ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ପିତା ନବଜାତ ପୁଅକୁ ଏକ ନାମ ଦେଇଥାନ୍ତି—"ତୁମେ ବେଦ"। ଏହି ନାମ ତାଙ୍କର ଗୁପ୍ତ ନାମ ହୁଏ। ତା’ପରେ ପିତା ପୁଅଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହନ୍ତି: "ପାଥର ଭଳି ଦୃଢ଼ ହେଉ, କୁଠାର ଭଳି ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଓ ଅଗ୍ନିରେ ଗଳିନଥିବା ସୁନା ଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦୃଢ଼ ହେଉ। ତୁମେ ତୁମ ପୁଅଙ୍କ ନାମରେ ସ୍ୱୟଂ ଆତ୍ମା। ଏହି ନାମ ଧାରଣ କରି, ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ରୁହ।" ତା’ପରେ ସେ ମା’ଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହନ୍ତି: "ଓ ମୈତ୍ରାବରୁଣୀ, ତୁମେ ଏକ ବୀର ପୁଅଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛ, ତୁମେ ଏବେ ବୀରମୟା ହେଉ, କାରଣ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଏକ ବୀର ପୁଅର ଅଧିକାରୀ ହେଲୁ।" ତା’ପରେ ପିତା ଶିଶୁକୁ ମା’ଙ୍କ ହାତରେ ଦେଇ, ମା’ଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସ୍ନେହମୟ ଅଂକୁର ଦେଇଁ ପୁଅକୁ ଦୁଧ ପାନ କରାଇବାକୁ କହନ୍ତି: "ତୁମ ଏହି ସ୍ନେହମୟ ଦୁଧ ଭରା, ଘୃତମୟ, ପୂଷ୍ଟିକର, ସମୃଦ୍ଧ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ପୋଷିତ ହୁଏ, ହେ ସରସ୍ବତୀ, ଏହି ଦୁଧ ଏଠାରେ ଏହି ପୁଅ ପାଇଁ ଦିଅ।" ଏହିପରି ଏକ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଲୋକମାନେ କହନ୍ତି: "ସେ ଏବେ ମହାପିତା ହେଲେ, ମହାପର୍ଦ୍ଧାନ ହେଲେ। ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହିପରି ପୁଅ ମିଳିଲେ, ସେ ସମ୍ପଦ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ତେଜର ଶିଖରରେ ପହଞ୍ଚିଯାନ୍ତି।