ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ഒരു മനുഷ്യൻ തന്റെ ജീവിതത്തിൽ അർദ്ധവയസ്സിൽ എത്തുമ്പോൾ, അവനെ ബാധിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും രോഗം ഉണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കണം: "ശ്വാസങ്ങൾക്കേയും, രുദ്രന്മാർക്കേയും, എന്റെ ഈ മധ്യാഹ്ന സോമപാനവും, മൂന്നാമത്തെ പീഡനവും എന്നിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ; ശ്വാസങ്ങൾക്കിടയിലും, രുദ്രന്മാര്ക്കിടയിലും, ഞാൻ യാഗം നശിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ." എന്നിട്ട് അവൻ അവിടെ നിന്നു എഴുന്നേറ്റാൽ, അവൻ രോഗമുക്തനാകുന്നു. അവന്റെ എൺപത്തിയെട്ടു വർഷങ്ങൾ മൂന്നാമത്തെ പീഡനമാണ്; ജഗതീ ഛന്ദസിന് എൺപത്തിയെട്ടു അക്ഷരങ്ങൾ ഉണ്ട്; ജാഗതം മൂന്നാമത്തെ പീഡനമാണ്; ഇതുമായി ആദിത്യന്മാർ ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നു. ശരിക്കും, ശ്വാസങ്ങൾ തന്നെയാണ് ആദിത്യന്മാർ, കാരണം ഇവയൊക്കെയും ഏറ്റെടുക്കുന്നത് ഇവരാണ്. ഇവൻ ഈ പ്രായത്തിൽ രോഗം അനുഭവിച്ചാൽ, ഇപ്രകാരം പ്രാർത്ഥിക്കണം: "ശ്വാസങ്ങൾക്കേയും, ആദിത്യന്മാർക്കേയും, ഈ മൂന്നാമത്തെ പീഡനവും, ഈ ജീവനും എന്നിൽ നിലനില്ക്കട്ടെ; ശ്വാസങ്ങൾക്കിടയിലും, ആദിത്യന്മാര്ക്കിടയിലും, ഞാൻ യാഗം നശിപ്പിക്കാതിരിക്കട്ടെ." എന്നിട്ട് അവൻ എഴുന്നേറ്റാൽ, അവൻ രോഗമുക്തനാകുന്നു. ഈ ജ്ഞാനം മഹിദാസ ഐതരേയൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു: "ഈ ജ്ഞാനത്തിലൂടെ എന്നെ ബാധിക്കാൻ എന്ത് രോഗം വരും? ഞാൻ ഇതിൽ കീഴടങ്ങുന്നില്ല." അദ്ദേഹം നൂറ്റിപ്പത്താറു വർഷം ജീവിച്ചു; ഈ വിധത്തിൽ അറിഞ്ഞവൻ നൂറ്റിപ്പത്താറു വർഷം ജീവിക്കും. ഒരു മനുഷ്യൻ ഭക്ഷ്യവും പാനീയവും ഉപഭോഗവും ഉപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ദീക്ഷകൾ അങ്ങനെ ആണ്.