ସାହ ଵାଗୁଵାଚଃ ଯଦ୍ଵାଅହଂ ଵସିଷ୍ଠାସ୍ମି, ତ୍ଵଂ ତଦ୍ଵସିଷ୍ଠୋଽସୀତି॥ ଚକ୍ଷୁର୍ ଯଦ୍ଵାଅହଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାସ୍ମି, ତ୍ଵଂ ତତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠୋ! ଽସୀତି॥ ଶ୍ରୋତ୍ରଂ ଯଦ୍ଵାଅହଁ ସଂପଦସ୍ମି, ତ୍ଵଂ ତତ୍ସଂପଦସୀତି॥ ମନୋ ଯଦ୍ଵାଅହମାଯତନମସ୍ମି, ତ୍ଵଂ ତଦାଯତନମସୀତି॥ ରେତୋ ଯଦ୍ଵାଅହଂ ପ୍ରଜାତିରସ୍ମି, ତ୍ଵଂ ତତ୍ପ୍ରଜାତିରସୀତି॥ ତସ୍ଯୋ ମେ କିମନ୍ନଂ, କିଂ ଵାସ ଇତି॥ ଯଦିଦଂ କିଙ୍ଚାଶ୍ଵଭ୍ଯ, ଆକ୍ରିମିଭ୍ଯ \^ ଆକୀଟପତଙ୍ଗେଭ୍ଯଃ ତତ୍ତେଽନ୍ନମ୍; ଆପୋ ଵାସ ଇତି॥ ନହ ଵାଅସ୍ଯାନନ୍ନଂ ଜଗ୍ଧଂ ଭଵତି, ନାନନ୍ନଂ ପ୍ରତିଗୃହୀତଂ ଯଏଵମେତଦନସ୍ଯାନ୍ନଂ ଵେଦ
ତେବେ ବାକ୍ କହିଲା, 'ମୁଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଟେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଟ.' ଚକ୍ଷୁ କହିଲା, 'ମୁଁ ଆଧାର ଅଟେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆଧାର ଅଟ.' ଶ୍ରୋତ୍ର କହିଲା, 'ମୁଁ ସମୃଦ୍ଧି ଅଟେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସମୃଦ୍ଧି ଅଟ.' ମନ କହିଲା, 'ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ଅଟେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ରୟ ଅଟ.' ରେତସ୍ କହିଲା, 'ମୁଁ ସନ୍ତାନ ଅଟେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସନ୍ତାନ ଅଟ.' ସେ ପଚାରିଲା, 'ମୋର ଖାଦ୍ୟ କଣ, ମୋର ପୋଶାକ କଣ?' ଉତ୍ତର ମିଳିଲା, 'ଘୋଡା, ପଶୁ, କୀଟ, ପତଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଯାହା କିଛି ଅଛି, ସେହି ତୁମର ଖାଦ୍ୟ; ଜଳ ହେଉଛି ତୁମର ପୋଶାକ.' ଯେଉଁଠି ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି କିଛି ଖାଇବା ନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି କିଛି ଗ୍ରହଣ କରିବା ନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ଏହି ଜ୍ଞାନ ଅଛି, ସେଉଁଠି କିଛି ଖାଇବା ଖାଦ୍ୟ ବିନା ନୁହେଁ।
ତଦ୍ଵିଦ୍ଵାଁସଃ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯା ଅଶିଷ୍ଯନ୍ତ ଆଚାମନ୍ତି ଅଶିତ୍ଵାଚାମନ୍ତି ଏତମେଵତଦନ୍ନମନଗ୍ନଂ କୁର୍ଵନ୍ତୋ ମନ୍ଯନ୍ତେ॥ ତସ୍ମାଦେଵଂଵିଦଶିଷ୍ଯନାଚମେଦ୍ ଅଶିତ୍ଵାଚମେଦ୍॥ ଏତମେଵତଦନମନଗ୍ନଂ କୁରୁତେ . ॥. 3
ଏହି ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ଲୋକେ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଓ ପରେ ଜଳ ପିଉନ୍ତି, ଏହାକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଭାବେ ମନେ କରନ୍ତି। ତେଣୁ ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଲୋକ ଖାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଓ ପରେ ଜଳ ପିବା ଉଚିତ; ଏହିପରି ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ।
ସଯଃ କାମଯତେଃ ମହତ୍ପ୍ରାପ୍ନୁଯାମିତି ଉଦଗଯନଆପୂର୍ଯମାଣପକ୍ଷେ ପୁଣ୍ଯାହେ, ଦ୍ଵାଦଶାହମୁପସଦ୍ଵ୍ରତୀଭୂତ୍ଵୌଦୁମ୍ବରେ କଁସେଚମସେଵା ସର୍ଵୌଷଧଂ ଫଲାନୀତି ସଂଭୃତ୍ଯ, ପରିସମୁହ୍ଯ, ପରିଲିପ୍ଯାଗ୍ନିମୁପସମାଧାଯାଵୃତାଜ୍ଯଁ , \^. ସଁସ୍କୃତ୍ଯ, ପୁଁସାନକ୍ଷତ୍ରେଣ ମନ୍ଥଁ ସଂନୀଯ, ଜୁହୋତିଃ
ଯଦି କେହି ଚାହେ, 'ମୁଁ ବଡ଼ ହେବି,' ତେବେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦିନର ଶୁଭ ଦିନରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ ଉପସଦ୍ ବ୍ରତ ରଖି, ଉଡୁମ୍ବର ଗଛର ଫଳ ଓ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଗଛର ଫଳ ଏକଠା କରି, ଏହାକୁ ଗଠି, ଲଗାଇ, ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଘୃତ ଦେଇ, ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ପୂଷା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ମଥି, ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଯାଵନ୍ତୋ ଦେଵାସ୍ ତ୍ଵଯି, ଜାତଵେଦଃ ତିର୍ଯଙ୍ଚୋ ଘ୍ନନ୍ତି ପୁରୁଷସ୍ଯ କାମାନ୍ ତେଭ୍ଯୋଽହଂ ଭାଗଧେଯଂ ଜୁହୋମି, ତେମା ତୃପ୍ତାଃ . କାମୈସ୍ ତର୍ପଯନ୍ତୁ, ସ୍ଵାହା
ଜାତବେଦ, ତୁମରେ ଯେତେ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ମନୁଷ୍ୟର ଇଚ୍ଛାକୁ ବାଧା ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଦେଉଛି; ସେମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ। ସ୍ୱାହା।
ଯାତିରଶ୍ଚୀ ନିପଦ୍ଯସେଃ ଅହଂ ଵିଧରଣୀଇତି, ତାଂ ତ୍ଵା ଘୃତସ୍ଯ ଧାରଯା ଯଜେ ସଁରାଧନୀମହଁ॥ ସ୍ଵାହା॥ ପ୍ରଜାଯତେ ନତ୍ଵଦେତାନ୍ଯନ୍ଯଇତି ତୃତୀଯଂ ଜୁହୋତି. . \`॥.
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଚାରିପାୟା ପଶୁ ଭଳି ଶୋଇଯାଉଛ, ମୁଁ ତୁମେ ଦେଖିବାର ଭାରବାହକ। ଘୃତର ଧାରାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂଜା କରିଛି, ହେ ପୋଷଣକାରୀ। ସ୍ୱାହା। ସନ୍ତାନ ହେଉ, ଏହି ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଉନାହିଁ। ତୃତୀୟ ହୋମ କରାଯାଏ।
ଅଥୈନମଭିମୃଶତିଃ ଭ୍ରମ୍ ଅସି, ଜ୍ଵଲଦସି, ପୂର୍ଣମସି, ପ୍ରସ୍ତବ୍ଧମସି ଏକସଭମସି, ହିଙ୍କୃତମସି, ହିଙ୍କ୍ରିଯମାନମସି ଉଦ୍ଗୀଥମସି ଉଦ୍ଗୀଯମାନମସି, ଶ୍ରାଵିତମସି, ପ୍ରତ୍ଯାଶ୍ରାଵିତମସି ଆର୍ଦ୍ରେ ସଂଦୀପ୍ତମସି, ଵିଭୂରସି, ପ୍ରଭୂରସି, ଜ୍ଯୋତିରସି ଅନ୍ନମସି, , ନିଧନମସି, ସଂଵର୍ଗୋଽସୀତି
ତାପରେ ସେ ଏହାକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହେ: 'ତୁମେ ଗତି, ତୁମେ ଜ୍ୱାଳା, ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣତା, ତୁମେ ଦୃଢତା, ତୁମେ ଏକତା, ତୁମେ ସ୍ୱୀକୃତି, ତୁମେ ସ୍ୱୀକୃତ ହେଉଛ, ତୁମେ ଉଦ୍ଗୀଥ, ତୁମେ ଉଦ୍ଗୀତ ହେଉଛ, ତୁମେ ଶୁଣିବା, ତୁମେ ଶୁଣାଯାଉଛ, ତୁମେ ତରଳ ଓ ଦୀପ୍ତ, ତୁମେ ବିପୁଳ, ତୁମେ ପ୍ରବଳ, ତୁମେ ଆଲୋକ, ତୁମେ ଖାଦ୍ୟ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ, ତୁମେ ଏକତ୍ରିକରଣ।'
ଅଥୈନମୁଦ୍ଯଚ୍ଛତି ଆମୋଽସ୍ଯ୍ . ଆମଁ ହିତେ ମଯି ସହିରାଜେଶାନୋଽଧିପତିଃ, ସମାଁ ରାଜେଶନୋଽଧିପତିଂ କରୋତ୍ଵିତି
ତାପରେ ସେ ଏହାକୁ ଉଠାଇ କହିଲେ: 'ତୁମେ କাঁচା ଅଛ। ମୋ ସହିତ, ତୁମେ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ରାଜା ହେଉ। ସ୍ୱାଧୀନ ରାଜା ତୁମକୁ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ରାଜା କରୁନ।'
ଅଥୈନମାଚାମତିଃ ତତ୍ଷଵିତୁର୍ଵରେଣ୍ଯଂ ମଧୁ ଵାତା ଋତାଯତେ ମଧୁ କ୍ଷରନ୍ତି ସିନ୍ଧଵୋ; ମାଧ୍ଵୀର୍ନଃ ସନ୍ତ୍ଵୋଷଧୀଃ॥ ଭୂଃ ସ୍ଵାହା
ତାପରେ ସେ ପାଣି ଚୁଷି କହିଲେ: 'ସାବିତୃର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ, ମଧୁ ଭରା ପବନ ତଥ୍ୟ ପାଇଁ ବହେ, ମଧୁ ଭରା ନଦୀ ଝରେ; ଔଷଧିଗୁଡିକ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁ ଭରା ହେଉ।' ଭୂଃ, ସ୍ୱାହା।
ଭର୍ଗୋ ଦେଵସ୍ଯ ଧୀମହି ମଧୁ ନକ୍ତମୁତୋଷସୋ, ମଧୁମତ୍ପାର୍ଥିଵଁ ରଜୋ, ମଧୁ ଦ୍ଯୌରସ୍ତୁ ନଃ ପିତା॥ ଭୁଵଃ ସ୍ଵାହା
'ଦେବତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରିବା; ରାତି ଓ ପ୍ରଭାତ ମଧୁ ଭରା, ପୃଥିବୀର ଧୂଳି ମଧୁ ଭରା, ଆକାଶ ଆମ ପିତା ମଧୁ ଭରା।' ଭୁଵଃ, ସ୍ୱାହା।
ଧିଯୋଯୋନଃ ପ୍ରଚୋଦଯାଦ୍॥ ମଧୁମାନ୍ନୋ ଵନସ୍ପତିଃ ମଧୁମାଁ୨ ଅସ୍ତୁ ସୂର୍ଯୋ, ମାଧ୍ଵୀର୍ଗଵୋ ଭଵନ୍ତୁ ନଃ॥ ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହେତି॥ ସର୍ଵାଂ ଚ ସାଵିତ୍ରୀମନ୍ଵାହ, ସର୍ଵାଶ୍ଚ ମଧୁମତୀଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚ ଵ୍ଯାହୃତୀର୍ . ॥. ଅହମେଵେଦଁ ସର୍ଵଂ ଭୂଯାସଂ॥ ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହେତି॥ ଅନ୍ତତଆଚମ୍ଯ, ପ୍ରକ୍ଷାଲ୍ଯ ପାଣୀ ଜଘନେନାଗ୍ନିଂ ପ୍ରାକ୍ଷିରାଃ ସଂଵିଶତି
ପ୍ରାତରାଦିତ୍ଯମୁପତିଷ୍ଠତେଃ ଦିଶାମେକପୁଣ୍ଡରୀକମସି ଅହଂ ମନୁଷ୍ଯାଣାମେକପୁଣ୍ଡରୀକଂ ଭୂଯାସମିତି॥ ଯଥେତମେତ୍ଯ, ଜଘନେନାଗ୍ନିମାସୀନୋ ଵଁଶଂ ଜପତିଃ
ସକାଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହେ: 'ଦିଗଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଏକ ଦଳିଆ ପଦ୍ମ, ମୁଁ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପଦ୍ମ ହେବି.' ଏଭଳି କହି, ପଛ ଦିଆଁ ଆଗରେ ବସି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିଥାଏ।
ତଁ ହୈତମୂଦ୍ଦାଲକ ଆରୁଣିର୍ଵାଜସନେଯାଯ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯାଯାନ୍ତେଵାସିନ ଉକ୍ତ୍ଵୋଵାଚାପି ଯଏନଁ ଶୁଷ୍କେ ସ୍ଥାଣୌନିଷିଙ୍ଚେଦ୍ ଜାଯେରଙ୍ଛାଖାଃ, ପ୍ରରୋହେଯୁଃ ପଲାଶାନୀତି
ଉଦ୍ଦାଳକ ଆରୁଣି, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ବାଜସନେୟ ଗୋତ୍ରର, କହିଥିଲେ: 'ଯଦି ଶୁଷ୍କ ଗଛର ତଣ୍ଡ ଉପରେ ଜଳ ଛିଟାଯାଏ, ତେବେ ତାର ଶାଖା ଉଗୁ ଆସିବ, ପତ୍ର ଫୁଟିଯିବ।'
ଏତମୁ ହୈଵଵାଜସନେଯୋଯାଜ୍ନଵଲ୍କ୍ଯୋ ମଧୁକାଯ ପୈଙ୍ଗ୍ଯାଯାନ୍ତେଵାସିନ ଉକ୍ତ୍ଵୋଵାଚାପି ଯଏନଁ ଶୁଷ୍କେ ସ୍ଥାଣୌନିଷିଙ୍ଚେଦ୍ ଜାଯେରଙ୍ଛାଖାଃ, ପ୍ରରୋହେଯୁଃ ପଲାଶାନୀତି
ଏହି ଉପଦେଶ ମଧୁକ ପୈଂଗିର ଶିଷ୍ୟକୁ କହି, ବାଜସନେୟୀ ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ କହିଲେ: 'ଯଦି ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶୁଷ୍କ କାଠକୁ ଛିଟାଯାଏ, ତେବେ ଶାଖା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ପତ୍ର ଫୁଟିବ.'
ଏତମୁ ହୈଵମଧୁକଃ ପୈଙ୍ଗ୍ଯଶ୍ଚୂଡାଯ ଭାଗଵିତ୍ତଯେଽନ୍ତେଵାସିନ ଉକ୍ତ୍ଵୋଵାଚାପି ଯଏନଁ ଶୁଷ୍କେ ସ୍ଥାଣୌନିଷିଙ୍ଚେଦ୍ ଜାଯେରଙ୍ଛାଖାଃ, ପ୍ରରୋହେଯୁଃ ପଲାଶାନୀତି
ଏହି ଉପଦେଶ ଚୂଡା ଭାଗବିତ୍ତର ଶିଷ୍ୟକୁ କହି, ପୈଂଗିର ମଧୁକ କହିଲେ: 'ଯଦି ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶୁଷ୍କ କାଠକୁ ଛିଟାଯାଏ, ତେବେ ଶାଖା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ପତ୍ର ଫୁଟିବ.'
ଏତମୁ ହୈଵଚୂଡୋ ଭାଗଵିତ୍ତିର୍ଜାନକଯ ଅଯସ୍ଥୂଣାଯାନ୍ତେଵାସିନ ଉକ୍ତ୍ଵୋଵାଚାପି ଯଏନଁ ଶୁଷ୍କେ ସ୍ଥାଣୌନିଷିଙ୍ଚେଦ୍ ଜାଯେରଙ୍ଛାଖାଃ, ପ୍ରରୋହେଯୁଃ ପଲାଶାନୀତି
ଏହି ଉପଦେଶ ଆୟସ୍ଥୂଣର ଜନକ ଶିଷ୍ୟକୁ କହି, ଭାଗବିତ୍ତର ଚୂଡା କହିଲେ: 'ଯଦି ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶୁଷ୍କ କାଠକୁ ଛିଟାଯାଏ, ତେବେ ଶାଖା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ପତ୍ର ଫୁଟିବ.'
ଏତମୁ ହୈଵଜାନକିରାଯସ୍ଥୂଣଃ ଷତ୍ଯକାମାଯ ଜାବାଲାଯାନ୍ତେଵାସିନ ଉକ୍ତ୍ଵୋଵାଚାପି ଯଏନଁ ଶୁଷ୍କେ ସ୍ଥାଣୌନିଷିଙ୍ଚେଦ୍ ଜାଯେରଙ୍ଛାଖାଃ, ପ୍ରରୋହେଯୁଃ ପଲାଶାନୀତି
ଏହି ଉପଦେଶ ଜାବାଲର ଶତ୍ୟକାମ ଶିଷ୍ୟକୁ କହି, ଆୟସ୍ଥୂଣର ଜନକ କହିଲେ: 'ଯଦି ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶୁଷ୍କ କାଠକୁ ଛିଟାଯାଏ, ତେବେ ଶାଖା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ପତ୍ର ଫୁଟିବ.'
ଏତମୁ ହୈଵଷତ୍ଯକାମୋ ଜାବାଲୋଽନ୍ତେଵାସିଭ୍ଯ ଉକ୍ତ୍ଵୋଵାଚାପି ଯଏନଁ ଶୁଷ୍କେ ସ୍ଥାଣୌନିଷିଙ୍ଚେଦ୍ ଜାଯେରଙ୍ଛାଖାଃ, ପ୍ରରୋହେଯୁଃ ପଲାଶାନୀତି॥ ତମେତଂ ନାପୁତ୍ରାଯ ଵାନନ୍ତେଵାସିନେ ଵା ବ୍ରୂଯାତ୍
ଏହି ଉପଦେଶ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ କହି, ଜାବାଲର ଶତ୍ୟକାମ କହିଲେ: 'ଯଦି ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶୁଷ୍କ କାଠକୁ ଛିଟାଯାଏ, ତେବେ ଶାଖା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବ, ପତ୍ର ଫୁଟିବ.' ଏହି ଉପଦେଶ ପୁଅ ନୁହେଁ କିମ୍ବା ଶିଷ୍ୟ ନୁହେଁ ଯେଉଁଠାରେ, ସେଉଁଠି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଚତୁରୌଦୁମ୍ବରୋଭଵତି ଔଦୁମ୍ବରଶ୍ଚମସ ଔଦୁମ୍ବରଃ ସ୍ରୁଵ ଔଦୁମ୍ବର ଇଧ୍ମ, ଔଦୁମ୍ବର୍ଯା ଉପମନ୍ଥନ୍ଯୌ
ଚାରିଟି ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ଜିନିଷ ଅଛି: ଉଦୁମ୍ବର ଚମସ, ଉଦୁମ୍ବର ଶ୍ରୁବ, ଉଦୁମ୍ବର ଇଧ୍ମ, ଉଦୁମ୍ବର କାଠର ଦୁଇଟି ମନ୍ଥନ ଟୁକୁଡି।
ଦଶ ଗ୍ରାମ୍ଯାଣି ଧାନ୍ଯାନି ଭଵନ୍ତିଃ ଵ୍ରୀହିଯଵାସ୍ ତିଲମାଷା ଅଣୁପ୍ରିଯଂଗଵୋ ଗୋଧୂମାଶ୍ଚ ମସୂରାଶ୍ଚ ଖଲ୍ଵାଶ୍ଚ ଖଲକୁଲାଶ୍ଚ; ତାନ୍ତ୍ସାର୍ଧଂ ପିଷ୍ଟ୍ଵାଦଧ୍ନାମଧୁନା ଘୃତେନୋପସିଙ୍ଚତ୍ଯ୍ \^ ~ ଆଜ୍ଯସ୍ଯ ଜୁହୋତି॥ 4
ଦଶ ପ୍ରକାର ଚାଷ ହେଉଥିବା ଧାନ୍ୟ ଅଛି: ଚାଉଳ, ଜଉ, ତିଳ, ମାଷ, ଅଣୁପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ଗହମ, ମସୁର, ଖଲ୍ବା, ଖଲକୁଳା। ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ ଚେନ୍ଦା କରି, ଦହି, ମଧୁ ଓ ଘିରେ ଭିଜାଇ, ଘି ଦାନ କରାଯାଏ।
ଏଷାଂ ଵୈଭୂତାନାଂ ପୃଥିଵୀରସଃ, ପୃଥିଵ୍ଯାଆପୋ, ଅପାମୋଷଧଯ, ଓଷଧୀନାଂ ପୁଷ୍ପାଣି, ପୁଷ୍ପାଣାଂ ଫଲାନି, ଫଲାନାଂ ପୁରୁଷଃ, ପୁରୁଷସ୍ଯ ରେତଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ପୃଥିବୀର ସାର ହେଉଛି ଉଦ୍ଭିଦ, ଉଦ୍ଭିଦର ସାର ହେଉଛି ଫୁଲ, ଫୁଲର ସାର ହେଉଛି ଫଳ, ଫଳର ସାର ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟର ସାର ହେଉଛି ବୀର୍ୟ।
ସହ ପ୍ରଜାପତିରୀକ୍ଷାଂ ଚକ୍ରେଃ ହନ୍ତାସ୍ମୈପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ କଲ୍ପଯାନୀତି; ସସ୍ତ୍ରିଯଁ ସସୃଜେ॥ ତାଁ ସୃଷ୍ଟ୍ଵାଧଉପାସ୍ତଃ ତସ୍ମାତ୍ସ୍ତ୍ରିଯମଧଉପାସୀତ, ଶ୍ରୀର୍ହ୍ଯ୍ ଏଶା . ॥. ସଏତଂ ପ୍ରାଙ୍ଚଂ ଗ୍ରାଵାଣମାତ୍ମନ ଏଵସମୁଦପାରଯତ୍ ତେନୈନାମଭ୍ଯସୃଜତ
ପ୍ରଜାପତି ଚିନ୍ତା କଲେ: 'ମୁଁ ଏଠାରେ ଏକ ଭିତି ତିଆରି କରିବି।' ସେ ଅଭିଲାଷା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ; ସୃଷ୍ଟି କରି, ସେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଏହିପରି, ଜନେ ନାରୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍, କାରଣ ନାରୀ ହେଉଛି ଶ୍ରୀ। ସେ ପୂର୍ବଦିଗକୁ ଥିବା ଗୋଟିଏ ପଥରକୁ ଉଠାଇ, ତାହା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ତସ୍ଯା ଵେଦିରୁପସ୍ଥୋ, ଲୋମାନି ବର୍ହିଶ୍, ଚର୍ମାଧିଷଵଣେ, ସମିଦ୍ଧୋ ମଧ୍ଯତସ୍ ତୌମୁଷ୍କୌ॥ ସଯାଵାନ୍ହ ଵୈଵାଜପେଯେନ ଯଜମନସ୍ଯ ଲୋକୋଭଵତି, ତାଵାନସ୍ଯ ଲୋକୋଭଵତି, ଯଏଵଂ ଵିଦ୍ଵାନଧୋପହାସଂ ଚରତି; ଆସ . ସ୍ତ୍ରୀଣାଁ ସୁକୃତଂ ଵୃଙ୍କ୍ତେ॥ ଅଥ ଯଇଦମଵିଦ୍ଵାନଧୋପହାସଂ ଚରତି ଆସ୍ଯ ସ୍ତ୍ରିଯଃ ସୁକୃତଂ ଵୃଙ୍ଜତେ
ତାଙ୍କର ବେଦି ହେଉଛି ଗୋଦ, କେଶ ହେଉଛି ଦର୍ବ, ଚର୍ମ ହେଉଛି ଦୁଇଟି ଆବରଣ ପଥର, ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଯାଏ, ଯାହା ହେଉଛି ଯୋନି। ଯେଉଁଠି ଏହି ଜ୍ଞାନ ସହିତ ବାଜପେୟ ବିଧିରେ ନାରୀଙ୍କ ସହିତ ମିଳନ କରେ, ସେ ଏତିକି ବଡ଼ ଲୋକ ପାଉଥିବା ଲୋକକୁ ପାଏ। ଯଦି ଏହି ଜ୍ଞାନ ନଥିଲେ ମିଳନ କରେ, ତେବେ ନାରୀ ତାଙ୍କର ଶୁଭ କର୍ମ ନେଇଯାଏ।
ଏତଦ୍ଧ ସ୍ମ ଵୈତଦ୍ଵିଦ୍ଵାନୂଦ୍ଦାଲକ ଆରୁନିରାହୈତଦ୍ଧ ସ୍ମ ଵୈତଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ଣାକୋ ମୌଦ୍ଗଲ୍ଯ ଆହୈତଦ୍ଧ ସ୍ମ ଵୈତଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍କୁମାରହାରିତଆହଃ ବହଵୋ ମର୍ଯା ବ୍ରାହ୍ମନାଯନାନିରିନ୍ଦ୍ରିଯାଵିସୁକୃତୋଽସ୍ମାଲ୍ ଲୋକାତ୍ପ୍ରଯନ୍ତି, ଯଇଦମଵିଦ୍ଵାଁସୋଽଧୋପହାସଂ ଚରନ୍ତୀତି
ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଥିଲାପରେ ଉଦ୍ଦାଳକ ଆରୁଣି କହିଥିଲେ; ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଥିଲାପରେ ନଖ ମୌଦ୍ଗଲ୍ୟ କହିଥିଲେ; ଏହିପରି ଜ୍ଞାନ ଥିଲାପରେ କୁମାର ହାରିତ କହିଥିଲେ: 'ଅନେକ ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ନିଜ ନିୟମ ଓ ଶୁଭ କର୍ମ ନଥିବା, ଏହି ଜ୍ଞାନ ନଥିଲେ ମିଳନ କରି, ଏହି ଲୋକରୁ ବିଦାୟ ନେଇଯାନ୍ତି।'
ବହୁଵାଇଦଁ ସୁପ୍ତସ୍ଯ ଵା ଜାଗ୍ରତୋ ଵା ରେତଃ ସ୍କନ୍ଦତି
ଅନେକ ଲୋକଙ୍କର, ସେ ଶୁଇଥିବା ବେଳେ କିମ୍ବା ଜାଗିଥିବା ବେଳେ ବୀର୍ୟ ପତିତ ହୁଏ।
ତଦଭିମୃଶେଦ୍ ଅନୁ ଵା ମନ୍ତ୍ରଯେତଃ ଯନ୍ମେଽଦ୍ଯରେତଃ ପୃଥିଵୀମସ୍କାନ୍ତ୍ସୀଦ୍ ଯଦୋଷଧୀରପ୍ଯସରଦ୍ ଯଦପ, ଇଦମହଂ ତଦ୍ରେତ ଆଦଦେ; ପୁନର୍ମାମୈତୁ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ, ପୁନସ୍ ତେଜଃ, ପୁନର୍ଭଗଃ; ପୁନରଗ୍ନଯୋ ଧିଷ୍ଣ୍ଯା ଯଥାସ୍ଥାନଂ କଲ୍ପନ୍ତାମିତ୍ଯ୍ ଅନାମିକାଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଭ୍ଯାମାଦାଯାନ୍ତରେଣ ସ୍ତନୌ ଵା ଭ୍ରୁଵୌ ଵା ନିମୃଜ୍ଯାତ୍
ସେ ବୀର୍ୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍: 'ଆଜି ମୋର ବୀର୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଛି, ଉଦ୍ଭିଦରେ କିମ୍ବା ଜଳରେ ଯାଇଛି, ଏହି ବୀର୍ୟକୁ ମୁଁ ଫେରାଇ ନେଉଛି। ମୋର ଶକ୍ତି ଫେରିଆସୁ, ତେଜ ଫେରିଆସୁ, ଭାଗ୍ୟ ଫେରିଆସୁ; ଘରର ଅଗ୍ନିଗୁଡିକ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ରହୁ।' ଅନାମିକା ଓ ଅଂଗୁଠିରେ ନେଇ, ଶ୍ରୀଙ୍ଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ କିମ୍ବା ଭୃକୁଟି ମଧ୍ୟରେ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଥ ଯଦ୍ଯ୍ ଉଦକଆତ୍ମାନଂ ପଶ୍ଯେତ୍ ତଦଭିମନ୍ତ୍ରଯେତଃ ମଯି ତେଜ ଇନ୍ଦ୍ରିଯଂ ଯଶୋ ଦ୍ରଵିଣଁ ସୁକୃତମିତି
ଯଦି ସେ ଜଳକୁ ନିଜ ଆତ୍ମା ଭାବେ ଦେଖେ, ତେବେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍: 'ମୋରେ ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତି, ଖ୍ୟାତି, ଧନ, ଶୁଭ କର୍ମ ଆସୁ।'
ଶ୍ରୀର୍ହ ଵାଏଷାସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଯନ୍ମଲୋଦ୍ଵାସାଃ॥ ତସ୍ମାନ୍ମଲୋଦ୍ଵାସସଂ ଯଶସ୍ଵିନୀମଭିକ୍ରମ୍ଯୋପମନ୍ତ୍ରଯେତ
ନାରୀମାନଙ୍କର ମେନ୍ସ୍ଟ୍ରୁଆଲ୍ ବସ୍ତ୍ର ହେଉଛି ତାଙ୍କର ଶ୍ରୀ। ତେଣୁ, ଏହି ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଉପସ୍ଥାନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ସାଚେଦସ୍ମୈନଦଦ୍ଯାତ୍ କାମମେନାମପକ୍ରିଣୀଯାତ୍ ସାଚେଦସ୍ମୈନୈଵଦଦ୍ଯାତ୍ କାମମେନାଂ ଯଷ୍ଟ୍ଯାଵା ପାଣିନା ଵୋପହତ୍ଯାତିକ୍ରାମେଦ୍ ଇନ୍ଦ୍ରିଯେନ ତେ ଯଶସା ଯଶ ଆଦଦ, ଇତ୍ଯ୍ ଅଯଶାଏଵଭଵତି
ଯଦି ସେ ଏହା ଦେଇଥାଏ ଓ ସେ ଉପରେ ଆକାଂକ୍ଷା ରହିଛି, ତେବେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି ସେ ନିଜେ ଦେଇଥାଏ ଓ ଆକାଂକ୍ଷା ରହିଛି, ତେବେ ଏକ ଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ହାତରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଏକତା ହେବା ଉଚିତ୍; 'ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଖ୍ୟାତି ସହିତ ମୁଁ ତୁମର ଖ୍ୟାତି ନେଉଛି,' ଏହିପରି କଲେ ଅପଖ୍ୟାତି ହେବ।
ଜ୍ଯେଷ୍ଠାଯ ସ୍ଵାହା, ଶ୍ରେଷ୍ଠାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ପ୍ରାଣାଯ ସ୍ଵାହା, ଵସିଷ୍ଠାଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଵାଚେସ୍ଵାହା, ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଚକ୍ଷୁଷେ ସ୍ଵାହା, ସଂପଦେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଶ୍ରୋତ୍ରାଯ ସ୍ଵାହାଯତନାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ମନସେ ସ୍ଵାହା, ପ୍ରଜାତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ରେତସେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ 5 3, ; ଭୂତାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଭଵିଷ୍ଯତେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଵିଶ୍ଵାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ସର୍ଵାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ପୃଥିଵ୍ଯୈସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଅନ୍ତରିକ୍ଷାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଦିଵେସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ବ୍ରହ୍ମଣେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ କ୍ଷତ୍ରାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ 7 3, ; ଭୂଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଭୁଵଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ 8 3, ; ଅଗ୍ନଯେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ସୋମାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ତେଜସେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଶ୍ରିଯୈସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ସଵିତ୍ରେସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ସରସ୍ଵତ୍ଯୈ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଵିଶ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ପ୍ରଜାପତଯେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି
ଝେଷ୍ଠଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ପ୍ରାଣ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। କଥା ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଚକ୍ଷୁ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ସମ୍ପଦ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଶ୍ରୋତ୍ର ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ଆଶ୍ରୟ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ମନ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ରେତସ୍ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭୂତ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସମସ୍ତ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଆନ୍ତରିକ୍ଷ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଦିବ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଦିଗ୍ଗୁଡିକୁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। କ୍ଷତ୍ର ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭୂଃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭୁଃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସ୍ୱଃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭୂଃ ଭୁଃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସୋମ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ତେଜସ୍ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଶ୍ରୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସବିତୃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସରସ୍ୱତୀ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ପ୍ରଜାପତି ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି।
5-8; ଅଗ୍ନଯେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ସୋମାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଭୂଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଭୁଵଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଭୂର୍ଭୁଵଃ ସ୍ଵଃ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ବ୍ରହ୍ମଣେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ କ୍ଷତ୍ରାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଭୂତାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଭଵିଷ୍ଯତେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ଵିଶ୍ଵାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ସର୍ଵାଯ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି॥ ପ୍ରଜାପତଯେ ସ୍ଵାହେତି ଅଗ୍ନୌ ହୁତ୍ଵା, ମନ୍ଥେ ସଁସ୍ରଵମଵନଯତି
ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସୋମ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭୂଃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭୁଃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସ୍ୱଃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭୂଃ ଭୁଃ ସ୍ୱଃ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ବ୍ରହ୍ମା ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। କ୍ଷତ୍ର ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭୂତ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ବିଶ୍ୱ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ସମସ୍ତ ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି। ପ୍ରଜାପତି ପାଇଁ ସ୍ୱାହା—ଅଗ୍ନିରେ ହୋମ କରି, ମନ୍ଥନରୁ ତାତି ଦେଉଛି।
'ବୁଦ୍ଧି ଆମକୁ ପ୍ରେରିତ କରୁ। ମଧୁ ଭରା ବନସ୍ପତି ଆମର ହେଉ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧୁ ଭରା ହେଉ, ଗାଁଗୁଡିକ ଆମ ପାଇଁ ମଧୁ ଭରା ହେଉ।' ସ୍ୱଃ, ସ୍ୱାହା। ସେ ସାବିତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପଠିଲେ, ସମସ୍ତ ମଧୁ ଭରା ଶ୍ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ବ୍ୟାହୃତି ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। 'ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ହେଉ।' ଭୂଃ ଭୁଵଃ ସ୍ୱଃ, ସ୍ୱାହା। ପାଣି ଚୁଷିବା ପରେ, ହାତ ଧୋଇ, ସେ ପୃଷ୍ଠ ଦିଆଁ ଅଗ୍ନିକୁ ସମ୍ମୁଖ କରି ବସିଲେ।