हे एक गूढ स्थळ आहे. ब्रह्म ही शक्ती तापली, आणि त्या तापलेल्या ब्रह्मातून कीर्ती, तेज, इंद्रिये, उत्साह, पोषण आणि सार यांचा जन्म झाला. त्या ब्रह्माने एक अक्षर उच्चारले आणि सर्व बाजूंनी सूर्याला गाठले; आणि सूर्याच्या मध्यभागी जणू काही हालचाल होत आहे, असे दिसते, तेच ते. हे सर्व सारांचे सार आहेत; कारण वेद हे सार आहेत, आणि हे त्यांचे सार आहेत. हे अमरात अमर आहेत; कारण वेद अमर आहेत, आणि हे त्यांचे अमरत्व आहे. पहिल्या अमरावर वसु देवता जगतात, अग्नी त्यांचा मुख आहे; देवता खाण्या-पिण्याचे काम करत नाहीत, पण या अमराला पाहून ते तृप्त होतात. ते या स्वरूपात प्रवेश करतात आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतात. जो या अमरत्वाला जाणतो, तो वसुंमध्ये एक होतो, अग्नी त्याचा मुख असतो, आणि या अमराला पाहून तृप्त होतो; तो या स्वरूपात प्रवेश करतो आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतो. सूर्य पूर्वेला उगवतो आणि पश्चिमेला अस्त होतो, तोपर्यंत त्याचा वसुंमध्ये राज्य आणि प्रभुत्व असते. दुसऱ्या अमरावर रुद्र देवता जगतात, इंद्र त्यांचा मुख आहे; देवता खाण्या-पिण्याचे काम करत नाहीत, पण या अमराला पाहून ते तृप्त होतात. ते या स्वरूपात प्रवेश करतात आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतात. जो या अमरत्वाला जाणतो, तो रुद्रांमध्ये एक होतो, इंद्र त्याचा मुख असतो, आणि या अमराला पाहून तृप्त होतो; तो या स्वरूपात प्रवेश करतो आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतो. सूर्य दक्षिणेला दोनदा उगवतो आणि उत्तरला अस्त होतो, तोपर्यंत त्याचा रुद्रांमध्ये राज्य आणि प्रभुत्व असते. तिसऱ्या अमरावर आदित्य देवता जगतात, वरुण त्यांचा मुख आहे; देवता खाण्या-पिण्याचे काम करत नाहीत, पण या अमराला पाहून ते तृप्त होतात. ते या स्वरूपात प्रवेश करतात आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतात. जो या अमरत्वाला जाणतो, तो आदित्यांमध्ये एक होतो, वरुण त्याचा मुख असतो, आणि या अमराला पाहून तृप्त होतो; तो या स्वरूपात प्रवेश करतो आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतो. सूर्य दक्षिणेला दोनदा उगवतो आणि उत्तरला अस्त होतो, तसेच पश्चिमेला उगवतो आणि पूर्वेला अस्त होतो, तोपर्यंत त्याचा आदित्यांमध्ये राज्य आणि प्रभुत्व असते. चौथ्या अमरावर मरुत देवता जगतात, सोम त्यांचा मुख आहे; देवता खाण्या-पिण्याचे काम करत नाहीत, पण या अमराला पाहून ते तृप्त होतात. ते फक्त या स्वरूपात प्रवेश करतात आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतात. जो या अमरत्वाचा सार जाणतो, तो मरुतांमध्ये एक होतो, सोम त्याचा मुख असतो, आणि या अमराला पाहून तृप्त होतो; तो फक्त या स्वरूपात प्रवेश करतो आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतो. सूर्य पश्चिमेला दोनदा उगवतो आणि पूर्वेला अस्त होतो, तसेच उत्तरला दोनपट उगवतो आणि दक्षिणेला अस्त होतो; एवढेच त्याचे मरुतांमध्ये राज्य आणि प्रभुत्व असते. पाचव्या अमरावर साध्य देवता जगतात, ब्रह्म त्यांचा मुख आहे; देवता खाण्या-पिण्याचे काम करत नाहीत, पण या अमराला पाहून ते तृप्त होतात. ते फक्त या स्वरूपात प्रवेश करतात आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतात. जो या अमरत्वाचा सार जाणतो, तो साध्यांमध्ये एक होतो, ब्रह्म त्याचा मुख असतो, आणि या अमराला पाहून तृप्त होतो; तो फक्त या स्वरूपात प्रवेश करतो आणि या स्वरूपातून उत्पन्न होतो. सूर्य उत्तरला उगवतो आणि दक्षिणेला अस्त होतो, तसेच वर दोनपट उगवतो आणि खाली अस्त होतो; एवढेच त्याचे साध्यांमध्ये राज्य आणि प्रभुत्व असते. त्यानंतर, ते वरून उठून, तिथे न उगवते, न अस्त होते, मध्यभागी एकटे राहते; हेच ते श्लोक आहे. तिथे, कधीही सूर्य न उगवतो, न अस्त होतो; हे सत्य आहे, हे देवांनो, या सत्याने मला ब्रह्मापासून वंचित करू नका. त्याच्यासाठी सूर्य न उगवतो, न अस्त होतो; त्याच्यासाठी फक्त एक दिवस असतो, जो ब्रह्म-उपनिषद असे जाणतो. हे ब्रह्म ब्रह्माने प्रजापतींना सांगितले, प्रजापतीने मनूला, मनूने आपल्या संततीला, आणि हे उद्दालक अरुणीने आपल्या मोठ्या पुत्राला सांगितले. हे ब्रह्म वडिलांनी आपल्या मोठ्या पुत्राला किंवा भक्त शिष्याला सांगावे. इतर कुणालाही सांगू नये, जरी तो सर्व संपत्ती देत असेल, पाण्याने भरलेली; फक्त हेच त्यापेक्षा श्रेष्ठ आहे, फक्त हेच श्रेष्ठ आहे. गायत्री हे सर्व आहे, जे काही आहे; वाणी गायत्री आहे, आणि वाणी हे सर्व आहे, कारण ती गाते आणि रक्षण करते. ती गायत्री ही पृथ्वी आहे, जिच्यावर सर्व प्राणी स्थिर आहेत; ती यापेक्षा अधिक नाही. ती पृथ्वी ही मनुष्याच्या शरीरात आहे; या शरीरात प्राण स्थिर आहेत, आणि ती यापेक्षा अधिक नाही. ते शरीर हेच आहे, आणि या व्यक्तीमध्ये हृदय आहे; त्यात प्राण स्थिर आहेत, आणि ते यापेक्षा अधिक नाही. ही गायत्री चार पायांची आणि सहा प्रकारांची आहे; ती श्लोकांमध्ये अशीच वर्णिली आहे. त्याचा हा महिमा आहे, आणि पुरुष त्याहूनही मोठा आहे; सर्व प्राणी त्याच्या एका भागाचेच आहेत, तीन भाग अमर आहेत, ते स्वर्गात आहेत. हेच ब्रह्म आहे; आणि जे पुरुषाबाहेरचे आकाश आहे, तेच पुरुषाबाहेरचे आकाश आहे. हेच पुरुषाच्या आतले आकाश आहे, तेच पुरुषाच्या आतले आकाश आहे. हेच हृदयातील आकाश आहे; ते पूर्ण आणि स्थिर आहे; जो हे जाणतो, तो पूर्ण आणि स्थिर संपत्ती प्राप्त करतो. या हृदयात पाच दिव्य द्वारे आहेत; पूर्वेकडील द्वार म्हणजे प्राण, तेच डोळे, तेच सूर्य; त्याचा ध्यान तेज आणि अन्नभक्षक म्हणून करावे—जो हे जाणतो, तो तेजस्वी आणि अन्नभक्षक होतो. दक्षिणेकडील द्वार म्हणजे व्यान, तेच ऐकणे, तेच चंद्र; त्याचा ध्यान संपत्ती आणि कीर्ती म्हणून करावे—जो हे जाणतो, तो संपन्न आणि प्रसिद्ध होतो.