ଅଥ ଯ ଏତଦେଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ସାମ ଗାଯତ୍ଯୁଭୌ ସ ଗାଯତି ସୋଽମୁନୈଵ ସ ଏଷ ଯେ ଚାମୁଷ୍ମାତ୍ପରାଞ୍ଚୋ ଲୋକାସ୍ତାꣳ ଶ୍ଚାପ୍ନୋତି ଦେଵକାମାସ୍ତାꣳ ଶ୍ଚ
ଯେଉଁଠି ଏହି ଜ୍ଞାନ ସହିତ ସାମ ଗାଯାଯାଏ, ସେ ଦୁଇଁଟି ଗାଏ। ସେ, ଏହି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ସେଉଁଠି ଉପରେ ଥିବା ଲୋକ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଅଥାନେନୈଵ ଯେ ଚୈତସ୍ମାଦର୍ଵାଞ୍ଚୋ ଲୋକାସ୍ତାꣳ ଶ୍ଚାପ୍ନୋତି ମନୁଷ୍ଯକାମାꣳଶ୍ଚ ତସ୍ମାଦୁ ହୈଵଂଵିଦୁଦ୍ଗାତା ବ୍ରୂଯାତ୍
ଏହି ଉପାୟରେ, ସେ ଏହି ନିମ୍ନ ଥିବା ଲୋକ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ଇଚ୍ଛାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ତେଣୁ, ଏପରି ଜାଣିଥିବା ଉଦ୍ଗାତାକୁ ସାମ ଗାଇବାକୁ ଡାକିବା ଉଚିତ।
କଂ ତେ କାମମାଗାଯାନୀତ୍ଯେଷ ହ୍ଯେଵ କାମାଗାନସ୍ଯେଷ୍ଟେ ଯ ଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ସାମ ଗାଯତି ସାମ ଗାଯତି
ତୁମ ପାଇଁ କେଉଁ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ପାଇଁ ମୁଁ ଗାଇବି? ଯାହା ପାଇଁ ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସାମ ଗାଏ, ସେଉଁଠି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୁଏ।
ତ୍ରଯୋ ହୋଦ୍ଗୀଥେ କୁଶଲା ବଭୂଵୁଃ ଶିଲକଃ ଶାଲାଵତ୍ଯଶ୍ଚୈକିତାଯନୋ ଦାଲ୍ଭ୍ଯଃ ପ୍ରଵାହଣୋ ଜୈଵଲିରିତି ତେ ହୋଚୁରୁଦ୍ଗୀଥେ ଵୈ କୁଶଲାଃ ସ୍ମୋ ହନ୍ତୋଦ୍ଗୀଥେ କଥାଂ ଵଦାମ ଇତି
ତିନି ଜଣ ଉଦ୍ଗୀଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ—ଶିଳକ ଶାଳାବତ୍ୟ, ଚୈକିତାୟନ ଦାଲ୍ଭ୍ୟ ଏବଂ ପ୍ରବାହଣ ଜୈବଲି। ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଆମେ ଉଦ୍ଗୀଥରେ ପାରଙ୍ଗତ; ଚାଲ, ଉଦ୍ଗୀଥ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିବା।'
ତଥେତି ହ ସମୁପଵିଵିଶୁଃ ସ ହ ପ୍ରଵାହଣୋ ଜୈଵଲିରୁଵାଚ ଭଗଵନ୍ତାଵଗ୍ରେ ଵଦତାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଯୋର୍ଵଦତୋର୍ଵାଚꣳ ଶ୍ରୋଷ୍ଯାମୀତି
'ଠିକ୍ ଅଛି,' ବୋଲି ସେମାନେ ବସିଲେ। ପରେ ପ୍ରବାହଣ ଜୈବଲି କହିଲେ, 'ଦୁଇଜଣ ବଡ଼ ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପ୍ରଥମେ କଥାହେଉନ୍ତୁ; ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣିବି।'
ସ ହ ଶିଲକଃ ଶାଲାଵତ୍ଯଶ୍ଚୈକିତାଯନଂ ଦାଲ୍ଭ୍ଯମୁଵାଚ ହନ୍ତ ତ୍ଵା ପୃଚ୍ଛାନୀତି ପୃଚ୍ଛେତି ହୋଵାଚ
ତେବେ ଶିଳକ ଶାଳାବତ୍ୟ, ଚୈକିତାୟନ ଦାଲ୍ଭ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଚାଲ, ମୁଁ ତୁମକୁ ପଚାରିବି।' ସେ କହିଲେ, 'ପଚାର।'
କା ସାମ୍ନୋ ଗତିରିତି ସ୍ଵର ଇତି ହୋଵାଚ ସ୍ଵରସ୍ଯ କା ଗତିରିତି ପ୍ରାଣ ଇତି ହୋଵାଚ ପ୍ରାଣସ୍ଯ କା ଗତିରିତ୍ଯନ୍ନମିତି ହୋଵାଚାନ୍ନସ୍ଯ କା ଗତିରିତ୍ଯାପ ଇତି ହୋଵାଚ
'ସାମର ଗତି କ'ଣ?' ସେ କହିଲେ, 'ସ୍ୱର।' 'ସ୍ୱରର ଗତି କ'ଣ?' 'ଶ୍ୱାସ,' ସେ କହିଲେ। 'ଶ୍ୱାସର ଗତି କ'ଣ?' 'ଖାଦ୍ୟ,' ସେ କହିଲେ। 'ଖାଦ୍ୟର ଗତି କ'ଣ?' 'ପାଣି,' ସେ କହିଲେ।
ଅପାଂ କା ଗତିରିତ୍ଯସୌ ଲୋକ ଇତି ହୋଵାଚାମୁଷ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ କା ଗତିରିତି ନ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଲୋକମତି ନଯେଦିତି ହୋଵାଚ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଵଯଂ ଲୋକꣳ ସାମାଭିସଂସ୍ଥାପଯାମଃ ସ୍ଵର୍ଗସꣳସ୍ତାଵꣳ ହି ସାମେତି
'ପାଣିର ଗତି କ'ଣ?' 'ସେଇ ଲୋକ,' ସେ କହିଲେ। 'ସେଇ ଲୋକର ଗତି କ'ଣ?' 'ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ନ ନେଇଯିବା,' ସେ କହିଲେ। 'ଆମେ ସାମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗ ଲୋକକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ, କାରଣ ସେଇ ସ୍ୱର୍ଗର ସ୍ତୁତି।'
ତꣳ ହ ଶିଲକଃ ଶାଲାଵତ୍ଯଶ୍ଚୈକିତାଯନଂ ଦାଲ୍ଭ୍ଯମୁଵାଚାପ୍ରତିଷ୍ଠିତଂ ଵୈ କିଲ ତେ ଦାଲ୍ଭ୍ଯ ସାମ ଯସ୍ତ୍ଵେତର୍ହି ବ୍ରୂଯାନ୍ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତେଦିତି
ତେବେ ଶିଳକ ଶାଳାବତ୍ୟ, ଚୈକିତାୟନ ଦାଲ୍ଭ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଦାଲ୍ଭ୍ୟ, ତୁମର ସାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭିତିହୀନ; ଏହି ମହୁର୍ତ୍ତରେ ଏହା କହିଥାନ୍ତୁ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯିବ।' 'ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯାଉ,' ସେ କହିଲେ।
ହନ୍ତାହମେତଦ୍ଭଗଵତୋ ଵେଦାନୀତି ଵିଦ୍ଧୀତି ହୋଵାଚାମୁଷ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ କା ଗତିରିତ୍ଯଯଂ ଲୋକ ଇତି ହୋଵାଚାସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ କା ଗତିରିତି ନ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଲୋକମିତି ନଯେଦିତି ହୋଵାଚ ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଵଯଂ ଲୋକꣳ ସାମାଭିସꣳସ୍ଥାପଯାମଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠାସꣳ ସ୍ତାଵꣳ ହି ସାମେତି
'ଭଲ, ମୁଁ ଏହିକଥା ମହାନଙ୍କୁ ଜାଣେ,' ସେ କହିଲେ। 'ଜାଣ,' ସେ କହିଲେ। 'ସେଇ ଲୋକର ଗତି କ'ଣ?' 'ଏହି ଲୋକ,' ସେ କହିଲେ। 'ଏହି ଲୋକର ଗତି କ'ଣ?' 'ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲୋକକୁ ନ ନେଇଯିବା,' ସେ କହିଲେ। 'ଆମେ ସାମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଲୋକକୁ ସ୍ଥାପନ କରୁଛୁ, କାରଣ ସେଇ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ସ୍ତୁତି।'
ତꣳ ହ ପ୍ରଵାହଣୋ ଜୈଵଲିରୁଵାଚାନ୍ତଵଦ୍ଵୈ କିଲ ତେ ଶାଲାଵତ୍ଯ ସାମ ଯସ୍ତ୍ଵେତର୍ହି ବ୍ରୂଯାନ୍ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତେଦିତି ହନ୍ତାହମେତଦ୍ଭଗଵତୋ ଵେଦାନୀତି ଵିଦ୍ଧୀତି ହୋଵାଚ
ତେବେ ପ୍ରବାହଣ ଜୈବଲି, ଶାଳାବତ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଶାଳାବତ୍ୟ, ତୁମର ସାମ ସୀମିତ; ଏହି ମହୁର୍ତ୍ତରେ ଏହା କହିଥାନ୍ତୁ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯିବ।' 'ମୋ ମୁଣ୍ଡ ଖସିଯାଉ,' ସେ କହିଲେ। 'ଭଲ, ମୁଁ ଏହିକଥା ମହାନଙ୍କୁ ଜାଣେ,' ସେ କହିଲେ। 'ଜାଣ,' ସେ କହିଲେ।
ଅସ୍ଯ ଲୋକସ୍ଯ କା ଗତିରିତ୍ଯାକାଶ ଇତି ହୋଵାଚ ସର୍ଵାଣି ହ ଵା ଇମାନି ଭୂତାନ୍ଯାକାଶାଦେଵ ସମୁତ୍ପଦ୍ଯନ୍ତ ଆକାଶଂ ପ୍ରତ୍ଯସ୍ତଂ ଯନ୍ତ୍ଯାକାଶୋ ହ୍ଯେଵୈଭ୍ଯୋ ଜ୍ଯାଯାନକାଶଃ ପରାଯଣମ୍
'ଏହି ଲୋକର ଗତି କ'ଣ?' 'ଆକାଶ,' ସେ କହିଲେ। 'ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଆକାଶରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ଏବଂ ଆକାଶକୁ ଫେରିଯାନ୍ତି; ଆକାଶ ସେମାନଠାରୁ ବଡ଼, ଆକାଶ ହେଉଛି ସମସ୍ତଙ୍କର ଶେଷ ଆଶ୍ରୟ।'
ସ ଏଷ ପରୋଵରୀଯାନୁଦ୍ଗୀଥଃ ସ ଏଷୋଽନନ୍ତଃ ପରୋଵରୀଯୋ ହାସ୍ଯ ଭଵତି ପରୋଵରୀଯସୋ ହ ଲୋକାଞ୍ଜଯତି ଯ ଏତଦେଵଂ ଵିଦ୍ଵାନ୍ପରୋଵରୀଯାꣳସମୁଦ୍ଗୀଥମୁପାସ୍ତେ
ଏହିଅଟା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଉଚ୍ଚତମ ଉଦ୍ଗୀଥ। ଏହିଅଟା ଅସୀମ। ଯେଉଁଠି ଏହିପରି ଜାଣିକରି ଏହି ଉଚ୍ଚତମ ଉଦ୍ଗୀଥକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଉଚ୍ଚତମ ହୁଏ, ଏବଂ ସେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଜିତିପାରେ।
ତꣳ ହୈତମତିଧନ୍ଵା ଶୌନକ ଉଦରଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯାଯୋକ୍ତ୍ଵୋଵାଚ ଯାଵତ୍ତ ଏନଂ ପ୍ରଜାଯାମୁଦ୍ଗୀଥଂ ଵେଦିଷ୍ଯନ୍ତେ ପରୋଵରୀଯୋ ହୈଭ୍ଯସ୍ତାଵଦସ୍ମିꣳଲ୍ଲୋକେ ଜୀଵନଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ ଅତିଧନ୍ବା ଶୌନକ ଉଦର ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଉଦ୍ଗୀଥ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣାଯିବ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଲୋକରେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଜୀବନ ରହିବ।'
ତଥାମୁଷ୍ମିꣳ ଲ୍ଲୋକେ ଲୋକ ଇତି ସ ଯ ଏତମେଵଂ ଵିଦ୍ଵାନୁପାସ୍ତେ ପରୋଵରୀଯ ଏଵ ହାସ୍ଯାସ୍ମିꣳଲ୍ଲୋକେ ଜୀଵନଂ ଭଵତି ତଥାମୁଷ୍ମିꣳଲ୍ଲୋକେ ଲୋକ ଇତି ଲୋକେ ଲୋକ ଇତି
ଏହିପରି ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ମଧ୍ୟ ଏକ ଲୋକ ଅଛି। ଯିଏ ଏହିପରି ଜାଣିକରି ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନ କରେ, ସେଉଁଠି ଏହି ଲୋକରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜୀବନ ମିଳେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ଲୋକ ପରେ ଲୋକ ମିଳେ।
ମଟଚୀହତେଷୁ କୁରୁଷ୍ଵାଟିକ୍ଯା ସହ ଜାଯଯୋଷସ୍ତିର୍ହ ଚାକ୍ରାଯଣ ଇଭ୍ଯଗ୍ରାମେ ପ୍ରଦ୍ରାଣକ ଉଵାସ
କୁରୁଦେଶର ଭାଟିକା ଗାଁରେ ଇଭ୍ୟ କୁଳର ଚାକ୍ରାୟଣ ନାମକ ଜଣେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀ ସହ ବସୁଥିଲେ।
ସ ହେଭ୍ଯଂ କୁଲ୍ମାଷାନ୍ଖାଦନ୍ତଂ ବିଭିକ୍ଷେ ତꣳ ହୋଵାଚ । ନେତୋଽନ୍ଯେ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ଯଚ୍ଚ ଯେ ମ ଇମ ଉପନିହିତା ଇତି
ସେ ତାଙ୍କଠାରୁ ସିଦ୍ଧ କୁଲମାଷ ମାଗିଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଖାଉଥିଲେ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ କହିଲେ, 'ଏଠାରେ ଆମ ପାଇଁ ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକ ରଖାଯାଇଛି, ସେଠାଡ଼ିଏ ଅଛି, ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ।'
ଏତେଷାଂ ମେ ଦେହୀତି ହୋଵାଚ ତାନସ୍ମୈ ପ୍ରଦଦୌ ହନ୍ତାନୁପାନମିତ୍ଯୁଚ୍ଛିଷ୍ଟଂ ଵୈ ମେ ପୀତꣳ ସ୍ଯାଦିତି ହୋଵାଚ
ସେ କହିଲେ, 'ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ମୋତେ ଦିଅ।' ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, 'ଯଦି କିଛି ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ସେମଧ୍ୟ ଦିଅ, କାରଣ ହୋଇପାରେ ମୁଁ ପ୍ରଧାନ ଭାଗ ଖାଇଯାଇଛି।'
ନ ସ୍ଵିଦେତେଽପ୍ଯୁଚ୍ଛିଷ୍ଟା ଇତି ନ ଵା ଅଜୀଵିଷ୍ଯମିମା ନ ଖାଦନ୍ନିତି ହୋଵାଚ କାମୋ ମ ଉଦପାନମିତି
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଅବଶିଷ୍ଟ ନୁହେଁ।' ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଏଗୁଡ଼ିକ ଖାଇନଥାନ୍ତି ତେବେ ବଞ୍ଚିପାରିନଥାନ୍ତି।' ସେ ଭାବିଲେ, 'ମୋତେ ପାନୀୟ ମିଳୁ।'
ସ ହ ଖାଦିତ୍ଵାତିଶେଷାଞ୍ଜାଯାଯା ଆଜହାର ସାଗ୍ର ଏଵ ସୁଭିକ୍ଷା ବଭୂଵ ତାନ୍ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ନିଦଧୌ
ସେ ଖାଇସାରି, ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ନେଇ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସେ ଭଲଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଏବଂ ଗ୍ରହଣ କରି ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିଦେଲେ।
ସ ହ ପ୍ରାତଃ ସଞ୍ଜିହାନ ଉଵାଚ ଯଦ୍ବତାନ୍ନସ୍ଯ ଲଭେମହି ଲଭେମହି ଧନମାତ୍ରାꣳ ରାଜାସୌ ଯକ୍ଷ୍ଯତେ ସ ମା ସର୍ଵୈରାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯୈର୍ଵୃଣୀତେତି
ପ୍ରଭାତରେ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥୁତ ହେଉଥିବାବେଳେ ସେ କହିଲେ, 'ଯଦି ଆମେ ଅନ୍ନ ପାଇପାରୁ, କିମ୍ବା ଅଳ୍ପ ଧନ ମିଳିଯାଏ। ରାଜା ଏବେ ଯଜ୍ଞ କରିବେ, ସେ ମୋତେ ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତଙ୍କ ସହ ନିଯୁକ୍ତ କରୁନ୍ତୁ।'
ତଂ ଜାଯୋଵାଚ ହନ୍ତ ପତ ଇମ ଏଵ କୁଲ୍ମାଷା ଇତି ତାନ୍ଖାଦିତ୍ଵାମୁଂ ଯଜ୍ଞଂ ଵିତତମେଯାଯ
ତାଙ୍କ ଜନ୍ମାନ୍ତରୀ କହିଲେ, 'ଏଠି ଏହି କୁଲମାଷ ଖାଅ।' ସେ ଖାଇ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ତତ୍ରୋଦ୍ଗାତୄନାସ୍ତାଵେ ସ୍ତୋଷ୍ଯମାଣାନୁପୋପଵିଵେଶ ସ ହ ପ୍ରସ୍ତୋତାରମୁଵାଚ
ସେଠାରେ ଉଦ୍ଗାତାମାନେ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ସେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଗଲେ। ପରେ ସେ ପ୍ରସ୍ତୋତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରସ୍ତୋତର୍ଯା ଦେଵତା ପ୍ରସ୍ତାଵମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରସ୍ତୋଷ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି
ସେ ପ୍ରସ୍ତୋତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରସ୍ତାବର ଦେବତା ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣି ପ୍ରସ୍ତାବ କରିବ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝଡ଼ିଯିବ।'
ଏଵମେଵୋଦ୍ଗାତାରମୁଵାଚୋଦ୍ଗାତର୍ଯା ଦେଵତୋଦ୍ଗୀଥମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନୁଦ୍ଗାସ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି
ଏହିପରି ସେ ଉଦ୍ଗାତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଉଦ୍ଗୀଥର ଦେବତା ଉଦ୍ଗୀଥ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣି ଉଦ୍ଗୀଥ କରିବ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝଡ଼ିଯିବ।'
ଏଵମେଵ ପ୍ରତିହର୍ତାରମୁଵାଚ ପ୍ରତିହର୍ତର୍ଯା ଦେଵତା ପ୍ରତିହାରମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରତିହରିଷ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ତେ ହ ସମାରତାସ୍ତୂଷ୍ଣୀମାସାଂଚକ୍ରିରେ
ଏହିପରି ସେ ପ୍ରତିହର୍ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ପ୍ରତିହାରର ଦେବତା ପ୍ରତିହାର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣି ପ୍ରତିହାର କରିବ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝଡ଼ିଯିବ।' ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଭୟରେ ଚୁପ୍ଚାପ ବସିଗଲେ।
ଅଥ ହୈନଂ ଯଜମାନ ଉଵାଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ଵା ଅହଂ ଵିଵିଦିଷାଣୀତ୍ଯୁଷସ୍ତିରସ୍ମି ଚାକ୍ରାଯଣ ଇତି ହୋଵାଚ
ତାପରେ ଯଜମାନ ତାଙ୍କୁ ଆସି କହିଲେ, 'ମୁଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।' ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଉଷସ୍ତି, ଚାକ୍ରାୟଣଙ୍କ ପୁଅ।'
ସ ହୋଵାଚ ଭଗଵନ୍ତଂ ଵା ଅହମେଭିଃ ସର୍ଵୈରାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯୈଃ ପର୍ଯୈଷିଷଂ ଭଗଵତୋ ଵା ଅହମଵିତ୍ତ୍ଯାନ୍ଯାନଵୃଷି
ସେ କହିଲେ, 'ଭଗବନ୍, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଖୋଜିଲି। ଆପଣଙ୍କୁ ନ ପାଇଁ, ଅନ୍ୟମାନେ ଚୟନ କଲି।'
ଭଗଵାꣳ ସ୍ତ୍ଵେଵ ମେ ସର୍ଵୈରାର୍ତ୍ଵିଜ୍ଯୈରିତି ତଥେତ୍ଯଥ ତର୍ହ୍ଯେତ ଏଵ ସମତିସୃଷ୍ଟାଃ ସ୍ତୁଵତାଂ ଯାଵତ୍ତ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଧନଂ ଦଦ୍ଯାସ୍ତାଵନ୍ମମ ଦଦ୍ଯା ଇତି ତଥେତି ହ ଯଜମାନ ଉଵାଚ
'ଭଗବନ୍, ମୋତେ ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖନ୍ତୁ।' 'ଠିକ୍ ଅଛି,' ସେ କହିଲେ। 'ତେବେ, ମୋ ସହ ଯେଉଁମାନେ ଚୟନ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମାତ୍ର ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ। ଆପଣ ଯେତେ ଧନ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେବେ, ସେତେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଦିଅ।' 'ଠିକ୍ ଅଛି,' ଯଜମାନ କହିଲେ।
ଅଥ ହୈନଂ ପ୍ରସ୍ତୋତୋପସସାଦ ପ୍ରସ୍ତୋତର୍ଯା ଦେଵତା ପ୍ରସ୍ତାଵମନ୍ଵାଯତ୍ତା ତାଂ ଚେଦଵିଦ୍ଵାନ୍ପ୍ରସ୍ତୋଷ୍ଯସି ମୂର୍ଧା ତେ ଵିପତିଷ୍ଯତୀତି ମା ଭଗଵାନଵୋଚତ୍କତମା ସା ଦେଵତେତି
ତାପରେ ପ୍ରସ୍ତୋତା ତାଙ୍କୁ ଆସି କହିଲେ, 'ପ୍ରସ୍ତାବର ଦେବତା ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ। ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କୁ ନ ଜାଣି ପ୍ରସ୍ତାବ କରିବ, ତୁମର ମୁଣ୍ଡ ଝଡ଼ିଯିବ।' 'ଭଗବନ୍, ଏହିପରି କହନ୍ତୁ ନାହିଁ। କେଉଁ ଦେବତା ସେ?'