ତꣳ ହ ପ୍ରଵାହଣୋ ଜୈଵଲିରୁଵାଚାନ୍ତଵଦ୍ଵୈ କିଲ ତେ ଶାଲାଵତ୍ଯ ସାମ ଯସ୍ତ୍ଵେତର୍ହି ବ୍ରୂଯାନ୍ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତେଦିତି ହନ୍ତାହମେତଦ୍ଭଗଵତୋ ଵେଦାନୀତି ଵିଦ୍ଧୀତି ହୋଵାଚ
ତେବେ ପ୍ରବାହଣ ଜୈବଲି, ଶାଳାବତ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଶାଳାବତ୍ୟ, ତୁମର ସାମ ସୀମିତ; ଏହି ମହୁର୍ତ୍ତରେ ଏହା କହିଥାନ୍ତୁ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯିବ।' 'ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯାଉ,' ସେ କହିଲେ। 'ଭଲ, ମୁଁ ଏହିକଥା ମହାନଙ୍କୁ ଜାଣେ,' ସେ କହିଲେ। 'ଜାଣ,' ସେ କହିଲେ।
ଅସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ କା ଗତିରିତ୍ଯାକାଶ ଇତି ହୋଵାଚ ସର୍ଵାଣି ହ ଵା ଇମାନି ଭୂତାନ୍ଯାକାଶାଦେଵ ସମୁତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତ ଆକାଶଂ ପ୍ରତ୍ଯସ୍ତଂ ଯନ୍ତ୍ଯାକାଶୋ ହ୍ଯେଵୈଭ୍ଯୋ ଜ୍ଯାଯାନକାଶଃ ପରାଯଣମ୍
'ଏହି ଲୋକର ଗତି କ'ଣ?' 'ଆକାଶ,' ସେ କହିଲେ। 'ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଆକାଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଆକାଶକୁ ଫେରିଯାନ୍ତି; ଆକାଶ ସେମାନଠାରୁ ବଡ଼, ଆକାଶ ହେଉଛି ସମସ୍ତଙ୍କର ଶେଷ ଆଶ୍ରୟ।'
ସ ଏଷ ପରୋଵରୀଯାନୁଦ୍ଗୀଥଃ ସ ଏଷୋଽନନ୍ତଃ ପରୋଵରୀଯୋ ହାସ୍ଯ ଭଵତି ପରୋଵରୀଯସୋ ହ ଲୋକାଞ୍ଜଯତି ଯ ଏତଦେଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ପରୋଵରୀଯାꣳସମୁଦ୍ଗୀଥମୁପାସ୍ତେ
ଏହିଅଟା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଉଚ୍ଚତମ ଉଦ୍ଗୀଥ। ଏହିଅଟା ଅସୀମ। ଯେଉଁଠି ଏହିପରି ଜାଣିକରି ଏହି ଉଚ୍ଚତମ ଉଦ୍ଗୀଥକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଉଚ୍ଚତମ ହୁଏ, ଏବଂ ସେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜିତିପାରେ।
ତꣳ ହୈତମତିଧନ୍ଵା ଶୌନକ ଉଦରଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯାଯୋକ୍ତ୍ଵୋଵାଚ ଯାଵତ୍ତ ଏନଂ ପ୍ରଜାଯାମୁଦ୍ଗୀଥଂ ଵେଦିଷ୍ଯନ୍ତେ ପରୋଵରୀଯୋ ହୈଭ୍ଯସ୍ତାଵଦସ୍ମିꣳଲ୍ଲୋକେ ଜୀଵନଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ ଅତିଧନ୍ବା ଶୌନକ ଉଦର ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଉଦ୍ଗୀଥ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣାଯିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଲୋକରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ ରହିବ।'
ତଥାମୁଷ୍ମିꣳ ଲ୍ଲୋକେ ଲୋକ ଇତି ସ ଯ ଏତମେଵଂ ଵିଦ୍ଵାନୁପାସ୍ତେ ପରୋଵରୀଯ ଏଵ ହାସ୍ଯାସ୍ମିꣳଲ୍ଲୋକେ ଜୀଵନଂ ଭଵତି ତଥାମୁଷ୍ମିꣳଲ୍ଲୋକେ ଲୋକ ଇତି ଲୋକେ ଲୋକ ଇତି
ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଲୋକ ଅଛି। ଯିଏ ଏହିପରି ଜାଣିକରି ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେଉଁଠି ଏହି ଲୋକରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜୀବନ ମିଳେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ଲୋକ ପରେ ଲୋକ ମିଳେ।
ମଟଚୀହତେଷୁ କୁରୁଷ୍ଵାଟିକ୍ଯା ସହ ଜାଯଯୋଷସ୍ତିର୍ହ ଚାକ୍ରାଯଣ ଇଭ୍ଯଗ୍ରାମେ ପ୍ରଦ୍ରାଣକ ଉଵାସ
କୁରୁଦେଶର ଭାଟିକା ଗାଁରେ ଇଭ୍ୟ କୁଳର ଚାକ୍ରାୟଣ ନାମକ ଜଣେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀ ସହ ବସୁଥିଲେ।
ସ ହେଭ୍ଯଂ କୁଲ୍ମାଷାନ୍ଖାଦନ୍ତଂ ବିଭିକ୍ଷେ ତꣳ ହୋଵାଚ । ନେତୋଽନ୍ଯେ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ଯଚ୍ଚ ଯେ ମ ଇମ ଉପନିହିତା ଇତି
ସେ ତାଙ୍କଠାରୁ ସିଦ୍ଧ କୁଲମାଷ ମାଗିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଖାଉଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ କହିଲେ, 'ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ରଖାଯାଇଛି, ସେଠାଡ଼ିଏ ଅଛି, ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।'
ଏତେଷାଂ ମେ ଦେହୀତି ହୋଵାଚ ତାନସ୍ମୈ ପ୍ରଦଦୌ ହନ୍ତାନୁପାନମିତ୍ଯୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଵୈ ମେ ପୀତꣳ ସ୍ଯାଦିତି ହୋଵାଚ
ସେ କହିଲେ, 'ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ମୋତେ ଦିଅ।' ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, 'ଯଦି କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ସେମଧ୍ୟ ଦିଅ, କାରଣ ହୋଇପାରେ ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଭାଗ ଖାଇଯାଇଛି।'
ନ ସ୍ଵିଦେତେଽପ୍ଯୁଚ୍ଛିଷ୍ଟା ଇତି ନ ଵା ଅଜୀଵିଷ୍ଯମିମା ନ ଖାଦନ୍ନିତି ହୋଵାଚ କାମୋ ମ ଉଦପାନମିତି
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ନୁହେଁ।' ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଏଗୁଡ଼ିକ ଖାଇନଥାନ୍ତି ତେବେ ବଞ୍ଚିପାରିନଥାନ୍ତି।' ସେ ଭାବିଲେ, 'ମୋତେ ପାନୀୟ ମିଳୁ।'
ସ ହ ଖାଦିତ୍ଵାତିଶେଷାଞ୍ଜାଯାଯା ଆଜହାର ସାଗ୍ର ଏଵ ସୁଭିକ୍ଷା ବଭୂଵ ତାନ୍ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ନିଦଧୌ
ସେ ଖାଇସାରି, ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ନେଇ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସେ ଭଲଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଏବଂ ଗ୍ରହଣ କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିଦେଲେ।
ସ ହ ପ୍ରାତଃ ସଞ୍ଜିହାନ ଉଵାଚ ଯଦ୍ବତାନ୍ନସ୍ଯ ଲଭେମହି ଲଭେମହି ଧନମାତ୍ରାꣳ ରାଜାସୌ ଯକ୍ଷ୍ଯତେ ସ ମା ସର୍ଵୈରାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯୈର୍ଵୃଣୀତେତି
ପ୍ରଭାତରେ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥୁତ ହେଉଥିବାବେଳେ ସେ କହିଲେ, 'ଯଦି ଆମେ ଅନ୍ନ ପାଇପାରୁ, କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ଧନ ମିଳିଯାଏ। ରାଜା ଏବେ ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ସେ ମୋତେ ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହ ନିଯୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।'
ତଂ ଜାଯୋଵାଚ ହନ୍ତ ପତ ଇମ ଏଵ କୁଲ୍ମାଷା ଇତି ତାନ୍ଖାଦିତ୍ଵାମୁଂ ଯଜ୍ଞଂ ଵିତତମେଯାଯ
ତାଙ୍କ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀ କହିଲେ, 'ଏଠି ଏହି କୁଲମାଷ ଖାଅ।' ସେ ଖାଇ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତ୍ରୋଦ୍ଗାତୄନାସ୍ତାଵେ ସ୍ତୋଷ୍ଯମାଣାନୁପୋପଵିଵେଶ ସ ହ ପ୍ରସ୍ତୋତାରମୁଵାଚ
ସେଠାରେ ଉଦ୍ଗାତାମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଗଲେ। ପରେ ସେ ପ୍ରସ୍ତୋତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରସ୍ତୋତର୍ଯା ଦେଵତା ପ୍ରସ୍ତାଵମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରସ୍ତୋଷ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି
ସେ ପ୍ରସ୍ତୋତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରସ୍ତାବର ଦେବତା ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣି ପ୍ରସ୍ତାବ କରିବ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝଡ଼ିଯିବ।'
ଏଵମେଵୋଦ୍ଗାତାରମୁଵାଚୋଦ୍ଗାତର୍ଯା ଦେଵତୋଦ୍ଗୀଥମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନୁଦ୍ଗାସ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି
ଏହିପରି ସେ ଉଦ୍ଗାତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଉଦ୍ଗୀଥର ଦେବତା ଉଦ୍ଗୀଥ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣି ଉଦ୍ଗୀଥ କରିବ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝଡ଼ିଯିବ।'
ଏଵମେଵ ପ୍ରତିହର୍ତାରମୁଵାଚ ପ୍ରତିହର୍ତର୍ଯା ଦେଵତା ପ୍ରତିହାରମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରତିହରିଷ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ତେ ହ ସମାରତାସ୍ତୂଷ୍ଣୀମାସାଂଚକ୍ରିରେ
ଏହିପରି ସେ ପ୍ରତିହର୍ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରତିହାରର ଦେବତା ପ୍ରତିହାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣି ପ୍ରତିହାର କରିବ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝଡ଼ିଯିବ।' ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଭୟରେ ଚୁପ୍ଚାପ ବସିଗଲେ।
ଅଥ ହୈନଂ ଯଜମାନ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ଵା ଅହଂ ଵିଵିଦିଷାଣୀତ୍ଯୁଷସ୍ତିରସ୍ମି ଚାକ୍ରାଯଣ ଇତି ହୋଵାଚ
ତାପରେ ଯଜମାନ ତାଙ୍କୁ ଆସି କହିଲେ, 'ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।' ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଉଷସ୍ତି, ଚାକ୍ରାୟଣଙ୍କ ପୁଅ।'
ସ ହୋଵାଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ଵା ଅହମେଭିଃ ସର୍ଵୈରାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯୈଃ ପର୍ଯୈଷିଷଂ ଭଗଵତୋ ଵା ଅହମଵିତ୍ତ୍ଯାନ୍ଯାନଵୃଷି
ସେ କହିଲେ, 'ଭଗବନ୍, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଖୋଜିଲି। ଆପଣଙ୍କୁ ନ ପାଇଁ, ଅନ୍ୟମାନେ ଚୟନ କଲି।'
ଭଗଵାꣳ ସ୍ତ୍ଵେଵ ମେ ସର୍ଵୈରାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯୈରିତି ତଥେତ୍ଯଥ ତର୍ହ୍ଯେତ ଏଵ ସମତିସୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ତୁଵତାଂ ଯାଵତ୍ତ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦଦ୍ଯାସ୍ତାଵନ୍ମମ ଦଦ୍ଯା ଇତି ତଥେତି ହ ଯଜମାନ ଉଵାଚ
'ଭଗବନ୍, ମୋତେ ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖନ୍ତୁ।' 'ଠିକ୍ ଅଛି,' ସେ କହିଲେ। 'ତେବେ, ମୋ ସହ ଯେଉଁମାନେ ଚୟନ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାତ୍ର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ। ଆପଣ ଯେତେ ଧନ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବେ, ସେତେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।' 'ଠିକ୍ ଅଛି,' ଯଜମାନ କହିଲେ।
ଅଥ ହୈନଂ ପ୍ରସ୍ତୋତୋପସସାଦ ପ୍ରସ୍ତୋତର୍ଯା ଦେଵତା ପ୍ରସ୍ତାଵମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରସ୍ତୋଷ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ମା ଭଗଵାନଵୋଚତ୍କତମା ସା ଦେଵତେତି
ତାପରେ ପ୍ରସ୍ତୋତା ତାଙ୍କୁ ଆସି କହିଲେ, 'ପ୍ରସ୍ତାବର ଦେବତା ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣି ପ୍ରସ୍ତାବ କରିବ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝଡ଼ିଯିବ।' 'ଭଗବନ୍, ଏହିପରି କହନ୍ତୁ ନାହିଁ। କେଉଁ ଦେବତା ସେ?'
ପ୍ରାଣ ଇତି ହୋଵାଚ ସର୍ଵାଣି ହ ଵା ଇମାନି ଭୂତାନି ପ୍ରାଣମେଵାଭିସଂଵିଶନ୍ତି ପ୍ରାଣମଭ୍ଯୁଜ୍ଜିହତେ ସୈଷା ଦେଵତା ପ୍ରସ୍ତାଵମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରାସ୍ତୋଷ୍ଯୋ ମୂର୍ଧା ତେ ଵ୍ଯପତିଷ୍ଯତ୍ତଥୋକ୍ତସ୍ଯ ମଯେତି
ସେ କହିଲେ, 'ଏହା ପ୍ରାଣ।' ନିଶ୍ଚୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରାଣକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରାଣରୁ ଉଠିଆସନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା ପ୍ରସ୍ତାବ ସହିତ ନିର୍ଭର କରିଛନ୍ତି। ଯଦି ଏହାକୁ ଜାଣିନଥିବା ବେଳେ ପ୍ରସ୍ତାବ ପାଠ କରିବ, ତେବେ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯିବ—ମୁଁ ଏହିପରି କହିଛି।
ଅଥ ହୈନମୁଦ୍ଗାତୋପସସାଦୋଦ୍ଗାତର୍ଯା ଦେଵତୋଦ୍ଗୀଥମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନୁଦ୍ଗାସ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ମା ଭଗଵାନଵୋଚତ୍କତମା ସା ଦେଵତେତି
ତାପରେ ଉଦ୍ଗାତା ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ଉଦ୍ଗାତା ପାଇଁ ଦେବତା ଉଦ୍ଗୀଥ ସହିତ ନିର୍ଭର। ଯଦି ଏହାକୁ ଜାଣିନଥିବା ବେଳେ ଉଦ୍ଗୀଥ ଗାଇବ, ତେବେ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯିବ—ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପ୍ରଭୁ। 'ସେଇ ଦେବତା କିଏ?' ସେ ପଚାରିଲେ।
ଆଦିତ୍ଯ ଇତି ହୋଵାଚ ସର୍ଵାଣି ହ ଵା ଇମାନି ଭୂତାନ୍ଯାଦିତ୍ଯମୁଚ୍ଚୈଃ ସନ୍ତଂ ଗାଯନ୍ତି ସୈଷା ଦେଵତୋଦ୍ଗୀଥମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନୁଦଗାସ୍ଯୋ ମୂର୍ଧା ତେ ଵ୍ଯପତିଷ୍ଯତ୍ତଥୋକ୍ତସ୍ଯ ମଯେତି
ସେ କହିଲେ, 'ଏହା ଆଦିତ୍ୟ।' ନିଶ୍ଚୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉଚ୍ଚରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗାନ କରନ୍ତି। ଏହି ଦେବତା ଉଦ୍ଗୀଥ ସହିତ ନିର୍ଭର। ଯଦି ଏହାକୁ ଜାଣିନଥିବା ବେଳେ ଉଦ୍ଗୀଥ ଗାଇବ, ତେବେ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯିବ—ମୁଁ ଏହିପରି କହିଛି।
ଅଥ ହୈନଂ ପ୍ରତିହର୍ତୋପସସାଦ ପ୍ରତିହର୍ତର୍ଯା ଦେଵତା ପ୍ରତିହାରମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରତିହରିଷ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ମା ଭଗଵାନଵୋଚତ୍କତମା ସା ଦେଵତେତି
ତାପରେ ପ୍ରତିହର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ପ୍ରତିହର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ଦେବତା ପ୍ରତିହାର ସହିତ ନିର୍ଭର। ଯଦି ଏହାକୁ ଜାଣିନଥିବା ବେଳେ ପ୍ରତିହାର ପାଠ କରିବ, ତେବେ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯିବ—ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ପ୍ରଭୁ। 'ସେଇ ଦେବତା କିଏ?' ସେ ପଚାରିଲେ।
ଅନ୍ନମିତି ହୋଵାଚ ସର୍ଵାଣି ହ ଵା ଇମାନି ଭୂତାନ୍ଯନ୍ନମେଵ ପ୍ରତିହରମାଣାନି ଜୀଵନ୍ତି ସୈଷା ଦେଵତା ପ୍ରତିହାରମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରତ୍ଯହରିଷ୍ଯୋ ମୂର୍ଧା ତେ ଵ୍ଯପତିଷ୍ଯତ୍ତଥୋକ୍ତସ୍ଯ ମଯେତି ତଥୋକ୍ତସ୍ଯ ମଯେତି
ସେ କହିଲେ, 'ଏହା ଅନ୍ନ।' ନିଶ୍ଚୟ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଅନ୍ନ ଖାଇ ଜୀବନ୍ତ। ଏହି ଦେବତା ପ୍ରତିହାର ସହିତ ନିର୍ଭର। ଯଦି ଏହାକୁ ଜାଣିନଥିବା ବେଳେ ପ୍ରତିହାର ପାଠ କରିବ, ତେବେ ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯିବ—ମୁଁ ଏହିପରି କହିଛି, ମୁଁ ଏହିପରି କହିଛି।
ଶୌଵ ଉଦ୍ଗୀଥସ୍ତଦ୍ଧ ବକୋ ଦାଲ୍ଭ୍ଯୋ ଗ୍ଲାଵୋ ଵା ମୈତ୍ରେଯଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯମୁଦ୍ଵଵ୍ରାଜ
ଶୌବ ଉଦ୍ଗୀଥ। ତାପରେ ବକ ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଓ ଗ୍ଲାବ, ମୈତ୍ରେୟୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ।
ତସ୍ମୈ ଶ୍ଵା ଶ୍ଵେତଃ ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୂଵ ତମନ୍ଯେ ଶ୍ଵାନ ଉପସମେତ୍ଯୋଚୁରନ୍ନଂ ନୋ ଭଗଵାନାଗାଯତ୍ଵଶନାଯାମ ଵା ଇତି
ତାଙ୍କୁ ଏକ ସ୍ୱେତ କୁକୁର ଦେଖାଦେଲା। ଅନ୍ୟ କୁକୁରମାନେ ଏକଠି ହୋଇ କହିଲେ, 'ମହାଶୟ, ଆମ ପାଇଁ ଗାନ କରନ୍ତୁ; ଆମେ ଭୁଖା।'
ତାନ୍ହୋଵାଚେହୈଵ ମା ପ୍ରାତରୁପସମୀଯାତେତି ତଦ୍ଧ ବକୋ ଦାଲ୍ଭ୍ଯୋ ଗ୍ଲାଵୋ ଵା ମୈତ୍ରେଯଃ ପ୍ରତିପାଲଯାଞ୍ଚକାର
ସେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରଭାତରେ ଏଠାରେ ଆସିବେ ନାହିଁ।' ତେଣୁ ବକ ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଓ ଗ୍ଲାବ, ମୈତ୍ରେୟୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଲେ।
ତେ ହ ଯଥୈଵେଦଂ ବହିଷ୍ପଵମାନେନ ସ୍ତୋଷ୍ଯମାଣାଃ ସꣳରବ୍ଧାଃ ସର୍ପନ୍ତୀତ୍ଯେଵମାସସୃପୁସ୍ତେ ହ ସମୁପଵିଶ୍ଯ ହିଂ ଚକ୍ରୁଃ
ଯେପରି ଲୋକେ ବହିଷ୍ପବମାନ ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଭଳି ଗତି କରିଲେ, ଲୁଚୁଚୁ କାମ କରିଲେ। ସେମାନେ ଏକଠି ବସି 'ହିଁ' ଧ୍ୱନି କଲେ।
ଓ3ମଦା3ମୋଂ3ପିବା3ମୋଂ3 ଦେଵୋ ଵରୁଣଃ ପ୍ରଜାପତିଃ ସଵିତା3ନ୍ନମିହା2ହରଦନ୍ନପତେ3ଽନ୍ନମିହା2ହରା2ହରୋ3ମିତି
'ଓଁ, ଆମେ ଖାଉ! ଓଁ, ଆମେ ପିଉ! ଦେବତା ବରୁଣ, ପ୍ରଜାପତି, ସବିତା ଏଠାରେ ଅନ୍ନ ଆଣିଛନ୍ତି। ଅନ୍ନର ଠାକୁର, ଏଠାରେ ଅନ୍ନ ଆଣ, ଆଣ, ଆଣ!'