തം ചേദ്ബ്രൂയുര്യദിദമസ്മിന്ബ്രഹ്മപുരേ ദഹരം പുണ്ഡരീകം വേശ്മ ദഹരോഽസ്മിന്നന്തരാകാശഃ കിം തദത്ര വിദ്യതേ യദന്വേഷ്ടവ്യം യദ്വാവ വിജിജ്ഞാസിതവ്യമിതി സ ബ്രൂയാത്
അവർ ചോദിച്ചാൽ: 'ഈ ബ്രഹ്മപുരിയിൽ ഈ ചെറു താമരപൂവ് പോലെയുള്ള വീട്, അതിനകത്ത് ഈ ചെറു ആകാശം — അതിനകത്ത് എന്താണ് അന്വേഷിക്കേണ്ടത്, എന്താണ് അറിയേണ്ടത്?' എന്നാൽ ഇങ്ങനെ പറയണം.
യാവാന്വാ അയമാകാശസ്താവാനേഷോഽന്തര്ഹൃദയ ആകാശ ഉഭേ അസ്മിന്ദ്യാവാപൃഥിവീ അന്തരേവ സമാഹിതേ ഉഭാവഗ്നിശ്ച വായുശ്ച സൂര്യാചന്ദ്രമസാവുഭൌ വിദ്യുന്നക്ഷത്രാണി യച്ചാസ്യേഹാസ്തി യച്ച നാസ്തി സര്വം തദസ്മിന്സമാഹിതമിതി
എത്ര വലിയതാണോ ഈ ആകാശം, അത്ര വലിയതാണ് ഹൃദയത്തിനകത്തുള്ള ആകാശവും. ആ ആകാശത്തിനകത്ത് സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും, അഗ്നിയും വായുവും, സൂര്യനും ചന്ദ്രനും, മിന്നലും നക്ഷത്രങ്ങളും, ഇവിടെ ഉള്ളതും ഇല്ലാത്തതും എല്ലാം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
തം ചേദ്ബ്രൂയുരസ്മിꣳശ്ചേദിദം ബ്രഹ്മപുരേ സര്വꣳ സമാഹിതꣳ സര്വാണി ച ഭൂതാനി സര്വേ ച കാമാ യദൈതജ്ജരാമാപ്നോതി പ്രധ്വꣳസതേ വാ കിം തതോഽതിശിഷ്യത ഇതി
അവർ ചോദിച്ചാൽ: 'ഈ ബ്രഹ്മപുരിയിൽ എല്ലാം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, എല്ലായിടത്തെയും ജീവികളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഇവിടെ ഉണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിന് വൃദ്ധാവസ്ഥ വന്നാൽ അല്ലെങ്കിൽ ഇത് നശിച്ചാൽ പിന്നെ എന്താണ് ശേഷിക്കുന്നത്?' എന്നാൽ
തദ്യഥേഹ കര്മജിതോ ലോകഃ ക്ഷീയത ഏവമേവാമുത്ര പുണ്യജിതോ ലോകഃ ക്ഷീയതേ തദ്യ ഇഹാത്മാനമനുവിദ്യ വ്രജന്ത്യേതാꣳശ്ച സത്യാന്കാമാꣳസ്തേഷാꣳ സര്വേഷു ലോകേഷ്വകാമചാരോ ഭവത്യഥ യ ഇഹാത്മാനമനുവിദ്യ വ്രജന്ത്യേതാꣳശ്ച സത്യാന്കാമാꣳസ്തേഷാꣳ സര്വേഷു ലോകേഷു കാമചാരോ ഭവതി
സ യദി പിതൃലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യ പിതരഃ സമുത്തിഷ്ഠന്തി തേന പിതൃലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
അവൻ പിതൃലോകം ആഗ്രഹിച്ചാൽ, അവന്റെ മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിച്ചാൽ തന്നെ പിതാക്കന്മാർ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കും; ആ പിതൃലോകം ലഭിച്ചവൻ മഹത്വം നേടുന്നു.
അഥ യദി മാതൃലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യ മാതരഃ സമുത്തിഷ്ഠന്തി തേന മാതൃലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
മാതാവിന്റെ ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണെങ്കില്, അവന് മനസ്സില് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു മാത്രം, അമ്മമാര് അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷമാകും. അങ്ങനെ അമ്മമാരുടെ ലോകം ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
അഥ യദി ഭ്രാതൃലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യ ഭ്രാതരഃ സമുത്തിഷ്ഠന്തി തേന ഭ്രാതൃലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
സഹോദരന്മാരുടെ ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണെങ്കില്, അവന് മനസ്സില് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു മാത്രം, സഹോദരന്മാര് അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷമാകും. അങ്ങനെ സഹോദരന്മാരുടെ ലോകം ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
അഥ യദി സ്വസൃലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യ സ്വസാരഃ സമുത്തിഷ്ഠന്തി തേന സ്വസൃലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
സഹോദരിമാരുടെ ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണെങ്കില്, അവന് മനസ്സില് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു മാത്രം, സഹോദരിമാര് അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷമാകും. അങ്ങനെ സഹോദരിമാരുടെ ലോകം ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
അഥ യദി സഖിലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യ സഖായഃ സമുത്തിഷ്ഠന്തി തേന സഖിലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
സുഹൃത്തുക്കളുടെ ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണെങ്കില്, അവന് മനസ്സില് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു മാത്രം, സുഹൃത്തുക്കള് അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷമാകും. അങ്ങനെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ ലോകം ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
അഥ യദി ഗന്ധമാല്യലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യ ഗന്ധമാല്യേ സമുത്തിഷ്ഠതസ്തേന ഗന്ധമാല്യലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
സുഗന്ധവും പുഷ്പമാലകളും ഉള്ള ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണെങ്കില്, അവന് മനസ്സില് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു മാത്രം, സുഗന്ധങ്ങളും പുഷ്പമാലകളും അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷമാകും. അങ്ങനെ സുഗന്ധപുഷ്പമാലയുടെ ലോകം ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
അഥ യദ്യന്നപാനലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യാന്നപാനേ സമുത്തിഷ്ഠതസ്തേനാന്നപാനലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
ഭക്ഷ്യവും പാനീയവും ഉള്ള ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണെങ്കില്, അവന് മനസ്സില് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു മാത്രം, ഭക്ഷ്യവും പാനീയവും അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷമാകും. അങ്ങനെ ഭക്ഷ്യപാനീയലോകം ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
അഥ യദി ഗീതവാദിത്രലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യ ഗീതവാദിത്രേ സമുത്തിഷ്ഠതസ്തേന ഗീതവാദിത്രലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
ഗാനം-വാദ്യങ്ങൾ ഉള്ള ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണെങ്കില്, അവന് മനസ്സില് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു മാത്രം, ഗാനം-വാദ്യങ്ങൾ അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷമാകും. അങ്ങനെ ഗാനം-വാദ്യലോകം ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
അഥ യദി സ്ത്രീലോകകാമോ ഭവതി സങ്കല്പാദേവാസ്യ സ്ത്രിയഃ സമുത്തിഷ്ഠന്തി തേന സ്ത്രീലോകേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
സ്ത്രീകളുടെ ലോകം ആഗ്രഹിക്കുന്നവനാണെങ്കില്, അവന് മനസ്സില് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടു മാത്രം, സ്ത്രീകള് അവന്റെ മുമ്പില് പ്രത്യക്ഷമാകും. അങ്ങനെ സ്ത്രീലോകം ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
യം യമന്തമഭികാമോ ഭവതി യം കാമം കാമയതേ സോഽസ്യ സങ്കല്പാദേവ സമുത്തിഷ്ഠതി തേന സമ്പന്നോ മഹീയതേ
ഏത് ലക്ഷ്യമാണ് ഒരുവന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ഏത് ആഗ്രഹമാണ് അവന് മനസ്സില് വയ്ക്കുന്നത്, അതെല്ലാം അവന് മനസ്സില് ആലോചിച്ചിട്ടു മാത്രം ലഭിക്കും. അങ്ങനെ ആഗ്രഹിച്ചതു ലഭിച്ചവന് മഹത്വം നേടുന്നു.
ത ഇമേ സത്യാഃ കാമാ അനൃതാപിധാനാസ്തേഷാꣳ സത്യാനാꣳ സതാമനൃതമപിധാനം യോ യോ ഹ്യസ്യേതഃ പ്രൈതി ന തമിഹ ദര്ശനായ ലഭതേ
ഈ സത്യമായ ആഗ്രഹങ്ങള് അസത്യം കൊണ്ട് മറച്ചിരിക്കുന്നു. സത്യങ്ങള്ക്കിടയില് അസത്യം മറയാകുന്നു. ഇവ അറിയാതെ ഇവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്നവന് അവയെ ഇവിടെ കാണാന് കഴിയില്ല.
സ വാ ഏഷ ആത്മാ ഹൃദി തസ്യൈതദേവ നിരുക്തꣳ ഹൃദ്യയമിതി തസ്മാദ്ധൃദയമഹരഹര്വാ ഏവംവിത്സ്വര്ഗം ലോകമേതി
ഹൃദയത്തില് ഉള്ള ഈ ആത്മാവാണ് സത്യമായി. അതിന്റെ യഥാര്ത്ഥ പേര് 'ഹൃദയം' എന്നാണ്, കാരണം അത് ഹൃദയത്തിലാണ്. അങ്ങനെ അറിയുന്നവന് ദിവസേന സ്വര്ഗലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
അഥ യ ഏഷ സമ്പ്രസാദോഽസ്മാച്ഛരീരാത്സമുത്ഥായ പരം ജ്യോതിരുപസമ്പദ്യ സ്വേന രൂപേണാഭിനിഷ്പദ്യത ഏഷ ആത്മേതി ഹോവാചൈതദമൃതമഭയമേതദ്ബ്രഹ്മേതി തസ്യ ഹ വാ ഏതസ്യ ബ്രഹ്മണോ നാമ സത്യമിതി
ഈ ശാന്തനായവന് ഈ ശരീരത്തില് നിന്ന് ഉയർന്ന് പരമജ്യോതി പ്രാപിച്ച് സ്വരൂപത്തില് പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. ഇതാണ് ആത്മാവ്, ഇതാണ് അമൃതം, ഭയം ഇല്ലാത്തത്, ഇതാണ് ബ്രഹ്മം. ഈ ബ്രഹ്മത്തിന് 'സത്യം' എന്നതാണ് പേര്.
താനി ഹ വാ ഏതാനി ത്രീണ്യക്ഷരാണി സതീയമിതി തദ്യത്സത്തദമൃതമഥ യത്തി തന്മര്ത്യമഥ യദ്യം തേനോഭേ യച്ഛതി യദനേനോഭേ യച്ഛതി തസ്മാദ്യമഹരഹര്വാ ഏവംവിത്സ്വര്ഗം ലോകമേതി
'സത്-തി-യം' എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് അക്ഷരങ്ങളാണ്. 'സത്' അമൃതമാണ്, 'തി' മരണമാണ്, 'യം' കൊണ്ട് ഇരുവരെയും ഒന്നുചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ അറിയുന്നവന് ദിവസേന സ്വര്ഗലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
അഥ യ ആത്മാ സ സേതുര്ധൃതിരേഷാം ലോകാനാമസമ്ഭേദായ നൈതꣳ സേതുമഹോരാത്രേ തരതോ ന ജരാ ന മൃത്യുര്ന ശോകോ ന സുകൃതം ന ദുഷ്കൃതꣳ സര്വേ പാപ്മാനോഽതോ നിവര്തന്തേഽപഹതപാപ്മാ ഹ്യേഷ ബ്രഹ്മലോകഃ
ഈ ആത്മാവാണ് ലോകങ്ങള്ക്ക് ഇടയില് ഒരു പാലംപോലുള്ളത്, അവ തമ്മില് കലരാതിരിക്കാന് അവയെ താങ്ങുന്നു. ഈ പാലം കടക്കുന്നത് ദിവസവും രാത്രിയും അല്ല, വയസ്സും മരണവും അല്ല, ദുഃഖവും അല്ല, നല്ലതും ചീത്തയും അല്ല. എല്ലാ പാപങ്ങളും അവിടെ നിന്ന് തിരിച്ചു പോകുന്നു. പാപരഹിതമായ ബ്രഹ്മലോകം ഇതാണ്.
തസ്മാദ്വാ ഏതꣳ സേതും തീര്ത്വാന്ധഃ സന്നനന്ധോ ഭവതി വിദ്ധഃ സന്നവിദ്ധോ ഭവത്യുപതാപീ സന്നനുപതാപീ ഭവതി തസ്മാദ്വാ ഏതꣳ സേതും തീര്ത്വാപി നക്തമഹരേവാഭിനിഷ്പദ്യതേ സകൃദ്വിഭാതോ ഹ്യേവൈഷ ബ്രഹ്മലോകഃ
അതിനാല് ഈ പാലം കടന്നാല് കുരുടനാണെങ്കിലും കുരുടനായി തുടരുന്നില്ല; വേദനയുണ്ടെങ്കിലും വേദനയില്ല; രോഗിയാണെങ്കിലും രോഗിയല്ല. ഈ പാലം കടന്നാലും അവന് പകലായി മാത്രം പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു, രാത്രിയല്ല; കാരണം ബ്രഹ്മലോകം എപ്പോഴും പ്രകാശമുള്ളതാണ്.
തദ്യ ഏവൈതം ബ്രഹ്മലോകം ബ്രഹ്മചര്യേണാനുവിന്ദന്തി തേഷാമേവൈഷ ബ്രഹ്മലോകസ്തേഷാꣳ സര്വേഷു ലോകേഷു കാമചാരോ ഭവതി
ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെ ഈ ബ്രഹ്മലോകം അന്വേഷിക്കുന്നവര്ക്ക് ഈ ബ്രഹ്മലോകം സ്വന്തമാണ്. അവര്ക്ക് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ സഞ്ചരിക്കാം.
അഥ യദ്യജ്ഞ ഇത്യാചക്ഷതേ ബ്രഹ്മചര്യമേവ തദ്ബ്രഹ്മചര്യേണ ഹ്യേവ യോ ജ്ഞാതാ തം വിന്ദതേഽഥ യദിഷ്ടമിത്യാചക്ഷതേ ബ്രഹ്മചര്യമേവ തദ്ബ്രഹ്മചര്യേണ ഹ്യേവേഷ്ട്വാത്മാനമനുവിന്ദതേ
യജ്ഞമാണെന്ന് ആരെങ്കിലും പറയുകയാണെങ്കില്, അതും ബ്രഹ്മചര്യമാണ്; ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെയാണ് അറിവുള്ളവന് അതിനെ പ്രാപിക്കുന്നത്. ഇഷ്ടം എന്നാണ് പറയുകയാണെങ്കില്, അതും ബ്രഹ്മചര്യമാണ്; ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെയാണ് ആത്മാവിനെ അന്വേഷിച്ച് കണ്ടെത്തുന്നത്.
അഥ യത്സത്ത്രായണമിത്യാചക്ഷതേ ബ്രഹ്മചര്യമേവ തദ്ബ്രഹ്മചര്യേണ ഹ്യേവ സത ആത്മനസ്ത്രാണം വിന്ദതേഽഥ യന്മൌനമിത്യാചക്ഷതേ ബ്രഹ്മചര്യമേവ തബ്ബ്രഹ്മചര്യേണ ഹ്യേവാത്മാനമനുവിദ്യ മനുതേ
ഇവിടെ സത്രായണമെന്നു പറയുന്നത് ബ്രഹ്മചര്യമാണ്. ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെ തന്നെ ആത്മാവിന് സംരക്ഷണം ലഭിക്കുന്നു. മൗനം എന്നും പറയുന്നത് ബ്രഹ്മചര്യമാണ്; ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെ തന്നെ ആത്മാവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ആൾ ആലോചിക്കുന്നു.
അഥ യദനാശകായനമിത്യാചക്ഷതേ ബ്രഹ്മചര്യമേവ തദേഷ ഹ്യാത്മാ ന നശ്യതി യം ബ്രഹ്മചര്യേണാനുവിന്ദതേഽഥ മിത്യാചക്ഷതേ ബ്രഹ്മചര്യമേവ തദരശ്ച ഹ വൈ ണ്യശ്ചാര്ണവൌ ബ്രഹ്മലോകേ തൃതീയസ്യാമിതോ ദിവി തദൈരം മദീയꣳ സരസ്തദശ്വത്ഥഃ സോമസവനസ് പ്രഭുവിമിതꣳ ഹിരണ്മയമ്
തദ്യ ഏവൈതാവരം ച ണ്യം ചാര്ണവൌ ബ്രഹ്മലോകേ ബ്രഹ്മചര്യേണാനുവിന്ദന്തി തേഷാമേവൈഷ ബ്രഹ്മലോകസ്തേഷാꣳ സര്വേഷു ലോകേഷു കാമചാരോ ഭവതി
ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെ ബ്രഹ്മലോകത്തിലെ അരയും ന്യയും എന്ന തടാകങ്ങൾ നേടുന്നവർക്കാണ് ബ്രഹ്മലോകം. അവർക്കാണ് എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും ഇഷ്ടാനുസൃതമായി സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുന്നത്.
അഥ യാ ഏതാ ഹൃദയസ്യ നാഡ്യസ്താഃ പിങ്ഗലസ്യാണിമ്നസ്തിഷ്ഠന്തി ശുക്ലസ്യ നീലസ്യ പീതസ്യ ലോഹിതസ്യേത്യസൌ വാ ആദിത്യഃ പിങ്ഗല ഏഷ ശുക്ല ഏഷ നീല ഏഷ പീത ഏഷ ലോഹിതഃ
ഹൃദയത്തിലെ നാഡികൾ പിങ്കളന്റെ സൂക്ഷ്മശരീരത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. വെളുത്തത്, നീല, മഞ്ഞ, ചുവപ്പ് എന്നിവയും അവയോടൊപ്പം. ആ സൂര്യൻ പിങ്കളമാണ്, ഇതാണ് വെളുപ്പ്, ഇതാണ് നീല, ഇതാണ് മഞ്ഞ, ഇതാണ് ചുവപ്പ്.
തദ്യഥാ മഹാപഥ ആതത ഉഭൌ ഗ്രാമൌ ഗച്ഛതീമം ചാമും ചൈവമേവൈതാ ആദിത്യസ്യ രശ്മയ ഉഭൌ ലോകൌ ഗച്ഛന്തീമം ചാമും ചാമുഷ്മാദാദിത്യാത്പ്രതായന്തേ താ ആസു നാഡീഷു സൃപ്താ ആഭ്യോ നാഡീഭ്യഃ പ്രതായന്തേ തേഽമുഷ്മിന്നാദിത്യേ സൃപ്താഃ
ഒരു വലിയ പാത രണ്ട് ഗ്രാമങ്ങളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾ ഈ ലോകത്തെയും മറുവശത്തെയും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ആ സൂര്യനിൽ നിന്ന് അവ മടങ്ങുന്നു; ഈ നാഡികളിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു; അവിടെ നിന്ന് വീണ്ടും മടങ്ങി സൂര്യനിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
സമസ്തഃ സമ്പ്രസന്നഃ സ്വപ്നം ന വിജാനാത്യാസു തദാ നാഡീഷു സൃപ്തോ ഭവതി തം ന കശ്ചന പാപ്മാ സ്പൃശതി തേജസാ ഹി തദാ സമ്പന്നോ ഭവതി
ആൾ പൂർണ്ണമായും ശാന്തനായി സ്വപ്നം കാണാതിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ആ നാഡികളിലേക്കാണ് ലയിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ ഒരു ദോഷവും അവനെ തൊടില്ല; കാരണം അപ്പോൾ അവൻ പ്രകാശം നിറഞ്ഞവനാണ്.
സ ബ്രൂയാന്നാസ്യ ജരയൈതജ്ജീര്യതി ന വധേനാസ്യ ഹന്യത ഏതത്സത്യം ബ്രഹ്മപുരമസ്മിന്കാമാഃ സമാഹിതാഃ ഏഷ ആത്മാപഹതപാപ്മാ വിജരോ വിമൃത്യുര്വിശോകോ വിജിഘത്സോഽപിപാസഃ സത്യകാമഃ സത്യസങ്കല്പോ യഥാ ഹ്യേവേഹ പ്രജാ അന്വാവിശന്തി യഥാനുശാസനം യം യമന്തമഭികാമാ ഭവന്തി യം ജനപദം യം ക്ഷേത്രഭാഗം തം തമേവോപജീവന്തി
ഇങ്ങനെ പറയണം: വൃദ്ധാവസ്ഥ കൊണ്ടോ മരണത്താലോ ഇതിന് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. ഇതാണ് സത്യമായ ബ്രഹ്മപുരി, ഇതിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ആത്മാവ് പാപരഹിതൻ, വൃദ്ധിയില്ലാത്തവൻ, മരണമില്ലാത്തവൻ, ദുഃഖമില്ലാത്തവൻ, വിശപ്പും ദാഹവും ഇല്ലാത്തവൻ, സത്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളുള്ളവൻ, സത്യമായ മനസ്സുള്ളവൻ. ഇവിടെ ജനങ്ങൾ എങ്ങനെ തങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തിയനുസരിച്ച് പ്രവേശിക്കുമോ, അതുപോലെ അവരവരുടെ ആഗ്രഹം അനുസരിച്ച്, ഏത് ലക്ഷ്യമായാലും, ഏത് ദേശമായാലും, ഏത് സ്ഥലമായാലും, അതു നേടുന്നു.
ഇവിടെ പ്രവർത്തിയാൽ ലഭിക്കുന്ന ലോകം നശിക്കുന്നതുപോലെ, അവിടെ പുണ്യഫലത്താൽ ലഭിക്കുന്ന ലോകവും നശിക്കും. എന്നാൽ ആത്മാവിനെയും ഈ സത്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളെയും അറിഞ്ഞ് പോകുന്നവർക്കു എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടെ സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയും. ആത്മാവിനെയും ആ സത്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളെയും അറിയാതെ പോകുന്നവർക്കു എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും സ്വാതന്ത്ര്യം ഇല്ല.
അഥ യേ ചാസ്യേഹ ജീവാ യേ ച പ്രേതാ യച്ചാന്യദിച്ഛന്ന ലഭതേ സര്വം തദത്ര ഗത്വാ വിന്ദതേഽത്ര ഹ്യസ്യൈതേ സത്യാഃ കാമാ അനൃതാപിധാനാസ്തദ്യഥാപി ഹിരണ്യനിധിം നിഹിതമക്ഷേത്രജ്ഞാ ഉപര്യുപരി സഞ്ചരന്തോ ന വിന്ദേയുരേവമേവേമാഃ സര്വാഃ പ്രജാ അഹരഹര്ഗച്ഛന്ത്യ ഏതം ബ്രഹ്മലോകം ന വിന്ദന്ത്യനൃതേന ഹി പ്രത്യൂഢാഃ
ഇവിടെ അവനുള്ള എല്ലാ ജീവികളും, മരിച്ചവരും, അവന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും ലഭിക്കാത്തതും, അവിടേക്ക് ചെന്നാല് എല്ലാം അവന് ലഭിക്കും. കാരണം, അവന്റെ സത്യമായ ആഗ്രഹങ്ങള് ഇവിടെ അസത്യത്തില് മറയിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒരു സ്വര്ണ്ണനിധി ഒളിപ്പിച്ചിടത്ത് സ്ഥലമറിയാത്തവര് പലതവണ കടന്നുപോകുമ്പോഴും അതു കണ്ടുപിടിക്കാത്തതുപോലെ, എല്ലാ ജീവികളും ദിവസേന ബ്രഹ്മലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നുവെങ്കിലും, അസത്യം വഴി തടയപ്പെടുന്നതിനാല് അതിനെ കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
അനാശകായനം എന്നും പറയുന്നത് ബ്രഹ്മചര്യമാണ്; ബ്രഹ്മചര്യത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഈ ആത്മാവ് ഒരിക്കലും നശിക്കില്ല. മിതിയും ബ്രഹ്മചര്യമാണ്. ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ അരയും ന്യയും എന്ന രണ്ട് തടാകങ്ങൾ ഉണ്ട്. മൂന്നാമത്തേത് ഈ ആകാശത്തിന് അപ്പുറത്തുള്ള എയർം എന്ന തടാകമാണ്, അത് എന്റെതാണ്; അതാണ് അശ്വത്ത്വൃക്ഷം, സോമം ചുരണ്ടുന്ന സ്ഥലം, പൊന്നുപോലുള്ള അതിരുകൾ.