ಛಾನ್ದೋಗ್ಯೋಪನಿಷದ್

एषा भूतानां पृथिवी रसः पृथिव्या अपो रसः अपामोषधयो रस ओषधीनां पुरुषो रसः पुरुषस्य वाग्रसो वाच ऋग्रस ऋचः साम रसः साम्न उद्गीथो रसः

ಈದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಸಾರವಾಗಿದೆ: ಭೂಮಿಯ ಸಾರ ನೀರು, ನೀರಿನ ಸಾರ ಸಸ್ಯಗಳು, ಸಸ್ಯಗಳ ಸಾರ ಮನುಷ್ಯ, ಮನುಷ್ಯನ ಸಾರ ಮಾತು, ಮಾತಿನ ಸಾರ ಋಗ್ವೇದ, ಋಗ್ವೇದದ ಸಾರ ಸಾಮವೇದ, ಸಾಮವೇದದ ಸಾರ ಉದ್ಗೀತ.

स एष रसानाꣳ रसतमः परमः परार्ध्योऽष्टमो यदुद्गीथः

ಉದ್ಗೀತವೇ ಎಲ್ಲ ಸಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅತ್ಯುನ್ನತ, ಎಂಟನೆಯದು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

कतमा कतमर्क्कतमत्कतमत्साम कतमः कतम उद्गीथ इति विमृष्टं भवति

ಯಾವುದು ಅದು? ಯಾವ ಋಗ್ವೇದ? ಯಾವ ಸಾಮವೇದ? ಯಾವುದು ಉದ್ಗೀತ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.

सामोमित्येतदक्षरमुद्गीथस्तद्वा एतन्मिथुनं यद्वाक्च प्राणश्चर्क्च साम च

'ಓಂ' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವೇ ಸಾಮವೇದ, ಅದೇ ಉದ್ಗೀತವೂ ಹೌದು; ಇದನ್ನು ಜೋಡಿಯೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು: ಮಾತು ಮತ್ತು ಉಸಿರು, ಋಗ್ವೇದ ಮತ್ತು ಸಾಮವೇದ.

तदेतन्मिथुनमोमित्येतस्मिन्नक्षरे सꣳ सृज्यते यदा वै मिथुनौ समागच्छत आपयतो वै तावन्योन्यस्य कामम्

ಈದು ಜೋಡಿ: 'ಓಂ' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರದಲ್ಲಿ ಸಂಯೋಗ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದಾಗ ಪರಸ್ಪರ ಇಚ್ಛೆ ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

आपयिता ह वै कामानां भवति य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्ते

ಯಾರು ಈ ರೀತಿ ತಿಳಿದು, 'ಓಂ' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

तद्वा एतदनुज्ञाक्षरं यद्धि किञ्चानुजानात्योमित्येव तदाहैषो एव समृद्धिर्यदनुज्ञा समर्धयिता ह वै कामानां भवति य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्ते

ಈ ಅಕ್ಷರವೇ ಒಪ್ಪಿಗೆಯ ಸಂಕೇತ; ಏನು ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದರೂ 'ಓಂ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಪೂರ್ಣತೆ; ಒಪ್ಪಿಗೆಯೇ ಪೂರ್ಣತೆ. ಯಾರು ಈ ರೀತಿ ತಿಳಿದು, 'ಓಂ' ಎಂಬ ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವವರಾಗುತ್ತಾರೆ.

तेनेयं त्रयीविद्या वर्तते ओमित्याश्रावयत्योमितिशꣳसत्योमित्युद्गायत्येतस्यैवाक्षरस्यापचित्यै महिम्ना रसेन

ಈ ಮೂಲಕ ತ್ರಯೀ ವಿದ್ಯೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ: 'ಓಂ' ಎಂದು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ, 'ಓಂ' ಎಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ, 'ಓಂ' ಎಂದು ಉದ್ಗೀತವನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಈ ಅಕ್ಷರದ ಗೌರವ, ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಸಾರಕ್ಕಾಗಿ.

तेनोभौ कुरुतो यश्चैतदेवं वेद यश्च न वेद । नाना तु विद्या चाविद्या च यदेव विद्यया करोति श्रद्धयोपनिषदा तदेव वीर्यवत्तरं भवतीति खल्वेतस्यैवाक्षरस्योपव्याख्यानं भवति

ಈ ಮೂಲಕ ಇಬ್ಬರೂ—ಯಾರು ತಿಳಿದು ಮಾಡುವರು ಮತ್ತು ತಿಳಿಯದೆ ಮಾಡುವರೂ—ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತಾರೆ: ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಅಜ್ಞಾನ ವಿಭಿನ್ನ. ಜ್ಞಾನ, ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉಪನಿಷತ್ತಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ ಹೆಚ್ಚು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅಕ್ಷರದ ವಿವರಣೆ ಇದಾಗಿದೆ.

देवासुरा ह वै यत्र संयेतिरे उभये प्राजापत्यास्तद्ध देवा उद्गीथमाजह्रुरनेनैनानभिभविष्याम इति

ಒಮ್ಮೆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು, ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಸಂತಾನರಾಗಿದ್ದು, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ಉದ್ಗೀತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, 'ಇದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಜಯಿಸೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ते ह नासिक्यं प्राणमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तꣳ हासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं जिघ्रति सुरभि च दुर्गन्धि च पाप्मना ह्येष विद्धः

ಅವರು ಮೂಗಿನ ಉಸಿರನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಸುರರು ಅದನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಸುಗಂಧವೂ ದುರ್ಗಂಧವೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವಾಸನೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

अथ ह वाचमुद्गीथमुपासांचक्रिरे ताꣳ हासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तयोभयं वदति सत्यं चानृतं च पाप्मना ह्येषा विद्धा

ನಂತರ ಅವರು ಮಾತನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಸುರರು ಅದನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಸತ್ಯವೂ ಅಸತ್ಯವೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

अथ ह चक्षुरुद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयं पश्यति दर्शनीयं चादर्शनीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम्

ನಂತರ ಅವರು ಕಣ್ಣನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಸುರರು ಅದನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಸುಂದರವಾದುದನ್ನೂ ಅಸುಂದರವಾದುದನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

अथ ह श्रोत्रमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयꣳ शृणोति श्रवणीयं चाश्रवणीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम्

ನಂತರ ಅವರು ಕಿವಿಯನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಸುರರು ಅದನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಕೇಳಬೇಕಾದದ್ದನ್ನೂ ಕೇಳಬಾರದದ್ದನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

अथ ह मन उद्गीथमुपासांचक्रिरे तद्धासुराः पाप्मना विविधुस्तस्मात्तेनोभयꣳ संकल्पते संकल्पनीयं चासंकल्पनीयं च पाप्मना ह्येतद्विद्धम्

ನಂತರ ಅವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಸುರರು ಅದನ್ನು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆದರು. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ಕಲ್ಪಿಸಬೇಕಾದದ್ದನ್ನೂ ಕಲ್ಪಿಸಬಾರದದ್ದನ್ನೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತರುತ್ತೇವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಪಾಪದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

अथ ह य एवायं मुख्यः प्राणस्तमुद्गीथमुपासांचक्रिरे तꣳ हासुरा ऋत्वा विदध्वंसुर्यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वꣳ सेतैवम्

ನಂತರ ಅವರು ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಿದರು. ಅಸುರರು ಅದನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು, ಆದರೆ ಅದು ಕಲ್ಲು ಹತ್ತಿರ ಹೊಡೆಯುವಂತೆ ಧ್ವಂಸವಾಗಲಿಲ್ಲ.

यथाश्मानमाखणमृत्वा विध्वꣳ सत एवꣳ हैव स विध्वꣳसते य एवंविदि पापं कामयते यश्चैनमभिदासति स एषोऽश्माखणः

ಹೆಚ್ಚು ಹೊಡೆಯುವಷ್ಟೂ ಕಲ್ಲು ಧ್ವಂಸವಾಗದಂತೆ, ಇದೂ ಸಹ ಧ್ವಂಸವಾಗದು. ಯಾರು ಈ ರೀತಿ ತಿಳಿದವನ ಮೇಲೆ ಪಾಪ ಇಚ್ಛಿಸುವರು ಅಥವಾ ಅವನನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುವರು, ಅದು ಕಲ್ಲನ್ನು ಹೊಡೆಯುವಂತೆಯೇ ಫಲವಿಲ್ಲದದು.

नैवैतेन सुरभि न दुर्गन्धि विजानात्यपहतपाप्मा ह्येष तेन यदश्नाति यत्पिबति तेनेतरान्प्राणानवति एतमु एवान्ततोऽवित्त्वोत्क्रमति व्याददात्येवान्तत इति

ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾದವನು ಇದರಿಂದ ಸುಗಂಧವನ್ನೂ ದುರ್ಗಂಧವನ್ನೂ ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಇದರಿಂದಲೇ ತಿನ್ನುತ್ತಾನೆ, ಕುಡಿಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನು ಹೊರಡುತ್ತಾನೆ; ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

तꣳ हाङ्गिरा उद्गीथमुपासाञ्चक्र एतमु एवाङ्गिरसं मन्यन्तेऽङ्गानां यद्रसः

ಅಂಗಿರಸರು ಇದನ್ನೇ ಉದ್ಗೀತವಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು; ಅಂಗಗಳಿಗೆ ರಸವೇ ಇದರಂತಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು.

तेन तꣳ ह बृहस्पतिरुद्गीथमुपासञ्चक्र एतमु एव बृहस्पतिं मन्यन्ते वाग्घि बृहती तस्या एष पतिः

ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಇದರಿಂದ ಉದ್ಗೀತವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರು; ಇದನ್ನೇ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ವಾಕು ಬೃಹತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಇದರೇ ಅದರ ಅಧಿಪತಿ.

तेन तꣳ हायास्य उद्गीथमुपासाञ्चक्र एतमु एवायास्यं मन्यन्त आस्याद्यदयते

ಅಯಾಸ್ಯನು ಇದರಿಂದ ಉದ್ಗೀತವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು; ಇದನ್ನೇ ಅಯಾಸ್ಯ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು, ಏಕೆಂದರೆ ಬಾಯಿಂದಲೇ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.

तेन तꣳ ह बको दाल्भ्यो विदाञ्चकार । स ह नैमिशीयानामुद्गाता बभूव स ह स्मैभ्यः कामानागायति

ಬಕ ದಾಲ್ಭ್ಯನು ಇದರಿಂದ ಉದ್ಗೀತವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು; ಅವನು ನೈಮಿಷ್ಯರ ಉದ್ಗಾತೃನಾದನು ಮತ್ತು ಅವರ ಇಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದನು.

आगाता ह वै कामानां भवति य एतदेवं विद्वानक्षरमुद्गीथमुपास्त इत्यध्यात्मम्

ಯಾರು ಈ ರೀತಿ ತಿಳಿದು, ಈ ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಉದ್ಗೀತವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಇಷ್ಟಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ — ಇದು ಆತ್ಮದ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ.

अथाधिदैवतं य एवासौ तपति तमुद्गीथमुपासीतोद्यन्वा एष प्रजाभ्य उद्गायति । उद्यꣳ स्तमो भयमपहन्त्यपहन्ता ह वै भयस्य तमसो भवति य एवं वेद

ಈಗ ದೇವತೆಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ: ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದುದನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಅದು ಉದಯವಾಗುವಾಗ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಹಾಡುತ್ತದೆ. ಉದಯವಾಗಿ, ಅದು ಅಂಧಕಾರವನ್ನೂ ಭಯವನ್ನೂ ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ತಿಳಿದವನು ಅಂಧಕಾರ ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

समान उ एवायं चासौ चोष्णोऽयमुष्णोऽसौ स्वर इतीममाचक्षते स्वर इति प्रत्यास्वर इत्यमुं तस्माद्वा एतमिमममुं चोद्गीथमुपासीत

ಇಲ್ಲಿರುವದು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಇರುವದು ಒಂದೇ; ಇದು ಬಿಸಿಯಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಕೂಡ ಬಿಸಿಯೇ; ಇದನ್ನು ಸ್ವರ, ಅದನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಾಸ್ವರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಈದು, ಅದು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

अथ खलु व्यानमेवोद्गीथमुपासीत यद्वै प्राणिति स प्राणो यदपानिति सोऽपानः । अथ यः प्राणापानयोः सन्धिः स व्यानो यो व्यानः सा वाक् । तस्मादप्राणन्ननपानन्वाचमभिव्याहरति

ಈಗ ವ್ಯಾನವನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಉಸಿರಾಡುವುದು ಪ್ರಾಣ, ಹೊರಹಾಕುವುದು ಅಪಾನ. ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನದ ಸಂಧಿಯೇ ವ್ಯಾನ; ವ್ಯಾನವೇ ವಾಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ವಾಕನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

या वाक्सर्क्तस्मादप्राणन्ननपानन्नृचमभिव्याहरति यर्क्तत्साम तस्मादप्राणन्ननपानन्साम गायति यत्साम स उद्गीथस्तस्मादप्राणन्ननपानन्नुद्गायति

ವಾಕು ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ಋಚೆಯನ್ನು ಪಠಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಂಯುಕ್ತವಾದುದೇ ಸಾಮ; ಹಾಗಾಗಿ ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ಸಾಮವನ್ನು ಹಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಾಮವೇ ಉದ್ಗೀತ; ಆದ್ದರಿಂದ ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ಉದ್ಗೀತವನ್ನು ಹಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

अतो यान्यन्यानि वीर्यवन्ति कर्माणि यथाग्नेर्मन्थनमाजेः सरणं दृढस्य धनुष आयमनमप्राणन्ननपानꣳ स्तानि करोत्येतस्य हेतोर्व्यानमेवोद्गीथमुपासीत

ಹಾಗೆ, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಒರೆಸುವುದು, ಕುದುರೆಯ ಓಟ, ಬಲವಾದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆಯುವುದು — ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಉಸಿರಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ; ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ವ್ಯಾನವನ್ನು ಉದ್ಗೀತವೆಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

अथ खलूद्गीथाक्षराण्युपासीतोद्गीथ इति प्राण एवोत्प्राणेन ह्युत्तिष्ठति वाग्गीर्वाचो ह गिर इत्याचक्षतेऽन्नं थमन्ने हीदꣳ सर्वꣳ स्थितम्

ಈಗ ಉದ್ಗೀತದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು: 'ಉದ್ಗೀತ' — 'ಉದ್' ಎಂದರೆ ಪ್ರಾಣ, ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಾಣದಿಂದ ಏಳಲಾಗುತ್ತದೆ; 'ಗೀ' ಎಂದರೆ ವಾಕು, ಏಕೆಂದರೆ 'ಗೀರ್' ಎಂದರೆ ವಾಕು; 'ಥ' ಎಂದರೆ ಆಹಾರ, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆಹಾರದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ.