ତଦେତଦୃଚାଭ୍ଯୁକ୍ତମ୍ ଏଷନିତ୍ଯୋ ମହିମାବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନକର୍ମଣା ଵର୍ଧତେ ନୋକନୀଯାନ୍॥ ତସ୍ଯୈଵସ୍ଯାତ୍ପଦଵିତ୍ତଂ ଵିଦିତ୍ଵା ନକର୍ମଣା ଲିପ୍ଯତେ ପାପକେନେତି॥ ତସ୍ମାଦେଵଂଵିଚ୍ଛାନ୍ତୋଦାନ୍ତଉପରତସ୍ ତିତିକ୍ଷୁଃ ଶ୍ରଦ୍ଧାଵିତ୍ତୋ ଭୂତ୍ଵାତ୍ମନ୍ଯ୍ ଏଵାତ୍ମାନଂ ପଶ୍ଯେତ୍! ସର୍ଵମାତ୍ମାନଂ ପଶ୍ଯତି, ସର୍ଵୋଽଅସ୍ଯାତ୍ମାଭଵତି ସର୍ଵସ୍ଯାତ୍ମାଭଵତି . ॥., . ସର୍ଵଂ ପାପ୍ମାନଂ ତରତି, ନୈନଂ ପାପ୍ମାତପତି, ସର୍ଵଂ ପାପ୍ମାନଂ ତପତି, ଵିପାପୋଵିରଜୋଵିଜିଘତ୍ସୋଽପିପସୋ . , ॥ ବ୍ରାହ୍ମଣୋଭଵତି, ଯଏଵଂ ଵେଦ . ॥., . , ସମ୍ରାଡ୍, ଏନଂ ପ୍ରାପ୍ତୋଽସୀତି ହୋଵାଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯଃ॥ .
ଏହି ରୁଚିରେ କହାଯାଇଛି: 'ଏହି ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞର ନିତ୍ୟ ମହିମା; କାର୍ଯ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏନାହିଁ, କମି ଯାଏନାହିଁ।' ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣିଲେ, ପାପ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏନାହିଁ। ତେଣୁ ଏଭଳି ଜାଣିଥିବା, ଶାନ୍ତ, ଦମିତ, ନିବୃତ, ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ ହୋଇ, ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଆତ୍ମାରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ସେ ସମସ୍ତକୁ ଆତ୍ମା ଭାବରେ ଦେଖେ, ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମା ହୁଏ। ସେ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରେ, ପାପ ତାଙ୍କୁ ଦହେନାହିଁ, ସେ ପାପକୁ ଦହେ। ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ, ପବିତ୍ର, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପିପାସାରୁ ମୁକ୍ତ—ଏଭଳି ଜାଣିଲେ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ ହୁଏ। 'ରାଜା, ଆପଣ ଏହିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି,' ବୋଲି ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଲେ।
ସଵାଏଷମହାନଜଆତ୍ମାନ୍ନାଦୋଵସୁଦାନଃ॥ ସଯୋହୈଵମେତଂ ମହାନ୍ତମଜମାତ୍ମାନମନ୍ନାଦଂ ଵସୁଦାନଂ ଵେଦ, ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ . ଵିନ୍ଦତେ ଵସୁ,
ଏହି ମହାନ୍, ଅଜନ୍ମା ଆତ୍ମା, ଅନ୍ନ ଭୋକ୍ତା, ଧନ ଦାତା। ଯେଉଁ ଏହି ମହାନ୍, ଅଜନ୍ମା ଆତ୍ମା, ଅନ୍ନ ଭୋକ୍ତା, ଧନ ଦାତାକୁ ଜାଣିଥାଏ, ସେ ଧନ ପାଏ।
ସଵାଏଷମହାନଜଆତ୍ମାଜରୋଽମରୋଽଭଯୋଽମୃତୋ .\^. ବ୍ରହ୍ମାଭଯଂ ଵୈ, ଜନକ, ପ୍ରାପ୍ତୋଽସୀତି ହୋଵାଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯଃ .: ସୋଽହଂ ଭଗଵତେ ଵିଦେହାନ୍ଦଦାମି ମାମ୍ଚାପି ସହଦାସ୍ଯାଯେତି . ॥. 5 = 14.7.3 =
ଏହି ମହାନ୍, ଅଜନ୍ମା ଆତ୍ମା, ଅବିନାଶୀ, ଅମୃତ, ଭୟହୀନ। 'ଜନକ, ଆପଣ ଭୟହୀନ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି,' ବୋଲି ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଲେ। 'ଭଗବନ୍, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ବିଦେହ ରାଜ୍ୟ ଦେଉଛି, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଆପଣଙ୍କର ଦାସ ହେବି।'
ଅଥ ହ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯସ୍ଯ ଦ୍ଵେଭାର୍ଯେବଭୂଵତୁର୍ମୈତ୍ରେଯୀ ଚ କାତ୍ଯାଯନୀଚ; ତଯୋର୍ହ ମୈତ୍ରେଯୀ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନୀ ବଭୂଵ, ସ୍ତ୍ରୀପ୍ରଜ୍ଞୈଵତର୍ହି କାତ୍ଯାଯନୀ॥ ସୋଽନ୍ଯଦ୍ଵୃତ୍ତମୁପାକରିଷ୍ଯମାଣ .\^
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କର ଦୁଇ ଜଣେ ଜୀବନ ସାଥୀ ଥିଲେ—ମୈତ୍ରେୟୀ ଏବଂ କାତ୍ୟାୟନୀ। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୈତ୍ରେୟୀ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଚାହୁଁଥିଲେ, କାତ୍ୟାୟନୀ ସାଧାରଣ ବୁଦ୍ଧି ଥିଲେ। ସେ ଅନ୍ୟ ଜୀବନ ଧାରଣ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋଃ ମୈତ୍ରେଯୀତି ହୋଵାଚ ପ୍ରଵ୍ରଜିଷ୍ଯନ୍ଵାଅରେଽହମସ୍ମାତ୍ସ୍ଥାନାଦସ୍ମି॥ ହନ୍ତ ତେଽନଯା କତ୍ଯାଯନ୍ଯାନ୍ତଂ କରଵାଣୀତି
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଲେ, 'ମୈତ୍ରେୟୀ, ମୁଁ ଏହି ଘରକୁ ଛାଡି ପ୍ରବ୍ରାଜନ କରିବାକୁ ଯାଉଛି। ତୁମେ ଏବଂ କାତ୍ୟାୟନୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶେଷ ବିଭାଜନ କରିଦେଇବି।'
ସାହୋଵାଚ ମୈତ୍ରେଯୀଃ ଯନ୍ନୁମ ଇଯଂ, ଭଗୋଃ, ସର୍ଵା ପୃଥିଵୀଵିତ୍ତେନ ପୂର୍ଣାସ୍ଯାତ୍ ସ୍ଯାଂ ନ୍ଵହଂ ତେନାମୃତାହୋ୩ ନେତି॥ ନେତି ହୋଵାଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋ, ଯଥୈଵୋପକରଣଵତାଂ ଜୀଵିତଂ, ତଥୈଵତେ ଜୀଵିତଁ ସ୍ଯାଦ୍ ଅମୃତତ୍ଵସ୍ଯ ତୁନାଶାସ୍ତି ଵିତ୍ତେନେତି
ମୈତ୍ରେୟୀ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, 'ଭଗବନ୍, ଯଦି ଏହି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ମୋର ହେଇଯାଏ, ତେବେ ମୁଁ ଏହା ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ହେବି କି?' ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଲେ, 'ନାହିଁ, ଧନ ରହିଲେ ଜୀବନ ଅଧିକ ହେବ, କିନ୍ତୁ ଧନରେ ଅମୃତତ୍ୱ ମିଳେନାହିଁ।'
ସାହୋଵାଚ ମୈତ୍ରେଯୀଃ ଯେନାହଂ ନାମୃତା ସ୍ଯାଂ, କିମହଂ ତେନ କୁର୍ଯାଂ॥ ଯଦେଵଭଗଵାନ୍ଵେଦ, ତଦେଵମେ ବ୍ରୂହୀତି
ମୈତ୍ରେୟୀ କହିଲେ: ଯଦି ଏହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଅମର ହେବିନାହିଁ, ତେବେ ଏହାର ମୋ ପାଇଁ କଣ ଉପକାର? ଆପଣ ଯେଉଁଠିକି ଜାଣନ୍ତି, ଦୟାକରି ସେଠିକି ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।
ସହୋଵାଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯଃ ପ୍ରିଯା . ଖଲୁ ନୋ ଭଵତୀ ସତୀ, ପ୍ରିଯମଵୃତଦ୍ \^ ଧନ୍ତ ଖଲୁ ଭଵତି, ତେଽହଂ ତଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି, ଵ୍ଯାଖ୍ଯାମି ତେ; ଵାଚଂ ତୁମେ ନିଦିଧ୍ଯାସସ୍ଵେତି .: ଏତଦ୍ଵ୍ଯାଖ୍ଯାସ୍ଯାମି ତେ; \` ବ୍ରଵିତୁ ଭଗଵାନିତି .
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଲେ: ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ବହୁତ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ପ୍ରିୟ କଥା କହୁଛ। ତେଣୁ ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମକୁ ବୁଝେଇଦେବି, ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଦେବି; ମୋ କଥାକୁ ଭଲରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଖ। ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମକୁ ବିସ୍ତାରରେ କହିଦେବି।
ସଯଥା ଦୁନ୍ଦୁଭେର୍ହନ୍ଯମାନସ୍ଯ ନବାହ୍ଯାଙ୍ଛବ୍ଦାଙ୍ଛକ୍ନୁଯାଦ୍ଗ୍ରହଣାଯ, ଦୁନ୍ଦୁଭେସ୍ ତୁଗ୍ରହଣେନ ଦୁନ୍ଦୁଭ୍ଯାଘାତସ୍ଯ ଵା ଶବ୍ଦୋ ଗୃହୀତଃ
ଯେପରିକି ଏକ ଢୋଳକୁ ମାରାଯିବାବେଳେ ବାହାରୁ ଆସୁଥିବା ଶବ୍ଦକୁ ଧରିପାରିବା ଯାଏଁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଢୋଳକୁ କିମ୍ବା ଏହାରେ ମାରିବାକୁ ଧରିଲେ ଏହି ଶବ୍ଦକୁ ଧରିହେବ।
ସଯଥା ଵୀଣାଯୈ ଵାଦ୍ଯମାନାଯୈ ନବାହ୍ଯାଙ୍ଛବ୍ଦାଙ୍ଛକ୍ନୁଯାଦ୍ଗ୍ରହଣାଯ, ଵୀଣାଯୈ ତୁଗ୍ରହଣେନ ଵୀଣାଵାଦସ୍ଯ ଵା ଶବ୍ଦୋ ଗ୍ର୍ହୀତଃ
ଯେପରିକି ବୀଣା ବଜାଉଥିବାବେଳେ ବାହାରରୁ ଆସୁଥିବା ଶବ୍ଦକୁ କେହି ଧରିପାରିନଥାଏ, କିନ୍ତୁ ବୀଣାକୁ କିମ୍ବା ବୀଣା ବଜାଇବାକୁ ଧରିଲେ, ସେଇ ଶବ୍ଦକୁ ଧରିହେବା ସମ୍ଭବ ହୁଏ।
ସଯଥା ଶଙ୍ଖସ୍ଯ ଧ୍ମାଯମାନସ୍ଯ ନବାହ୍ଯାଙ୍ଛବ୍ଦାଙ୍ଛକ୍ନୁଯାଦ୍ଗ୍ରହଣାଯ, ଶଙ୍ଖସ୍ଯ ତୁଗ୍ରହଣେନ ଶଙ୍ଖଧ୍ମସ୍ଯ ଵା ଶବ୍ଦୋ ଗୃହୀତଃ
ଯେପରି ଶଂଖ ଫୁଙ୍ଗାଯିବାବେଳେ ବାହାରୁ ଆସୁଥିବା ଶବ୍ଦକୁ ଧରିପାରିବା ଯାଏଁ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଶଂଖକୁ କିମ୍ବା ଶଂଖ ଫୁଙ୍ଗାଯିବା କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଧରିଲେ, ଶଂଖର ଶବ୍ଦକୁ ଧରାଯାଏ।
ସଯଥାର୍ଦ୍ରୈଧାଗ୍ନେରଭ୍ଯାହିତସ୍ଯ ପୃଥଗ୍ଧୂମାଵିନିଶ୍ଚରନ୍ତି ଏଵଂ ଵାଅରେଽସ୍ଯ ମହତୋଭୂତସ୍ଯ ନିଶ୍ଵସିତମ୍ ଏତଦ୍ଯଦୃଗ୍ଵେଦୋଯଜୁର୍ଵେଦଃ ସାମଵେଦୋଽଥର୍ଵାଙ୍ଗିରସ ଇତିହାସଃ ପୁରାଣଂ ଵିଦ୍ଯାଉପନିଷଦଃ ଶ୍ଲୋକାଃ ସୂତ୍ରାଣ୍ଯନୁଵ୍ଯାଖ୍ଯାନାନି ଵ୍ଯାଖ୍ଯାନନି ଦତ୍ତମ୍ ହୁତମାଶିତଂ ପାଯିତମଯଂ ଚ ଲୋକଃ ପରଶ୍ଚ ଲୋକଃ ସର୍ଵାଣି ଚ ଭୂତାନ୍ଯସ୍ଯୈଵୈତାନି ସର୍ଵାଣି ନିଶ୍ଵସିତାନି
ଯେପରି ଭିଜା ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଇଲେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଧୂଆଁ ବାହାରିଯାଏ, ସେପରି ଏହି ମହା ଭୂତର ଶ୍ୱାସରୁ ଋଗ୍ବେଦ, ଯଜୁର୍ବେଦ, ସାମବେଦ, ଅଥର୍ବବେଦ, ଇତିହାସ, ପୁରାଣ, ଜ୍ଞାନ, ଉପନିଷଦ, ଶ୍ଲୋକ, ସୂତ୍ର, ବ୍ୟାଖ୍ୟା, ନିବେଦନ, ଦାନ, ହୋମ, ଖାଦ୍ୟ, ପାନ, ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ—ଏସବୁ ଏହାର ଶ୍ୱାସ ଭଳି।
ସଯଥା ସୈନ୍ଧଵଘନୋଽନନ୍ତରୋଽବାହ୍ଯଃ କୃତ୍ସ୍ନୋରସଘନଏଵସ୍ଯାଦ୍ . ଏଵଂ ଵାଅରେ ଇଦଂ ମହଦ୍ଭୂତମନନ୍ତମପରଂ .. କୃତ୍ସ୍ନଃ ପ୍ରଜ୍ଞାନଘନଏଵୈତେଭ୍ଯୋ ଭୂତେଭ୍ଯଃ ସମୁତ୍ଥାଯ ତାନି~ ଏଵାନୁଵିନଯତି; ନପ୍ରେତ୍ଯ ସଂଜ୍ଞାସ୍ତୀତ୍ଯରେ ବ୍ରଵିମୀତି ହୋଵାଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯଃ
ଯେପରି ଏକ ଲବଣ ଗଠା ଭିତର ଓ ବାହାର ଭେଦ ନଥାଏ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲବଣ ହୋଇଥାଏ, ସେପରି ଏହି ମହା ଭୂତ ଅନନ୍ତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜ୍ଞାନର ଗଠା। ଏହା ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ପୁନି ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜେ ମିଶାଇ ନେଇଥାଏ। ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚେତନା ରହିନଥାଏ—ଏହିପରି ମୁଁ କହୁଛି, ଯାଜ୍ଞବଳ୍କ୍ୟ କହିଲେ।
ସାହୋଵାଚ ମୈତ୍ରେଯି ଅତ୍ରୈଵମା ଭଗଵାନ୍ମୋହାନ୍ତମାପୀପଦନ୍ ନଵାଅହମିମଂ ଵିଜାନାମୀତିଃ ନପ୍ରେତ୍ଯ ସଂଜ୍ଞାସ୍ତୀତି . ॥.
ମୈତ୍ରେୟୀ କହିଲେ, 'ଭଗବନ୍, ଆପଣ ଏଠିରେ ମୋତେ ଭ୍ରମରେ ପକାଇଦେଲେ। ମୁଁ ଏହି କଥା ବୁଝିପାରୁନି— "ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଚେତନା ରହିନଥାଏ"।'
ସହୋଵାଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋ . ନଵାଅରେଽହଂ ମୋହଂ ବ୍ରଵୀମି ଅଵିନାଶୀଵାଅରେଽଯମାତ୍ମାନୁଚ୍ଛିତ୍ତିଧର୍ମା, ମାତ୍ରାସଁସର୍ଗସ୍ ତ୍ଵସ୍ଯ ଭଵତି . ॥.
ୟାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଲେ, 'ମୁଁ କୌଣସି ଭ୍ରମ କଥା କହୁନି। ଏହି ଆତ୍ମା ଅବିନାଶୀ, ଏହାର ସ୍ୱଭାବ କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ। କେବଳ ଦେହର ଉପାଦାନଗୁଡ଼ିକ ଏକତ୍ରିତ ହୁଏ।'
16-25, 15; ଯଦ୍ଵୈତନ୍ନପଶ୍ଯତି, ପଶ୍ଯନ୍ଵୈତଦ୍ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ନପଶ୍ଯତି; ନହିଦ୍ରଷ୍ଟୁର୍ଦୃଷ୍ଟେର୍ଵିପରିଲୋପୋଵିଦ୍ଯତେଽଵିନାଶିତ୍ଵାନ୍ ନତୁତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମସ୍ତି, ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଭକ୍ତଂ ଯତ୍ପଶ୍ଯେତ୍
ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଦେଖୁନଥିବା ସତ୍ୱେ ଦେଖିଥାଏ, ସେତେବେଳେ ଏହିକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ଦେଖୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଦେଖିବା କ୍ଷୟ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଅବିନାଶୀ। ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହାଠାରୁ ଭିନ୍ନ କିଛି ଦେଖିବା ଅଛି କଣ?
16-25, 15; ଯଦ୍ଵୈତନ୍ନଜିଘ୍ରତି, ଜିଘ୍ରନ୍ଵୈତଦ୍ଘ୍ରତଵ୍ଯଂ ନଜିଘ୍ରତି; ନହିଘ୍ରାତୁର୍ଘ୍ରାତେର୍ଵିପରିଲୋପୋଵିଦ୍ଯତେଽଵିନାଶିତ୍ଵାନ୍ ନତୁତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମସ୍ତି, ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଭକ୍ତଂ ଯଜ୍ ଜିଘ୍ରେତ୍
ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ଘ୍ରାଣ କରୁନଥିବା ସତ୍ୱେ ଘ୍ରାଣ କରେ, ସେତେବେଳେ ଏହିକୁ ଘ୍ରାଣ କରିବା ଉଚିତ। ଘ୍ରାଣ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଘ୍ରାଣ କ୍ଷୟ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଅବିନାଶୀ। ଏହା ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହାଠାରୁ ଭିନ୍ନ କିଛି ଘ୍ରାଣ କରିବା ଅଛି କଣ?
16-25, 15; ଯଦ୍ଵୈତନ୍ନରସଯତି, ଵିଜାନନ୍ଵୈତଦ୍ରସଂ ନରସଯତି; ନହିରସଯିତୂରସାଦ୍ଵିପରିଲୋପୋଵିଦ୍ଯତେଽଵିନାଶିତ୍ଵାନ୍ ନତୁତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମସ୍ତି, ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଭକ୍ତଂ ଯଦ୍ରସଯେତ୍
ଯେତେବେଳେ କେହି ରସ ଅନୁଭବ କରୁନାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ରସ ଅନୁଭବ କରିଛନ୍ତି, ଏହି ରସକୁ ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ। ରସ ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଏହି ଅନୁଭୂତି କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଅବିନାଶୀ। ଏହା ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ରସ କିପରି ଅନୁଭବ କରିବେ?
16-25, 15; ଯଦ୍ଵୈତନ୍ନଵଦତି, ଵଦନ୍ଵୈତଦ୍ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ନଵଦତି; ନହିଵକ୍ତୁର୍ଵଚୋ ଵିପରିଲୋପୋଵିଦ୍ଯତେଽଵିନାଶିତ୍ଵାନ୍ ନତୁତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମସ୍ତି, ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଭକ୍ତଂ ଯଦ୍ଵଦେତ୍
ଯେତେବେଳେ କେହି କଥା କହୁନାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଯଦି କଥା କହୁଛନ୍ତି, ଏହି କଥାକୁ କହିବା ଉଚିତ। କଥା କହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଏହି କଥା କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଅବିନାଶୀ। ଏହା ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି କଥା କିପରି କହିବେ?
16-25, 15; ଯଦ୍ଵୈତନ୍ନଶୃଣୋତି, ଶୃଣ୍ଵନ୍ଵୈତଚ୍ଛ୍ରୋତଵ୍ଯଂ ନଶୃଣୋତି; ନହିଶ୍ରୋତୁଃ ଶ୍ରୁତେର୍ଵିପରିଲୋପୋଵିଦ୍ଯତେଽଵିନାଶିତ୍ଵାନ୍ ନତୁତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମସ୍ତି, ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଭକ୍ତଂ ଯଚ୍ଛୃଣୁଯାତ୍
ଯେତେବେଳେ କେହି ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଶୁଣୁଛନ୍ତି, ଏହି ଶବ୍ଦକୁ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଶୁଣୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଏହି ଶୁଣିବା କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଅବିନାଶୀ। ଏହା ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି କିପରି ଶୁଣିବେ?
16-25, 15; ଯଦ୍ଵୈତନ୍ନମନୁତେ, ମନ୍ଵାନୋଵୈତନ୍ମନ୍ତଵ୍ଯଂ ନମନୁତେ; ନହିମନ୍ତୁର୍ମତେର୍ଵିପରିଲୋପୋଵିଦ୍ଯତେଽଵିନାଶିତ୍ଵାନ୍ ନତୁତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମସ୍ତି, ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଭକ୍ତଂ ଯନ୍ମନ୍ଵୀତ
ଯେତେବେଳେ କେହି ଭାବୁନାହାନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଭାବୁଛନ୍ତି, ଏହି ଭାବନାକୁ ଭାବିବା ଉଚିତ। ଭାବୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଏହି ଭାବନା କେବେ ଶେଷ ହୁଏନାହିଁ, କାରଣ ଏହା ଅବିନାଶୀ। ଏହା ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଏହା ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି କିପରି ଭାବିବେ?
16-25, 15; ଯଦ୍ଵୈତନ୍ନସ୍ପୃଶତି, ସ୍ପୃଶନ୍ଵୈତତ୍ସ୍ପ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଂ ନସ୍ପୃଶତି; ନହିସ୍ପ୍ରଷ୍ଟୁଃ ସ୍ପୃଷ୍ଟେର୍ଵିପରିଲୋପୋଵିଦ୍ଯତେଽଵିନାଶିତ୍ଵାନ୍ ନତୁତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମସ୍ତି, ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଭକ୍ତଂ ଯତ୍ସ୍ପୃଶେତ୍
ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ଛୁଇଁପାରିବା ନାହିଁ, ଛୁଇଲେ ଯେଉଁଠି ଛୁଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଏହା ହେଉଛି, ତଥାପି ଏହାକୁ ଛୁଇଁପାରିବା ନାହିଁ; କାରଣ ଛୁଇବାରୁ ଛୁଇବା ଯୋଗ୍ୟ ଦୂର ହେବା ନାହିଁ, ଏହା ଅବିନାଶୀ ଅଟୁଟ; ଏହାଠାରୁ ଅଲଗା ଦ୍ୱିତୀୟ କିଛି ନାହିଁ, ଯାହା ଏହାକୁ ଛୁଇପାରିବ।
16-25, 15; ଯଦ୍ଵୈତନ୍ନଵିଜାନାତି, ଵିଜାନନ୍ଵୈତଦ୍ଵିଜ୍ଞେଯଂ ନଵିଜାନାତି; ନହିଵିଜ୍ଞାତୁର୍ଵିଜ୍ଞାନାଦ୍ଵିପରିଲୋପୋଵିଦ୍ଯତେଽଵିନାଶିତ୍ଵାନ୍ ନତୁତଦ୍ଦ୍ଵିତୀଯମସ୍ତି, ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଭକ୍ତଂ ଯଦ୍ଵିଜାନୀଯାତ୍॥ 24 16-25, 15; ଯତ୍ର ଵାଅନ୍ଯଦିଵ ସ୍ଯାତ୍ ତତ୍ରଽନ୍ଯୋଽନ୍ଯତ୍ପଶ୍ଯେଦ୍ ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଜ୍ ଜିଘ୍ରେଦ୍ ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଦ୍ରସଯେଦ୍ ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଦ୍ଵଦେଦ୍ ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯନ୍ମନ୍ଵୀତାନ୍ଯୋଽନ୍ଯତ୍ସ୍ପୃଶେଦ୍ ଅନ୍ଯୋଽନ୍ଯଦ୍ଵିଜାନୀଯାତ୍॥ 25 16-25, 15; ଯତ୍ର ତ୍ଵସ୍ଯ ସର୍ଵମାତ୍ମୈଵାଭୂତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ପଶ୍ଯେତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ଜିଘ୍ରେତ୍ ତତ୍କେନ କଁ ରସଯେତ୍ ତତ୍କେନ କମଭିଵଦେତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ଶୃଣୁଯାତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ମନ୍ଵୀତ, ତତ୍କେନ କଁ ସ୍ପୃଶେତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ଵିଜାନୀଯାଦ୍॥ ଯେନେଦଁ ସର୍ଵଂ ଵିଜାନାତି, ତଂ କେନ ଵିଜାନୀଯାଦ୍॥ ଵିଜ୍ଞାତାରମରେ କେନ ଵିଜାନୀଯାଦିତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତାନୁଶାସନାସି, ମୈତ୍ରେଯି ଏତାଵଦରେ ଖଲ୍ଵମୃତତ୍ଵମିତି ହୋକ୍ତ୍ଵାଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋ ପ୍ରଵଵ୍ରଜ
ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ ଜାଣିପାରିବା ନାହିଁ, ଜାଣିଲେ ଯେଉଁଠି ଜାଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ଏହା ହେଉଛି, ତଥାପି ଏହାକୁ ଜାଣିପାରିବା ନାହିଁ; କାରଣ ଜାଣିବାରୁ ଜାଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ଦୂର ହେବା ନାହିଁ, ଏହା ଅବିନାଶୀ ଅଟୁଟ; ଏହାଠାରୁ ଅଲଗା ଦ୍ୱିତୀୟ କିଛି ନାହିଁ, ଯାହା ଏହାକୁ ଜାଣିପାରିବ।
ଅଥ ଵଁଶଃ ପଶୁତିମାଷ୍ଯୋ ଗୌପଵନାଦ୍ ଗୌପଵନଃ ପଶୁତିମାଷ୍ଯାତ୍ ପଶୁତିମାଷ୍ଯୋ ଗୌପଵନାଦ୍ ଗୌପଵନଃ କୌଶିକାତ୍ କୌଶିକଃ କୌଣ୍ଡିନ୍ଯାତ୍ କୌଣ୍ଡିନ୍ଯଃ ହାଣ୍ଡିଲ୍ଯାଚ୍, ଛାଣ୍ଡିଲ୍ଯଃ କୌଶିକାଚ୍ଚ ଗୌତମାଚ୍ଚ, ଗୌତମୋ
ଏହାପରେ ପଶୁତିମାଷ୍ୟ ଗୌପବନାରୁ, ଗୌପବନା ପଶୁତିମାଷ୍ୟରୁ, ପଶୁତିମାଷ୍ୟ ଗୌପବନାରୁ, ଗୌପବନା କୌଶିକରୁ, କୌଶିକ କୌଣ୍ଡିନ୍ୟରୁ, କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ ହାଣ୍ଡିଲ୍ୟରୁ, ଚାଣ୍ଡିଲ୍ୟ କୌଶିକ ଓ ଗୌତମ ଠାରୁ, ଗୌତମ...
ସହୋଵାଚ ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋ . ନଵାଅରେ ପତ୍ଯୁଃ କାମାଯ ପତିଃ ପ୍ରିଯୋଭଵତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ପତିଃ ପ୍ରିଯୋଭଵତି; ନଵାଅରେ ଜାଯାଯୈ କାମାଯ ଜାଯାପ୍ରିଯାଭଵତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ଜାଯାପ୍ରିଯାଭଵତି; ନଵାଅରେ ପୁତ୍ରାଣାଂ କାମାଯ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରିଯାଭଵନ୍ତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରିଯାଭଵନ୍ତି; ନଵାଅରେ ଵିତ୍ତସ୍ଯ କାମାଯ ଵିତ୍ତଂ ପ୍ରିଯଂ ଭଵତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ଵିତ୍ତଂ ପ୍ରିଯଂ ଭଵତି; ନଵାଅରେ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କାମାଯ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରିଯଂ ଭଵତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରିଯଂ ଭଵତି; ନଵାଅରେ କ୍ଷତ୍ରସ୍ଯ କାମାଯ କ୍ଷତ୍ରଂ ପ୍ରିଯଂ ଭଵତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ କ୍ଷତ୍ରଂ ପ୍ରିଯଂ ଭଵତି; ନଵାଅରେ ଲୋକାନାଂ କାମାଯ ଲୋକାଃ ପ୍ରିଯାଭଵନ୍ତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ଲୋକାଃ ପ୍ରିଯାଭଵନ୍ତି; ନଵାଅରେ ଦେଵାନାଂ କାମାଯ ଦେଵାଃ ପ୍ରିଯାଭଵନ୍ତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ଦେଵାଃ ପ୍ରିଯାଭଵନ୍ତି; ନଵାଅରେ ଭୂତାନାଂ କାମାଯ ଭୂତାନି ପ୍ରିଯାଣି ଭଵନ୍ତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ଭୂତାନି ପ୍ରିଯାଣି ଭଵନ୍ତି; ନଵାଅରେ ସର୍ଵସ୍ଯ କାମାଯ ସର୍ଵଂ ପ୍ରିଯଂ ଭଵତି ଆତ୍ମନସ୍ ତୁକାମାଯ ସର୍ଵଂ ପ୍ରିଯଂ ଭଵତି ଆତ୍ମାଵାଅରେ ଦ୍ରଷ୍ଟଵ୍ଯଃ ଶ୍ରୋତଵ୍ଯୋ ମନ୍ତଵ୍ଯୋ ନିଦିଧ୍ଯାସିତଵ୍ଯୋ, ମୈତ୍ରେଯି ଆତ୍ମନୋ ଵାଅରେ ଦର୍ଶନେନ ଶ୍ରଵଣେନ ମତ୍ଯାଵିଜ୍ଞାନେନେଦଁ ସର୍ଵଂ ଵିଦିତମ୍
ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ କହିଲେ: ପତି ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ପତିର ଲାଗି, ଆପଣ ଆତ୍ମାର ଲାଗି ପତି ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଜନାଣୀ ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ଜନାଣୀର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି ଜନାଣୀ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ପୁଅ ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ପୁଅର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି ପୁଅ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଧନ ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ଧନର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି ଧନ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ବ୍ରହ୍ମର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। କ୍ଷତ୍ର ପ୍ରିୟ ହୁଏନି କ୍ଷତ୍ରର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି କ୍ଷତ୍ର ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଲୋକ ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ଲୋକର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି ଲୋକ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଦେବତା ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ଦେବତାର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି ଦେବତା ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଜୀବ ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ଜୀବର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି ସମସ୍ତ ଜୀବ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ପ୍ରିୟ ହୁଏନି ସମସ୍ତର ଲାଗି, ଆତ୍ମାର ଲାଗି ସମସ୍ତ ପ୍ରିୟ ହୁଏ। ଏହିପରି, ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖିବା, ଶୁଣିବା, ଚିନ୍ତିବା ଓ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, ମୈତ୍ରେୟୀ। ଆତ୍ମାକୁ ଦେଖିଲେ, ଶୁଣିଲେ, ଭାବିଲେ ଓ ଜାଣିଲେ, ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଜଣାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମ ତଂ ପରାଦାଦ୍ ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନୋ ଵେଦାନ୍ଵେଦ; ଵେଦାସ୍ ତଂ ପରାଦୁଃ ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନୋ ଵେଦାନ୍ଵେଦ; ଯଜ୍ଞାସ୍ ତଂ ପରାଦୁଃ ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନୋ ଯଜ୍ଞାନ୍ଵେଦ .: ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନୋ ବ୍ରହ୍ମ ଵେଦ; କ୍ଷତ୍ରଂ ତଂ ପରାଦାଦ୍ ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନଃ କ୍ଷତ୍ରଂ ଵେଦ; ଲୋକାସ୍ ତଂ ପରାଦୁଃ ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନୋ ଲୋକାନ୍ଵେଦ; ଦେଵାସ୍ ତଂ ପରାଦୁଃ ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନୋ ଦେଵାନ୍ଵେଦ; ଵେଦାସ୍ ତଂ ପରାଦୁଃ . ଭୂତାନି ତଂ ପରାଦୁଃ ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନୋ ଭୂତାନି ଵେଦ; ସର୍ଵଂ ତଂ ପରାଦାଦ୍ ଯୋଽନ୍ଯତ୍ରାତ୍ମନଃ ସର୍ଵଂ ଵେଦ; ଇଦଂ ବ୍ରହ୍ମେଦଂ କ୍ଷତ୍ରମିମେଲୋକାଇମେଦେଵାଇମେଵେଦା ଇମାନି ଭୂତାନୀଦଁ ସର୍ଵଂ ଯଦଯମାତ୍ମା
ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଭ୍ରମାକୁ ଜାଣେ, ସେଠାରୁ ଭ୍ରମା ଦୂରେଇଯାଏ; ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ବେଦକୁ ଜାଣେ, ସେଠାରୁ ବେଦ ଦୂରେଇଯାଏ; ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଯଜ୍ଞକୁ ଜାଣେ, ସେଠାରୁ ଯଜ୍ଞ ଦୂରେଇଯାଏ; ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି କ୍ଷତ୍ରକୁ ଜାଣେ, ସେଠାରୁ କ୍ଷତ୍ର ଦୂରେଇଯାଏ; ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଲୋକକୁ ଜାଣେ, ସେଠାରୁ ଲୋକ ଦୂରେଇଯାଏ; ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଦେବତାକୁ ଜାଣେ, ସେଠାରୁ ଦେବତା ଦୂରେଇଯାଏ; ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ଭୂତକୁ ଜାଣେ, ସେଠାରୁ ଭୂତ ଦୂରେଇଯାଏ; ଯିଏ ଆତ୍ମାକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କିଛି ସବୁକୁ ଜାଣେ, ସେଠାରୁ ସବୁ ଦୂରେଇଯାଏ। ଏହି ଭ୍ରମା, ଏହି କ୍ଷତ୍ର, ଏହି ଲୋକ, ଏହି ଦେବତା, ଏହି ବେଦ, ଏହି ଭୂତ, ଏହି ସବୁ—ଯାହା କି ଏହି ଆତ୍ମା।
ସଯଥା ସର୍ଵାସାମପାଁ ସମୁଦ୍ରଏକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାଁ ସ୍ପର୍ଶାନାଂ ତ୍ଵଗେକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାଂ ଗନ୍ଧାନାଂ ନାସିକେ ଏକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାଁ ରସାନାଂ ଜିହ୍ଵୈକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାଁ ରୂପାଣାଂ ଚକ୍ଷୁରେକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷଂ ଶବ୍ଦାନାଂ ଶ୍ରୋତ୍ରମେକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାଁ ସଙ୍କଲ୍ପାନାଂ ମନ ଏକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାଂ ଵେଦାନାଂ ହୃଦଯମେକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାଂ କର୍ମଣାଁ ହସ୍ତାଵେକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାମଧ୍ଵନାଂ ପାଦାଵେକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାମାନନ୍ଦାନାମୁପସ୍ଥ ଏକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵେଷାଂ ଵିସର୍ଗାଣାଂ ପାଯୁରେକାଯନମ୍ ଏଵଁ ସର୍ଵାସାଂ ଵିଦ୍ଯାନାଁ ଵାଗେକାଯନମ୍
ଯେପରି ସମସ୍ତ ଜଳର ଏକମାତ୍ର ଗନ୍ତବ୍ୟ ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ସ୍ପର୍ଶର ଗନ୍ତବ୍ୟ ଚର୍ମ, ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧର ଗନ୍ତବ୍ୟ ନାକ, ସମସ୍ତ ରସର ଗନ୍ତବ୍ୟ ଜିଭ, ସମସ୍ତ ଦୃଶ୍ୟର ଗନ୍ତବ୍ୟ ଆଖି, ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦର ଗନ୍ତବ୍ୟ କାନ, ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତାର ଗନ୍ତବ୍ୟ ମନ, ସମସ୍ତ ବେଦର ଗନ୍ତବ୍ୟ ହୃଦୟ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଗନ୍ତବ୍ୟ ହାତ, ସମସ୍ତ ପଥର ଗନ୍ତବ୍ୟ ପାଦ, ସମସ୍ତ ଆନନ୍ଦର ଗନ୍ତବ୍ୟ ଗୁପ୍ତେନ୍ଦ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ବିସର୍ଜନର ଗନ୍ତବ୍ୟ ପାୟୁ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଗନ୍ତବ୍ୟ ବାକ୍।
24-25; ଯତ୍ର ହି ଦ୍ଵୈତମିଵ ଭଵତି, ତଦିତର ଇତରଂ ପଶ୍ଯତି, ତଦିତର ଇତରଂ ଜିଘ୍ରତି, ତଦିତର ଇତରଁ ରସଯତି, ତଦିତର ଇତରମଭିଵଦତି, ତଦିତର ଇତରଁ ଶୃଣୋତି, ତଦିତର ଇତରଂ ମନୁତେ, ତଦିତର ଇତରଁ ସ୍ପୃଶତି, ତଦିତର ଇତରଂ ଵିଜାନାତି॥ ଯତ୍ର ତ୍ଵସ୍ଯ ସର୍ଵମାତ୍ମୈଵାଭୂତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ପଶ୍ଯେତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ଜିଘ୍ରେତ୍ ତତ୍କେନ କଁ ରସଯେତ୍ ତତ୍କେନ କମଭିଵଦେତ୍ ତତ୍କେନ କଁ ଶୃଣୁଯାତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ମନ୍ଵୀତ, ତତ୍କେନ କଁ ସ୍ପୃଶେତ୍ ତତ୍କେନ କଂ ଵିଜାନୀଯାଦ୍॥ ଯେନେଦଁ ସର୍ଵଂ ଵିଜାନାତି, ତଂ କେନ ଵିଜାନୀଯାତ୍॥ ସ ଏଷ ନେତି ନେତ୍ଯ୍ ଆତ୍ମାଗୃହ୍ଯୋ ନ ହି ଗୃହ୍ଯତେ, ଅଶୀର୍ଯୋ ନ ହି ଶୀର୍ଯତେ, ଅସଙ୍ଗୋ ନ ହି ସଜ୍ଯତେ, ଅସିତୋ ନ ଵ୍ଯଥତେ ନ ରିଷ୍ଯତି॥ ଵିଜ୍ଞାତାରମରେ କେନ ଵିଜାନୀଯାଦିତ୍ଯ୍ ଉକ୍ତାନୁଶାସନାସି, ମୈତ୍ରେଯି ଏତାଵଦରେ ଖଲ୍ଵମୃତତ୍ଵମିତି ହୋକ୍ତ୍ଵା ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯୋ ଵିଜହାର॥ [ପନୁସ୍ତୁବ୍] 26 5,26-28, 6; ଅଥ ଵଁଶଃ॥ ତଦିଦଂ ଵଯଂ ହୌର୍ପଣାଯ୍ଯାଚ୍, ଛୌର୍ପଣଯ୍ଯୋ ଗୌତମାଦ୍ ଗୌତମୋ ଵତ୍ସ୍ଯାଦ୍ ଵତ୍ସ୍ଯୋ ଵାତ୍ସ୍ଯାଚ୍ଚ ପାରାଶର୍ଯାଚ୍ଚ, ପାରାଶର୍ଯଃ ଷାଂକୃତ୍ଯାଚ୍ଚ ଭାରଦ୍ଵାଜାଚ୍ଚ, ଭାରଦ୍ଵାଜ ଔଦାଵହେଶ୍ଚ ହାଣ୍ଡିଲ୍ଯାଚ୍ଚ, ହାଣ୍ଡିଲ୍ଯୋ ଵୈଜଵାପାଚ୍ଚ ଗୌତମାଚ୍ଚ, ଗୌତମୋ ଵୈଜଵାପାଯନାଚ୍ଚ ଵୈଷ୍ଟପୁରେଯାଚ୍ଚ, ଵୈଷ୍ଟପୁରେଯଃ ହାଣ୍ଡିଲ୍ଯାଚ୍ଚ ର଼ୌହିଣାଯନାଚ୍ଚ, ର଼ୌହିଣାଯନଃ ହୌନକାଚ୍ଚ ଜୈଵନ୍ତାଯନାଚ୍ଚ ର଼ୈଭ୍ଯାଚ୍ଚ, ର଼ୈଭ୍ଯଃ ପୌତିମାଷ୍ଯାଯଣାଚ୍ଚ କୌଣ୍ଡିନ୍ଯାଯନାଚ୍ଚ, କୌଣ୍ଡିନ୍ଯାଯନଃ କୌଣ୍ଡିନ୍ଯାଭ୍ଯାଂ, କୌଣ୍ଡିନ୍ଯା ଔର୍ଣଵାଭେଭ୍ଯଃ, ଔର୍ଣଵାଭାଃ କୌଣ୍ଡିନ୍ଯାତ୍ କୌଣ୍ଡିନ୍ଯଃ କୌଣ୍ଡିନ୍ଯାଚ୍ଚାଗ୍ନିଵେଶ୍ଯାଚ୍ଚ, 27 5,26-28, 6; ଅଗ୍ନିଵେଶ୍ଯଃ ଷୌତଵାତ୍ ଷୌତଵଃ ପାରାଶର୍ଯାତ୍ ପାରାଶର୍ଯୋ ଜାତୁକର୍ଣ୍ଯାତ୍ ଜାତୁକର୍ଣ୍ଯୋ ଭାରଦ୍ଵାଜାଦ୍ ଭାରଦ୍ଵାଜୋ ଭାରଦ୍ଵାଜାଚ୍ଚାସୁରାଯଣାଚ୍ଚ ଗୌତମାଚ୍ଚ, ଗୌତମୋ ଭାରଦ୍ଵାଜାଦ୍ ଭାରଦ୍ଵାଜୋ ଵଲାକାକୌଶିତାଦ୍ ଵଲାକାକୌଶିତଃ କାଷାଯଣାତ୍ କାଷାଯଣଃ ଷୌକରାଯନାତ୍ ଷୌକରାଯନସ୍ ଟ୍ରୈଵଣେଃ ଟ୍ରୈଵଣିରାଉପଜନ୍ଧନେଃ ଆଉପଜନ୍ଧନିର୍ଷାଯକାଯନାତ୍ ଷାଯକାଯନଃ କୌଶିକାଯନେଃ, କୌଶିକାଯନିର୍ଘୃତକୌଶିକାଦ୍ ଘୃତକୌଶିକଃ ପାରାଶର୍ଯାତ୍ ପାରାଶର୍ଯଃ ପାରାଶର୍ଯାତ୍ ପାରାଶର୍ଯଃ ଜାତୁକର୍ଣ୍ଯାତ୍ ଜାତୁକର୍ଣ୍ଯୋ ଭାରଦ୍ଵାଜାଦ୍ ଭାରଦ୍ଵାଜୋ ଭାରଦ୍ଵାଜାଚ୍ଚାସୁରାଯଣାଚ୍ଯସ୍କାଚ୍ଚ, ଅସୁରାଯଣସ୍ ଟ୍ରୈଵଣେଃ ଟ୍ରୈଵଣିରାଉପଜନ୍ଧନେଃ ଆଉପଜନ୍ଧନିଃଅସୁରେଃ ଅସୁରିର୍ଭାରଦ୍ଵାଜାଦ୍ ଭାରଦ୍ଵାଜୋ ଅତ୍ରେଯାତ୍ 28 5,26-28 6; ଅତ୍ରେଯୋମାଣ୍ଟେଃ, ମାଣ୍ଟିର୍ଗୌତମାଦ୍ ଗୌତମୋ ଗୌତମାଦ୍ ଗୌତମୋ ଵାତ୍ସ୍ଯାଦ୍ ଵାତ୍ସ୍ଯଃ ହାଣ୍ଡିଲ୍ଯାଚ୍, ଛାଣ୍ଡିଲ୍ଯଃ କୈଶୋର୍ଯାତ୍କାପ୍ଯାତ୍ କୈଶୋର୍ଯଃ କାପ୍ଯଃ କୁମାରହରିତାତ୍ କୁମାରହରିତୋଗାଲଵାଦ୍ ଗାଲଵୋଵିଦର୍ଭୀକୌଣ୍ଡିନ୍ଯାଦ୍ ଵିଦର୍ଭୀକୌଣ୍ଡିନ୍ଯୋଵତ୍ସନପାତୋ ବାଭଵାଦ୍ ଵତ୍ସନପାଦ୍ବାଭଵଃ ପଥଃ ଷୌଭରାତ୍ ପନ୍ଥାଃ ଷୌଭରୋଽଯାସ୍ଯାଦାଙ୍ଗିରସାଦ୍ ଆଯାସ୍ଯୋଽଙ୍ଗିରସଽଭୁତେସ୍ ଟ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ ଆଭୁତିଃ ଟ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୋ ଵିଶ୍ଵରୂପାତ୍ଟ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ ଟ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୋଽଶ୍ଵିଭ୍ଯାଂ, ଆଶ୍ଵିନୌ ଡଧିଚ ଅଥର୍ଵଣାଦ୍ ଡଧ୍ଯଙ୍ଙ୍ ଅଥର୍ଵଣୋଽଥର୍ଵଣୋଡୈଵାଦ୍ ଆଥର୍ଵା ଡୈଵୋଃ ମୃତ୍ଯୋଃ ପ୍ରାଧ୍ଵଁସନାନ୍ ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରାଧ୍ଵଁସନଃ ପ୍ରାଧ୍ଵଁସନାନ୍ ପ୍ରାଧ୍ଵଁସନଃ ଏକର୍ଷେଃ ଏକର୍ଷିର୍ଵିପ୍ରଜିତ୍ତେଃ ଵିପ୍ରଜିତ୍ତିର୍ଵ୍ଯଷ୍ଟେଃ ଵ୍ଯଷ୍ଟିଃ ଷନାରୋଃ, ଷନାରୁଃ ଷନାତନାତ୍ ଷନାତନଃ ଷନଗାତ୍ ଷନଗଃ ପରମେଷ୍ଟିଣଃ, ପରମେଷ୍ଟୀବ୍ରହ୍ମଣୋ॥ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଵଯମ୍ଭୂ ବ୍ରହ୍ମ ନମଃ
ଯେଉଁଠି ଦ୍ୱିତୀୟତା ଅନୁଭୂତି ହୁଏ, ସେଠି ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଦେଖେ, ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଘ୍ରାଣ କରେ, ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଚାଖେ, ଏକ ଅନ୍ୟକୁ କଥା କହେ, ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଶୁଣେ, ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଚିନ୍ତା କରେ, ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଛୁଏ, ଏକ ଅନ୍ୟକୁ ଜାଣେ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ କିଛି ତାଙ୍କର ଆତ୍ମା ହୋଇଯାଏ, ସେଠି କେଉଁ ଉପାୟରେ କାହାକୁ ଦେଖିବେ? କେଉଁ ଉପାୟରେ କାହାକୁ ଘ୍ରାଣ କରିବେ? କେଉଁ ଉପାୟରେ କାହାକୁ ଚାଖିବେ? କେଉଁ ଉପାୟରେ କାହାକୁ କଥା କହିବେ? କେଉଁ ଉପାୟରେ କାହାକୁ ଶୁଣିବେ? କେଉଁ ଉପାୟରେ କାହାକୁ ଚିନ୍ତା କରିବେ? କେଉଁ ଉପାୟରେ କାହାକୁ ଛୁଇବେ? କେଉଁ ଉପାୟରେ କାହାକୁ ଜାଣିବେ? ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କିଛି ଜାଣାଯାଏ, ତାକୁ କେଉଁ ଉପାୟରେ ଜାଣିପାରିବେ? ଜ୍ଞାତାକୁ କେଉଁ ଉପାୟରେ ଜାଣିପାରିବେ? ଏହି ଶିକ୍ଷା ଏଠି ଶେଷ ହେଲା, ମୈତ୍ରେୟୀ। ଏହିଠି ଅମୃତତ୍ୱ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏହିପରି କହି ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଅଗ୍ନିଵେଶ୍ଯାଦ୍ ଅଗ୍ନିଵେଶ୍ଯୋ ଗାର୍ଗ୍ଯାଦ୍ ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ଗାର୍ଗ୍ଯାଦ୍ ଗାର୍ଗ୍ଯୋ ଗୌତମାଦ୍ ଗୌତମଃ ଷୈତଵାତ୍ ଷୈତଵଃ ପାରାଶର୍ଯାଯଣାତ୍ ପାରାଶାର୍ଯାଯଣୋ ଗାର୍ଗ୍ଯାଯଣାଦ୍ ଗାର୍ଗ୍ଯାଯଣ ଊଦ୍ଦାଲକାଯନାଦ୍ ଊଦ୍ଦାଲକାଯନୋ ଜାବାଲାଯନାତ୍ ଜାବାଲାଯନୋ ମାଧ୍ଯନ୍ଦିନାଯନାନ୍ ମାଧ୍ଯନ୍ଦିନାଯନଃ ଷୌକରାଯଣାତ୍ ଷୌକରାଯଣଃ କାଷାଯଣାତ୍ କାଷାଯଣଃ ଷାଯକାଯନାତ୍ ଷାଯକାଯନଃ କୌଶିକାଯନେଃ, କୌଶିକାଯନିଃ
ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟ ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଅଗ୍ନିବେଶ୍ୟ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଗାର୍ଗ୍ୟ ଗାର୍ଗ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଗାର୍ଗ୍ୟ ଗୌତମଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଗୌତମ ଷୈତବଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଷୈତବ ପାରାଶାର୍ୟାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ପାରାଶାର୍ୟାୟଣ ଗାର୍ଗ୍ୟାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଗାର୍ଗ୍ୟାୟଣ ଉଦ୍ଦାଲକାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଉଦ୍ଦାଲକାୟଣ ଜାବାଳାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଜାବାଳାୟଣ ମାଧ୍ୟନ୍ଦିନାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ମାଧ୍ୟନ୍ଦିନାୟଣ ଷୌକରାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଷୌକରାୟଣ କାଷାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, କାଷାୟଣ ଷାୟକାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଷାୟକାୟଣ କୌଶିକାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, କୌଶିକାୟଣ ଶିଖିଲେ।
ଘୃତକୌଶିକାଦ୍ ଘୃତକୌଶିକଃ ପ୍ରାଶର୍ଯାଯଣାତ୍ ପାରଶର୍ଯାଯଣଃ ପାରାଶର୍ଯାତ୍ ପାରାଶର୍ଯୋ ଜାତୂକର୍ଣ୍ଯାତ୍ ଜାତୂକର୍ଣ୍ଯ ଅସୁରାଯଣାଚ୍ଚ ଯାସ୍କାଚ୍ଚ, ଅସୁରାଯଣସ୍ ଟ୍ରୈଵଣେଃ ଟ୍ରୈଵଣିରୌପଜନ୍ଧନେଃ, ଔପଜନ୍ଧନିରସୁରେଃ, ଅସୁରିର୍ଭାରଦ୍ଵାଜାଦ୍ ଭାରଦ୍ଵାଜ ଅତ୍ରେଯାଦ୍ ଅତ୍ରେଯୋ ମାଣ୍ଟେଃ, ମାଣ୍ଟିର୍ଗୌତମାଦ୍ ଗୌତମୋ ଗୌତମାଦ୍ ଗୌତମୋ ଵାତ୍ସ୍ଯାଦ୍ ଵାତ୍ସ୍ଯଃ ହାଣ୍ଡିଲ୍ଯାଚ୍, ଛାଣ୍ଡିଲ୍ଯଃ କୈଶୋର୍ଯାତ୍କାପ୍ଯାତ୍ କୈଶୋର୍ଯଃ କାପ୍ଯଃ କୁମାରହାରିତାତ୍ କୁମାରହାରିତୋ ଗାଲଵାଦ୍ ଗାଲଵୋ ଵିଦର୍ଭୀକୌଣ୍ଡିନ୍ଯାଦ୍ ଵିଦର୍ଭୀକୌଣ୍ଡିନ୍ଯୋ ଵତ୍ସନପାତୋ ବାଭ୍ରଵାଦ୍ ଵତ୍ସନପାଦ୍ବାଭ୍ରଵଃ ପଥଃ ଷୌଭରାତ୍ ପନ୍ଥାଃ ଷୌଭରୋଽଯାସ୍ଯାଦଙ୍ଗିରସାଦ୍ ଆଯାସ୍ଯ ଅଙ୍ଗିରସ ଅଭୂତେସ୍ ଟ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ ଅଭୂତିସ୍ ଟ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୋ ଵିଵରୂପାତ୍ଟ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ ଵିଶ୍ଵରୂପସ୍ ଟ୍ଵାଷ୍ଟ୍ରୋଽଵ୍ଶିଭ୍ଯାମ୍ ଆଶ୍ଵିନୌ ଡଧୀଚ ଅଥର୍ଵଣାଦ୍ ଡଧ୍ଯଙ୍ଙ୍ ଅଥର୍ଵଣୋଽଥର୍ଵଣୋ ଡୈଵାଦ୍ ଆଥର୍ଵା ଡୈଵୋ ମୃତ୍ଯୋଃ ପ୍ରାଧ୍ଵଁସନାନ୍ ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରାଧ୍ଵଁସନଃ ପ୍ରଧ୍ଵଁସନାତ୍ ପ୍ରଧ୍ଵଁସନ ଏକର୍ଷେଃ, ଏକର୍ଷିର୍ଵିପ୍ରଚିତ୍ତେଃ, ଵିପ୍ରଚିତ୍ତିର୍ଵ୍ଯଷ୍ଟେଃ, ଵ୍ଯଷ୍ଟିଃ ଷନାରୋଃ, ଷନାରୁଃ ଷନାତନାତ୍ ଷନାତନଃ ଷନଗାତ୍ ଷନଗଃ ପରମେଷ୍ଠିନଃ, ପରମେଷ୍ଠୀ ବ୍ରହ୍ମଣୋ, ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ଵଯଂଭୁ, ବ୍ରହ୍ମଣେ ନମଃ॥ [ପ୍ନୋର୍ମଲ୍] 5 = 14.8 =
ଘୃତକୌଶିକ ଘୃତକୌଶିକଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ପ୍ରାଶାର୍ୟାୟଣ ପାରାଶାର୍ୟାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ପାରାଶାର୍ୟ ପାରାଶାର୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଜାତୂକର୍ଣ୍ୟ ଜାତୂକର୍ଣ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଅସୁରାୟଣ ଏବଂ ଯାସ୍କ ଅସୁରାୟଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଅସୁରାୟଣ ଟ୍ରୈବଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଟ୍ରୈବଣ ଔପଜନ୍ଧନଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଔପଜନ୍ଧନ ଅସୁରଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଅସୁର ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଭାରଦ୍ୱାଜ ଆତ୍ରେୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଆତ୍ରେୟ ମାଣ୍ଟିଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ମାଣ୍ଟି ଗୌତମଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଗୌତମ ଗୌତମଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଗୌତମ ଭାତ୍ସ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଭାତ୍ସ୍ୟ ହାଣ୍ଡିଲ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଚାଣ୍ଡିଲ୍ୟ କୈଶୋର୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, କାପ୍ୟ କୈଶୋର୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, କାପ୍ୟ କୁମାରହାରିତଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, କୁମାରହାରିତ ଗାଳବଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଗାଳବ ବିଦର୍ଭୀକୌଣ୍ଡିନ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ବିଦର୍ଭୀକୌଣ୍ଡିନ୍ୟ ଭତ୍ସନପାତଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଭତ୍ସନପାତ ବାଭ୍ରବଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ପନ୍ଥା ଷୌଭରଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଷୌଭର ଆୟାସ୍ୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଆୟାସ୍ୟ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଭୂତି ଟ୍ୱାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଟ୍ୱାଷ୍ଟ୍ର ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ବିଶ୍ୱରୂପ ଟ୍ୱାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଟ୍ୱାଷ୍ଟ୍ର ଆଶ୍ୱିନ ଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଆଶ୍ୱିନ ଦ୍ୱୟ ଡଧୀଚଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଡଧ୍ୟଙ୍ଗ ଅଥର୍ବଣଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଅଥର୍ବଣ ଆଥର୍ବାଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଆଥର୍ବା ଦୈବଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଦୈବ ମୃତ୍ୟୁଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରାଧ୍ୱଂସନଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ପ୍ରାଧ୍ୱଂସନ ପ୍ରାଧ୍ୱଂସନଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ପ୍ରାଧ୍ୱଂସନ ଏକର୍ଷିଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଏକର୍ଷି ବିପ୍ରଚିତ୍ତିଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ବ୍ୟଷ୍ଟିଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ବ୍ୟଷ୍ଟି ଷନାରଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଷନାର ଷନାତନଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଷନାତନ ଷନଗଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ଷନଗ ପରମେଷ୍ଠିନଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ପରମେଷ୍ଠିନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଶିଖିଲେ, ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ଜନ୍ମା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।