ആദിത്പ്രത്നസ്യ രേതസഃ । ഉദ്വയന്തമസസ്പരി ജ്യോതിഃ പശ്യന്ത ഉത്തരꣳസ്വഃ പശ്യന്ത ഉത്തരം ദേവം ദേവത്രാ സൂര്യമഗന്മ ജ്യോതിരുത്തമമിതി ജ്യോതിരുത്തമമിതി
ആദിമുതൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വിത്തിൽ നിന്ന്, അന്ധകാരം കടന്ന് ഉയരുന്ന പ്രകാശം അവർ കാണുന്നു; അവർ പരമമായ സ്വർഗ്ഗം കാണുന്നു, പരമദൈവത്തെ കാണുന്നു. അവിടെ ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ, നാം സൂര്യനെത്തുന്നു, അതാണ് പരമപ്രകാശം. അതാണ് പരമപ്രകാശം.
മനോ ബ്രഹ്മേത്യുപാസീതേത്യധ്യാത്മമഥാധിദൈവതമാകാശോ ബ്രഹ്മേത്യുഭയമാദിഷ്ടം ഭവത്യധ്യാത്മം ചാധിദൈവതം ച
മനസ്സിനെ ബ്രഹ്മമെന്നു ധ്യാനിക്കണം — ഇതാണ് ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശം. ദേവന്മാരെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ, ആകാശത്തെ ബ്രഹ്മമെന്നു ധ്യാനിക്കണം. ഇങ്ങനെ ഇരുവരെയും — ആത്മാവിനെയും ദൈവത്തെയും — ഒരുപോലെ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
തദേതച്ചതുഷ്പാദ്ബ്രഹ്മ വാക്പാദഃ പ്രാണഃ പാദശ്ചക്ഷുഃ പാദഃ ശ്രോത്രം പാദ ഇത്യധ്യാത്മമഥാധിദൈവതമഗ്നിഃ പാദോ വായുഃ പാദ അദിത്യഃ പാദോ ദിശഃ പാദ ഇത്യുഭയമേവാദിഷ്ടം ഭവത്യധ്യാത്മം ചൈവാധിദൈവതം ച
ഈ ബ്രഹ്മം നാലു ഭാഗങ്ങളുള്ളതാണ്: വാക്ക് ഒരു ഭാഗം, ശ്വാസം ഒരു ഭാഗം, കണ്ണ് ഒരു ഭാഗം, ചെവി ഒരു ഭാഗം — ഇതാണ് ആത്മാവിനെക്കുറിച്ച്. ദേവന്മാരെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ, അഗ്നി ഒരു ഭാഗം, വായു ഒരു ഭാഗം, സൂര്യൻ ഒരു ഭാഗം, ദിശകൾ ഒരു ഭാഗം. ഇങ്ങനെ ഇരുവരെയും — ആത്മാവിനെയും ദൈവത്തെയും — ഒരുപോലെ നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു.
വാഗേവ ബ്രഹ്മണശ്ചതുര്ഥഃ പാദഃ സോഽഗ്നിനാ ജ്യോതിഷാ ഭാതി ച തപതി ച ഭാതി ച തപതി ച കീര്ത്യാ യശസാ ബ്രഹ്മവര്ചസേന യ ഏവം വേദ
വാക്ക് തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ നാലാമത്തെ ഭാഗം. അത് അഗ്നിയുടെ പ്രകാശത്താൽ പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതു പ്രശസ്തിയും മഹത്വവും ബ്രഹ്മത്തിന്റെ തേജസ്സും കൊണ്ടും പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു — ഇതറിയുന്നവൻക്ക്.
പ്രാണ ഏവ ബ്രഹ്മണശ്ചതുര്ഥഃ പാദഃ സ വായുനാ ജ്യോതിഷാ ഭാതി ച തപതി ച ഭാതി ച തപതി ച കീര്ത്യാ യശസാ ബ്രഹ്മവര്ചസേന യ ഏവം വേദ
ശ്വാസം തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ നാലാമത്തെ ഭാഗം. അത് വായുവിന്റെ പ്രകാശത്താൽ പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതു പ്രശസ്തിയും മഹത്വവും ബ്രഹ്മത്തിന്റെ തേജസ്സും കൊണ്ടും പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു — ഇതറിയുന്നവൻക്ക്.
ചക്ഷുരേവ ബ്രഹ്മണശ്ചതുര്ഥഃ പാദഃ സ ആദിത്യേന ജ്യോതിഷാ ഭാതി ച തപതി ച ഭാതി ച തപതി ച കീര്ത്യാ യശസാ ബ്രഹ്മവര്ചസേന യ ഏവം വേദ
കണ്ണ് തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ നാലാമത്തെ ഭാഗം. അത് സൂര്യന്റെ പ്രകാശത്താൽ പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതു പ്രശസ്തിയും മഹത്വവും ബ്രഹ്മത്തിന്റെ തേജസ്സും കൊണ്ടും പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു — ഇതറിയുന്നവൻക്ക്.
ശ്രോത്രമേവ ബ്രഹ്മണശ്ചതുര്ഥഃ പാദഃ സ ദിഗ്ഭിര്ജ്യോതിഷാ ഭാതി ച തപതി ച ഭാതി ച തപതി ച കീര്ത്യാ യശസാ ബ്രഹ്മവര്ചസേന യ ഏവം വേദ യ ഏവം വേദ
ചെവി തന്നെയാണ് ബ്രഹ്മത്തിന്റെ നാലാമത്തെ ഭാഗം. അത് ദിശകളുടെ പ്രകാശത്താൽ പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതു പ്രശസ്തിയും മഹത്വവും ബ്രഹ്മത്തിന്റെ തേജസ്സും കൊണ്ടും പ്രകാശിക്കുകയും ചൂടുപിടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു — ഇതറിയുന്നവൻക്ക്, ഇതറിയുന്നവൻക്ക്.
ആദിത്യോ ബ്രഹ്മേത്യാദേശസ്തസ്യോപവ്യാഖ്യാനമസദേവേദമഗ്ര ആസീത് । തത്സദാസീത്തത്സമഭവത്തദാണ്ഡം നിരവര്തത തത്സംവത്സരസ്യ മാത്രാമശയത തന്നിരഭിദ്യത തേ ആണ്ഡകപാലേ രജതം ച സുവര്ണം ചാഭവതാമ്
സൂര്യൻ ബ്രഹ്മമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ വിശദീകരണം: ആദിയിൽ ഇതെല്ലാം ഇല്ലാതിരുന്നതായിരുന്നു. പിന്നെ അത് ഉണ്ടായു; അതിൽ നിന്ന് ഒരു മുട്ട ഉണ്ടായി. ഒരു സംവത്സരം അതിൽ വിശ്രമിച്ചു; പിന്നെ മുട്ട പൊട്ടിപ്പിരിഞ്ഞു. ആ മുട്ടയുടെ രണ്ടു പാളികളിൽ നിന്ന് വെള്ളിയും പൊന്നും ഉണ്ടായി.
തദ്യദ്രജതꣳസേയം പൃഥിവീ യത്സുവര്ണꣳ സാ ദ്യൌര്യജ്ജരായു തേ പര്വതാ യദുല്ബꣳസമേഘോ നീഹാരോ യാ ധമനയസ്താ നദ്യോ യദ്വാസ്തേയമുദകꣳസ സമുദ്രഃ
വെള്ളി എന്നത് ഈ ഭൂമിയാണ്; പൊന്നാണ് ആകാശം. ജര എന്നത് പർവതങ്ങളാണ്; മുടി എന്നത് മേഘവും മഞ്ഞുമാണ്. ഒഴുകുന്നത് നദികളാണ്; ഈർപ്പം സമുദ്രമാണ്.
അഥ യത്തദജായത സോഽസാവാദിത്യസ്തം ജായമാനം ഘോഷാ ഉലൂലവോഽനൂദതിഷ്ഠന്ത്സര്വാണി ച ഭൂതാനി സര്വേ ച കാമാസ്തസ്മാത്തസ്യോദയം പ്രതി പ്രത്യായനം പ്രതി ഘോഷാ ഉലൂലവോഽനൂത്തിഷ്ഠന്തി സര്വാണി ച ഭൂതാനി സര്വേ ച കാമാഃ
പിന്നെ ജനിച്ചത് സൂര്യനാണ്. സൂര്യൻ ജനിക്കുമ്പോൾ ശബ്ദങ്ങളും വിളികളും ഉയർന്നു; എല്ലാപ്രാണികളും ആഗ്രഹങ്ങളും അതിനെ അനുഗമിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് സൂര്യൻ ഉദയിക്കുമ്പോഴും അസ്തമിക്കുമ്പോഴും ശബ്ദങ്ങളും വിളികളും ഉയരുന്നത്; എല്ലാപ്രാണികളും ആഗ്രഹങ്ങളും അതിനെ അനുഗമിക്കുന്നു.
സ യ ഏതമേവം വിദ്വാനാദിത്യം ബ്രഹ്മേത്യുപാസ്തേഽഭ്യാശോ ഹ യദേനꣳ സാധവോ ഘോഷാ ആ ച ഗച്ഛേയുരുപ ച നിമ്രേഡേരന്നിമ്രേഡേരന്
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് സൂര്യനെ ബ്രഹ്മമെന്നു ആരാധിക്കുന്നവനോടു നല്ല ശബ്ദങ്ങൾ അടുത്തുവന്നാൽ, അവൻറെ അടുത്തേക്ക് വന്ന് ആദരവോടെ നമസ്കരിക്കും.
ജാനശ്രുതിര്ഹ പൌത്രായണഃ ശ്രദ്ധാദേയോ ബഹുദായീ ബഹുപാക്യ ആസ സ ഹ സര്വത ആവസഥാന്മാപയാഞ്ചക്രേ സര്വത ഏവ മേഽന്നമത്സ്യന്തീതി
ജാനശ്രുതി പൌത്രായണൻ വിശ്വാസമുള്ളവനും, ധാരാളം ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, അതിഥിസത്കാരത്തിൽ പ്രശസ്തനുമായിരുന്നു. 'എവിടെയും എനിക്ക് ഭക്ഷണം ലഭിക്കണം' എന്നാഗ്രഹിച്ച്, എല്ലായിടത്തും ഭക്ഷണം ഒരുക്കാൻ അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചു.
അഥ ഹꣳസാ നിശായാമതിപേതുസ്തദ്ധൈവꣳ ഹꣳസോഹꣳ സമഭ്യുവാദ ഹോ ഹോഽയി ഭല്ലാക്ഷ ഭല്ലാക്ഷ ജാനശ്രുതേഃ പൌത്രായണസ്യ സമം ദിവാ ജ്യോതിരാതതം തന്മാ പ്രസാങ്ക്ഷീസ്തത്ത്വാ മാ പ്രധാക്ഷീരിതി
അപ്പോൾ, രാത്രിയിൽ ഹംസകൾ പറന്നു. ഒരു ഹംസ മറ്റൊന്നോട് പറഞ്ഞു: 'ഹോ, ഹോ, ഭല്ലാക്ഷാ! ഭല്ലാക്ഷാ! ജാനശ്രുതി പൌത്രായണന്റെ പ്രകാശം പകൽപോലെ തുല്യമായി പ്രകാശിക്കുന്നു. അതിനെ കടക്കരുത്; അതിനെ കുറയ്ക്കരുത്.'
തമു ഹ പരഃ പ്രത്യുവാച കമ്വര ഏനമേതത്സന്തꣳസയുഗ്വാനമിവ രൈക്വമാത്ഥേതി യോ നു കഥꣳ സയുഗ്വാ രൈക്വ ഇതി
അടുത്ത ഹംസ ചോദിച്ചു: 'നിന്റെ പ്രകാശം രൈക്വൻ എന്ന ചക്രവാഹനനോടു താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതാരാണ്?' രൈക്വൻ എന്ന ചക്രവാഹനൻ ആരാണ്?
യഥാ കൃതായവിജിതായാധരേയാഃ സംയന്ത്യേവമേനꣳസര്വം തദഭിസമൈതി യത്കിഞ്ച പ്രജാഃ സാധു കുര്വന്തി യസ്തദ്വേദ യത്സ വേദ സ മയൈതദുക്ത ഇതി
ഒരു രഥം ജയിച്ചാൽ അതിന്റെ താഴെയുള്ള ഭാഗങ്ങൾ പിന്നെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ, എല്ലാം അവനെ പിന്തുടരുന്നു. ജനങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ നല്ല കാര്യങ്ങളും, അതറിയുന്നവൻ അറിയുന്നതെന്തും, ഞാൻ അതാണ് പറഞ്ഞത്.
തദു ഹ ജാനശ്രുതിഃ പൌത്രായണ ഉപശുശ്രാവ സ ഹ സഞ്ജിഹാന ഏവ ക്ഷത്താരമുവാചാങ്ഗാരേ ഹ സയുഗ്വാനമിവ രൈക്വമാത്ഥേതി യോ നു കഥꣳസയുഗ്വാ രൈക്വ ഇതി
ജാനശ്രുതി പൌത്രായണൻ ഇത് കേട്ടു. ആശങ്കയോടെ, തന്റെ ഭൃത്യനോട് പറഞ്ഞു: 'രൈക്വൻ എന്ന ചക്രവാഹനൻ ആരാണ്, അവനോടു നീ പ്രകാശം താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതെന്ത്?' രൈക്വൻ എന്ന ചക്രവാഹനൻ ആരാണ്?
യഥാ കൃതായവിജിതായാധരേയാഃ സംയന്ത്യേവമേനꣳസര്വം തദഭിസമൈതി യത്കിഞ്ച പ്രജാഃ സാധു കുര്വന്തി യസ്തദ്വേദ യത്സ വേദ സ മയൈതദുക്ത ഇതി
ഒരു രഥം ജയിച്ചാൽ അതിന്റെ താഴെയുള്ള ഭാഗങ്ങൾ പിന്നെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ, എല്ലാം അവനെ പിന്തുടരുന്നു. ജനങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ നല്ല കാര്യങ്ങളും, അതറിയുന്നവൻ അറിയുന്നതെന്തും, ഞാൻ അതാണ് പറഞ്ഞത്.
സ ഹ ക്ഷത്താന്വിഷ്യ നാവിദമിതി പ്രത്യേയായ തꣳ ഹോവാച യത്രാരേ ബ്രാഹ്മണസ്യാന്വേഷണാ തദേനമര്ച്ഛേതി
ഭൃത്യൻ അന്വേഷിച്ചു, അവനെ കണ്ടെത്താനായില്ല. തിരിച്ചു വന്ന് പറഞ്ഞു: 'എവിടെയെങ്കിലും ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ അന്വേഷിച്ചാൽ, അവിടെ അവനെ ആദരിക്കണം.'
സോഽധസ്താച്ഛകടസ്യ പാമാനം കഷമാണമുപോപവിവേശ തꣳ ഹാഭ്യുവാദ ത്വം നു ഭഗവഃ സയുഗ്വാ രൈക്വ ഇത്യഹꣳ ഹ്യരാ3 ഇതി ഹ പ്രതിജജ്ഞേ സ ഹ ക്ഷത്താവിദമിതി പ്രത്യേയായ
അവൻ കാറിന്റെ അടിയിൽ പാമായുള്ള പുണ്ണിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. അവനെ സമീപിച്ച് ചോദിച്ചു: 'ഭഗവൻ, നീയാണോ കാറോടുകൂടിയ റൈക്വൻ?' അപ്പോൾ അവൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ യോക്ക് ഇല്ലാത്തവനാണ്.' അപ്പോൾ ആ ദാസൻ അതു മനസ്സിലാക്കി തിരിച്ചു പോയി.
തദു ഹ ജാനശ്രുതിഃ പൌത്രായണഃ ഷട്ശതാനി ഗവാം നിഷ്കമശ്വതരീരഥം തദാദായ പ്രതിചക്രമേ തꣳ ഹാഭ്യുവാദ
അപ്പോൾ ജാനശ്രുതി, പൗത്രായണന്റെ മകനായവൻ, അറുനൂറ് പശുക്കളും ഒരു മാലയും കുതിരകാർട്ടും എടുത്തു യാത്രയായി. അവൻ അവനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു:
രൈക്വേമാനി ഷട്ശതാനി ഗവാമയം നിഷ്കോഽയമശ്വതരീരഥോഽനു മ ഏതാം ഭഗവോ ദേവതാꣳശാധി യാം ദേവതാമുപാസ്സ ഇതി
റൈക്വ, ഇതാ അറുനൂറ് പശുക്കളും ഈ മാലയും കുതിരകാർട്ടും. ഭഗവൻ, നീ ആരാധിക്കുന്ന ദേവതയെ എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ.
തമു ഹ പരഃ പ്രത്യുവാചാഹ ഹാരേത്വാ ശൂദ്ര തവൈവ സഹ ഗോഭിരസ്ത്വിതി തദു ഹ പുനരേവ ജാനശ്രുതിഃ പൌത്രായണഃ സഹസ്രം ഗവാം നിഷ്കമശ്വതരീരഥം ദുഹിതരം തദാദായ പ്രതിചക്രമേ
അതിനു മറുപടിയായി അവൻ പറഞ്ഞു: 'ഇവയെ നീ എടുത്തു പോവുക, ശൂദ്രാ. പശുക്കളോടൊപ്പം ഇവ നിനക്കേ ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ.' പിന്നെ ജാനശ്രുതി, പൗത്രായണന്റെ മകൻ, ആയിരം പശുക്കളും മാലയും കുതിരകാർട്ടും തന്റെ മകളെയും എടുത്തു വീണ്ടും യാത്രയായി.
തꣳ ഹാഭ്യുവാദ രൈക്വേദꣳ സഹസ്രം ഗവാമയം നിഷ്കോഽയമശ്വതരീരഥ ഇയം ജായായം ഗ്രാമോ യസ്മിന്നാസ്സേഽന്വേവ മാ ഭഗവഃ ശാധീതി
അവൻ പറഞ്ഞു: 'റൈക്വ, ഇതാ ആയിരം പശുക്കളും ഈ മാലയും കുതിരകാർട്ടും ഈ ഭാര്യയും നീ താമസിക്കുന്ന ഈ ഗ്രാമവും. ഭഗവൻ, എന്നെ പഠിപ്പിക്കണമേ.'
തസ്യാ ഹ മുഖമുപോദ്ഗൃഹ്ണന്നുവാചാജഹാരേമാഃ ശൂദ്രാനേനൈവ മുഖേനാലാപയിഷ്യഥാ ഇതി തേ ഹൈതേ രൈക്വപര്ണാ നാമ മഹാവൃഷേഷു യത്രാസ്മാ ഉവാസ സ തസ്മൈ ഹോവാച
അവളുടെ വായിൽ സ്പർശിച്ച് പറഞ്ഞു: 'ഇവയെ നീ എടുത്തു പോവുക, ശൂദ്രാ. ഈ വായിൽ കൊണ്ടാണ് ഇവയെ പോഷിപ്പിക്കേണ്ടത്.' റൈക്വ താമസിച്ച സ്ഥലത്തെ മഹാവൃക്ഷങ്ങൾക്കിടയിൽ അവയെ 'റൈക്വയുടെ ഇലകൾ' എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. അവൻ അവനോടു ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
വായുര്വാവ സംവര്ഗോ യദാ വാ അഗ്നിരുദ്വായതി വായുമേവാപ്യേതി യദാ സൂര്യോഽസ്തമേതി വായുമേവാപ്യേതി യദാ ചന്ദ്രോഽസ്തമേതി വായുമേവാപ്യേതി
വായു തന്നെയാണ് എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. അഗ്നി അണയുമ്പോൾ അതു വായുവിൽ ലയിക്കുന്നു. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ വായുവിൽ ലയിക്കുന്നു. ചന്ദ്രൻ അസ്തമിക്കുമ്പോഴും വായുവിൽ ലയിക്കുന്നു.
യദാപ ഉച്ഛുഷ്യന്തി വായുമേവാപിയന്തി വായുര്ഹ്യേവൈതാന്സര്വാന്സംവൃങ്ക്ത ഇത്യധിദൈവതമ്
ജലം ഉണങ്ങുമ്പോൾ അതും വായുവിൽ ലയിക്കുന്നു. വായുവാണ് ഇവയെ എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്; ദേവതകളെക്കുറിച്ചുള്ളത് ഇതാണ്.
അഥാധ്യാത്മം പ്രാണോ വാവ സംവര്ഗഃ സ യദാ സ്വപിതി പ്രാണമേവ വാഗപ്യേതി പ്രാണം ചക്ഷുഃ പ്രാണꣳ ശ്രോത്രം പ്രാണം മനഃ പ്രാണോ ഹ്യേവൈതാന്സര്വാന്സംവൃങ്ക്ത ഇതി
സ്വയം സംബന്ധിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, ശ്വാസം തന്നെയാണ് എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. ഒരാൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ വാക്ക് ശ്വാസത്തിൽ ലയിക്കുന്നു, കാഴ്ചയും, കേൾവിയും, മനസ്സും ശ്വാസത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. ശ്വാസം ഇവയെ എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
തൌ വാ ഏതൌ ദ്വൌ സംവര്ഗൌ വായുരേവ ദേവേഷു പ്രാണഃ പ്രാണേഷു
ഇവ രണ്ടും ഉൾക്കൊള്ളുന്നവയാണ്: ദേവതകളിൽ വായു, ജീവികളിൽ ശ്വാസം.
അഥ ഹ ശൌനകം ച കാപേയമഭിപ്രതാരിണം ച കാക്ഷസേനിം പരിവിഷ്യമാണൌ ബ്രഹ്മചാരീ ബിഭിക്ഷേ തസ്മാ ഉ ഹ ന ദദതുഃ
ശൗനകൻ കാപേയനും അഭിപ്രതാരിണ് കാക്ഷസേനിയും ഭക്ഷണം ലഭിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ബ്രഹ്മചാരി അവരോട് ഭിക്ഷ ചോദിച്ചു. അവർ ഒന്നും കൊടുത്തില്ല.
സ ഹോവാച മഹാത്മനശ്ചതുരോ ദേവ ഏകഃ കഃ സ ജഗാര ഭുവനസ്യ ഗോപാസ്തം കാപേയ നാഭിപശ്യന്തി മര്ത്യാ അഭിപ്രതാരിന്ബഹുധാ വസന്തം യസ്മൈ വാ ഏതദന്നം ദത്തമിതി
അവൻ പറഞ്ഞു: 'മഹാത്മാക്കളിൽ നാലുപേർ ഉണ്ട്, ദേവന്മാരേ. അവരിൽ ഒരാൾ ആരാണ് ഉണർന്നിരിക്കുന്നതും ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനും? കാപേയ, മനുഷ്യർ അവനെ കാണുന്നില്ല. അഭിപ്രതാരി, അവൻ പല രൂപത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ആര്ക്ക് ഈ അന്നം ലഭിക്കുന്നു.'