સોમ્ય પુરુષઃ પઞ્ચદશાહાનિ માશીઃ કામમપઃ પિબાપોમયઃ પ્રાણો નપિબતો વિચ્છેત્સ્યત ઇતિ
પ્રિય, જો માણસ પંદર દિવસ સુધી અન્ન ન ખાય અને જેટલું મન થાય એટલું પાણી પીવે, તો પણ પ્રાણ ચાલતો રહેશે, કેમ કે પ્રાણ પાણીથી બનેલો છે. જો પાણી પણ ન પીવે, તો પ્રાણ તૂટી જશે.
સ હ પઞ્ચદશાહાનિ નશાથ હૈનમુપસસાદ કિં બ્રવીમિ ભો ઇત્યૃચઃ સોમ્ય યજૂઁષિ સામાનીતિ સ હોવાચ ન વૈ મા પ્રતિભાન્તિ ભો ઇતિ
તે પંદર દિવસ સુધી અન્ન ન ખાધું. પછી તે ગુરુ પાસે ગયો. ગુરુએ પૂછ્યું: 'બેટા, શું બોલીશ?' 'ઋચા, યજુષ, સામ બોલ,' એમ કહ્યું. તેણે જવાબ આપ્યો: 'મને કશું યાદ આવતું નથી, મહારાજ.'
તઁ હોવાચ યથા સોમ્ય મહતોઽભ્યાહિતસ્યૈકોઽઙ્ગારઃ ખદ્યોતમાત્રઃ પરિશિષ્ટઃ સ્યાત્તેન તતોઽપિ ન બહુ દહેદેવઁસોમ્ય તે ષોડશાનાં કલાનામેકા કલાતિશિષ્ટા સ્યાત્તયૈતર્હિ વેદાન્નાનુભવસ્યશાનાથ મે વિજ્ઞાસ્યસીતિ
ગુરુએ કહ્યું: 'પ્રિય, જેમ મોટા અગ્નિમાં એક નાનકડો અંગારો, ફુલકાની જેટલો, બાકી રહે તો તે વધારે બળે નહીં, એમ તારા સોળ ભાગમાંથી એક જ ભાગ બાકી રહ્યો છે. તેથી તું વેદોનું અનુભવ નથી કરી શકતો. જ્યારે તું અન્ન ખાશે, ત્યારે સમજશે.'
સ હશાથ હૈનમુપસસાદ તઁ હ યત્કિઞ્ચ પપ્રચ્છ સર્વઁહ પ્રતિપેદે
પછી તેણે અન્ન ખાધું અને ગુરુ પાસે ગયો. ગુરુએ જે પૂછ્યું, તે બધાનું તેણે યોગ્ય જવાબ આપ્યો.
તઁ હોવાચ યથા સોમ્ય મહતોઽભ્યાહિતસ્યૈકમઙ્ગારં ખદ્યોતમાત્રં પરિશિષ્ટં તં તૃણૈરુપસમાધાય પ્રાજ્વલયેત્તેન તતોઽપિ બહુ દહેત્
ગુરુએ કહ્યું: 'પ્રિય, જેમ મોટા અગ્નિમાં એક નાનકડો અંગારો, ફુલકાની જેટલો, બાકી હોય અને તેમાં તૃણ નાખી દઈએ તો તે અગ્નિ ફરી તેજસ્વી બળે.'
એવઁ સોમ્ય તે ષોડશાનાં કલાનામેકા કલાતિશિષ્ટાભૂત્સાન્નેનોપસમાહિતા પ્રાજ્વાલીતયૈતર્હિ વેદાનનુભવસ્યન્નમયઁહિ સોમ્ય મન આપોમયઃ પ્રાણસ્તેજોમયી વાગિતિ તદ્ધાસ્ય વિજજ્ઞાવિતિ વિજજ્ઞાવિતિ
એ જ રીતે, પ્રિય, તારા સોળ ભાગમાંથી એક જ ભાગ બાકી રહ્યો હતો. અન્નથી તે ભાગ ફરી તેજસ્વી થયો અને હવે તું વેદોનું અનુભવ કરી શકે છે. ખરેખર, મન અન્નથી બનેલું છે, પ્રાણ પાણીથી બનેલો છે અને વાણી અગ્નિથી બનેલી છે. તેણે આ વાત સારી રીતે સમજવી.
ઉદ્દાલકો હારુણિઃ શ્વેતકેતું પુત્રમુવાચ સ્વપ્નાન્તં મે સોમ્ય વિજાનીહીતિ યત્રૈતત્પુરુષઃ સ્વપિતિ નામ સતા સોમ્ય તદા સમ્પન્નો ભવતિ સ્વમપીતો ભવતિ તસ્માદેનઁ સ્વપિતીત્યાચક્ષતે સ્વઁહ્યપીતો ભવતિ
ઉદ્દાલક આરુણીએ પોતાના પુત્ર શ્વેતકેતુને કહ્યું: 'પુત્ર, ઊંઘની અવસ્થા સમજ. જ્યારે મનુષ્ય ઊંઘે છે, ત્યારે તે સત્ય સાથે એકરૂપ થઈ જાય છે અને પોતાનાં સ્વરૂપમાં સ્થિત થાય છે. તેથી જ કહે છે કે, 'એ ઊંઘે છે,' કારણ કે એ પોતાનાં સ્વરૂપમાં વિલીન થઈ જાય છે.'
સ યથા શકુનિઃ સૂત્રેણ પ્રબદ્ધો દિશં દિશં પતિત્વાન્યત્રાયતનમલબ્ધ્વા બન્ધનમેવોપશ્રયત એવમેવ ખલુ સોમ્ય તન્મનો દિશં દિશં પતિત્વાન્યત્રાયતનમલબ્ધ્વા પ્રાણમેવોપશ્રયતે પ્રાણબન્ધનઁ હિ સોમ્ય મન ઇતિ
જેમ પંખી દોરાથી બાંધાયેલું હોય અને ચારે દિશામાં ઉડીને, ક્યાંય આરામ ન મળે તો પાછું એ જ દોરા પાસે આવી જાય છે, તેમ, પુત્ર, મન પણ ચારે બાજુ ભટકે છે, પણ આરામ ન મળે ત્યારે શ્વાસ પાસે પાછું આવી જાય છે. પુત્ર, મન શ્વાસ સાથે બંધાયેલું છે.
અશનાપિપાસે મે સોમ્ય વિજાનીહીતિ યત્રૈતત્પુરુષોઽશિશિષતિ નામાપ એવ તદશિતં નયન્તે તદ્યથા ગોનાયોઽશ્વનાયઃ પુરુષનાય ઇત્યેવં તદપ આચક્ષતેઽશનાયેતિ તત્રિતચ્છુઙ્ગમુત્પતિતઁ સોમ્ય વિજાનીહિ નેદમમૂલં ભવિષ્યતીતિ
પુત્ર, ભૂખ અને તરસની અવસ્થા સમજ. જ્યારે મનુષ્ય ખાય છે, ત્યારે પાણી ખોરાકને યોગ્ય જગ્યાએ લઈ જાય છે. જેમ ગાય, ઘોડો કે માણસને પોતપોતાનું નામ છે, તેમ પાણીને 'ખોરાક' કહેવાય છે. આમાંથી જ અંકુર ઊગે છે. પુત્ર, સમજ કે આ અંકુર મૂળ વિના ઉગતો નથી.
તસ્ય ક્વ મૂલઁ સ્યાદન્યત્રાન્નાદેવમેવ ખલુ સોમ્યાન્નેન શુઙ્ગેનાપો મૂલમન્વિચ્છાદ્ભિઃ સોમ્ય શુઙ્ગેન તેજોમૂલમન્વિચ્છ તેજસા સોમ્ય શુઙ્ગેન સન્મૂલમન્વિચ્છ સન્મૂલાઃ સોમ્યેમાઃ સર્વાઃ પ્રજાઃ સદાયતનાઃ સત્પ્રતિષ્ઠાઃ
પુત્ર, એનું મૂળ ખોરાક સિવાય બીજે ક્યાં હોઈ શકે? તેથી, અંકુરથી ખોરાકમાં મૂળ શોધ. પછી અંકુરથી અગ્નિમાં અને પછી અંકુરથી સત્યમાં મૂળ શોધ. પુત્ર, આ બધાં જીવસૃષ્ટિનું મૂળ, નિવાસ અને આધાર સત્ય છે.
અથ યત્રૈતત્પુરુષઃ પિપાસતિ નામ તેજ એવ તત્પીતં નયતે તદ્યથા ગોનાયોઽશ્વનાયઃ પુરુષનાય ઇત્યેવં તત્તેજ આચષ્ટ ઉદન્યેતિ તત્રૈતદેવ શુઙ્ગમુત્પતિતઁ સોમ્ય વિજાનીહિ નેદમમૂલં ભવિષ્યતીતિ
અને જ્યારે મનુષ્ય તરસ્યો હોય છે, ત્યારે અગ્નિ પીધેલું યોગ્ય જગ્યાએ લઈ જાય છે. જેમ ગાય, ઘોડો કે માણસને પોતપોતાનું નામ છે, તેમ અગ્નિને 'પાણી' કહેવાય છે. આમાંથી અંકુર ઊગે છે. પુત્ર, સમજ કે આ અંકુર મૂળ વિના ઉગતો નથી.
સ ય એષોઽણિમૈતદાત્મ્યમિદઁ સર્વં તત્સત્યઁ સ આત્મા તત્ત્વમસિ શ્વેતકેતો ઇતિ ભૂય એવ મા ભગવાન્વિજ્ઞાપયત્વિતિ તથા સોમ્યેતિ હોવાચ
પુત્ર, આ સૂક્ષ્મ તત્ત્વ છે, એ બધું જ એનું સ્વરૂપ ધરાવે છે. એ જ સત્ય છે, એ જ આત્મા છે. એ તું જ છે, શ્વેતકેતુ.' 'ભગવાન, વધુ સમજાવો.' 'હા પુત્ર,' એમ કહ્યું.
યથા સોમ્ય મધુ મધુકૃતો નિસ્તિષ્ઠન્તિ નાનાત્યયાનાં વૃક્ષાણાઁરસાન્સમવહારમેકતાઁરસં ગમયન્તિ
પુત્ર, જેમ મધમાખીઓ વિવિધ વૃક્ષોના રસ એકઠા કરીને એકરૂપ મધ બનાવે છે,
તે યથા તત્ર ન વિવેકં લભન્તેઽમુષ્યાહં વૃક્ષસ્ય રસોઽસ્મ્યમુષ્યાહં વૃક્ષસ્ય રસોઽસ્મીત્યેવમેવ ખલુ સોમ્યેમાઃ સર્વાઃ પ્રજાઃ સતિ સમ્પદ્ય ન વિદુઃ સતિ સમ્પદ્યામહ ઇતિ
અને ત્યાં, પુત્ર, એ મધમાખીઓને એ સમજાતું નથી કે 'હું આ વૃક્ષનો રસ છું' કે 'હું એ વૃક્ષનો રસ છું.' એ જ રીતે, પુત્ર, આ બધાં જીવસૃષ્ટિ સત્યમાં વિલીન થઈ જાય છે, ત્યારે એમ જાણતાં નથી કે 'અમે સત્યમાં વિલીન થયા છીએ.'
ત ઇહ વ્યાઘ્રો વા સિઁહો વા વૃકો વા વરાહો વા કીટો વા પતઙ્ગો વા દઁશો વા મશકો વા યદ્યદ્ભવન્તિ તદાભવન્તિ
અહીં, તેઓ વાઘ, સિંહ, વરુ, વરાહ, જીવાત, પતંગિયું, ડંખિયો કે મચ્છર જે બનવું હોય એ જ બને છે.
સ ય એષોઽણિમૈતદાત્મ્યમિદઁ સર્વં તત્સત્યઁ સ આત્મા તત્ત્વમસિ શ્વેતકેતો ઇતિ ભૂય એવ મા ભગવાન્વિજ્ઞાપયત્વિતિ તથા સોમ્યેતિ હોવાચ
પુત્ર, આ સૂક્ષ્મ તત્ત્વ છે, એ બધું જ એનું સ્વરૂપ ધરાવે છે. એ જ સત્ય છે, એ જ આત્મા છે. એ તું જ છે, શ્વેતકેતુ.' 'ભગવાન, વધુ સમજાવો.' 'હા પુત્ર,' એમ કહ્યું.
સોમ્ય નદ્યઃ પુરસ્તાત્પ્રાચ્યઃ સ્યન્દન્તે પશ્ચાત્પ્રતીચ્યસ્તાઃ સમુદ્રાત્સમુદ્રમેવાપિયન્તિ સ સમુદ્ર એવ ભવતિ તા યથા તત્ર ન વિદુરિયમહમસ્મીયમહમસ્મીતિ
પુત્ર, પૂર્વ તરફની નદીઓ પૂર્વ તરફ વહે છે, પશ્ચિમની પશ્ચિમ તરફ, અને બધી નદીઓ સમુદ્રમાંથી આવીને સમુદ્રમાં જ મળી જાય છે અને સમુદ્ર બની જાય છે. ત્યાં એ જાણતી નથી કે 'હું આ છું' કે 'હું એ છું.'
એવમેવ ખલુ સોમ્યેમાઃ સર્વાઃ પ્રજાઃ સત આગમ્ય ન વિદુઃ સત આગચ્છામહ ઇતિ ત ઇહ વ્યાઘ્રો વા સિઁહો વા વૃકો વા વરાહો વા કીટો વા પતઙ્ગો વા દઁશો વા મશકો વા યદ્યદ્ભવન્તિ તદાભવન્તિ
એ જ રીતે, પુત્ર, આ બધાં જીવસૃષ્ટિ સત્યમાંથી આવીને જાણતાં નથી કે 'અમે સત્યમાંથી આવ્યા છીએ.' અહીં, તેઓ વાઘ, સિંહ, વરુ, વરાહ, જીવાત, પતંગિયું, ડંખિયો કે મચ્છર જે બનવું હોય એ જ બને છે.
સ ય એષોઽણિમૈતદાત્મ્યમિદઁ સર્વં તત્સત્યઁ સ આત્મા તત્ત્વમસિ શ્વેતકેતો ઇતિ ભૂય એવ મા ભગવાન્વિજ્ઞાપયત્વિતિ તથા સોમ્યેતિ હોવાચ
પુત્ર, આ સૂક્ષ્મ તત્ત્વ છે, એ બધું જ એનું સ્વરૂપ ધરાવે છે. એ જ સત્ય છે, એ જ આત્મા છે. એ તું જ છે, શ્વેતકેતુ.' 'ભગવાન, વધુ સમજાવો.' 'હા પુત્ર,' એમ કહ્યું.
અસ્ય સોમ્ય મહતો વૃક્ષસ્ય યો મૂલેઽભ્યાહન્યાજ્જીવન્સ્રવેદ્યો મધ્યેઽભ્યાહન્યાજ્જીવન્સ્રવેદ્યોઽગ્રેઽભ્યાહન્યાજ્જીવન્સ્રવેત્સ એષ જીવેનાત્મનાનુપ્રભૂતઃ પેપીયમાનો મોદમાનસ્તિષ્ઠતિ
પુત્ર, જો આ મોટા વૃક્ષના મૂળને કોઈ ફટકારશે તો, જીવંત હોય ત્યારે એમાંથી રસ નીકળશે; મધ્યભાગને ફટકારશે તો પણ, અને ટોચને ફટકારશે તો પણ, જીવંત હોય ત્યારે રસ નીકળશે. જીવાત્મા વ્યાપ્યો છે એટલે વૃક્ષ આનંદથી ઊભું રહે છે અને પોષણ પીએ છે.
અસ્ય યદેકાઁ શાખાં જીવો જહાત્યથ સા શુષ્યતિ દ્વિતીયાં જહાત્યથ સા શુષ્યતિ તૃતીયાં જહાત્યથ સા શુષ્યતિ સર્વં જહાતિ સર્વઃ શુષ્યત્યેવમેવ ખલુ સોમ્ય વિદ્ધીતિ હોવાચ
પુત્ર, જો જીવ એક ડાળ છોડે તો એ ડાળ સુકાઈ જાય, બીજી છોડે તો બીજી સુકાઈ જાય, ત્રીજી છોડે તો ત્રીજી સુકાઈ જાય, અને બધું જ છોડે તો આખું વૃક્ષ સુકાઈ જાય. પુત્ર, એ જ રીતે સમજ.
જીવાપેતં વાવ કિલેદં મ્રિયતે ન જીવો મ્રિયતે ઇતિ સ ય એષોઽણિમૈતદાત્મ્યમિદઁ સર્વં તત્સત્યઁ સ આત્મા તત્ત્વમસિ શ્વેતકેતો ઇતિ ભૂય એવ મા ભગવાન્વિજ્ઞાપયત્વિતિ તથા સોમ્યેતિ હોવાચ
પુત્ર, જ્યારે જીવ છોડે છે ત્યારે એ મરી જાય છે, પણ જીવતો પોતે મરતો નથી. આ સૂક્ષ્મ તત્ત્વ છે, એ બધું જ એનું સ્વરૂપ ધરાવે છે. એ જ સત્ય છે, એ જ આત્મા છે. એ તું જ છે, શ્વેતકેતુ.' 'ભગવાન, વધુ સમજાવો.' 'હા પુત્ર,' એમ કહ્યું.
ન્યગ્રોધફલમત આહરેતીદં ભગવ ઇતિ ભિન્દ્ધીતિ ભિન્નં ભગવ ઇતિ કિમત્ર પશ્યસીત્યણ્વ્ય ઇવેમા ધાના ભગવ ઇત્યાસામઙ્ગૈકાં ભિન્દ્ધીતિ ભિન્ના ભગવ ઇતિ કિમત્ર પશ્યસીતિ ન કિઞ્ચન ભગવ ઇતિ
'પુત્ર, આ વટવૃક્ષનું ફળ લાવ.' 'હા, ભગવન.' 'એ ફળ ફોડ.' 'ફોડી દીધું, ભગવન.' 'એમાં શું દેખાય છે?' 'નાનાં બીજ દેખાય છે, ભગવન.' 'એમાંથી એક બીજ ફોડ.' 'ફોડી દીધું, ભગવન.' 'એમાં શું દેખાય છે?' 'કશું પણ દેખાતું નથી, ભગવન.'
તઁ હોવાચ યં વૈ સોમ્યૈતમણિમાનં ન નિભાલયસ એતસ્ય વૈ સોમ્યૈષોઽણિમ્ન એવં મહાન્યગ્રોધસ્તિષ્ઠતિ શ્રદ્ધત્સ્વ સોમ્યેતિ
પિતા બોલ્યા: 'સોમ્ય, તું આ સૂક્ષ્મ તત્વને જોઈ શકતો નથી; પણ ખરેખર, આ જ તત્વમાંથી આ મહાન વટવૃક્ષ ઊભો છે. આ વાત પર વિશ્વાસ રાખ, સોમ્ય.'
સ ય એષોઽણિમૈતદાત્મ્યમિદદ્ઁ સર્વં તત્સત્યઁ સ આત્મા તત્ત્વમસિ શ્વેતકેતો ઇતિ ભૂય એવ મા ભગવાન્વિજ્ઞાપયત્વિતિ તથા સોમ્યેતિ હોવાચ
જે આ સૂક્ષ્મ તત્વ છે, એ જ આ બધાનો આત્મા છે. એ જ સાચું છે, એ જ આત્મા છે. તું એ જ છે, શ્વેતકેતુ.' શ્વેતકેતુ બોલ્યો: 'મહેરબાની કરીને વધુ સમજાવો.' પિતા બોલ્યા: 'જેમ તું કહ્યો, સોમ્ય.'
લવણમેતદુદકેઽવધાયાથ મા પ્રાતરુપસીદથા ઇતિ સ હ તથા ચકાર તઁ હોવાચ યદ્દોષા લવણમુદકેઽવાધા અઙ્ગ તદાહરેતિ તદ્ધાવમૃશ્ય ન વિવેદ
આ મીઠું પાણીમાં નાખ અને સવારે મારી પાસે આવ. તેણે એમ કર્યું. પિતા બોલ્યા: 'ગઈ રાતે પાણીમાં જે મીઠું નાખ્યું હતું, એ લાવ.' તેણે શોધ્યું, પણ મીઠું મળ્યું નહીં.
યથા વિલીનમેવાઙ્ગાસ્યાન્તાદાચામેતિ કથમિતિ લવણમિતિ મધ્યાદાચામેતિ કથમિતિ લવણમિત્યન્તાદાચામેતિ કથમિતિ લવણમિત્યભિપ્રાસ્યૈતદથ મોપસીદથા ઇતિ તદ્ધ તથા ચકાર તચ્છશ્વત્સંવર્તતે તઁ હોવાચાત્ર વાવ કિલ તત્સોમ્ય ન નિભાલયસેઽત્રૈવ કિલેતિ
પાણીના કિનારે ચાખ—કેવું છે?' 'મીઠું.' 'મધ્યમાં ચાખ—કેવું છે?' 'મીઠું.' 'બીજા કિનારે ચાખ—કેવું છે?' 'મીઠું.' 'હવે પાછા આવ.' તેણે એમ કર્યું. મીઠું પાણીમાં ઓગળી ગયું હતું. પિતા બોલ્યા: 'સોમ્ય, તું એને જોઈ શકતો નથી, પણ એ અહીં છે.'
સ ય એષોઽણિમૈતદાત્મ્યમિદઁ સર્વં તત્સત્યઁ સ આત્મા તત્ત્વમસિ શ્વેતકેતો ઇતિ ભૂય એવ મા ભગવાન્વિજ્ઞાપયત્વિતિ તથા સોમ્યેતિ હોવાચ
જે આ સૂક્ષ્મ તત્વ છે, એ જ આ બધાનો આત્મા છે. એ જ સાચું છે, એ જ આત્મા છે. તું એ જ છે, શ્વેતકેતુ.' શ્વેતકેતુ બોલ્યો: 'મહેરબાની કરીને વધુ સમજાવો.' પિતા બોલ્યા: 'જેમ તું કહ્યો, સોમ્ય.'
યથા સોમ્ય પુરુષં ગન્ધારેભ્યોઽભિનદ્ધાક્ષમાનીય તં તતોઽતિજને વિસૃજેત્સ યથા તત્ર પ્રાઙ્વોદઙ્વાધરાઙ્વા પ્રત્યઙ્વા પ્રધ્માયીતાભિનદ્ધાક્ષ આનીતોઽભિનદ્ધાક્ષો વિસૃષ્ટઃ
સોમ્ય, માન કે કોઈ માણસને આંખ પર પટ્ટી બાંધીને ગંધારથી લાવીને લોકો વચ્ચે છોડવામાં આવે. એ પૂર્વ, પશ્ચિમ, દક્ષિણ, ઉત્તર—બધી દિશામાં ફૂંક મારતો જાય, કેમ કે એની આંખ બાંધેલી છે, લાવવામાં આવ્યો છે, અને છોડવામાં આવ્યો છે.
તસ્ય ક્વ મૂલઁ સ્યાદન્યત્રાદ્ભ્ય્ઽદ્ભિઃ સોમ્ય શુઙ્ગેન તેજો મૂલમન્વિચ્છ તેજસા સોમ્ય શુઙ્ગેન સન્મૂલમન્વિચ્છ સન્મૂલાઃ સોમ્યેમાઃ સર્વાઃ પ્રજાઃ સદાયતનાઃ સત્પ્રતિષ્ઠા યથા નુ ખલુ સોમ્યેમાસ્તિસ્રો દેવતાઃ પુરુષં પ્રાપ્ય ત્રિવૃત્ત્રિવૃદેકૈકા ભવતિ તદુક્તં પુરસ્તાદેવ ભવત્યસ્ય સોમ્ય પુરુષસ્ય પ્રયતો વાઙ્મનસિ સમ્પદ્યતે મનઃ પ્રાણે પ્રાણસ્તેજસિ તેજઃ પરસ્યાં દેવતાયામ્
પુત્ર, એનું મૂળ પાણી સિવાય બીજે ક્યાં હોઈ શકે? પાણીથી અંકુર લઈને અગ્નિમાં મૂળ શોધ, પછી અગ્નિથી અંકુર લઈને સત્યમાં મૂળ શોધ. પુત્ર, આ બધાં જીવસૃષ્ટિનું મૂળ, નિવાસ અને આધાર સત્ય છે. જેમ, પુત્ર, આ ત્રણ તત્ત્વો મનુષ્યમાં પ્રવેશી ત્રણ ભાગે વહેંચાય છે, તેમ પહેલાં પણ કહ્યું હતું: જ્યારે મનુષ્ય દેહ છોડે છે, ત્યારે વાણી મનમાં, મન શ્વાસમાં, શ્વાસ અગ્નિમાં અને અગ્નિ સર્વોચ્ચ દેવતામાં વિલીન થાય છે.