తదేషశ్లోకో భవతిః తదేవసత్తత్ సహకర్మణైతి లిఙ్గం మనో యత్ర నిషక్తమస్య ప్రాప్యాన్తం కర్మణస్ తస్య యత్కిఙ్చేహకరోత్యయం తస్మాల్ లోకాత్పునరైతి అస్మైలోకాయ కర్మణ, ఇతి నుకామయమానో; అథాకామయమానో యోఽకామోనిష్కామ ఆత్మకామ ఆప్తకామో భవతి నతస్మాద్ ప్రాణాఉత్క్రామన్తి అత్రైవసమవనీయన్తే . ॥. బ్రహ్మైవ సన్బ్రహ్మాప్యేతి
ఇక్కడ ఒక శ్లోకం ఉంది: తన మనస్సు ఏదానిపై ఆసక్తి కలిగి ఉంటే, తన కర్మల ఫలితాన్ని పొందిన తరువాత, ఆ దిశగా అతడు వెళ్తాడు. ఇక్కడ ఏ కార్యం చేస్తాడో, ఆ లోకంలోకి వెళ్లి, మళ్లీ ఈ లోకానికి వస్తాడు. కాని ఎవరికీ కోరికలు లేవో, కోరికల నుండి విముక్తుడై, తన కోరిక తానే అయినవాడై, తృప్తుడై ఉంటాడో, అతని ప్రాణాలు బయటకు పోవు; అతడు బ్రహ్మగా బ్రహ్మలో లయమవుతాడు.
తదేషశ్లోకో భవతిః యదాసర్వే ప్రముచ్యన్తే కామా యేఽస్య హృదిశ్రితా అథ మర్త్యోఽమృతో భవత్య్ అత్ర బ్రహ్మ సమశ్నుత ఇతి
ఇక్కడ ఒక శ్లోకం ఉంది: మనసులో ఉన్న అన్ని కోరికలు విడిపోతే, మానవుడు అమృతత్వాన్ని పొందుతాడు; ఇక్కడే బ్రహ్మను పొందుతాడు.
తద్యథాహినిర్వ్లయనీవల్మీకే మృతాప్రత్యస్తా శయీతైవమేవేదం శరీరం శేతే॥ అథాయమనస్థికోఽశరీరః ప్రాజ్ఞఆత్మా .\^ బ్రహ్మైవలోక ఏవ, సమ్రాడ్, ఇతి హోవాచ యాజ్ఞవల్క్యః . ॥. సోఽహం భగవతే సహస్రాని దదామీతి హోవాచ జనకోవైదేహః
ఎలా పాము తన చర్మాన్ని వదిలి, పుట్టలో మృతదేహంలా పడివుంటుందో, అలా ఈ శరీరం పడివుంటుంది. కాని ఈ శరీరరహిత, జ్ఞానమయమైన ఆత్మ పరమాన్ని పొందిన తరువాత అమృతత్వాన్ని పొందుతుంది, ఓ రాజా! అని యాజ్ఞవల్క్యుడు అన్నాడు. 'ఓ భగవంతుడా, నేను మీకు వెయ్యి దానాలు ఇస్తాను' అని జనకుడు అన్నాడు.
తదప్య్ ఏతేశ్లోకా అణుః పన్థా వితరః పురాణో; మాఁ స్పృష్టోఽనువిత్తో మయైవ తేన ధీరా అపియన్తి బ్రహ్మవిద ఉత్క్రమ్య స్వర్గం లోకమితోవిముక్తాః
ఇక్కడ కొన్ని శ్లోకాలు ఉన్నాయి: ఈ మార్గం చాలా సూక్ష్మమైనది, పురాతనమైనది; నేను దాన్ని తాకలేదు, నడవలేదు. ఆ మార్గంలో బ్రహ్మను తెలిసిన జ్ఞానులు, ఇక్కడి బంధనాల నుండి విముక్తులై, స్వర్గలోకాన్ని చేరుతారు.
తస్మిఙ్ఛుక్లముతనీలమాహుః పిఙ్గలఁ హరితం లోహితం చై- -షపన్థా బ్రహ్మణా హానువిత్తస్ తేనైతి బ్రహ్మవిత్తైజసః పుణ్యకృచ్చ \^
ఆ మార్గంలో తెలుపు, నీలం, పసుపు, ఆకుపచ్చ, ఎరుపు రంగులు ఉంటాయని అంటారు. అదే బ్రహ్మ మార్గం. ఆ మార్గంలో బ్రహ్మను తెలిసినవాడు, తేజస్సుతో, పుణ్యంతో ముందుకు వెళ్తాడు.
అన్ధం తమః ప్రవిశన్తి యేఽసమ్భూతిమ్ . ఉపాసతే; తతో భూయ ఇవ తేతమో యఉ సమ్భూత్యాఁ . రతాః
అప్రకటితాన్ని ఆరాధించే వారు అంధకారంలోకి ప్రవేశిస్తారు; ప్రకటితంలో ఆనందించే వారు ఇంకా ఎక్కువ అంధకారంలోకి వెళ్తారు.
అసుర్యా నామ తేలోకా అన్ధేన తమసావృతాస్ తాఁస్ తేప్రేత్యాపిగచ్ఛత్య్ య్ అవిద్వాఁసోఽబుధాజనాః
అసుర్య లోకాలు అంధకారంతో కప్పబడి ఉంటాయి. అవి మరణించిన తరువాత, అజ్ఞానులు, మూర్ఖులు చేరే లోకాలు.
తదేవసన్తస్ తదు భవామో . నచేదవేదీ మహతీ వినష్టిర్ యేతద్విదురమృతాస్ తేభవన్త్య్ అథేతరే దుఃఖమేవోపయన్తి
అదే మనం అవుతాము. ఇది తెలియకపోతే గొప్ప నష్టం. ఇది తెలిసినవారు అమృతత్వాన్ని పొందుతారు; తెలియని వారు బాధలోనే పడిపోతారు.
ఆత్మానం చేద్విజానీయాద్ అయమస్మీతి పురుషః కిమిచ్ఛన్కస్య కామాయ శరీరమను సంచరేత్
ఒకడు తనను తాను 'ఇదే నేనే' అని తెలుసుకుంటే, అతడు ఇంకేమి కోరుకుంటాడు? ఎవరి కోసం ఈ శరీరాన్ని పట్టుకుని ఉంటాడు?
యస్యానువిత్తః ప్రతిబుద్ధ ఆత్మా- -స్మిన్త్సందేహ్యేగహనే ప్రవిష్టః సవిశ్వకృత్ సహిసర్వస్య కర్తా తస్య లోకః, సఉ లోకఏవ
ఎవరికి ఆత్మ జ్ఞానం కలిగి, ఈ దేహంలో ప్రవేశించి, సర్వాన్ని సృష్టించేవాడై, సర్వకర్తగా ఉంటాడో, అతనికి ఆ లోకం, అదే నిజమైన లోకం.
యదైతమనుపశ్యతి అత్మానం దేవమఙ్జసే- -శానం భూతభవ్యస్య నతదా విచికిత్సతి \`
ఎవరైనా ఈ ఆత్మను దేవుడిగా, నేరుగా భూతభవ్యాల అధిపతిగా చూస్తే, అతడికి ఇక ఎలాంటి సందేహం ఉండదు.
యస్మిన్పఙ్చ పఙ్చజనా ఆకాశశ్చ ప్రతిష్ఠితస్ తమేవమన్య ఆత్మానం విద్వాన్బ్రహ్మామృతోఽమృతం
ఎవరిలో ఐదు ఐదు జన సమూహాలు, ఆకాశం స్థిరంగా ఉన్నాయో, ఆ ఆత్మను ఈ విధంగా తెలుసుకున్నవాడు బ్రహ్మగా, అమృతుడవుతాడు.
యస్మాదర్వాక్సంవత్సరో అహోభిః పరివర్తతే తద్దేవాజ్యోతిషాం జ్యోతిర్ ఆయుర్హ్య్ ఉపాసతే అమృతం
ఎవని నుండి సంవత్సర కాలం, రోజులు తిరుగుతాయో, దేవతలు అతనిని వెలుగుల వెలుగుగా, ప్రాణంగా, అమృతంగా పూజిస్తారు.
ప్రాణస్య ప్రాణముతచక్షుషశ్చక్షుర్ ఉతశ్రోత్రస్య శ్రోత్రమన్నస్యాన్నం మనసో యేమనో విదుః తేనిచిక్యుర్బ్రహ్మ పురాణమగ్ర్యం 19 మనసైవాప్తవ్యం నేహనానాస్తి కిం చన
ప్రాణానికి ప్రాణం, కన్నుకు కన్ను, చెవికి చెవి, అన్నానికి అన్నం, మనసుకు మనసు అయినదాన్ని తెలిసినవారు పురాతనమైన బ్రహ్మను తెలుసుకున్నారు. అది మనసుతో మాత్రమే పొందవచ్చు. ఇక్కడ ఏ విధమైన భేదం లేదు.
మృత్యోః సమృత్యుమాప్నోతి యఇహనానేవ పశ్యతి 20 మనసైవానుద్రష్టవ్యం ఏతదప్రమయం ధ్రువమ్
ఇక్కడ ఎవరు భిన్నతను చూస్తారో వారు మరణం నుండి మరణానికి వెళ్తారు. ఇది మనసుతో మాత్రమే గ్రహించవలసింది; ఇది కొలవలేని, స్థిరమైనది.
విరజః పర ఆకాశాద్ అజఆత్మామహాన్ధ్రువస్ 21 తమేవధీరో విజ్ఞాయ ప్రజ్ఞాం కుర్వీత బ్రాహ్మణో నానుధ్యాయాద్బహూఙ్ఛబ్దాన్ వాచోవిగ్లాపనఁ హితద్ ఇతి
పవిత్రమైనది, పరమమైనది, ఆకాశాన్ని మించినది, జన్మించనిది, మహత్తరమైనది, స్థిరమైనది—దాన్ని మాత్రమే జ్ఞానంతో తెలుసుకుని, బ్రాహ్మణుడు వివేకాన్ని పెంపొందించాలి; అనవసరంగా పదాలు ఎక్కువగా ఆలోచించకూడదు, ఎందుకంటే అవి వాక్కును అలసటకు గురిచేస్తాయి.
సవాఅయమాత్మా . ; య ఏషోఽన్తర్హృదయ ఆకాశః ~ సర్వస్య వశీ సర్వస్యేశానః సర్వస్యాధిపతిః సర్వమిదం ప్రశాస్తి యదిదం కిఙ్చ . ॥. సనసాధునా కర్మణా భూయాన్నోఏవాసాధునా కనీయాన్ . ఏషభూతాధిపతిర్ . ఏషలోకేశ్వరఏశలోకపాల . ససేతుర్విధరణ ఏషాం లోకానామసంభేదాయ
ఇదే ఆత్మ, హృదయంలోని ఆకాశంలో ఉన్నవాడు, సర్వానికి అధిపతి, సర్వానికి ప్రభువు, సర్వాన్ని పాలించేవాడు. మంచి పనులతో అతడు గొప్పవాడవుతాడు; చెడు పనులతో చిన్నవాడవుతాడు. ఇతడే భూతాల అధిపతి, లోకేశ్వరుడు, లోకాలను విడదీయే వారధి.
తమేతం వేదానువచనేన . వివిదిషన్తి, బ్రహ్మచర్యేన తపసా శ్రద్ధయా యజ్ఞేనానాశకేన చైతమ్ ఏవవిదిత్వామునిర్భవతి ఏతమేవప్రవ్రాజినో లోకమీప్సన్తః ప్రవ్రజన్తి
ఈ విషయాన్ని వేద పఠనంతో, బ్రహ్మచర్యంతో, తపస్సుతో, నమ్మకంతో, నశించని యజ్ఞంతో తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తారు. దీనిని తెలియకపోతే మునిగా మారతారు; ఈ లోకాన్ని కోరేవారు దీనికోసం సన్యాసం తీసుకుంటారు.
ఏతద్ధ స్మ వైతత్పూర్వే బ్రహ్మణాఅనుచానా . విద్వాఁసః ప్రజాం నకామయన్తేః కిం ప్రజయా కరిష్యామో యేషాం నోఽయమాత్మాయమ్లోకఇతి॥ తేహ స్మ పుత్రైషణాయాశ్చ విత్తైషణాయాశ్చ లోకైషణాయాశ్చ వ్యుత్థాయాథ భిక్షాచర్యం చరన్తి; యాహ్య్ ఏవపుత్రైషణాసావిత్తైషణా, యావిత్తైషణాసాలోకైషణోభేహ్య్ ఏతేఏషణే ఏవభవతః
ఇదే పురాతన బ్రహ్మజ్ఞులు తెలుసుకుని, సంతానం కోరిక లేకుండా ఉండేవారు: 'మన ఆత్మే ఈ లోకమైతే, మనకు సంతానం ఎందుకు?' అందుకే వారు కుమారుల కోరిక, ధన కోరిక, లోక కోరికను వదిలి, భిక్షాటన జీవితం గడిపారు. కుమార కోరిక, ధన కోరిక, లోక కోరిక అన్నీ ఒక్కటే—అవి కోరికలు మాత్రమే.
సఏషనేతి నేత్య్ ఆత్మాగృహ్యో నహిగృహ్యతే, అశీర్యో నహిశీర్యతే, అసఙ్గోఽసితో నసజ్యతే నవ్యథతే .\^ , . య్ అతః [+]+[/+]పాపమకరవమిత్యతః కల్యాణమకరవమిత్య్ ఉభే-ఉభే హ్య్ ఏష ఏతేతరతి అమృతః సాధ్వసాధునీ . \^॥. నైనం కృతాకృతే తపతః
సవాఏషమహానజఆత్మాన్నాదోవసుదానః॥ సయోహైవమేతం మహాన్తమజమాత్మానమన్నాదం వసుదానం వేద, విన్దతే వసు . విన్దతే వసు,
ఇదే మహత్తరమైన, జన్మించని ఆత్మ, అన్నాన్ని భుజించేవాడు, ధనాన్ని ఇచ్చేవాడు. ఈ మహత్తరమైన, జన్మించని, అన్నాన్ని భుజించే, ధనాన్ని ఇచ్చే ఆత్మను ఎవరైనా తెలుసుకుంటే, వారు ధనాన్ని పొందుతారు.
సవాఏషమహానజఆత్మాజరోఽమరోఽభయోఽమృతో .\^. బ్రహ్మాభయం వై, జనక, ప్రాప్తోఽసీతి హోవాచ యాజ్ఞవల్క్యః .: సోఽహం భగవతే విదేహాన్దదామి మామ్చాపి సహదాస్యాయేతి . ॥. 5 = 14.7.3 =
ఇదే మహత్తరమైన, జన్మించని ఆత్మ, క్షీణించని, అమరుడు, భయములేని, మరణరహితుడు. 'జనకా, నీవు భయరహిత బ్రహ్మను పొందావు,' అని యాజ్ఞవల్క్యుడు అన్నాడు. 'భగవంతుడా, నేను విదేహ రాజ్యాన్ని నీకు ఇస్తున్నాను, నన్ను కూడా నీ సేవకుడిగా ఇస్తున్నాను,' అన్నాడు.
అథ హ యాజ్ఞవల్క్యస్య ద్వేభార్యేబభూవతుర్మైత్రేయీ చ కాత్యాయనీచ; తయోర్హ మైత్రేయీ బ్రహ్మవాదినీ బభూవ, స్త్రీప్రజ్ఞైవతర్హి కాత్యాయనీ॥ సోఽన్యద్వృత్తముపాకరిష్యమాణ .\^
యాజ్ఞవల్క్యునికి ఇద్దరు భార్యలు ఉండేవారు—మైత్రేయి, కాత్యాయనీ. వారిలో మైత్రేయి బ్రహ్మను అన్వేషించేవారు; కాత్యాయనీ సాధారణ జ్ఞానంతో ఉండేవారు. అప్పుడతడు వేరే మార్గాన్ని చేపట్టబోతున్నాడు.
యాజ్ఞవల్క్యోః మైత్రేయీతి హోవాచ ప్రవ్రజిష్యన్వాఅరేఽహమస్మాత్స్థానాదస్మి॥ హన్త తేఽనయా కత్యాయన్యాన్తం కరవాణీతి
యాజ్ఞవల్క్యుడు ఇలా అన్నాడు: 'మైత్రేయి, నేను ఈ ఇంటిని వదిలి సన్యాసం తీసుకోబోతున్నాను. నీకు, కాత్యాయనీకి చివరి భాగస్వామ్యం చేసేద్దాం.'
సాహోవాచ మైత్రేయీః యన్నుమ ఇయం, భగోః, సర్వా పృథివీవిత్తేన పూర్ణాస్యాత్ స్యాం న్వహం తేనామృతాహో౩ నేతి॥ నేతి హోవాచ యాజ్ఞవల్క్యో, యథైవోపకరణవతాం జీవితం, తథైవతే జీవితఁ స్యాద్ అమృతత్వస్య తునాశాస్తి విత్తేనేతి
మైత్రేయి అడిగింది: 'భగవంతుడా, ఈ భూమంతా సంపదతో నిండినదిగా నాకు దక్కినా, దాంతో నేను అమృతురాలవుతానా?' యాజ్ఞవల్క్యుడు చెప్పాడు: 'లేదు, సంపద ఉన్నవాళ్ల జీవితం ఎలా ఉంటుందో, నీదీ అలాగే ఉంటుంది. సంపదతో అమృతత్వం లభించదు.'
సాహోవాచ మైత్రేయీః యేనాహం నామృతా స్యాం, కిమహం తేన కుర్యాం॥ యదేవభగవాన్వేద, తదేవమే బ్రూహీతి
మైత్రేయి ఇలా అడిగింది: "దీనివల్ల నేను అమృతత్వాన్ని పొందలేను కదా, అప్పుడు దీనితో నాకు ఏమి ప్రయోజనం? భగవంతుడు ఏది నిజంగా తెలుసుకున్నాడో, దయచేసి అదే నాకు చెప్పండి."
సహోవాచ యాజ్ఞవల్క్యః ప్రియా . ఖలు నో భవతీ సతీ, ప్రియమవృతద్ \^ ధన్త ఖలు భవతి, తేఽహం తద్వక్ష్యామి, వ్యాఖ్యామి తే; వాచం తుమే నిదిధ్యాసస్వేతి .: ఏతద్వ్యాఖ్యాస్యామి తే; \` బ్రవితు భగవానితి .
యాజ్ఞవల్క్యుడు ఇలా అన్నాడు: "నీవు నాకు ఎంతో ప్రియమైనవాడివి, నీవు ప్రియమైనదే అడిగావు. అందుకే నీకు నేను వివరంగా చెప్పుతాను, నీవు నా మాటలను మనసులో పెట్టుకో. నేను నీకిందిని వివరంగా చెబుతాను. చెప్పు, భగవంతుడా!"
ఇదే ఆత్మ—'ఇది కాదు, అది కాదు'—అందుబాటులోకి రాని, ఎందుకంటే దాన్ని పట్టుకోలేరు; క్షీణించని, ఎందుకంటే అది క్షీణించదు; అనుసంధానం లేని, ఎందుకంటే అది ఏదితోనూ కలవదు లేదా బాధపడదు. 'నేను పాపం చేశాను' లేదా 'నేను మంచి చేశాను' అని భావించినా, అతడు రెండింటినీ దాటి పోతాడు; అతడు అమృతుడు, మంచి చెడు రెండింటికీ అతీతుడు. అతడిని మంచి చెడు పనులు తాకవు.
తదేతదృచాభ్యుక్తమ్ ఏషనిత్యో మహిమాబ్రాహ్మణస్య నకర్మణా వర్ధతే నోకనీయాన్॥ తస్యైవస్యాత్పదవిత్తం విదిత్వా నకర్మణా లిప్యతే పాపకేనేతి॥ తస్మాదేవంవిచ్ఛాన్తోదాన్తఉపరతస్ తితిక్షుః శ్రద్ధావిత్తో భూత్వాత్మన్య్ ఏవాత్మానం పశ్యేత్! సర్వమాత్మానం పశ్యతి, సర్వోఽఅస్యాత్మాభవతి సర్వస్యాత్మాభవతి . ॥., . సర్వం పాప్మానం తరతి, నైనం పాప్మాతపతి, సర్వం పాప్మానం తపతి, విపాపోవిరజోవిజిఘత్సోఽపిపసో . , ॥ బ్రాహ్మణోభవతి, యఏవం వేద . ॥., . , సమ్రాడ్, ఏనం ప్రాప్తోఽసీతి హోవాచ యాజ్ఞవల్క్యః॥ .
ఒక ఋచలో ఇలా చెప్పబడింది: 'ఇదే బ్రహ్మజ్ఞుని శాశ్వత మహిమ; అది కర్మచేత పెరగదు, తగ్గదు.' ఆత్మను తెలిసినవాడు పాపాలతో కలుషితుడు కాడు. అందువల్ల ఈ విధంగా తెలిసినవాడు, ప్రశాంతంగా, నియమంతో, వేరుపడి, సహనంతో, నమ్మకంతో ఉండి, తనలో తాను ఆత్మను చూడాలి. అతడు అన్నింటినీ ఆత్మగా చూస్తాడు; అన్నీ అతని ఆత్మగా మారతాయి. అతడు అన్ని పాపాలను దాటి పోతాడు; పాపం అతన్ని తాకదు; అతడు అన్ని పాపాలను కాల్చేస్తాడు. అతడు పాపరహితుడు, నిర్మలుడు, ఆకలీ దప్పులు లేనివాడు—ఇలా తెలిసినవాడు బ్రహ్మజ్ఞుడు. 'ఓ రాజా, నీవు దీనిని పొందావు,' అని యాజ్ఞవల్క్యుడు అన్నాడు.
సహోవాచ యాజ్ఞవల్క్యో . నవాఅరే పత్యుః కామాయ పతిః ప్రియోభవతి ఆత్మనస్ తుకామాయ పతిః ప్రియోభవతి; నవాఅరే జాయాయై కామాయ జాయాప్రియాభవతి ఆత్మనస్ తుకామాయ జాయాప్రియాభవతి; నవాఅరే పుత్రాణాం కామాయ పుత్రాః ప్రియాభవన్తి ఆత్మనస్ తుకామాయ పుత్రాః ప్రియాభవన్తి; నవాఅరే విత్తస్య కామాయ విత్తం ప్రియం భవతి ఆత్మనస్ తుకామాయ విత్తం ప్రియం భవతి; నవాఅరే బ్రహ్మణః కామాయ బ్రహ్మ ప్రియం భవతి ఆత్మనస్ తుకామాయ బ్రహ్మ ప్రియం భవతి; నవాఅరే క్షత్రస్య కామాయ క్షత్రం ప్రియం భవతి ఆత్మనస్ తుకామాయ క్షత్రం ప్రియం భవతి; నవాఅరే లోకానాం కామాయ లోకాః ప్రియాభవన్తి ఆత్మనస్ తుకామాయ లోకాః ప్రియాభవన్తి; నవాఅరే దేవానాం కామాయ దేవాః ప్రియాభవన్తి ఆత్మనస్ తుకామాయ దేవాః ప్రియాభవన్తి; నవాఅరే భూతానాం కామాయ భూతాని ప్రియాణి భవన్తి ఆత్మనస్ తుకామాయ భూతాని ప్రియాణి భవన్తి; నవాఅరే సర్వస్య కామాయ సర్వం ప్రియం భవతి ఆత్మనస్ తుకామాయ సర్వం ప్రియం భవతి ఆత్మావాఅరే ద్రష్టవ్యః శ్రోతవ్యో మన్తవ్యో నిదిధ్యాసితవ్యో, మైత్రేయి ఆత్మనో వాఅరే దర్శనేన శ్రవణేన మత్యావిజ్ఞానేనేదఁ సర్వం విదితమ్
యాజ్ఞవల్క్యుడు ఇలా అన్నాడు: "భార్య కోసం భర్త ప్రియంగా ఉండడు, తన కోసం భర్త ప్రియంగా ఉంటాడు. భర్త కోసం భార్య ప్రియంగా ఉండదు, తన కోసం భార్య ప్రియంగా ఉంటుంది. పిల్లల కోసం పిల్లలు ప్రియంగా ఉండరు, తన కోసం పిల్లలు ప్రియంగా ఉంటారు. ధనానికి ధనం ప్రియంగా ఉండదు, తన కోసం ధనం ప్రియంగా ఉంటుంది. బ్రహ్మానికి బ్రహ్మం ప్రియంగా ఉండదు, తన కోసం బ్రహ్మం ప్రియంగా ఉంటుంది. క్షత్రానికి క్షత్రం ప్రియంగా ఉండదు, తన కోసం క్షత్రం ప్రియంగా ఉంటుంది. లోకాలకు లోకాలు ప్రియంగా ఉండవు, తన కోసం లోకాలు ప్రియంగా ఉంటాయి. దేవతలకు దేవతలు ప్రియంగా ఉండరు, తన కోసం దేవతలు ప్రియంగా ఉంటారు. భూతాలకు భూతాలు ప్రియంగా ఉండవు, తన కోసం భూతాలు ప్రియంగా ఉంటాయి. అన్నింటికీ అన్నీ ప్రియంగా ఉండవు, తన కోసం అన్నీ ప్రియంగా ఉంటాయి. అందుకే ఆత్మను చూడాలి, వినాలి, ఆలోచించాలి, ధ్యానం చేయాలి మైత్రేయి! ఆత్మను చూసి, విని, ఆలోచించి, తెలుసుకుంటే అన్నీ తెలిసినట్లే."
బ్రహ్మ తం పరాదాద్ యోఽన్యత్రాత్మనో వేదాన్వేద; వేదాస్ తం పరాదుః యోఽన్యత్రాత్మనో వేదాన్వేద; యజ్ఞాస్ తం పరాదుః యోఽన్యత్రాత్మనో యజ్ఞాన్వేద .: యోఽన్యత్రాత్మనో బ్రహ్మ వేద; క్షత్రం తం పరాదాద్ యోఽన్యత్రాత్మనః క్షత్రం వేద; లోకాస్ తం పరాదుః యోఽన్యత్రాత్మనో లోకాన్వేద; దేవాస్ తం పరాదుః యోఽన్యత్రాత్మనో దేవాన్వేద; వేదాస్ తం పరాదుః . భూతాని తం పరాదుః యోఽన్యత్రాత్మనో భూతాని వేద; సర్వం తం పరాదాద్ యోఽన్యత్రాత్మనః సర్వం వేద; ఇదం బ్రహ్మేదం క్షత్రమిమేలోకాఇమేదేవాఇమేవేదా ఇమాని భూతానీదఁ సర్వం యదయమాత్మా
బ్రహ్మాన్ని తన ఆత్మకు వేరుగా తెలుసుకునేవాడిని బ్రహ్మం వదిలిపోతుంది. వేదాలను తన ఆత్మకు వేరుగా తెలుసుకునేవాడిని వేదాలు వదిలిపోతాయి. యజ్ఞాలను తన ఆత్మకు వేరుగా తెలుసుకునేవాడిని యజ్ఞాలు వదిలిపోతాయి. క్షత్రాన్ని తన ఆత్మకు వేరుగా తెలుసుకునేవాడిని క్షత్రం వదిలిపోతుంది. లోకాలను తన ఆత్మకు వేరుగా తెలుసుకునేవాడిని లోకాలు వదిలిపోతాయి. దేవతలను తన ఆత్మకు వేరుగా తెలుసుకునేవాడిని దేవతలు వదిలిపోతారు. భూతాలను తన ఆత్మకు వేరుగా తెలుసుకునేవాడిని భూతాలు వదిలిపోతాయి. అన్నింటిని తన ఆత్మకు వేరుగా తెలుసుకునేవాడిని అన్నీ వదిలిపోతాయి. ఇది బ్రహ్మం, ఇది క్షత్రం, ఇవే లోకాలు, ఇవే దేవతలు, ఇవే వేదాలు, ఇవే భూతాలు, ఇది అన్నీ—ఇది ఆత్మే అన్నిటిలో ఉంది.