ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਇੱਛਾ ਕਰੇ ਕਿ ਉਸਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਇਕ ਗਿਆਨਵਾਨ ਧੀ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਚਾਵਲ, ਤਿਲ ਅਤੇ ਘੀ ਪਕਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨਚਾਹੇ ਫਲ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਉਹ ਚਾਹੇ ਕਿ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਜੋ ਸਭਾ ਵਿਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਵੇਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ "ਉਹ ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਜੀਵੇ," ਅਤੇ ਚਾਵਲ, ਮਾਸ ਅਤੇ ਘੀ ਪਕਾ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਖਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਮਾਸ ਵੱਛੇ ਜਾਂ ਬਲਦ ਦਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਵੇਰ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਘੀ ਨਾਲ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਦੀ ਰੀਤ ਅਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਭੋਜਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਅਗਨਿ ਨੂੰ, ਅਨੁਮਤੀ ਨੂੰ, ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ "ਸੱਚਾ ਜਨਮ", ਕਹਿ ਕੇ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਬਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੱਥ ਧੋ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਪਾਤਰਾ ਭਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਛਿੜਕਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਉਠੋ, ਧਨਵਾਨ ਹੋ, ਹੋਰ ਖੇਤ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰੋ; ਤੁਸੀਂ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡਾ ਪਤੀ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਸਰੀਰ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੋ, ਮੈਂ ਸਰੀਰ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਾਮਨ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਰਿਗ ਹੋ; ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਹਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਤੀ ਹੋ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਇਕ ਹੋਈਏ, ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਜਨਮ ਲਈ ਅਸੀਂ ਮਿਲ ਕੇ ਬੀਜ ਰੱਖੀਏ।" ਉਹ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਤੰਗਾਂ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਖੋਲ੍ਹਦਾ ਹਾਂ।" ਇਰਾਦਾ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੂੰਹ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਲਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਅਨੁਸਾਰ ਹਥ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਵਿਸ਼ਨੂ ਜਣਨੀ ਤਿਆਰ ਕਰੇ, ਤਵਸਤ੍ਰ ਰੂਪ ਬਣਾਏ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਵਹਾਵੇ, ਧਾਤ੍ਰੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅੰਬਰ ਰੱਖੇ। ਸ਼ਿਨੀਵਾਲੀ, ਪ੍ਰਥੁਸ਼ਟੁਕਾ, ਅਤੇ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ—ਕਮਲ ਮਾਲਾ ਵਾਲੇ ਦੇਵਤਾ—ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅੰਬਰ ਰੱਖਣ।" ਦੋ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਅਗਨਿ-ਸਲਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ churn ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅੰਬਰ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਧਰਤੀ ਅਗਨਿ ਨਾਲ ਗਰਭਵਤੀ ਹੈ, ਆਕਾਸ਼ ਇੰਦਰ ਨਾਲ, ਹਵਾ ਦਿਸਾਵਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਅੰਬਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਹ ਨਾਮ ਉਚਾਰਦਾ ਹੈ। ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਕਮਲ-ਪੰਡ ਨੂੰ ਹਲਚਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਐਸਾ ਅੰਬਰ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਹਲਚਲ ਕਰੇ; ਗਰਭ ਅੰਦਰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇ। ਇੰਦਰ ਲਈ ਇਹ enclosure ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਬਾਰ ਤੇ shelter ਨਾਲ; ਇੰਦਰ, ਇਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਇਹ ਗਰਭ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇ।" ਜਦੋਂ ਬੱਚਾ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦ ਵਿਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਘੀ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਆਹੁਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹਜ਼ਾਰ ਨਾਲ ਵਧੀਕ ਹੋਵਾਂ; ਮੈ ਸੰਤਾਨ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਾ ਹੋਵਾਂ। ਪ੍ਰਾਣ-ਸ਼ਕਤੀ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ, ਮਨ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ, ਆਹੁਤੀ।" ਜੇ ਕੁਝ ਕਰਮ ਵਧ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ, ਤਾਂ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਸਹੀ ਆਹੁਤੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਹੁਤੀ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਕੰਨ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ "ਵਾਕ, ਵਾਕ, ਵਾਕ" ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਵੇਦ ਹੈ," ਇਹ ਉਸਦਾ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਹੀਂ, ਮਧ, ਘੀ ਅਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੁਝ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ, ਸੱਜਾ ਕੰਨ ਬੱਚੇ ਦੇ ਸੱਜੇ ਕੰਨ ਨਾਲ ਲਾ ਕੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ "ਵਾਕ, ਵਾਕ, ਵਾਕ" ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦਹੀਂ, ਮਧ, ਘੀ ਅਤੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਖਵਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੁਝ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵਾਤਾਵਰਣ, ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਉਸਨੂੰ ਨਾਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: "ਤੂੰ ਵੇਦ ਹੈ।" ਇਹ ਉਸਦਾ ਗੁਪਤ ਨਾਮ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਛੂਹ ਕੇ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਪੱਥਰ ਬਣ, ਕੁਹਾੜੀ ਬਣ, ਪਿਘਲਿਆ ਨਾ ਹੋਇਆ ਸੋਨਾ ਬਣ; ਤੂੰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਆਤਮਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਤੂੰ ਇੱਕ ਸੌ ਪਤਝੜ ਜੀਵੀਂ।" ਫਿਰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਮੈਤ੍ਰਾਵਰੁਣੀ, ਤੁਸੀਂ ਵੀਰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਮਾਲਕ ਬਣੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਵੀਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਕੇ, ਮਾਂ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ: "ਤੁਹਾਡੀ ਇਹ ਛਾਤੀ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਵਧੀਆ, ਚੰਗੀ ਆਹੁਤੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਪਾਲਦੇ ਹੋ, ਸਰਸਵਤੀ, ਇਹ ਇੱਥੇ ਪਾਲਣ ਲਈ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।" ਉਸਦੇ ਬਾਰੇ ਲੋਕ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਉਹ ਵੱਡਾ ਪਿਤਾ ਬਣ ਗਿਆ, ਵੱਡਾ ਦਾਦਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਚਮਕ, ਵਧੀਆ ਉੱਚੀ ਦਸ਼ਾ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ, ਜਦੋਂ ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।