ତେ ଵା ଏତେ ଗୁହ୍ଯା ଆଦେଶା ଏତଦ୍ବ୍ରହ୍ମାଭ୍ଯତପꣳସ୍ତସ୍ଯାଭିତପ୍ତସ୍ଯ ଯଶସ୍ତେଜ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଵୀର୍ଯମନ୍ନାଦ୍ଯꣳରସୋଽଜାଯତ
ଏହିଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ସେଇ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ତାପିତ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ତାପିତ କଲାପରେ, କୀର୍ତ୍ତି, ତେଜ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ଶକ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ ସାର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତଦ୍ଵ୍ଯକ୍ଷରତ୍ତଦାଦିତ୍ଯମଭିତୋଽଶ୍ରଯତ୍ତଦ୍ଵା ଏତଦ୍ଯଦେତଦାଦିତ୍ଯସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ କ୍ଷୋଭତ ଇଵ
ସେ ଏହି ଅକ୍ଷରଟି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ; ଏହା ହେଉଛି ସେଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ଦୋଳିତ ହେଉଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ତେ ଵା ଏତେ ରସାନାꣳରସା ଵେଦା ହି ରସାସ୍ତେଷାମେତେ ରସାସ୍ତାନି ଵା ଏତାନ୍ଯମୃତାନାମମୃତାନି ଵେଦା ହ୍ଯମୃତାସ୍ତେଷାମେତାନ୍ଯମୃତାନି
ଏହିଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ସାରର ସାର; କାରଣ ବେଦ ହେଉଛି ସାର, ଏବଂ ଏହିଗୁଡ଼ିକ ସେଗୁଡ଼ିକର ସାର। ଏହିଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଅମୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅମୃତ; ବେଦ ଅମୃତ, ଏବଂ ଏହିଗୁଡ଼ିକ ସେଗୁଡ଼ିକର ଅମୃତ।
ତଦ୍ଯତ୍ପ୍ରଥମମମୃତଂ ତଦ୍ଵସଵ ଉପଜୀଵନ୍ତ୍ଯଗ୍ନିନା ମୁଖେନ ନ ଵୈ ଦେଵା ଅଶ୍ନନ୍ତି ନ ପିବନ୍ତ୍ଯେତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯନ୍ତି
ଯାହା ପ୍ରଥମ ଅମୃତ, ତାହା ଉପରେ ବସୁମାନେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅଗ୍ନି ହେଉଛନ୍ତି ତାଙ୍କର ମୁଁହ। ଦେବତାମାନେ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ତ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶନ୍ତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦ୍ଯନ୍ତି
ସେମାନେ ଏହି ରୂପକୁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ବାହାରିଆସନ୍ତି।
ସ ଯ ଏତଦେଵମମୃତଂ ଵେଦ ଵସୂନାମେଵୈକୋ ଭୂତ୍ଵାଗ୍ନିନୈଵ ମୁଖେନୈତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯତି ସ ଯ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦେତି
ଯିଏ ଏହି ଅମୃତକୁ ଜାଣେ, ସେ ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିକୁ ମୁଁହ କରି, ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରେ; ସେ ଏହି ରୂପକୁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ବାହାରିଆସେ।
ସ ଯାଵଦାଦିତ୍ଯଃ ପୁରସ୍ତାଦୁଦେତା ପଶ୍ଚାଦସ୍ତମେତା ଵସୂନାମେଵ ତାଵଦାଧିପତ୍ଯꣳସ୍ଵାରାଜ୍ଯଂ ପର୍ଯେତା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଉଠେ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଯାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାସନ କରେ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ରଖିଥାଏ।
ଅଥ ଯଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମମୃତଂ ତଦ୍ରୁଦ୍ରା ଉପଜୀଵନ୍ତୀନ୍ଦ୍ରେଣ ମୁଖେନ ନ ଵୈ ଦେଵା ଅଶ୍ନନ୍ତି ନ ପିବନ୍ତ୍ଯେତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯନ୍ତି
ଏବେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଅମୃତ ଯାହା, ତାହା ଉପରେ ରୁଦ୍ରମାନେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର ହେଉଛନ୍ତି ତାଙ୍କର ମୁଁହ। ଦେବତାମାନେ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ତ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶନ୍ତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦ୍ଯନ୍ତି
ସେମାନେ ଏହି ରୂପକୁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ବାହାରିଆସନ୍ତି।
ସ ଯ ଏତଦେଵମମୃତଂ ଵେଦ ରୁଦ୍ରାଣାମେଵୈକୋ ଭୂତ୍ଵେନ୍ଦ୍ରେଣୈଵ ମୁଖେନୈତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯତି ସ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦେତି
ଯିଏ ଏହି ଅମୃତକୁ ଜାଣେ, ସେ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ମୁଁହ କରି, ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରେ; ସେ ଏହି ରୂପକୁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ବାହାରିଆସେ।
ସ ଯାଵଦାଦିତ୍ଯଃ ପୁରସ୍ତାଦୁଦେତା ପଶ୍ଚାଦସ୍ତମେତା ଦ୍ଵିସ୍ତାଵଦ୍ଦକ୍ଷିଣତ ଉଦେତୋତ୍ତରତୋଽସ୍ତମେତା ରୁଦ୍ରାଣାମେଵ ତାଵଦାଧିପତ୍ଯꣳସ୍ଵାରାଜ୍ଯଂ ପର୍ଯେତା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଦୁଇଥର ଉଠେ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାସନ କରେ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ରଖିଥାଏ।
ଅଥ ଯତ୍ତୃତୀଯମମୃତଂ ତଦାଦିତ୍ଯା ଉପଜୀଵନ୍ତି ଵରୁଣେନ ମୁଖେନ ନ ଵୈ ଦେଵା ଅଶ୍ନନ୍ତି ନ ପିବନ୍ତ୍ଯେତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯନ୍ତି
ଏବେ, ତୃତୀୟ ଅମୃତ ଯାହା, ତାହା ଉପରେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବରୁଣ ହେଉଛନ୍ତି ତାଙ୍କର ମୁଁହ। ଦେବତାମାନେ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ତ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶନ୍ତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦ୍ଯନ୍ତି
ସେମାନେ ଏହି ରୂପକୁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ବାହାରିଆସନ୍ତି।
ସ ଯ ଏତଦେଵମମୃତଂ ଵେଦାଦିତ୍ଯାନାମେଵୈକୋ ଭୂତ୍ଵା ଵରୁଣେନୈଵ ମୁଖେନୈତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯତି ସ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦେତି
ଯିଏ ଏହି ଅମୃତକୁ ଜାଣେ, ସେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହୋଇ, ବରୁଣକୁ ମୁଁହ କରି, ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରେ; ସେ ଏହି ରୂପକୁ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ବାହାରିଆସେ।
ସ ଯାଵଦାଦିତ୍ଯୋ ଦକ୍ଷିଣତ ଉଦେତୋତ୍ତରତୋଽସ୍ତମେତା ଦ୍ଵିସ୍ତାଵତ୍ପଶ୍ଚାଦୁଦେତା ପୁରସ୍ତାଦସ୍ତମେତାଦିତ୍ଯାନାମେଵ ତାଵଦାଧିପତ୍ଯꣳସ୍ଵାରାଜ୍ଯଂ ପର୍ଯେତା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରୁ ଉଠି ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦୁଇଥର ଯାଏ, ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଉଠି ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାସନ କରେ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ରଖିଥାଏ।
ଅଥ ଯଚ୍ଚତୁର୍ଥମମୃତଂ ତନ୍ମରୁତ ଉପଜୀଵନ୍ତି ସୋମେନ ମୁଖେନ ନ ଵୈ ଦେଵା ଅଶ୍ନନ୍ତି ନ ପିବନ୍ତ୍ଯେତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯନ୍ତି
ଏବେ, ଚତୁର୍ଥ ଅମୃତ ଯାହା, ତାହା ଉପରେ ମରୁତମାନେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସୋମ ହେଉଛନ୍ତି ତାଙ୍କର ମୁଁହ। ଦେବତାମାନେ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ; ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ସେମାନେ ତୃପ୍ତି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।
ତ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶନ୍ତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦ୍ଯନ୍ତି
ସେମାନେ ଏହି ରୂପକୁ ମାତ୍ର ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଅନ୍ତି।
ସ ଯ ଏତଦେଵମମୃତଂ ଵେଦ ମରୁତାମେଵୈକୋ ଭୂତ୍ଵା ସୋମେନୈଵ ମୁଖେନୈତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯତି ସ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦେତି
ଯିଏ ଏହି ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଜାଣେ, ସେ ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହୋଇ, ସୋମକୁ ମୁଁହ କରି, ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ; ସେ ଏହି ରୂପକୁ ମାତ୍ର ପ୍ରବେଶ କରେ, ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ସ ଯାଵଦାଦିତ୍ଯଃ ପଶ୍ଚାଦୁଦେତା ପୁରସ୍ତାଦସ୍ତମେତା ଦ୍ଵିସ୍ତାଵଦୁତ୍ତରତ ଉଦେତା ଦକ୍ଷିଣତୋଽସ୍ତମେତା ମରୁତାମେଵ ତାଵଦାଧିପତ୍ଯ୍ꣳସ୍ଵାରାଜ୍ଯଂ ପର୍ଯେତା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପଶ୍ଚିମରୁ ଉଦୟ ହୁଏ ଏବଂ ପୂର୍ବରେ ଅସ୍ତ ହୁଏ, ତାହାର ଦୁଇଗୁଣା ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଉଦୟ ହୁଏ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅସ୍ତ ହୁଏ; ଏତେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାସନ ଓ ସ୍ୱାଧୀନତା ଭୋଗ କରେ।
ଅଥ ଯତ୍ପଞ୍ଚମମମୃତଂ ତତ୍ସାଧ୍ଯା ଉପଜୀଵନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମଣା ମୁଖେନ ନ ଵୈ ଦେଵା ଅଶ୍ନନ୍ତି ନ ପିବନ୍ତ୍ଯେତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯନ୍ତି
ଏବେ, ପଞ୍ଚମ ଅମୃତତ୍ୱ ହେଉଛି ଯାହା ଉପରେ ସାଧ୍ୟମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁହ କରି ଜୀବନ ନେଇଥାନ୍ତି; ଦେବତାମାନେ ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
ତ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶନ୍ତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦ୍ଯନ୍ତି
ସେମାନେ ଏହି ରୂପକୁ ମାତ୍ର ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଅନ୍ତି।
ସ ଯ ଏତଦେଵମମୃତଂ ଵେଦ ସାଧ୍ଯାନାମେଵୈକୋ ଭୂତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣୈଵ ମୁଖେନୈତଦେଵାମୃତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୃପ୍ଯତି ସ ଏତଦେଵ ରୂପମଭିସଂଵିଶତ୍ଯେତସ୍ମାଦ୍ରୂପାଦୁଦେତି
ଯିଏ ଏହି ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଜାଣେ, ସେ ସାଧ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁହ କରି, ଏହି ଅମୃତକୁ ଦେଖି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଏ; ସେ ଏହି ରୂପକୁ ମାତ୍ର ପ୍ରବେଶ କରେ, ଏବଂ ଏହି ରୂପରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ।
ସ ଯାଵଦାଦିତ୍ଯ ଉତ୍ତରତ ଉଦେତା ଦକ୍ଷିଣତୋଽସ୍ତମେତା ଦ୍ଵିସ୍ତାଵଦୂର୍ଧ୍ଵମୁଦେତାର୍ଵାଗସ୍ତମେତା ସାଧ୍ଯାନାମେଵ ତାଵଦାଧିପତ୍ଯꣳସ୍ଵାରାଜ୍ଯଂ ପର୍ଯେତା
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଉଦୟ ହୁଏ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଅସ୍ତ ହୁଏ, ତାହାର ଦୁଇଗୁଣା ଉପରକୁ ଉଦୟ ହୁଏ ଏବଂ ତଳକୁ ଅସ୍ତ ହୁଏ; ଏତେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ସାଧ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାସନ ଓ ସ୍ୱାଧୀନତା ଭୋଗ କରେ।
ଅଥ ତତ ଊର୍ଧ୍ଵ ଉଦେତ୍ଯ ନୈଵୋଦେତା ନାସ୍ତମେତୈକଲ ଏଵ ମଧ୍ଯେ ସ୍ଥାତା ତଦେଷ ଶ୍ଲୋକଃ
ତାପରେ, ସେଠାରୁ ଉପରକୁ ଉଠି, ଏହା ଆଉ ଉଦୟ କରେ ନାହିଁ, ଅସ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, କେବଳ ମଧ୍ୟରେ ଏକାକି ରହିଥାଏ; ଏହି ଶ୍ଲୋକ ଏହି ବିଷୟରେ।
ନ ଵୈ ତତ୍ର ନ ନିମ୍ଲୋଚ ନୋଦିଯାଯ କଦାଚନ । ଦେଵାସ୍ତେନାହꣳସତ୍ଯେନ ମା ଵିରାଧିଷି ବ୍ରହ୍ମଣେତି
ସେଠାରେ, କେବେ ଅସ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ, କେବେ ଉଦୟ ହୁଏ ନାହିଁ; ହେ ଦେବତାମାନେ, ଏହି ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ବ୍ରହ୍ମାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବେ ନାହିଁ।
ନ ହ ଵା ଅସ୍ମା ଉଦେତି ନ ନିମ୍ଲୋଚତି ସକୃଦ୍ଦିଵା ହୈଵାସ୍ମୈ ଭଵତି ଯ ଏତାମେଵଂ ବ୍ରହ୍ମୋପନିଷଦଂ ଵେଦ
ସେଠାରେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଉଦୟ କରେ ନାହିଁ, ଅସ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ; ଯିଏ ଏହିପରି ବ୍ରହ୍ମ ଉପନିଷଦ୍ ଜାଣେ, ସେଠି ପାଇଁ ଦିନ କେବଳ ଗୋଟିଏ।
ତଦ୍ଧୈତଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଜାପତଯ ଉଵାଚ ପ୍ରଜାପତିର୍ମନଵେ ମନୁଃ ପ୍ରଜାଭ୍ଯସ୍ତଦ୍ଧୈତଦୁଦ୍ଦାଲକାଯାରୁଣଯେ ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଯ ପୁତ୍ରାଯ ପିତା ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରୋଵାଚ
ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଜାପତିମାନେ କୁହିଥିଲେ, ପ୍ରଜାପତି ମନୁଙ୍କୁ, ମନୁ ସନ୍ତାନମାନେ କୁହିଥିଲେ; ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ଉଦ୍ଦାଳକ ଆରୁଣି ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅକୁ କହିଥିଲେ।
ଇଦଂ ଵାଵ ତଜ୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଯ ପୁତ୍ରାଯ ପିତା ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରବ୍ରୂଯାତ୍ପ୍ରଣାଯ୍ଯାଯ ଵାନ୍ତେଵାସିନେ
ନିଶ୍ଚୟ ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ପିତା ତାଙ୍କର ବଡ଼ ପୁଅକୁ କିମ୍ବା ଏକ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଛାତ୍ରକୁ କହିବା ଉଚିତ।
ନାନ୍ଯସ୍ମୈ କସ୍ମୈଚନ ଯଦ୍ଯପ୍ଯସ୍ମା ଇମାମଦ୍ଭିଃ ପରିଗୃହୀତାଂ ଧନସ୍ଯ ପୂର୍ଣାଂ ଦଦ୍ଯାଦେତଦେଵ ତତୋ ଭୂଯ ଇତ୍ଯେତଦେଵ ତତୋ ଭୂଯ ଇତି
ଏହା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଯଦିଓ ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ଜଳ ଦେଇଥାଏ; ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ।
ଗାଯତ୍ରୀ ଵା ଈଦꣳ ସର୍ଵଂ ଭୂତଂ ଯଦିଦଂ କିଂ ଚ ଵାଗ୍ଵୈ ଗାଯତ୍ରୀ ଵାଗ୍ଵା ଇଦꣳ ସର୍ଵଂ ଭୂତଂ ଗାଯତି ଚ ତ୍ରାଯତେ ଚ
ଗାୟତ୍ରୀ ହେଉଛି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍, ଯେଉଁଠାରେ ଯାହା କିଛି ଅଛି; ଗାୟତ୍ରୀ ହେଉଛି ବାକ୍, ବାକ୍ ହେଉଛି ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍, କାରଣ ବାକ୍ ଗାୟନ କରେ ଏବଂ ରକ୍ଷା କରେ।