ததேஷஶ்லோகோ பவதிஃ ததேவஸத்தத் ஸஹகர்மணைதி லிங்கம் மநோ யத்ர நிஷக்தமஸ்ய ப்ராப்யாந்தம் கர்மணஸ் தஸ்ய யத்கிங்சேஹகரோத்யயம் தஸ்மால் லோகாத்புநரைதி அஸ்மைலோகாய கர்மண, இதி நுகாமயமாநோ; அதாகாமயமாநோ யோऽகாமோநிஷ்காம ஆத்மகாம ஆப்தகாமோ பவதி நதஸ்மாத் ப்ராணாஉத்க்ராமந்தி அத்ரைவஸமவநீயந்தே . ॥. ப்ரஹ்மைவ ஸந்ப்ரஹ்மாப்யேதி
இதோ ஒரு பாடல்: அவன் மனம் எதை விரும்புகிறதோ, அதற்கே அவன் தன் செயல்களுடன் சென்று சேர்கிறான்; அவன் செய்த செயல்களின் முடிவை அடைந்ததும், இங்கு என்ன செய்தானோ, அதற்காக மறுபடியும் இந்த உலகிற்கு திரும்புகிறான். ஆனால் ஆசையில்லாதவன், ஆசை இல்லாதவன், தன் ஆசை நிறைந்தவன், தன் ஆத்மாவையே ஆசையாகக் கொண்டவன்—அவனது உயிர்கள் வெளியே போகவில்லை; அவன் பிரம்மமாக இருந்து, பிரம்மத்திலேயே ஒன்றாகிறான்.
ததேஷஶ்லோகோ பவதிஃ யதாஸர்வே ப்ரமுச்யந்தே காமா யேऽஸ்ய ஹ்ரு'திஶ்ரிதா அத மர்த்யோऽம்ரு'தோ பவத்ய் அத்ர ப்ரஹ்ம ஸமஶ்நுத இதி
இதோ ஒரு பாடல்: இதயத்தில் இருக்கும் எல்லா ஆசைகளும் விலகும் போது, மரணமுடையவன் அமரனாகிறான்; இங்கேயே பிரம்மத்தை அடைகிறான்.
தத்யதாஹிநிர்வ்லயநீவல்மீகே ம்ரு'தாப்ரத்யஸ்தா ஶயீதைவமேவேதம் ஶரீரம் ஶேதே॥ அதாயமநஸ்திகோऽஶரீரஃ ப்ராஜ்ஞஆத்மா .\^ ப்ரஹ்மைவலோக ஏவ, ஸம்ராட், இதி ஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்யஃ . ॥. ஸோऽஹம் பகவதே ஸஹஸ்ராநி ததாமீதி ஹோவாச ஜநகோவைதேஹஃ
எப்படி ஒரு பாம்பு தனது தோலை விட்டு எறிந்து, புற்றில் படுத்திருப்பதுபோல், இந்த உடலும் அப்படியே கிடக்கும்; ஆனால் இந்த உடலில்லாத அறிவுள்ள ஆத்மா, உயர்ந்த நிலையை அடைந்து, அமரனாகிறான், அரசே,' என்று யாஜ்ஞவல்க்யர் சொன்னார். 'பெரியவரே, நான் உமக்கு ஆயிரம் கொடுக்கிறேன்' என்று விதேக நாட்டின் ஜனகன் சொன்னான்.
ததப்ய் ஏதேஶ்லோகா அணுஃ பந்தா விதரஃ புராணோ; மாँ ஸ்ப்ரு'ஷ்டோऽநுவித்தோ மயைவ தேந தீரா அபியந்தி ப்ரஹ்மவித உத்க்ரம்ய ஸ்வர்கம் லோகமிதோவிமுக்தாஃ
இதோ சில பாடல்கள்: 'இடம் குறைந்த பழமையான பாதை; அதை நான் தொடவோ, நடக்கவோ செய்யவில்லை. அந்த பாதையில், பிரம்மத்தை அறிந்த ஞானிகள், இங்கிருந்து விடுபட்டு, சொர்க்க உலகை அடைகின்றனர்.'
தஸ்மிங்சுக்லமுதநீலமாஹுஃ பிங்கலँ ஹரிதம் லோஹிதம் சை- -ஷபந்தா ப்ரஹ்மணா ஹாநுவித்தஸ் தேநைதி ப்ரஹ்மவித்தைஜஸஃ புண்யக்ரு'ச்ச \^
அந்த பாதையில் வெள்ளை, நீலம், மஞ்சள், பச்சை, சிவப்பு என்று சொல்வார்கள்; அது பிரம்மத்தின் பாதை. அந்த பாதையில், பிரம்மத்தை அறிந்தவன், ஒளியுடன், புண்ணியத்துடன் செல்கிறான்.
அந்தம் தமஃ ப்ரவிஶந்தி யேऽஸம்பூதிம் . உபாஸதே; ததோ பூய இவ தேதமோ யஉ ஸம்பூத்யாँ . ரதாஃ
அறிவில்லாததை வணங்குவோர் கண்ணற்ற இருளில் விழுகின்றனர்; உருவமுள்ளவற்றில் மகிழ்வோர் இன்னும் அதிகமான இருளில் விழுகின்றனர்.
அஸுர்யா நாம தேலோகா அந்தேந தமஸாவ்ரு'தாஸ் தாँஸ் தேப்ரேத்யாபிகச்சத்ய் ய் அவித்வாँஸோऽபுதாஜநாஃ
'அசுர்ய' என்று அழைக்கப்படும் உலகங்கள், கண்ணற்ற இருளால் மூடப்பட்டுள்ளன; அவற்றை அறிவில்லாத, புத்தியில்லாத மக்கள் இறந்தபின் அடைகின்றனர்.
ததேவஸந்தஸ் தது பவாமோ . நசேதவேதீ மஹதீ விநஷ்டிர் யேதத்விதுரம்ரு'தாஸ் தேபவந்த்ய் அதேதரே துஃகமேவோபயந்தி
அதைப் பெற்றால், நாம் அதுவாகவே ஆகிறோம். இதை அறியாதவன் பெரும் இழப்பை அடைகிறான். இதை அறிந்தவர்கள் அமரராகிறார்கள்; மற்றவர்கள் துன்பத்தையே அடைகின்றனர்.
ஆத்மாநம் சேத்விஜாநீயாத் அயமஸ்மீதி புருஷஃ கிமிச்சந்கஸ்ய காமாய ஶரீரமநு ஸம்சரேத்
ஒரு மனிதன், "நானே இந்த ஆத்மா" என்று உணர்ந்தால், அவன் எதை விரும்பி, யாருக்காக இந்த உடலை பற்றிக்கொள்வான்?
யஸ்யாநுவித்தஃ ப்ரதிபுத்த ஆத்மா- -ஸ்மிந்த்ஸம்தேஹ்யேகஹநே ப்ரவிஷ்டஃ ஸவிஶ்வக்ரு'த் ஸஹிஸர்வஸ்ய கர்தா தஸ்ய லோகஃ, ஸஉ லோகஏவ
யாருடைய விழிப்புணர்வுடன் கூடிய ஆத்மா இந்த அடர்ந்த உடலில் நுழைந்து, எல்லாவற்றையும் உருவாக்கி, எல்லாவற்றையும் செய்கிறானோ, அவனுக்கே அந்த உலகம், உண்மையில் அந்த உலகமே சொந்தம்.
யதைதமநுபஶ்யதி அத்மாநம் தேவமங்ஜஸே- -ஶாநம் பூதபவ்யஸ்ய நததா விசிகித்ஸதி \`
யார் இந்த ஆத்மாவை தெய்வமாகவும், நேர்மையான ஆண்டவராகவும், கடந்ததும் வரவுள்ளதையும் ஆள்பவராகவும் காண்கிறாரோ, அவர் சந்தேகம் அடைவதில்லை.
யஸ்மிந்பங்ச பங்சஜநா ஆகாஶஶ்ச ப்ரதிஷ்டிதஸ் தமேவமந்ய ஆத்மாநம் வித்வாந்ப்ரஹ்மாம்ரு'தோऽம்ரு'தம்
ஐந்து வகை உயிர்கள் மற்றும் ஆகாயம் யாரில் நிலைபெற்றுள்ளனவோ, அந்த ஆத்மாவை இப்படிச் சொன்னபடி அறிந்தால், அவன் பரமம் ஆன பிரம்மமாகி, மரணமற்றவனாகிறான்.
யஸ்மாதர்வாக்ஸம்வத்ஸரோ அஹோபிஃ பரிவர்ததே தத்தேவாஜ்யோதிஷாம் ஜ்யோதிர் ஆயுர்ஹ்ய் உபாஸதே அம்ரு'தம்
யாரிலிருந்து வருடம் நாட்களோடு சுழல்கிறது, அவரைத் தெய்வங்கள் ஒளிகளுக்குள் ஒளியாகவும், உயிராகவும், அமரராகவும் வழிபடுகின்றனர்.
ப்ராணஸ்ய ப்ராணமுதசக்ஷுஷஶ்சக்ஷுர் உதஶ்ரோத்ரஸ்ய ஶ்ரோத்ரமந்நஸ்யாந்நம் மநஸோ யேமநோ விதுஃ தேநிசிக்யுர்ப்ரஹ்ம புராணமக்ர்யம் 19 மநஸைவாப்தவ்யம் நேஹநாநாஸ்தி கிம் சந
உயிரின் உயிரும், கண்களின் கணும், செவியின் செவியும், உணவின் உணவும், மனத்தின் மனமும் யார் என்பதை அறிந்தவர்கள், அந்த பழமையான முதற் பிரம்மத்தை உணர்ந்தவர்கள். அதை மனத்தால் மட்டுமே அடையலாம். இங்கு பல்வேறு தன்மைகள் இல்லை.
ம்ரு'த்யோஃ ஸம்ரு'த்யுமாப்நோதி யஇஹநாநேவ பஶ்யதி 20 மநஸைவாநுத்ரஷ்டவ்யம் ஏததப்ரமயம் த்ருவம்
இங்குள்ள வேறுபாடுகளை யார் காண்கிறாரோ, அவர் மரணத்திலிருந்து மறுபடியும் மரணத்தை அடைவார். இதை மனத்தால் மட்டும் அறிய வேண்டும்; இது அளவிட முடியாததும், நிலையானதும் ஆகும்.
விரஜஃ பர ஆகாஶாத் அஜஆத்மாமஹாந்த்ருவஸ் 21 தமேவதீரோ விஜ்ஞாய ப்ரஜ்ஞாம் குர்வீத ப்ராஹ்மணோ நாநுத்யாயாத்பஹூங்சப்தாந் வாசோவிக்லாபநँ ஹிதத் இதி
அழுக்கற்றது, உயர்ந்தது, ஆகாயத்தைவிட பெரியது, பிறவியற்றது, மகத்தானது, நிலையானது—இவனை மட்டும் அறிந்த பண்டிதன் அறிவை வளர்க்க வேண்டும்; பல வார்த்தைகளில் மனதைச் செலுத்த வேண்டாம், அது வாக்கை சோர்வடையச் செய்கிறது.
ஸவாஅயமாத்மா . ; ய ஏஷோऽந்தர்ஹ்ரு'தய ஆகாஶஃ ~ ஸர்வஸ்ய வஶீ ஸர்வஸ்யேஶாநஃ ஸர்வஸ்யாதிபதிஃ ஸர்வமிதம் ப்ரஶாஸ்தி யதிதம் கிங்ச . ॥. ஸநஸாதுநா கர்மணா பூயாந்நோஏவாஸாதுநா கநீயாந் . ஏஷபூதாதிபதிர் . ஏஷலோகேஶ்வரஏஶலோகபால . ஸஸேதுர்விதரண ஏஷாம் லோகாநாமஸம்பேதாய
தமேதம் வேதாநுவசநேந . விவிதிஷந்தி, ப்ரஹ்மசர்யேந தபஸா ஶ்ரத்தயா யஜ்ஞேநாநாஶகேந சைதம் ஏவவிதித்வாமுநிர்பவதி ஏதமேவப்ரவ்ராஜிநோ லோகமீப்ஸந்தஃ ப்ரவ்ரஜந்தி
இதையே அறியவேதப் பாராயணம், தவம், ஒழுக்கம், நம்பிக்கை, அழியாத யாகம் ஆகியவற்றால் அறிய விரும்புகிறார்கள். இதை அறியாமல் இருந்தால் முனிவன் ஆகிறான்; இதை மட்டும் விரும்பி, உலகை நாடி, துறவாகி செல்கிறார்கள்.
ஏதத்த ஸ்ம வைதத்பூர்வே ப்ரஹ்மணாஅநுசாநா . வித்வாँஸஃ ப்ரஜாம் நகாமயந்தேஃ கிம் ப்ரஜயா கரிஷ்யாமோ யேஷாம் நோऽயமாத்மாயம்லோகஇதி॥ தேஹ ஸ்ம புத்ரைஷணாயாஶ்ச வித்தைஷணாயாஶ்ச லோகைஷணாயாஶ்ச வ்யுத்தாயாத பிக்ஷாசர்யம் சரந்தி; யாஹ்ய் ஏவபுத்ரைஷணாஸாவித்தைஷணா, யாவித்தைஷணாஸாலோகைஷணோபேஹ்ய் ஏதேஏஷணே ஏவபவதஃ
பண்டைய பிரம்ம அறிவாளிகள் இதை அறிந்தபின், சந்ததியைக் கூட விரும்பவில்லை: "நமக்கு இந்த ஆத்மா உலகமாகி விட்டபின், சந்ததியால் என்ன பயன்?" என எண்ணி, மகன், செல்வம், உலகம் ஆகிய ஆசைகளை விட்டு, பிச்சை எடுத்துச் சென்றார்கள். மகன் ஆசை, செல்வ ஆசை, உலக ஆசை—இவை எல்லாம் ஒரே ஆசைகளே.
ஸஏஷநேதி நேத்ய் ஆத்மாக்ரு'ஹ்யோ நஹிக்ரு'ஹ்யதே, அஶீர்யோ நஹிஶீர்யதே, அஸங்கோऽஸிதோ நஸஜ்யதே நவ்யததே .\^ , . ய் அதஃ [+]+[/+]பாபமகரவமித்யதஃ கல்யாணமகரவமித்ய் உபே-உபே ஹ்ய் ஏஷ ஏதேதரதி அம்ரு'தஃ ஸாத்வஸாதுநீ . \^॥. நைநம் க்ரு'தாக்ரு'தே தபதஃ
இதுவே அந்த ஆத்மா—'இல்லை, இல்லை' என்று சொல்லப்படும், பிடிக்க முடியாதது, அழியாதது, பற்றில்லாதது, துன்பமில்லாதது. "நான் பாவம் செய்தேன்" அல்லது "நான் நன்மை செய்தேன்" என்று யார் நினைத்தாலும், அவர் இரண்டையும் தாண்டி நிற்கிறார்; அவர் மரணமற்றவர், நன்மை தீமை இரண்டையும் கடந்தவர். எந்தச் செயலும் அவரைத் தொடாது.
ஸவாஏஷமஹாநஜஆத்மாந்நாதோவஸுதாநஃ॥ ஸயோஹைவமேதம் மஹாந்தமஜமாத்மாநமந்நாதம் வஸுதாநம் வேத, விந்ததே வஸு . விந்ததே வஸு,
இதுவே அந்த மகத்தான, பிறவியற்ற ஆத்மா; உணவை உண்ணும், செல்வம் வழங்கும் ஆத்மா. யார் இந்த மகத்தான, பிறவியற்ற, உணவை உண்ணும், செல்வம் வழங்கும் ஆத்மாவை அறிகிறார்களோ, அவர்கள் செல்வத்தைப் பெறுகிறார்கள்.
ஸவாஏஷமஹாநஜஆத்மாஜரோऽமரோऽபயோऽம்ரு'தோ .\^. ப்ரஹ்மாபயம் வை, ஜநக, ப்ராப்தோऽஸீதி ஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்யஃ .: ஸோऽஹம் பகவதே விதேஹாந்ததாமி மாம்சாபி ஸஹதாஸ்யாயேதி . ॥. 5 = 14.7.3 =
இதுவே அந்த மகத்தான, பிறவியற்ற ஆத்மா; அழியாதவன், மரணமில்லாதவன், பயமில்லாதவன், அமரன். "ஜனகா, நீ பயமில்லாத பிரம்மத்தை அடைந்தாய்" என்று யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார். "பெரியவரே, நான் விதேக நாட்டையும், என்னையும் உமக்கு அர்ப்பணிக்கிறேன்" என்றார்.
அத ஹ யாஜ்ஞவல்க்யஸ்ய த்வேபார்யேபபூவதுர்மைத்ரேயீ ச காத்யாயநீச; தயோர்ஹ மைத்ரேயீ ப்ரஹ்மவாதிநீ பபூவ, ஸ்த்ரீப்ரஜ்ஞைவதர்ஹி காத்யாயநீ॥ ஸோऽந்யத்வ்ரு'த்தமுபாகரிஷ்யமாண .\^
யாஜ்ஞவல்க்யருக்கு இரண்டு மனைவிகள் இருந்தனர்—மைத்ரேயியும், காத்த்யாயனியும். அவர்களில் மைத்ரேயி பிரம்மத்தை நாடுபவளாக இருந்தார்; காத்த்யாயனி சாதாரண அறிவுடையவளாக இருந்தார். அவர் வேறு ஒரு வாழ்க்கையைத் தொடங்க விரைந்தார்.
யாஜ்ஞவல்க்யோஃ மைத்ரேயீதி ஹோவாச ப்ரவ்ரஜிஷ்யந்வாஅரேऽஹமஸ்மாத்ஸ்தாநாதஸ்மி॥ ஹந்த தேऽநயா கத்யாயந்யாந்தம் கரவாணீதி
யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்: "மைத்ரேயி, நான் இவ்வீட்டைவிட்டு துறவறம் மேற்கொள்ளப் போகிறேன். உனக்கும் காத்த்யாயனிக்கும் இடையே இறுதி ஒப்பந்தம் செய்வோம்."
ஸாஹோவாச மைத்ரேயீஃ யந்நும இயம், பகோஃ, ஸர்வா ப்ரு'திவீவித்தேந பூர்ணாஸ்யாத் ஸ்யாம் ந்வஹம் தேநாம்ரு'தாஹோ௩ நேதி॥ நேதி ஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்யோ, யதைவோபகரணவதாம் ஜீவிதம், ததைவதே ஜீவிதँ ஸ்யாத் அம்ரு'தத்வஸ்ய துநாஶாஸ்தி வித்தேநேதி
மைத்ரேயி கேட்டாள்: "பெரியவரே, இந்த பூமி முழுவதும் செல்வம் எனக்கு இருந்தால், அதனால் நான் அமரராகுமா?" யாஜ்ஞவல்க்யர் பதிலளித்தார்: "இல்லை, செல்வம் நிறைந்தவர்களின் வாழ்க்கை போலவே உனது வாழ்க்கையும் இருக்கும்; செல்வத்தால் அமரத்துவம் கிடையாது."
ஸாஹோவாச மைத்ரேயீஃ யேநாஹம் நாம்ரு'தா ஸ்யாம், கிமஹம் தேந குர்யாம்॥ யதேவபகவாந்வேத, ததேவமே ப்ரூஹீதி
மைத்ரேயி கேட்டாள்: இதனால் நான் அமரராக மாற முடியவில்லை என்றால், அது எனக்கு என்ன பயன்? நீங்கள் அறிந்ததை மட்டும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
ஸஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்யஃ ப்ரியா . கலு நோ பவதீ ஸதீ, ப்ரியமவ்ரு'தத் \^ தந்த கலு பவதி, தேऽஹம் தத்வக்ஷ்யாமி, வ்யாக்யாமி தே; வாசம் துமே நிதித்யாஸஸ்வேதி .: ஏதத்வ்யாக்யாஸ்யாமி தே; \` ப்ரவிது பகவாநிதி .
யாஜ்ஞவல்க்யர் சொன்னார்: நீ எங்களுக்குப் பிரியமானவள், நீ சொல்வதும் நமக்கு இனிமையானதே. அதனால், நான் உனக்கு விளக்கிக் கூறுவேன்; என் சொற்களை மனதில் வைத்து சிந்தித்துப் பார். நான் விளக்கிக் கூறுகிறேன், கேள்.
இதுவே அந்த ஆத்மா; இதுவே இதயத்துக்குள் உள்ள ஆகாயம்; எல்லாவற்றையும் ஆளும், எல்லாவற்றுக்கும் ஆண்டவன், எல்லாவற்றுக்கும் தலைவன், இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துகிறான். நல்ல செய்கையால் உயர்கிறான்; தீய செய்கையால் தாழ்கிறான். இவன் உயிர்களின் இறையவன், உலகின் ஆண்டவன், உலகங்களைப் பாதுகாக்கும் பாலம்.
ததேதத்ரு'சாப்யுக்தம் ஏஷநித்யோ மஹிமாப்ராஹ்மணஸ்ய நகர்மணா வர்ததே நோகநீயாந்॥ தஸ்யைவஸ்யாத்பதவித்தம் விதித்வா நகர்மணா லிப்யதே பாபகேநேதி॥ தஸ்மாதேவம்விச்சாந்தோதாந்தஉபரதஸ் திதிக்ஷுஃ ஶ்ரத்தாவித்தோ பூத்வாத்மந்ய் ஏவாத்மாநம் பஶ்யேத்! ஸர்வமாத்மாநம் பஶ்யதி, ஸர்வோऽஅஸ்யாத்மாபவதி ஸர்வஸ்யாத்மாபவதி . ॥., . ஸர்வம் பாப்மாநம் தரதி, நைநம் பாப்மாதபதி, ஸர்வம் பாப்மாநம் தபதி, விபாபோவிரஜோவிஜிகத்ஸோऽபிபஸோ . , ॥ ப்ராஹ்மணோபவதி, யஏவம் வேத . ॥., . , ஸம்ராட், ஏநம் ப்ராப்தோऽஸீதி ஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்யஃ॥ .
இதையே ஒரு பாடல் சொல்கிறது: "பிரம்மத்தை அறிந்தவனின் பெருமை நிலையானது; அது செய்கையால் அதிகரிக்காது, குறையாது." ஆத்மாவை அறிந்தவன் தீய செய்கையால் பழிக்கப்படமாட்டான். எனவே, இப்படிச் தெரிந்தவன் அமைதியுடன், மனக்கட்டுப்பாட்டுடன், ஆசைகள் இல்லாமல், பொறுமையுடன், நம்பிக்கையுடன், தன் உள்ளத்தில் ஆத்மாவை காண வேண்டும். அவன் எல்லாவற்றையும் ஆத்மாவாகக் காண்கிறான்; எல்லாம் அவனுக்கே ஆத்மாவாகிறது. அவன் எல்லா பாவத்தையும் கடக்கிறான்; பாவம் அவனை எரியாது; அவன் பாவத்தை எரிக்கிறான். அவன் பாவமில்லாதவன், தூயவன், பசிக்காதவன், தாகமில்லாதவன்—இப்படிச் தெரிந்தவன் பிரம்ம அறிவாளி ஆவான். "மன்னா, நீ இதை அடைந்துவிட்டாய்" என்று யாஜ்ஞவல்க்யர் கூறினார்.
ஸஹோவாச யாஜ்ஞவல்க்யோ . நவாஅரே பத்யுஃ காமாய பதிஃ ப்ரியோபவதி ஆத்மநஸ் துகாமாய பதிஃ ப்ரியோபவதி; நவாஅரே ஜாயாயை காமாய ஜாயாப்ரியாபவதி ஆத்மநஸ் துகாமாய ஜாயாப்ரியாபவதி; நவாஅரே புத்ராணாம் காமாய புத்ராஃ ப்ரியாபவந்தி ஆத்மநஸ் துகாமாய புத்ராஃ ப்ரியாபவந்தி; நவாஅரே வித்தஸ்ய காமாய வித்தம் ப்ரியம் பவதி ஆத்மநஸ் துகாமாய வித்தம் ப்ரியம் பவதி; நவாஅரே ப்ரஹ்மணஃ காமாய ப்ரஹ்ம ப்ரியம் பவதி ஆத்மநஸ் துகாமாய ப்ரஹ்ம ப்ரியம் பவதி; நவாஅரே க்ஷத்ரஸ்ய காமாய க்ஷத்ரம் ப்ரியம் பவதி ஆத்மநஸ் துகாமாய க்ஷத்ரம் ப்ரியம் பவதி; நவாஅரே லோகாநாம் காமாய லோகாஃ ப்ரியாபவந்தி ஆத்மநஸ் துகாமாய லோகாஃ ப்ரியாபவந்தி; நவாஅரே தேவாநாம் காமாய தேவாஃ ப்ரியாபவந்தி ஆத்மநஸ் துகாமாய தேவாஃ ப்ரியாபவந்தி; நவாஅரே பூதாநாம் காமாய பூதாநி ப்ரியாணி பவந்தி ஆத்மநஸ் துகாமாய பூதாநி ப்ரியாணி பவந்தி; நவாஅரே ஸர்வஸ்ய காமாய ஸர்வம் ப்ரியம் பவதி ஆத்மநஸ் துகாமாய ஸர்வம் ப்ரியம் பவதி ஆத்மாவாஅரே த்ரஷ்டவ்யஃ ஶ்ரோதவ்யோ மந்தவ்யோ நிதித்யாஸிதவ்யோ, மைத்ரேயி ஆத்மநோ வாஅரே தர்ஶநேந ஶ்ரவணேந மத்யாவிஜ்ஞாநேநேதँ ஸர்வம் விதிதம்
யாஜ்ஞவல்க்யர் சொன்னார்: கணவருக்காகக் கணவர் பிரியமானவர் அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே கணவர் பிரியமானவர். மனைவிக்காக மனைவி பிரியமானவள் அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே மனைவி பிரியமானவள். பிள்ளைகளுக்காக பிள்ளைகள் பிரியமானவர்கள் அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே பிள்ளைகள் பிரியமானவர்கள். செல்வத்துக்காக செல்வம் பிரியமானது அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே செல்வம் பிரியமானது. வேதத்துக்காகவேதம் பிரியமானது அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே வேதம் பிரியமானது. அரசாட்சிக்காக அரசாட்சி பிரியமானது அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே அரசாட்சி பிரியமானது. உலகங்களுக்காக உலகங்கள் பிரியமானவை அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே உலகங்கள் பிரியமானவை. தேவர்களுக்காக தேவர்கள் பிரியமானவர்கள் அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே தேவர்கள் பிரியமானவர்கள். உயிரினங்களுக்காக உயிரினங்கள் பிரியமானவை அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே உயிரினங்கள் பிரியமானவை. எல்லாவற்றிற்காக எல்லாம் பிரியமானது அல்ல, ஆன்மாவுக்காகவே எல்லாம் பிரியமானது. ஆகவே, ஆன்மாவைத் தேடி, கேட்டு, சிந்தித்து, தியானிக்க வேண்டும், மைத்ரேயி; ஆன்மாவை அறிந்தால் எல்லாம் அறியப்படும்.
ப்ரஹ்ம தம் பராதாத் யோऽந்யத்ராத்மநோ வேதாந்வேத; வேதாஸ் தம் பராதுஃ யோऽந்யத்ராத்மநோ வேதாந்வேத; யஜ்ஞாஸ் தம் பராதுஃ யோऽந்யத்ராத்மநோ யஜ்ஞாந்வேத .: யோऽந்யத்ராத்மநோ ப்ரஹ்ம வேத; க்ஷத்ரம் தம் பராதாத் யோऽந்யத்ராத்மநஃ க்ஷத்ரம் வேத; லோகாஸ் தம் பராதுஃ யோऽந்யத்ராத்மநோ லோகாந்வேத; தேவாஸ் தம் பராதுஃ யோऽந்யத்ராத்மநோ தேவாந்வேத; வேதாஸ் தம் பராதுஃ . பூதாநி தம் பராதுஃ யோऽந்யத்ராத்மநோ பூதாநி வேத; ஸர்வம் தம் பராதாத் யோऽந்யத்ராத்மநஃ ஸர்வம் வேத; இதம் ப்ரஹ்மேதம் க்ஷத்ரமிமேலோகாஇமேதேவாஇமேவேதா இமாநி பூதாநீதँ ஸர்வம் யதயமாத்மா
ஆன்மாவைத் தவிர வேறெதுவாகவே பிரம்மத்தை அறிந்தால், பிரம்மம் அவனை விட்டு விலகும்; ஆன்மாவைத் தவிர வேறெதுவாகவே வேதங்களை அறிந்தால், வேதங்கள் அவனை விட்டு விலகும்; ஆன்மாவைத் தவிர வேறெதுவாகவே யாகங்களை அறிந்தால், யாகங்கள் அவனை விட்டு விலகும்; ஆன்மாவைத் தவிர வேறெதுவாகவே அரசாட்சியை அறிந்தால், அரசாட்சி அவனை விட்டு விலகும்; ஆன்மாவைத் தவிர வேறெதுவாகவே உலகங்களை அறிந்தால், உலகங்கள் அவனை விட்டு விலகும்; ஆன்மாவைத் தவிர வேறெதுவாகவே தேவர்களை அறிந்தால், தேவர்கள் அவனை விட்டு விலகும்; ஆன்மாவைத் தவிர வேறெதுவாகவே உயிரினங்களை அறிந்தால், உயிரினங்கள் அவனை விட்டு விலகும்; ஆன்மாவைத் தவிர வேறெதுவாகவே எல்லாவற்றையும் அறிந்தால், எல்லாம் அவனை விட்டு விலகும். இதுவே பிரம்மம், இதுவே அரசாட்சி, இதுவே உலகங்கள், இதுவே தேவர்கள், இதுவே வேதங்கள், இதுவே உயிரினங்கள், இதுவே எல்லாம்—இவை அனைத்தும் இந்த ஆன்மாவே.