പരോവരീയോ ഹാസ്യ ഭവതി പരോവരീയസോ ഹ ലോകാഞ്ജയതി യ ഏതദേവം വിദ്വാന്പ്രാണേഷു പഞ്ചവിധം പരോവരീയഃ സാമോപാസ്ത ഇതി തു പഞ്ചവിധസ്യ
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് പ്രാണങ്ങളിൽ പരമമായ അഞ്ചുവിധ സാമം ധ്യാനിക്കുന്നവൻ പരമനാകും; അവൻ പരമലോകങ്ങൾ ജയിക്കും—ഇതാണ് അഞ്ചുവിധത്തിന്റെ അർത്ഥം.
അഥ സപ്തവിധസ്യ വാചി സപ്തവിധꣳസാമോപാസീത യത്കിഞ്ച വാചോ ഹുമിതി സ ഹിങ്കാരോ യത്പ്രേതി സ പ്രസ്താവോ യദേതി സ ആദിഃ
ഇപ്പോൾ, വാക്കിൽ ഏഴുവിധ സാമം ധ്യാനിക്കണം: വാക്കിൽ 'ഹും' എന്നത് ഹിങ്കാരമാണ്, പുറത്ത് പോകുന്നത് പ്രസ്താവം, വരുന്നത് ആദി.
യദുദിതി സ ഉദ്ഗീഥോ യത്പ്രതീതി സ പ്രതിഹാരോ യദുപേതി സ ഉപദ്രവോ യന്നീതി തന്നിധനമ്
ഉയരുന്നത് ഉദ്ഗീതം, തിരിച്ചു വരുന്നത് പ്രതിഹാരം, സമീപിക്കുന്നത് ഉപദ്രവം, അവസാനിക്കുന്നത് നിധാനം.
ദുഗ്ധേഽസ്മൈ വാഗ്ദോഹം യോ വാചോ ദോഹോഽന്നവാനന്നാദോ ഭവതി യ ഏതദേവം വിദ്വാന്വാചി സപ്തവിധꣳസാമോപാസ്തേ
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ് വാക്കിൽ ഏഴുവിധ സാമം ധ്യാനിക്കുന്നവന് വാക്ക് പാൽ നൽകും; വാക്കിന്റെ പാൽ അറിയുന്നവൻ അന്നം സമ്പാദിക്കും, അന്നം കഴിക്കും.
അഥ ഖല്വമുമാദിത്യꣳ സപ്തവിധꣳ സാമോപാസീത സര്വദാ സമസ്തേന സാമ മാം പ്രതി മാം പ്രതീതി സര്വേണ സമസ്തേന സാമ
ഇപ്പോൾ, ഈ സൂര്യനെ ഏഴുവിധ സാമമായി ധ്യാനിക്കണം: എല്ലായ്പ്പോഴും സമ്പൂർണ്ണ സാമത്തോടെ—'അത് എനിക്ക് വരിക, അത് എനിക്ക് തിരികെ വരിക'—എന്ന ആഗ്രഹത്തോടെ, മുഴുവൻ സാമം കൊണ്ട്.
തസ്മിന്നിമാനി സര്വാണി ഭൂതാന്യന്വായത്താനീതി വിദ്യാത്തസ്യ യത്പുരോദയാത്സ ഹിങ്കാരസ്തദസ്യ പശവോഽന്വായത്താസ്തസ്മാത്തേ ഹിങ്കുര്വന്തി ഹിങ്കാരഭാജിനോ ഹ്യേതസ്യ സാമ്നഃ
അവനിൽ എല്ലാ ജീവികളും ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയണം; സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പുള്ളത് ഹിങ്കാരമാണ്, അവന്റെ മൃഗങ്ങൾ അതിൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു—അതിനാൽ അവ ഹിങ്കാരം ഉച്ചരിക്കുന്നു, കാരണം അവ ഈ സാമത്തിന്റെ ഹിങ്കാരഭാഗികൾ ആണ്.
അഥ യത്പ്രഥമോദിതേ സ പ്രസ്താവസ്തദസ്യ മനുഷ്യാ3 അന്വായത്താസ്തസ്മാത്തേ പ്രസ്തുതികാമാഃ പ്രശꣳസാകാമാഃ പ്രസ്താവഭാജിനോ ഹ്യേതസ്യ സാമ്നഃ
ആദിയിൽ ഉദയിക്കുന്നതാണു പ്രസ്ഥാവം. അതിനോടു മനുഷ്യർ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു പ്രസ്ഥാവം ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും പ്രശംസ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരും ഈ സാമന്റെ പ്രസ്ഥാവഭാഗം ലഭിക്കുന്നവരാണ്.
അഥ യത്സങ്ഗവവേലായാꣳ സ ആദിസ്തദസ്യ വയാꣳസ്യന്വായത്താനി തസ്മാത്താന്യന്തരിക്ഷേഽനാരമ്ബണാന്യാദായാത്മാനം പരിപതന്ത്യാദിഭാജീനി ഹ്യേതസ്യ സാമ്നഃ
ശേഷം, സംയോജന സമയത്താണ് ആദി. അതിനോടു പക്ഷികൾ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു ആ പക്ഷികൾ ആകാശത്തിൽ ആശ്രയമില്ലാതെ പറന്നു നടക്കുന്നു; അവരാണ് ഈ സാമന്റെ ആദിഭാഗം ലഭിക്കുന്നവർ.
അഥ യത്സംപ്രതി മധ്യന്ദിനേ സ ഉദ്ഗീഥസ്തദസ്യ ദേവാ അന്വായത്താസ്തസ്മാത്തേ സത്തമാഃ പ്രാജാപത്യാനാമുദ്ഗീഥഭാജിനോ ഹ്യേതസ്യ സാമ്നഃ
ഇപ്പോൾ, മധ്യാഹ്നത്തിൽ ഉദയിക്കുന്നതാണു ഉദ്ഗീതം. അതിനോടു ദേവന്മാർ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു പ്രജാപതിയുടെ സന്തതികളിൽ ഉത്തമരായവർ ഉദ്ഗീതഭാഗം ലഭിക്കുന്നവരാണ്.
അഥ യദൂര്ധ്വം മധ്യന്ദിനാത്പ്രാഗപരാഹ്ണാത്സ പ്രതിഹാരസ്തദസ്യ ദര്ഭാ അന്വായത്താസ്തസ്മാത്തേ പ്രതിഹൃതാനാവപദ്യന്തേ പ്രതിഹാരഭാജിനോ ഹ്യേതസ്യ സാമ്നഃ
മധ്യാഹ്നത്തിന് ശേഷം, ഉച്ചയ്ക്ക് മുമ്പ്, പ്രതിഹാരമാണ്. അതിനോടു ദർഭകൾ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു അവയെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു; അവരാണ് ഈ സാമന്റെ പ്രതിഹാരഭാഗം ലഭിക്കുന്നവർ.
അഥ യദൂര്ധ്വമപരാഹ്ണാത്പ്രാഗസ്തമയാത്സ ഉപദ്രവസ്തദസ്യാരണ്യാ അന്വായത്താസ്തസ്മാത്തേ പുരുഷം ദൃഷ്ട്വാ കക്ഷꣳ ശ്വഭ്രമിത്യുപദ്രവന്ത്യുപദ്രവഭാജിനോ ഹ്യേതസ്യ സാമ്നഃ
അപരാഹ്ണത്തിന് ശേഷം, അസ്തമയത്തിന് മുമ്പ്, ഉപദ്രവമാണ്. അതിനോടു കാട്ടുമൃഗങ്ങൾ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു, മനുഷ്യനെ കണ്ടാൽ അവ കാട്ടിലേക്കോ കുഴിയിലേക്കോ ഓടിപ്പോകുന്നു; അവരാണ് ഉപദ്രവഭാഗം ലഭിക്കുന്നവർ.
അഥ യത്പ്രഥമാസ്തമിതേ തന്നിധനം തദസ്യ പിതരോഽന്വായത്താസ്തസ്മാത്താന്നിദധതി നിധനഭാജിനോ ഹ്യേതസ്യ സാമ്ന ഏവം ഖല്വമുമാദിത്യꣳ സപ്തവിധꣳ സാമോപാസ്തേ
ആദ്യ അസ്തമയത്തിൽ, നിധനമാണ്. അതിനോടു പിതാക്കന്മാർ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു അവർ വിശ്രമിക്കുന്നു; അവരാണ് നിധനഭാഗം ലഭിക്കുന്നവർ. ഇങ്ങനെ ആ ആദിത്യനെ ഏഴുവിധ സാമമായി ആരാധിക്കുന്നു.
അഥ ഖല്വാത്മസംമിതമതിമൃത്യു സപ്തവിധꣳ സാമോപാസീത ഹിങ്കാര ഇതി ത്ര്യക്ഷരം പ്രസ്താവ ഇതി ത്ര്യക്ഷരം തത്സമമ്
ഇനി, ആത്മാവിനെ അളക്കുന്നതായി, മരണത്തെ അതിജയിക്കുന്നതായി, ഏഴുവിധ സാമം ധ്യാനിക്കണം. ഹിങ്കാരമെന്നത് മൂന്നു അക്ഷരമാണ്, പ്രസ്ഥാവം മൂന്നു അക്ഷരമാണ്; അതിനാൽ രണ്ടും തുല്യമാണ്.
ആദിരിതി ദ്വ്യക്ഷരം പ്രതിഹാര ഇതി ചതുരക്ഷരം തത ഇഹൈകം തത്സമമ്
ആദി രണ്ടക്ഷരമാണ്, പ്രതിഹാരം നാലക്ഷരമാണ്; പിന്നെ, ഇവിടെ ഒന്നുണ്ട്; അതിനാൽ തുല്യമാണ്.
ഉദ്ഗീഥ ഇതി ത്ര്യക്ഷരമുപദ്രവ ഇതി ചതുരക്ഷരം ത്രിഭിസ്ത്രിഭിഃ സമം ഭവത്യക്ഷരമതിശിഷ്യതേ ത്ര്യക്ഷരം തത്സമമ്
ഉദ്ഗീതം മൂന്നു അക്ഷരമാണ്, ഉപദ്രവം നാലക്ഷരമാണ്; മൂന്നു മൂന്നു ചേർത്താൽ തുല്യമാണ്, ഒന്ന് ശേഷിക്കുന്നു, അതും മൂന്നു അക്ഷരമാകുന്നു; അതിനാൽ തുല്യമാണ്.
നിധനമിതി ത്ര്യക്ഷരം തത്സമമേവ ഭവതി താനി ഹ വാ ഏതാനി ദ്വാവിꣳശതിരക്ഷരാണി
നിധനം മൂന്നു അക്ഷരമാണ്; അതിനാൽ അതും തുല്യമാണ്. ഇതൊക്കെയും ഇരുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങളാണ്.
ഏകവിꣳശത്യാദിത്യമാപ്നോത്യേകവിꣳശോ വാ ഇതോഽസാവാദിത്യോ ദ്വാവിꣳശേന പരമാദിത്യാജ്ജയതി തന്നാകം തദ്വിശോകമ്
ഇരുപത്തൊന്ന് അക്ഷരങ്ങളാൽ, ഒരാൾ സൂര്യനെ പ്രാപിക്കുന്നു; ഈ സൂര്യൻ ഇരുപത്തൊന്നാണ്. ഇരുപത്തിരണ്ടിനാൽ, പരമമായ സൂര്യനെ അതിജയിക്കുന്നു; അതാണ് സ്വർഗ്ഗം, അതാണ് ദുഃഖരഹിതമായ ലോകം.
ആപ്നോതി ഹാദിത്യസ്യ ജയം പരോ ഹാസ്യാദിത്യജയാജ്ജയോ ഭവതി യ ഏതദേവം വിദ്വാനാത്മസംമിതമതിമൃത്യു സപ്തവിധꣳ സാമോപാസ്തേ സാമോപാസ്തേ
സൂര്യന്റെ വിജയം പ്രാപിക്കുന്നു; അതിനപ്പുറം, സൂര്യന്റെ വിജയം അതിജയിച്ചാൽ, വിജയം നേടുന്നു. ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞ്, ആത്മാവിനെ അളക്കുന്നതായി, മരണത്തെ അതിജയിക്കുന്നതായി, ഏഴുവിധ സാമം ധ്യാനിക്കുന്നവൻ വിജയിയാവുന്നു.
മനോ ഹിങ്കാരോ വാക്പ്രസ്താവശ്ചക്ഷുരുദ്ഗീഥഃ ശ്രോത്രം പ്രതിഹാരഃ പ്രാണോ നിധനമേതദ്ഗായത്രം പ്രാണേഷു പ്രോതമ്
മനസ്സാണ് ഹിങ്കാരം, വാക്കാണ് പ്രസ്ഥാവം, കണ്ണാണ് ഉദ്ഗീതം, ചെവിയാണ് പ്രതിഹാരം, ശ്വാസമാണ് നിധനം; ഇതാണ് ഗായത്രം, ഇത് പ്രാണങ്ങളിൽ പിണഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സ ഏവമേതദ്ഗായത്രം പ്രാണേഷു പ്രോതം വേദ പ്രാണീ ഭവതി സര്വമായുരേതി ജ്യോഗ്ജീവതി മഹാന്പ്രജയാ പശുഭിര്ഭവതി മഹാന്കീര്ത്യാ മഹാമനാഃ സ്യാത്തദ്വ്രതമ്
ഇങ്ങനെ ഈ ഗായത്രം പ്രാണങ്ങളിൽ പിണഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞവൻ ജീവൻ ലഭിക്കുന്നു, മുഴുവൻ ആയുര് നേടുന്നു, ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നു, വലിയ സന്തതിയും കന്നുകാലികളും ലഭിക്കുന്നു, വലിയ കീർത്തിയും മനസ്സും നേടുന്നു; ഇതാണ് വ്രതം.
അഭിമന്ഥതി സ ഹിങ്കാരോ ധൂമോ ജായതേ സ പ്രസ്താവോ ജ്വലതി സ ഉദ്ഗീഥോഽങ്ഗാരാ ഭവന്തി സ പ്രതിഹാര ഉപശാമ്യതി തന്നിധനꣳസꣳശാമ്യതി തന്നിധനമേത മഗ്നൌ പ്രോതമ്
അവൻ ഉരുകുന്നു — അതാണ് ഹിങ്കാരം; പുക ഉയരുന്നു — അതാണ് പ്രസ്ഥാവം; ജ്വലിക്കുന്നു — അതാണ് ഉദ്ഗീതം; ചാരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു — അതാണ് പ്രതിഹാരം; അഗ്നി ശമിക്കുന്നു — അതാണ് നിധനം; പൂർണ്ണമായി ശമിക്കുന്നു — അതാണ് നിധനം; ഇതാണ് അഗ്നിയിൽ പിണഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് അറിയേണ്ടത്.
( ) സ യ ഏവമേതദ്രഥന്തരമഗ്നൌ പ്രോതം വേദ ബ്രഹ്മവര്ചസ്യന്നാദോ ഭവതി സര്വമായുരേതി ജ്യോഗ്ജീവതി മഹാന്പ്രജയാ പശുഭിര്ഭവതി മഹാന്കീര്ത്യാ ന പ്രത്യങ്ങഗ്നിമാചാമേന്ന നിഷ്ഠീവേത്തദ്വ്രതമ്
ഇങ്ങനെ അഗ്നിയിൽ പിണഞ്ഞിരിക്കുന്ന രഥാന്തരം അറിയുന്നവൻ ബ്രഹ്മതേജസ്സ് ലഭിക്കുന്നു, ഭക്ഷണം ലഭിക്കുന്നു, മുഴുവൻ ആയുര് നേടുന്നു, ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നു, വലിയ സന്തതിയും കന്നുകാലികളും ലഭിക്കുന്നു, വലിയ കീർത്തി നേടുന്നു; അഗ്നിയുടെ നേരെ വെള്ളം കുടിക്കരുത്, തുപ്പരുത് — ഇതാണ് വ്രതം.
ഉപമന്ത്രയതേ സ ഹിങ്കാരോ ജ്ഞപയതേ സ പ്രസ്താവഃ സ്ത്രിയാ സഹ ശേതേ സ ഉദ്ഗീഥഃ പ്രതി സ്ത്രീം സഹ ശേതേ സ പ്രതിഹാരഃ കാലം ഗച്ഛതി തന്നിധനം പാരം ഗച്ഛതി തന്നിധനമേത യം മിഥുനേ പ്രോതമ്
അവൻ സംവദിക്കുന്നു — അതാണ് ഹിങ്കാരം; അറിയിക്കുന്നു — അതാണ് പ്രസ്ഥാവം; സ്ത്രീയോടൊപ്പം ശയിക്കുന്നു — അതാണ് ഉദ്ഗീതം; വീണ്ടും സ്ത്രീയോടൊപ്പം ശയിക്കുന്നു — അതാണ് പ്രതിഹാരം; സമയം കടക്കുന്നു — അതാണ് നിധനം; അതിജയിക്കുന്നു — അതാണ് നിധനം; ഇത് ദമ്പതികളിൽ പിണഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
സ യ ഏവമേതദ്വാമദേവ്യം മിഥുനേ പ്രോതം വേദ മിഥുനീഭവതി മിഥുനാന്മിഥുനാത്പ്രജായതേ സര്വമായുരേതി ജ്യോഗ്ജീവതി മഹാന്പ്രജയാ പശുഭിര്ഭവതി മഹാന്കീര്ത്യാ ന കാഞ്ചന പരിഹരേത്തദ്വ്രതമ്
ഇങ്ങനെ ഈ വാമദേവ്യം ദമ്പതികളിൽ പിണഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിഞ്ഞവൻ ദമ്പതിയാവുന്നു; ദമ്പതിത്വത്തിൽ നിന്ന് സന്തതിയുണ്ടാകുന്നു; മുഴുവൻ ആയുര് നേടുന്നു, ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നു, വലിയ സന്തതിയും കന്നുകാലികളും ലഭിക്കുന്നു, വലിയ കീർത്തി നേടുന്നു; ഒരു സ്ത്രീയെയും ഒഴിവാക്കരുത് — ഇതാണ് വ്രതം.
ഉദ്യന്ഹിങ്കാര ഉദിതഃ പ്രസ്താവോ മധ്യന്ദിന ഉദ്ഗീഥോഽപരാഹ്ണഃ പ്രതിഹാരോഽസ്തം യന്നിധനമേത ാദിത്യേ പ്രോതമ്
ഉദയം ഹിങ്കാരം, പ്രഭാതം പ്രസ്ഥാവം, ഉച്ചക്ക് ഉദ്ഗീതം, അപരാഹ്ണം പ്രതിഹാരം, അസ്തമയമാണ് അവസാനിപ്പിക്കൽ. ഇതെല്ലാം സൂര്യനിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
സ യ ഏവമേതദ്ബൃഹദാദിത്യേ പ്രോതം വേദ തേജസ്വ്യന്നാദോ ഭവതി സര്വമായുരേതി ജ്യോഗ്ജീവതി മഹാന്പ്രജയാ പശുഭിര്ഭവതി മഹാന്കീര്ത്യാ തപന്തം ന നിന്ദേത്തദ്വ്രതമ്
ഇങ്ങനെ ഈ ബൃഹത് സാമം സൂര്യനിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് ആരറിയുന്നുവോ, അവൻ പ്രകാശവാനാകുന്നു, ആഹാരം ആസ്വദിക്കുന്നു, മുഴുവൻ ആയുസ്സും നേടുന്നു, ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നു, വലിയ സന്താനവും മൃഗസമ്പത്തും ലഭിക്കുന്നു, മഹത്തായ കീര്ത്തിയും നേടുന്നു. പ്രകാശിക്കുന്ന സൂര്യനെ അപമാനിക്കരുത് — ഇതാണ് വ്രതം.
അഭ്രാണി സംപ്ലവന്തേ സ ഹിങ്കാരോ മേഘോ ജായതേ സ പ്രസ്താവോ വര്ഷതി സ ഉദ്ഗീഥോ വിദ്യോതതേ സ്തനയതി സ പ്രതിഹാര ഉദ്ഗൃഹ്ണാതി തന്നിധനമേ പര്ജന്യേ പ്രോതമ്
മേഘങ്ങൾ കൂട്ടംകൂടുന്നു — അതാണ് ഹിങ്കാരം; മേഘം പിറക്കുന്നു — അതാണ് പ്രസ്ഥാവം; മഴ പെയ്യുന്നു — അതാണ് ഉദ്ഗീതം; മിന്നലും ഇടിയും — അതാണ് പ്രതിഹാരം; മഴ നിൽക്കുന്നു — അതാണ് അവസാനിപ്പിക്കൽ. ഇതെല്ലാം മേഘത്തിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
സ യ ഏവമേതദ്വൈരൂപം പര്ജന്യേ പ്രോതം വേദ വിരൂപാꣳശ്ച സുരൂപാꣳശ്ച പശൂനവരുന്ധേ സര്വമായുരേതി ജ്യോഗ്ജീവതി മഹാന്പ്രജയാ പശുഭിര്ഭവതി മഹാന്കീര്ത്യാ വര്ഷന്തം ന നിന്ദേത്തദ്വ്രതമ്
ഇങ്ങനെ ഈ വൈരൂപ സാമം മേഘത്തിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് ആരറിയുന്നുവോ, അവൻ വളഞ്ഞതും നന്നായതുമായ മൃഗങ്ങൾ നേടുന്നു, മുഴുവൻ ആയുസ്സും ലഭിക്കുന്നു, ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നു, വലിയ സന്താനവും മൃഗസമ്പത്തും ലഭിക്കുന്നു, മഹത്തായ കീര്ത്തിയും നേടുന്നു. മഴപെയ്യുന്ന മേഘത്തെ അപമാനിക്കരുത് — ഇതാണ് വ്രതം.
വസന്തോ ഹിങ്കാരോ ഗ്രീഷ്മഃ പ്രസ്താവോ വര്ഷാ ഉദ്ഗീഥഃ ശരത്പ്രതിഹാരോ ഹേമന്തോ നിധനമേത മൃതുഷു പ്രോതമ്
വസന്തം ഹിങ്കാരം, വേനൽ പ്രസ്ഥാവം, മഴക്കാലം ഉദ്ഗീതം, ശരത്കാലം പ്രതിഹാരം, ശീതകാലം അവസാനിപ്പിക്കൽ. ഇതെല്ലാം ঋതുക്കളിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
സ യ ഏവമേതദ്വൈരാജമൃതുഷു പ്രോതം വേദ വിരാജതി പ്രജയാ പശുഭിര്ബ്രഹ്മവര്ചസേന സര്വമായുരേതി ജ്യോഗ്ജീവതി മഹാന്പ്രജയാ പശുഭിര്ഭവതി മഹാന്കീര്ത്യര്തൂന്ന നിന്ദേത്തദ്വ്രതമ്
ഇങ്ങനെ ഈ വൈരാജ സാമം ঋതുക്കളിൽ ചേർത്തിരിക്കുന്നതെന്ന് ആരറിയുന്നുവോ, അവൻ സന്താനത്തിലും മൃഗസമ്പത്തിലും ബ്രഹ്മതേജസ്സിലും പ്രകാശിക്കുന്നു, മുഴുവൻ ആയുസ്സും ലഭിക്കുന്നു, ദീർഘകാലം ജീവിക്കുന്നു, വലിയ സന്താനവും മൃഗസമ്പത്തും ലഭിക്കുന്നു, മഹത്തായ കീര്ത്തിയും നേടുന്നു. ঋതുക്കളെ അപമാനിക്കരുത് — ഇതാണ് വ്രതം.