝ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ, ਮੁੜ ਕੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।