సఏషనేతి నేత్య్ ఆత్మాగృహ్యో నహిగృహ్యతేఽశీర్యో నహిశీర్యతేఽసఙ్గోఽసితో నసజ్యతే నవ్యథతే .\^ అభయం వై, జనక, ప్రాప్తోఽసీతి హోవాచ యాజ్ఞవల్క్యః॥ సహోవాచ జనకోవైదేహోః నమస్ తే, యాజ్ఞవల్క్యాభయం త్వాగచ్ఛతాద్యోనో, భగవన్ అభయం వేదయస .: స హోవాచ జనకో వైదేహోఽభయం త్వాగచ్ఛతాద్ యాజ్ఞవల్క్య, యో నో, భగవన్ అభయం వేదయసే; నమస్ తేఽస్తు ఇమేవిదేహాఅయమహమస్మీతి॥ 3 = 14.7.1 =
ఈ ఆత్మను "ఇది కాదు, అది కాదు" అని మాత్రమే చెప్పగలం; దాన్ని పట్టుకోలేం, ఎందుకంటే అది పట్టుబడదు; అది క్షీణించదు, ఎందుకంటే అది నశించదు; అది ఏదికీ అంటుకోదు; అది బాధను అనుభవించదు. యాజ్ఞవల్క్యుడు ఇలా అన్నాడు: "జనకా, నీవు భయరహితత్వాన్ని పొందావు." జనకుడు ఇలా అన్నాడు: "యాజ్ఞవల్క్యా, నమస్కారం. మాకు భయరహితత్వం కలగాలి. భగవంతుడా, నీవు మాకు భయరహితత్వాన్ని తెలియజేశావు." జనకుడు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: "యాజ్ఞవల్క్యా, నీవు మాకు భయరహితత్వాన్ని తెలియజేశావు కాబట్టి నీకు భయరహితత్వం కలగాలి. నమస్కారం. వీరందరూ వైదేహులు; నేనెవడినో ఇదే నేను."
జనకఁ హ వైదేహం యాజ్ఞవల్క్యో జగామః సమేనేన వదిష్య ఇత్య్ అథ హ యజ్ జనకశ్చ వైదేహో యాజ్ఞవల్క్యశ్చాగ్నిహోత్రేసమూదతుస్ తస్మై హ యాజ్ఞవల్క్యో వరం దదౌ॥ సహ కామప్రశ్నమేవవవ్రే॥ తఁ హాస్మై దదౌ॥ తఁ హ సమ్రాడ్ ఏవపూర్వః పప్రచ్ఛ
వైదేహ రాజు జనకుడు యాజ్ఞవల్క్యుడి దగ్గరకు వచ్చి, "వాడితో వాదిస్తాను," అని అనుకున్నాడు. ఆ తరువాత జనకుడూ, యాజ్ఞవల్క్యుడూ కలిసి అగ్నిహోత్ర యజ్ఞం చేశారు. యాజ్ఞవల్క్యుడు జనకుడికి ఒక వరం ఇచ్చాడు. జనకుడు 'కామప్రశ్న'ను కోరాడు. యాజ్ఞవల్క్యుడు ఆ వరాన్ని ఇచ్చాడు. మునుపటిలాగే రాజు ప్రశ్నలు అడిగాడు.
యాజ్ఞవల్క్య, కింజ్యోతిరయం పురుష ఇతి॥ ఆదిత్యజ్యోతిః, సమ్రాడ్, ఇతి హోవాచాదిత్యేనైవాయం జ్యోతిషాస్తే పల్యయతే కర్మ కురుతే విపర్యేతీతి॥ ఏవమేవైతద్ యాజ్ఞవల్క్య
"యాజ్ఞవల్క్యా, ఈ మనిషికి ఏది వెలుగు?" అని అడిగాడు. "ఆదిత్యుడే వెలుగు, రాజా," అని సమాధానమిచ్చాడు. "ఆదిత్యుని వెలుగుతోనే ఇతడు కూర్చుంటాడు, తిరుగుతాడు, పనులు చేస్తాడు, తిరిగి వస్తాడు." "అవును యాజ్ఞవల్క్యా, అలాగే ఉంది."
అస్తమిత ఆదిత్యే, యాజ్ఞవల్క్య, కింజ్యోతిరేవాయం పురుష ఇతి॥ చన్ద్రజ్యోతిః, సమ్రాడ్, ఇతి హోవాచ; చన్ద్రేణైవాయం జ్యోతిషాస్తే పల్యయతే కర్మ కురుతే విపర్యేతీతి॥ ఏవమేవైతద్ యాజ్ఞవల్క్య
"యాజ్ఞవల్క్యా, సూర్యుడు అస్తమించిన తర్వాత ఈ మనిషికి ఏది వెలుగు?" అని అడిగాడు. "చంద్రుడే వెలుగు, రాజా," అని సమాధానమిచ్చాడు. "చంద్రుని వెలుగుతోనే ఇతడు కూర్చుంటాడు, తిరుగుతాడు, పనులు చేస్తాడు, తిరిగి వస్తాడు." "అవును యాజ్ఞవల్క్యా, అలాగే ఉంది."
అస్తమిత ఆదిత్యే, యాజ్ఞవల్క్య, చన్ద్రమస్యస్తమితే, కింజ్యోతిరేవాయం పురుష ఇతి॥ అగ్నిజ్యోతిః, సమ్రాడ్, ఇతి హోవాచ అగ్నినైవజ్యోతిషాస్తే పల్యయతే కర్మ కురుతే విపర్యేతీతి॥ ఏవమేవైతద్ యాజ్ఞవల్క్య
సూర్యుడు అస్తమించిన తరువాత, యాజ్ఞవల్క్యా, చంద్రుడు కూడా అస్తమించినప్పుడు, ఈ మనిషి ఏ వెలుతురులో జీవిస్తాడని అడిగారు. "రాజా, అగ్ని వెలుతురే అతనికి దారి చూపుతుంది," అని యాజ్ఞవల్క్యుడు చెప్పాడు. "అగ్ని వెలుతురుతోనే అతను కూర్చుంటాడు, తిరుగుతాడు, పనులు చేస్తాడు, తిరిగి వస్తాడు." "అవును యాజ్ఞవల్క్యా, ఇదే నిజం."
అస్తమిత ఆదిత్యే, యాజ్ఞవల్క్య, చన్ద్రమస్యస్తమితే, శాన్తేఽగ్నౌ, శాన్తాయాం వాచి, కింజ్యోతిరేవాయం పురుష ఇతి॥ ఆత్మజ్యోతిః, సమ్రాడ్, ఇతి హోవాచ ! ఆత్మనైవాయం జ్యోతిషాస్తే పల్యయతే కర్మ కురుతే విపర్యేతీతి
సూర్యుడు అస్తమించిన తరువాత, చంద్రుడు అస్తమించిన తరువాత, అగ్ని ఆరిపోయిన తరువాత, మాట కూడా మౌనమైపోయినప్పుడు, ఈ మనిషి ఏ వెలుతురులో జీవిస్తాడని అడిగారు. "రాజా, ఆత్మే అతనికి వెలుతురు," అని యాజ్ఞవల్క్యుడు చెప్పాడు. "ఆత్మ వెలుతురుతోనే అతను కూర్చుంటాడు, తిరుగుతాడు, పనులు చేస్తాడు, తిరిగి వస్తాడు."
కతమఆత్మేతి॥ యోఽయం విజ్ఞానమయః పురుషః ప్రాణేషు హృద్యన్తర్జ్యోతిః \^\` ససమానః సన్నుభౌలోకౌసంచరతి ధ్యాయతీవ లేలాయతీవ సధీః \` స్వప్నో భూత్వేమం లోకమతిక్రామతి . \^
ఆత్మ అంటే ఏది? ఇది మనిషిలో ఉన్న జ్ఞానమయమైనది, ప్రాణాలలో, హృదయంలో అంతర్లీనంగా వెలిగే దీపం. అదే స్థితిలో ఉండి, రెండు లోకాల్లో సంచరిస్తుంది. ఆత్మ ధ్యానం చేస్తూ, కదిలేలా, తెలివితో, కలలో ప్రవేశించి, ఈ లోకాన్ని దాటి వెళ్తుంది.
సవాఅయం పురుషో జాయమానః శరీరమభిసమ్పద్యమానః పాప్మభిః సఁసృజ్యతే॥ సఉత్క్రామన్మ్రియమాణః పాప్మనో విజహాతి మృత్యోరూపాణి .
ఈ మనిషి పుట్టినప్పుడు శరీరంలో ప్రవేశించి, పాపాలతో కలిసిపోతాడు. మరణ సమయంలో పైకి వెళ్ళేటప్పుడు, ఆ పాపాలను—మరణ రూపాలను—వదిలేస్తాడు.
తస్య వాఏతస్య పురుషస్య ద్వేఏవస్థానే భవతః ఇదం చ పరలోకస్థానం చ; సన్ధ్యం తృతీయఁ స్వప్నస్థానం; తస్మిన్త్సన్ధ్యే స్థానే తిష్ఠనుభేస్థానే పశ్యతీదం చ పరలోకస్థానం చ
ఈ మనిషికి రెండు నిలయాలు ఉన్నాయి: ఈ లోకం, పరలోకం. మూడవది మధ్య స్థానం—అదే కలల స్థితి. ఆ మధ్య స్థితిలో ఉండి, ఈ లోకాన్ని కూడా, పరలోకాన్ని కూడా చూస్తాడు.
అథ యథాక్రమోఽయం పరలోకస్థానే భవతి; తమాక్రమమాక్రమ్యోభయాన్పాప్మన ఆనన్దాఁశ్చ పశ్యతి॥ సయత్రాయం . ప్రస్వపితి అస్యలోకస్య సర్వావతో మాత్రామపాదాయ, స్వయం విహత్య స్వయం నిర్మాయ స్వేన భాసాస్వేన జ్యోతిషా ప్రస్వపితి అత్రాయం పురుషః స్వయంజ్యోతిర్భవతి
అతను పరలోకంలోకి ప్రవేశించిన తరువాత, అక్కడ పాప ఫలితాలు, సుఖ ఫలితాలు రెండింటినీ చూస్తాడు. నిద్రలోకి వెళ్ళేటప్పుడు, ఈ లోకపు అనుభూతులను తీసుకొని, వాటిని తానే నాశనం చేసి, తానే సృష్టించి, తన వెలుతురుతో, తన ప్రకాశంతో నిద్రలోకి వెళ్తాడు. అక్కడ ఈ మనిషి తానే వెలుతురవుతాడు.
నతత్ర రథా నరథయోగా నపన్థానో భవన్తి అథ రథాన్రథయోగాన్పథః సృజతే॥ నతత్రానన్దాముదః ప్రముదో భవన్తి అథానన్దాన్ముదః ప్రముదః సృజతే॥ నతత్ర వేశాన్తాః స్రవన్త్యః పుష్కరిణ్యో భవన్తి అథ వేశాన్తాన్స్రవన్తీః పుష్కరిణీః సృజతే; సహికర్తా
అక్కడ రథాలు, రథసారథులు, మార్గాలు ఏవీ ఉండవు. అయినా, అతను రథాలను, రథసారథులను, మార్గాలను సృష్టిస్తాడు. అక్కడ ఆనందాలు, సంతోషాలు, సుఖాలు ఉండవు. అయినా, అతను వాటిని సృష్టిస్తాడు. అక్కడ చెరువులు, నదులు, పద్మవనాలు ఉండవు. అయినా, అతను వాటిని సృష్టిస్తాడు. ఎందుకంటే అతనే సృష్టికర్త.
తదప్య్ ఏతేశ్లోకాః స్వప్నేన శారీరమభిప్రహత్యా- -సుప్తః సుప్తానభిచాకశీతి శుక్రమాదాయ పునరైతి స్థానం హిరణ్మయః పౌరుష ఏకహఁసః
దీనిపై ఇలా శ్లోకాలు చెప్పబడతాయి: నిద్రలో శరీరాన్ని మర్చిపోయి, నిద్రలో ఉన్నవాడు తన వెలుతురులో మెరిసిపోతాడు. పవిత్రతను తీసుకొని, మళ్లీ తన స్థానానికి తిరిగి వస్తాడు. అతను బంగారు వర్ణుడైన, ఏకహంస స్వరూపుడు.
ప్రాణేన రక్షన్నపరం కులాయం బహిః కులాయాదమృతశ్చరిత్వా, సఈయతేఽమృతో యత్రకామం హిరణ్మయః పౌరుష ఏకహఁసః
ప్రాణంతో గూడు రక్షిస్తూ, అమరుడు గూడు బయట సంచరిస్తాడు. తిరిగి వచ్చి, బంగారు వర్ణుడైన, ఏకహంస స్వరూపుడై, తాను కోరిన చోట ఉండిపోతాడు.
స్వప్నాన్తఉచ్చావచమీయమానో రూపాణి దేవః కురుతే బహూన్య్ ఉతేవ స్త్రీభిః సహమోదమానో జక్షదుతేవాపి భయాని పశ్యన్
కల ముగిసే సమయానికి, ఆ దేవుడు ఎత్తు, తక్కువ రూపాలలో సంచరిస్తూ, అనేక రూపాలను సృష్టిస్తాడు. కొన్నిసార్లు స్త్రీలతో ఆనందిస్తాడు, కొన్నిసార్లు తింటాడు, కొన్నిసార్లు భయంకరమైన దృశ్యాలను చూస్తాడు.
ఆరామమస్య పశ్యన్తి నతం కశ్చనపశ్యతీతి తం నాయతం బోధయేదిత్య్ ఆహుః దుర్భిషజ్యఁ హాస్మైభవతి, యమేషనప్రతిపద్యతే
అతని ఆనందవనాన్ని వారు చూస్తారు, కాని ఎవ్వరూ అతన్ని చూడరు. "ఎవరూ అక్కడ అతన్ని లేపవద్దు" అని వారు అంటారు. అతను వెతికినప్పుడు తిరిగి రాకపోతే, చికిత్స చేయడం కష్టం అవుతుంది.
అథో ఖల్వాహుః జాగరితదేశఏవాస్యైస; యాని హ్య్ ఏవజాగ్రత్పశ్యతి తాని సుప్తఇత్యత్రాయం పురుషః స్వయంజ్యోతిర్భవతీతి॥ ఏవమేవైతద్ యాజ్ఞవల్క్యః . \`॥. సోఽహం భగవతే సహస్రం దదామి॥ అత ఊర్ధ్వం విమోక్షాయైవ . బ్రూహీతి
కొంతమంది ఇలా అంటారు: "ఇది అతని జాగ్రత్త స్థితి మాత్రమే." ఎందుకంటే, మనిషి జాగ్రత్తగా ఉన్నప్పుడు ఏది చూస్తాడో, అదే నిద్రలో కూడా చూస్తాడు. ఇక్కడ ఈ మనిషి తానే వెలుతురవుతాడు. "అవును యాజ్ఞవల్క్యా, ఇదే నిజం." "భగవంతుడా, మీకు వెయ్యి ఇస్తాను. ఇకపై విముక్తి కోసం మరింత చెప్పండి."
. 40 : 34 సవాఏషఏతస్మిన్త్స్వప్నాన్తే రత్వాచరిత్వాదృష్ట్వైవపుణ్యం చ పాపం చ పునః ప్రతిన్యాయం ప్రతియోన్య్ ఆద్రవతి బుద్ధాన్తాయైవ సయదత్ర కిఙ్చిత్పశ్యత్యనన్వాగతస్ తేన భవతి అసఙ్గో హ్యయం పురుష ఇతి॥ ఏవమేవైతద్ యాజ్ఞవల్క్య॥ సోఽహం భగవతే సహస్రం దదామి॥ అత ఊర్ధ్వం విమోక్షాయైవబ్రూహీతి
. స వా ఏష ఏతస్మిన్త్స్వప్నే రత్వా చరిత్వా దృష్ట్వైవ పుణ్యం చ పాపం చ పునః ప్రతిన్యాయం ప్రతియోన్య్ ఆద్రవతి బుద్ధాన్తాయైవ; స యత్తత్ర కిఙ్చిత్పశ్యత్యనన్వాగతస్ తేన భవతి అసఙ్గో హ్యయం పురుష ఇతి॥ ఏవమేవైతద్ యాజ్ఞవల్క్య॥ సోఽహం భగవతే సహస్రం దదామి॥ అత ఊర్ధ్వం విమోక్షాయైవ బ్రూహీతి
. స వా ఏష ఏతస్మిన్బుద్ధాన్తే రత్వా చరిత్వా దృష్ట్వైవ పుణ్యం చ పాపం చ పునః ప్రతిన్యాయం ప్రతియోన్య్ ఆద్రవతి స్వప్నాన్తాయైవ
నిజంగా, ఈ మేల్కొన్న స్థితిలో ఆనందించి, తిరిగి తిరిగి, పుణ్యం, పాపం రెండింటినీ చూసి, మళ్లీ వాటి వాటి స్థానాలకు తిరిగి వెళ్తాడు, కలల కోసం.
తద్యథా మహామత్స్యఉభేకూలే అనుసంచరతి పూర్వం చాపరం చైవమేవాయం పురుష ఏతాఉభావన్తావనుసంచరతి స్వప్నాన్తం చ బుద్ధాన్తం చ
ఎలా ఒక పెద్ద చేప రెండు ఒడ్డుల మధ్య—తూర్పు, పడమర ఒడ్డుల మధ్య—తిరుగుతుందో, అలాగే ఈ మనిషి కూడా ఈ రెండు సరిహద్దుల మధ్య, కలల స్థితి, మేల్కొన్న స్థితి మధ్య తిరుగుతాడు.
తద్యథాస్మిన్నాకాశేశ్యేనోవా సుపర్ణోవా విపరిపత్య రాన్తః సఁహత్య పక్షౌసంలయాయైవధ్రియత, ఏవమేవాయం పురుష ఏతస్మా అన్తాయ ధవతి యత్ర సుప్తోనకం చనకామం కామయతే నకం చనస్వప్నం పశ్యతి
ఎలా ఒక పక్షి లేదా హంస ఆకాశంలో ఎగిరి, అలసిపోయి రెక్కలు మడుచుకుంటుందో, అలాగే ఈ మనిషి కూడా ఆ సరిహద్దుకు చేరుకుంటాడు, అక్కడ నిద్రలో ఏ కోరిక ఉండదు, ఏ కల కూడా కనడు.
తద్వాఅస్యైతదాత్మకామమాప్తకామమకామం .. రూపం॥ తద్యథా ప్రియయా స్త్రియాసంపరిష్వక్తో నబాహ్యం కిం చనవేద నాన్తరమేవమేవాయం పురుషః శారిరఆత్మా . ప్రాజ్ఞనాత్మనా సంపరిష్వక్తో నబాహ్యం కిం చనవేద నాన్తరం
ఇది అతని నిజమైన కోరిక, అది పూర్తిగా తీరిపోయింది, ఇకపై ఏదీ కోరదు—దీనికి ఇదే స్వరూపం. ప్రియమైన భార్యను ఆలింగనం చేసుకున్నప్పుడు, మనిషికి బయట ఏదీ తెలియదు, లోపల ఏదీ తెలియదు. అలాగే, ఈ శరీరధారి, జ్ఞానాత్మను ఆలింగనం చేసుకున్నప్పుడు, బయట, లోపల ఏదీ తెలియదు.
తద్వాఅస్యైతదతిచ్ఛన్దోఽపహతపాప్మాభయఁ రూపమశోకాన్తరమ్
ఇది పరిమితులు లేని స్వేచ్ఛ స్థితి, పాపం తగలని స్థితి, అంతర్గత ఆనందంతో, దుఃఖం లేని స్థితి.
యద్వైతన్నపశ్యతి, పశ్యన్వైతద్ద్రష్టవ్యం . నపశ్యతిః నహిద్రష్టుర్దృష్టేర్విపరిలోపోవిద్యతేఽవినాశిత్వాన్; నతుతద్ద్వితీయమస్తి, తతోఽన్యద్విభక్తం యత్పశ్యేత్
అతడు చూడకపోయినా, ఇక్కడ చూడటం జరుగుతూనే ఉంటుంది. అతడు చూడడు, ఎందుకంటే దర్శించే వాడి దర్శనానికి అంతం లేదు—అది నశించదు. ఇక్కడ రెండవది లేదు, వేరుగా ఉండే ఏదీ లేదు, కనుక చూడదగిన మరొకటి లేదు.
యద్వైతన్నజిఘ్రతి, జిఘ్రన్వైతద్ఘ్రాతవ్యం . నజిఘ్రతి; నహిఘ్రాతుర్ఘ్రాతేర్విపరిలోపోవిద్యతేఽవినాశిత్వాన్ నతుతద్ద్వితీయమస్తి, తతోఽన్యద్విభక్తం యజ్ జిఘ్రేత్
అతడు వాసన పట్టకపోయినా, ఇక్కడ వాసన పట్టడం జరుగుతూనే ఉంటుంది. అతడు వాసన పట్టడు, ఎందుకంటే వాసన పట్టేవాడి వాసనకు అంతం లేదు—అది నశించదు. ఇక్కడ రెండవది లేదు, వేరుగా ఉండే ఏదీ లేదు, కనుక వాసన పట్టదగిన మరొకటి లేదు.
యద్వైతన్నరసయతి, విజానన్వైతద్రసం నరసయతి; నహిరసయితూరసాద్ విపరిలోపోవిద్యతేఽవినాశిత్వాన్ నతుతద్ద్వితీయమస్తి, తతోఽన్యద్విభక్తం యద్రసయేత్
అతడు రుచి చూడకపోయినా, ఇక్కడ రుచి చూడటం జరుగుతూనే ఉంటుంది. అతడు రుచి చూడడు, ఎందుకంటే రుచి చూసేవాడి రుచి చూడటానికి అంతం లేదు—అది నశించదు. ఇక్కడ రెండవది లేదు, వేరుగా ఉండే ఏదీ లేదు, కనుక రుచి చూడదగిన మరొకటి లేదు.
యద్వైతన్నవదతి, వదన్వైతద్వక్తవ్యం . నవదతి; నహివక్తుర్వచో విపరిలోపోవిద్యతేఽవినాశిత్వాన్ నతుతద్ద్వితీయమస్తి, తతోఽన్యద్విభక్తం యద్వదేత్
అతడు మాటాడకపోయినా, ఇక్కడ మాటాడటం జరుగుతూనే ఉంటుంది. అతడు మాటాడడు, ఎందుకంటే మాటాడేవాడి మాటకు అంతం లేదు—అది నశించదు. ఇక్కడ రెండవది లేదు, వేరుగా ఉండే ఏదీ లేదు, కనుక మాట్లాడదగిన మరొకటి లేదు.
అస్తమిత ఆదిత్యే, యాజ్ఞవల్క్య, చన్ద్రమస్యస్తమితే, శాన్తేఽగ్నౌ, కింజ్యోతిరేవాయం పురుష ఇతి॥ వాగ్జ్యోతిః, సమ్రాడ్, ! ఇతి హోవాచ వాచైవాయం జ్యోతిషాస్తే పల్యయతే కర్మ కురుతే విపర్యేతి॥ తస్మాద్వై, సమ్రాడ్, అపి యత్ర స్వః పాణిర్నవినిర్జ్ఞాయతే, అథ యత్ర వాగుచ్చరతి ఉపైవతత్ర న్యేతీతి॥ ఏవమేవైతద్ యాజ్ఞవల్క్య
సూర్యుడు అస్తమించిన తరువాత, చంద్రుడు అస్తమించిన తరువాత, అగ్ని కూడా ఆరిపోయినప్పుడు, ఈ మనిషి ఏ వెలుతురులో జీవిస్తాడని అడిగారు. "రాజా, మాటే అతనికి వెలుతురు," అని యాజ్ఞవల్క్యుడు చెప్పాడు. "మాట వెలుతురుతోనే అతను కూర్చుంటాడు, తిరుగుతాడు, పనులు చేస్తాడు, తిరిగి వస్తాడు. అందుకే, రాజా, మనిషికి తన చేతి చూపు కనబడకపోయినా, ఎక్కడ మాట వినిపిస్తే అక్కడికి వెళ్తాడు." "అవును యాజ్ఞవల్క్యా, ఇదే నిజం."
నిజంగా, కలలో ఆనందించి, తిరిగి తిరిగి, పుణ్యం, పాపం రెండింటినీ చూసి, మళ్లీ వాటి వాటి స్థానాలకు తిరిగి వెళ్తాడు, మేలుకోటానికి. అక్కడ ఏదైనా చూసినపుడు, దానికి మరొకటి అనుసరించకపోతే, అదే అతడవుతాడు. ఎందుకంటే ఈ మనిషికి ఏదీ అంటకూడదు. "అవును యాజ్ఞవల్క్యా, ఇదే నిజం." "భగవంతుడా, మీకు వెయ్యి ఇస్తాను. ఇకపై విముక్తి కోసం మరింత చెప్పండి."
నిజంగా, ఈ కలలో ఆనందించి, తిరిగి తిరిగి, పుణ్యం, పాపం రెండింటినీ చూసి, మళ్లీ వాటి వాటి స్థానాలకు తిరిగి వెళ్తాడు, మేలుకోటానికి. అక్కడ ఏదైనా చూసినపుడు, దానికి మరొకటి అనుసరించకపోతే, అదే అతడవుతాడు. ఎందుకంటే ఈ మనిషికి ఏదీ అంటకూడదు. "అవును యాజ్ఞవల్క్యా, ఇదే నిజం." "భగవంతుడా, మీకు వెయ్యి ఇస్తాను. ఇకపై విముక్తి కోసం మరింత చెప్పండి."
తావాఅస్యైతాహితానామ నాడ్యోయథా కేశః సహస్రధాభిన్నస్ తావతాణిమ్నాతిష్ఠన్తి శుక్లస్య నీలస్య పిఙ్గలస్య హరితస్య లోహితస్య పూర్ణా॥ అథ యత్రైనం ఘ్నన్తీవ జినన్తీవ హస్తీవ విచ్ఛాయయతి గర్తమివ పతతి యదేవజాగ్రద్భయం పశ్యతి తదత్రావిద్యయా భయం . మన్యతే॥ అథ యత్ర రాజేవ దేవఇవాహమ్ ఏవఇదఁ సర్వం అస్మీతి మన్యతే సోఽస్య పరమోలోకో॥ అథ సుప్తోనకం చనకామం కామయతే నకం చనస్వప్నం పశ్యతి . ॥.
ఈ శరీరంలో ఎన్నో నాడులు ఉన్నాయి. ఒక్కో వెంట్రుకను వెయ్యి భాగాలుగా చీల్చినట్టుగా, అలా ఎన్నో మార్గాలు ఉన్నాయి. అవన్నీ తెలుపు, నీలం, పసుపు, ఆకుపచ్చ, ఎరుపు రంగులతో నిండిపోయి ఉంటాయి. మనిషి కొట్టబడుతున్నట్టు, పట్టుబడుతున్నట్టు, బంధించబడుతున్నట్టు, చీకటిలో పడుతున్నట్టు, లోతైన గోతిలో పడిపోతున్నట్టు, లేదా మేలుకుని భయంకరమైన దృశ్యాలు చూస్తున్నట్టు అనిపిస్తే, అది అజ్ఞానంతో కలిగే భయమే. కానీ, "నేనే రాజు, నేనే దేవుడు, ఇదంతా నేనే" అని భావించినప్పుడు, అది అతని పరమ లోకం. నిద్రలో ఉన్నప్పుడు, అతడు ఏదీ కోరడు, ఏ కల కూడా చూడడు.
అత్ర పితాపితా భవతి మాతామాతా లోకాఅలోకా దేవాఅదేవా వేదా అవేదా యజ్ఞోఽయజ్ఞో . అత్ర స్తేనోఽస్తేనో భవతి భ్రూణహాభ్రూణహా పౌల్కసోఽపౌల్కసశ్చాణ్డాలోఽచణ్డాలః . . శ్రమణోఽశ్రమణస్ తాపసోఽతాపసోఽనన్వాగతః పుణ్యేనానన్వాగతః పాపేన; తీర్ణోహితదాసర్వాఙ్శోకాన్హృదయస్య భవతి
ఇక్కడ తండ్రి తండ్రిగా ఉండడు, తల్లి తల్లిగా ఉండదు, లోకాలు లోకాలుగా ఉండవు, దేవతలు దేవతలుగా ఉండరు, వేదాలు వేదాలుగా ఉండవు, యజ్ఞం యజ్ఞంగా ఉండదు. ఇక్కడ దొంగ దొంగగా ఉండడు, గర్భహంతకుడు గర్భహంతకుడిగా ఉండడు, పౌల్కసుడు పౌల్కసుడిగా ఉండడు, చండాలుడు చండాలుడిగా ఉండడు, శ్రమణుడు శ్రమణుడిగా ఉండడు, తపస్వి తపస్విగా ఉండడు. పుణ్యానికి, పాపానికి అతడు లోనవడు. హృదయంలోని అన్ని బాధలను దాటి, బాధల నుంచి విముక్తుడవుతాడు.