അഥ കര്മണാമാത്മേത്യ് ഏതദേഷാമുക്ഥമ് അതോ ഹിസര്വാണി കര്മാണ്യ് ഉത്തിഷ്ഠന്തി॥ ഏതദേഷാഁ സാമൈതദ്ധിസര്വൈഃ കര്മഭിഃ സമമ്॥ ഏതദേഷാം ബ്രഹ്മൈതദ്ധിസര്വാണി കര്മാണി ബിഭര്തി॥ തദേതത്ത്രയഁ സദേകമയമാത്മാത്മോഏകഃ സന്നേതത്ത്രയം॥ തദേതദമൃതഁ സത്യേന ഛന്നം॥ പ്രാണോവാഅമൃതം, നാമരൂപേസത്യം; താഭ്യാമയം പ്രാണശ്ഛന്നഃ॥ 2 = 14.5.1-9=
പ്രവൃത്തികൾക്ക് ആധാരം ആത്മാവാണ്, കാരണം എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും അതിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ഇതാണ് അവയുടെ ഗാനം, കാരണം എല്ലാ പ്രവൃത്തികളോടും ഇത് തുല്യമാണ്. ഇതാണ് അവയുടെ ബ്രഹ്മം, കാരണം എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ഇതിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ മൂന്നു ഒന്നായി ഐക്യമായിരിക്കുന്നു; ആത്മാവ് ഏകമായിട്ടാണ് ഈ മൂന്നു. ഈ അമൃതം സത്യം കൊണ്ട് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശ്വാസം അമൃതമാണ്; പേര്, രൂപം സത്യമാണ്. അവയാൽ ശ്വാസം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഡൃപ്തബാലാകിര്ഹാനൂചാനോഗാര്ഗ്യ ആസ॥ സഹോവാചാജാതശത്രും കാശ്യമ് ബ്രഹ്മ തേ ബ്രവാണീതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ സഹസ്രമേതസ്യാം വാചിദദ്മോഃ ജനകോ, ജനകഇതി വൈജനാ ധാവന്തീതി
ദൃപ്തബാലാകി എന്ന അനുവിന്റെ ഗാർഗ്യ വംശജൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ കാശിയുടെ അജാതശത്രുവിനോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിനക്ക് ബ്രഹ്മം ഉപദേശിക്കാം.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഈ വാക്കിന് ഞങ്ങൾ ആയിരം കൊടുക്കാം. ജനക, ജനക! അങ്ങനെ ആളുകൾ അവനെ തേടി ഓടുന്നു.'
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവാസാവാദിത്യേപുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ അതിഷ്ഠാഃ സര്വേഷാം ഭൂതാനാം മൂര്ധാരാജേതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, അതിഷ്ഠാഃ സര്വേഷാം ഭൂതാനാം മൂര്ധാരാജാ ഭവതി
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'സൂര്യനിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ എല്ലാ ജീവികളുടെയും തലവനാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ എല്ലാ ജീവികളുടെയും തലവനാകും.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവാസൌചന്ദ്രേപുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ ബൃഹന്പാണ്ദരവാസാഃ സോമോ രാജേതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, അഹര്-അഹര്ഹ സുതഃ പ്രസുതോ ഭവതി, നാസ്യാന്നം ക്ഷീയതേ
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'ചന്ദ്രനിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. സോമൻ മഹാനാണ്, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ദിവസേന പുതുതായി ജനിക്കുന്നു; അവന്റെ ഭക്ഷണം ഒരിക്കലും കുറയുകയില്ല.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായം വിദ്യുതി പുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാഃ॥ തേജസ്വീതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, തേജസ്വീഹ ഭവതി, തേജസ്വിനീ ഹാസ്യ പ്രജാഭവതി
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'മിന്നലിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ പ്രകാശവാനാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ പ്രകാശവാനാകും, അവന്റെ സന്തതികളും പ്രകാശവാന്മാരാകും.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായമാകാശേപുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാഃ॥ പൂര്ണമപ്രവര്തീതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, പൂര്യതേ പ്രജയാ പശുഭിഃ നാസ്യാസ്മാല് ലോകാത്പ്രജോദ്വര്തതേ
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'ആകാശത്തിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ നിറഞ്ഞതും അചഞ്ചലവുമാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ സന്തതിയിലും പശുക്കളിലും സമ്പന്നനാകും; ഈ ലോകത്തിൽ നിന്ന് അവന്റെ സന്തതി വിട്ടുപോകില്ല.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായം വായൌപുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ ഇന്ദ്രോ വൈകുണ്ഠോഽപരാജിതാ സേനേതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, ജിഷ്ണുര്ഹാപരാജിഷ്ണുര്ഭവത്യന്യതസ്ത്യജായീ
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'കാറ്റിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ ഇന്ദ്രനാണ്, ജയിക്കപ്പെടാത്തവനും സേനാപതിയുമാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ജയിക്കപ്പെടാത്തവനാകും, മറ്റുള്ളവരെ അതിജീവിക്കും.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായമഗ്നൌപുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ വിഷാസഹിരിതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, വിഷാസഹിര്ഹ ഭവതി, വിഷാസഹിര്ഹാസ്യ പ്രജാഭവതി
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'അഗ്നിയിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ ശക്തനാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ശക്തനാകും, അവന്റെ സന്തതിയും ശക്തരാകും.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായമപ്സുപുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാഃ॥ പ്രതിരൂപഇതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, പ്രതിരൂപഁ ഹൈവൈനമുപഗച്ഛതി, നാപ്രതിരൂപമ് അഥോ പ്രതിരുപോഽസ്മാജ് ജായതേ
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'ജലത്തിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ സുന്ദരനാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, സുന്ദര്യം അവനെ സമീപിക്കും; അനർഹത അവനിൽ വരികയില്ല, സുന്ദര്യം അവനിൽ നിന്നു ജനിക്കും.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായമാദര്ശേപുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ രോചിഷ്ണുരിതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, രോചിഷ്ണുര്ഹ ഭവതി, രോചിഷ്ണുര്ഹാസ്യ പ്രജാഭവതി അഥോ യൈഃ സംനിഗച്ഛതി, സര്വാഁസ് താനതിരോചതേ
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായം ദിക്ഷുപുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ ദ്വിതീയോഽനപഗഇതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, ദ്വിതീയവാന്ഹ ഭവതി, നാസ്മാദ്ഗണശ്ഛിദ്യതേ
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'ദിശകളിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ രണ്ടാമനാണ്, അകറ്റപ്പെടാത്തവനാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ കൂട്ടുകാരനോടൊപ്പം ആയിരിക്കും, അവന്റെ കൂട്ടം ഒരിക്കലും പിരിയുകയില്ല.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായം യന്തം പശ്ചാച്ശബ്ദോഽനൂദേതി ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ അസുരിതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, സര്വഁ ഹൈവാസ്മിഁല് ലോകആയുരേതി, നൈനം പുരാകാലാത്പ്രാണോജഹാതി
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'പിന്നിൽ നിന്ന് ശബ്ദം ഉദയിക്കുന്ന那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ അസുരനാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, ഈ ലോകത്ത് ദീർഘായുസ്സു ലഭിക്കും; ശ്വാസം സമയത്തിന് മുമ്പ് അവനെ വിട്ടുപോകില്ല.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായം ഛായാമയഃ പുരുഷ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹോവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ മൃത്യുരിതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്തേ, സര്വഁ ഹൈവാസ്മിഁല് ലോകആയുരേതി, നൈനം പുരാകാലാന്മൃത്യുരാഗച്ഛതി
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'നിഴലിൽ നിന്നുള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ മരണമാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, ഈ ലോകത്ത് ദീർഘായുസ്സു ലഭിക്കും; മരണവും സമയത്തിന് മുമ്പ് അവനെ സമീപിക്കില്ല.
സഹോവാച ഗാര്ഗ്യോഃ യഏവായമാത്മനി പുരുഷോ, ഏതമേവാഹം ബ്രഹ്മോപാസ ഇതി॥ സഹ ഉവാചാജാതശത്രുഃ മാമൈതസ്മിന്ത്സംവദിഷ്ഠാ॥ അത്മന്വീതി വാഅഹമേതമുപാസ ഇതി॥ സയഏതമേവമുപാസ്ത, ആത്മന്വീഹ ഭവതി ആത്മന്വിനീ ഹാസ്യ പ്രജാഭവതി॥ സഹ തൂഷ്ണീമാസ ഗാര്ഗ്യഃ
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'ആത്മാവിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ ആത്മാവാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ആത്മബോധമുള്ളവനാകും, അവന്റെ സന്തതിയും ആത്മബോധമുള്ളവരാകും. അതിനുശേഷം ഗാർഗ്യൻ മൗനമായി.
സ! ഹോവാചാജാതശത്രുഃ ഏതാവന്ന്വ്൩ ഇതി॥ ഏതാവദ്ധീതി॥ നൈതാവതാ വിദിതം ഭവതീതി॥ സഹോവാച ഗാര്ഗ്യഃ ഉപ ത്വായാനീതി
അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതുവരെ മാത്രമാണ്.' 'ഇതുവരെ മാത്രമാണ്.' 'ഇതുകൊണ്ട് മാത്രം അറിവ് ലഭിക്കുന്നില്ല.' ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിന്നെ സമീപിക്കുന്നു.'
സഹോവാചാജാതശത്രുഃ യത്രൈഷഏതത്സുപ്തോഽഭൂദ് യഏഷവിജ്ഞാനമയഃ പുരുഷഃ, ക്വൈഷതദാഭൂത് കുത ഏതദാഗാദിതി॥ തദു ഹ നമേനേ ഗാര്ഗ്യഃ
അജാതശത്രു ചോദിച്ചു: ഈ ജ്ഞാനരൂപനായ പുരുഷൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ എവിടെയായിരുന്നു? അവൻ എവിടുനിന്നാണ് തിരിച്ചു വന്നത്? ഈ ചോദ്യം ഗാർഗ്യൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞില്ല.
സഹോവാചാജാതശത്രുഃ യത്രൈഷഏതത്സുപ്തോഽഭൂദ് യഏഷവിജ്ഞാനമയഃ പുരുഷഃ തദേഷാം പ്രാണാനാം വിജ്ഞാനേന വിജ്നാനമാദായ, യഏഷോഽന്തര്ഹൃദയ ആകാശഃ തസ്മിങ്ഛേതേ
അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: ഈ ജ്ഞാനരൂപനായ പുരുഷൻ ഉറങ്ങുമ്പോൾ, അവൻ തന്റെ ജ്ഞാനത്താൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ ബോധം തന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് ആകെ കൂട്ടി, ഹൃദയത്തിനുള്ളിലെ ആകാശത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.
താനി യദാഗൃഹ്ണാതി അഥ ഹൈതത്പുരുഷഃ സ്വപിതി നാമ॥ തദ്ഗൃഹീതഏവപ്രാണോഭവതി, ഗൃഹീതാവാഗ് ഗൃഹീതം ചക്ഷുഃ ഗൃഹീതഁ ശ്രോത്രം, ഗൃഹീതം മനഃ
അവൻ അവയെ പിടിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ, ആ പുരുഷൻ സ്വപ്നം കാണുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. ശ്വാസം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, വാക്ക് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, കണ്ണ് പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, ചെവി പിടിച്ചിരിക്കുന്നു, മനസും പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
സയത്രൈതത്സ്വപ്ന്യയാ ചരതി, തേഹാസ്യ ലോകാഃ॥ തദുതേവ മഹാരാജോഭവതി ഉതേവ മഹാബ്രാഹ്മണ, ഉതേവോച്ചാവചം നിഗച്ഛതി
അവൻ സ്വപ്നത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, അതാണ് അവന്റെ ലോകങ്ങൾ. അവിടെ അവൻ മഹാരാജാവായി മാറുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ മഹാബ്രാഹ്മണനായി, ഇഷ്ടം പോലെ ഉയർന്നു താഴെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
സയഥാ മഹാരാജോജാനപദാന്ഗൃഹീത്വാസ്വേജനപദേയഥാകാമം പരിവര്തേതൈവമേവൈഷഏതത്പ്രാണാന്ഗൃഹീത്വാസ്വേശരീരേ യഥാകാമം പരിവര്തതേ
എങ്ങനെ ഒരു മഹാരാജാവ് തന്റെ ജനങ്ങളെ കൂട്ടി തന്റെ രാജ്യത്ത് ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കുമോ, അതുപോലെ ഈ പുരുഷനും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ കൂട്ടി തന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇഷ്ടം പോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
അഥ യദാസുഷുപ്തോ ഭവതി, യദാനകസ്യ ചനവേദ, ഹിതാനാമ നാദ്യോദ്വാസപ്തതിഃ സഹസ്രാണി ഹൃദയാത്പുരീതതമഭിപ്രതിഷ്ഠന്തേ !॥ താഭിഃ പ്രത്യവസൃപ്യ പുരീതതി ശേതേ
അവൻ ഗഹനനിദ്രയിൽ ആകുമ്പോൾ, ഒന്നും അറിയാത്തപ്പോൾ, ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് എഴുപത്തിരണ്ടായിരം നാഡികൾ നിറഞ്ഞു നിലകൊള്ളുന്നു എന്ന് പറയുന്നു. അവയിലൂടെ അവൻ പിൻവാങ്ങി ശരീരത്തിൽ വിശ്രമിക്കുന്നു.
സ . യഥാ കുമാരോ . വാ മഹാബ്രാഹ്മണോവാതിഘ്നീമാനന്ദസ്യ ഗത്വാശയീതൈവമേവൈഷഏതച്ഛേതേ
ഒരു ബാലൻപോലോ, മഹാബ്രാഹ്മണൻപോലോ, ആഗ്രഹം നേടിയവൻപോലോ, എങ്ങനെ ആശ്വാസത്തോടെ കിടക്കുമോ, അതുപോലെ ഈ പുരുഷനും വിശ്രമിക്കുന്നു.
സയഥോര്ണവാഭിസ് തന്തുനോച്ചരേദ് യഥാ അഗ്നേഃ ക്ഷുദ്രാവിഷ്ഫുലിങ്ഗാ വ്യുച്ചരന്തി ഏവമേവാസ്മാദാത്മനഃ സര്വേ പ്രാണാഃ സര്വേ ലോകാഃ സര്വേ ദേവാഃ സര്വാണി ഭൂതാനി സര്വ ഏതആത്മനോ . ॥. വ്യുച്ചരന്തി॥ തസ്യോപനിഷത്സത്യസ്യ സത്യമിതിഃ പ്രാണാവൈസത്യം, തേഷാമേഷസത്യമ്॥ 2
ഒരു ഇലഞ്ഞിലാവ് തണ്ടുകൾ പുറത്ത് വിടുന്നതുപോലും, തീയിൽ നിന്ന് ചെറിയ ചിങ്ങങ്ങൾ പുറത്ത് പറക്കുന്നതുപോലും, അതുപോലെ ഈ ആത്മാവിൽ നിന്ന് എല്ലാ ശ്വാസങ്ങളും, ലോകങ്ങളും, ദേവന്മാരും, സകല ജീവികളും ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ഈ സത്യത്തിന്റെ ഉപദേശമാണ്: ശ്വാസങ്ങളാണ് സത്യം, അവയുടെ സത്യം ഇതാണ്.
യോഹ വൈശിശുഁ സാധാനഁ സപ്രത്യാധാനഁ സസ്ഥൂണഁ സദാമം വേദ, സപ്തഹ ദ്വിഷതോഭ്രാതൃവ്യാനവരുണദ്ധി
ആ ശിശുവിനെയും, ആധാരത്തെയും, പ്രത്യാധാരത്തെയും, തൂണിനെയും, കയറിനെയും അറിയുന്നവൻ, ഏഴു തലമുറകളോളം ശത്രുക്കളെ ജയിക്കും.
അയം വാവശിശുര്യോഽയം മധ്യമഃ പ്രാണസ്; തസ്യേദമേവാധാനമ് ഇദം പ്രത്യാധാനം, പ്രാണഃ സ്ഥൂണാന്നം ദാമ
ഈ ശിശുവാണ് നടുവിലുള്ള പ്രാണൻ; ഇതാണ് അവന്റെ ആധാരം, ഇതാണ് പ്രത്യാധാരം, പ്രാണൻ തൂണാണ്, അന്നം കയരാണ്.
തമേതാഃ സപ്താക്ഷിതയ ഉപതിഷ്ഠന്തേഃ
ഈ ഏഴ് കണ്ണ് തുറപ്പുകൾ അവനെ സേവിക്കുന്നു.
തദ്യാഇമാഅക്ഷഁല് ലോഹിന്യോ രാജയഃ താഭിരേനഁ റുദ്രോഽന്വായത്തോ; അഥ യാഅക്ഷന്നാപഃ താഭിഃ പര്ജന്യോ; യാകനീനകാ, തയാദിത്യോ; യച്ഛുക്ലം \^ തേനാഗ്നിഃ യച്കൃഷ്ണം തേനേന്ദ്രോ॥ അധരയൈനം വര്തന്യാപൃഥിവ്യന്വായത്താ, ദ്യൌരുത്തരയാ॥ നാസ്യാന്നം ക്ഷീയതേ, യഏവം വേദ
കണ്ണിലെ ചുവന്ന നാഡികളിൽ രുദ്രൻ ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു; വെള്ള നിറത്തിലുള്ളവയിൽ പർജന്യൻ; മഞ്ഞവയിൽ സൂര്യൻ; വെള്ളയിലവയിൽ അഗ്നി; കറുത്തവയിൽ ഇന്ദ്രൻ. താഴത്തെ കൺതോട് ഭൂമിയോട്, മേലത്തെ കൺതോട് ആകാശത്തോട് ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു. ഇത് അറിയുന്നവന്റെ അന്നം ഒരിക്കലും കുറയില്ല.
തദേഷശ്ലോകോ ഭവതി അര്വാഗ്ബിലശ്ചമസഊര്ധ്വബുധ്നസ്; തസ്മിന്യശോ നിഹിതം വിശ്വരൂപം॥ തസ്യാസത ഋഷയഃ സപ്തതീരേ; വാഗഷ്ടമീബ്രഹ്മണാ സംവിദാനേതി
ഇവിടെ ഒരു ശ്ലോകമുണ്ട്: താഴെ തുറവുള്ള, മുകളിൽ അടിയുള്ള പാത്രം; അതിൽ എല്ലാ മഹത്വത്തിന്റെ രൂപങ്ങളും വച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഏഴു തീരങ്ങളാണ് ഋഷികൾ; എട്ടാമത്തേത് വാക്കാണ്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തോടെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഗാർഗ്യൻ പറഞ്ഞു: 'കണ്ണാടിയിൽ ഉള്ള那个 പുരുഷനെ ഞാൻ ബ്രഹ്മമായി ആരാധിക്കുന്നു.' അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോട് പറയേണ്ട. അവൻ ദീപ്തിയുള്ളവനാണ്; ഞാൻ അവനെ ആരാധിക്കുന്നു.' ഇങ്ങനെ ആരെങ്കിലും ആരാധിച്ചാൽ, അവൻ ദീപ്തിയുള്ളവനാകും, അവന്റെ സന്തതിയും ദീപ്തിയുള്ളവരാകും; കൂടാതെ, അവൻ എവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ, എല്ലാവരെയും മിനുക്കിക്കൊള്ളും.
സഹോവാചാജാതശത്രുഃ പ്രതിലോമം വൈതദ്യദ്ബ്രാഹ്മണഃ ക്ഷത്രിയമുപേയാദ് ബ്രഹ്മ മേ വക്ഷ്യതീതി॥ വ്യ് ഏവത്വാ ജ്ഞപയിഷ്യാമീതി॥ തം പാണാവാദായോത്തസ്ഥൌ॥ തൌഹ പുരുഷഁ സുപ്തമാജഗ്മതുഃ॥ തമേതൈര്നാമഭിരാമന്ത്രയാം ചക്രേഃ ബൃഹന്പാണ്ദരവാസഃ, സോമ രാജന്നിതി॥ സനോത്തസ്ഥൌ॥ തം പാണിനാപേഷം ബോധയാം ചകാര॥ സഹോത്തസ്ഥൌ
അജാതശത്രു പറഞ്ഞു: 'ഇത് വിരുദ്ധമാണ്; ബ്രാഹ്മണൻ ക്ഷത്രിയനെ സമീപിച്ച് ബ്രഹ്മം അറിയാൻ വരുമ്പോൾ, അവൻ എന്നെ പഠിപ്പിക്കണം.' 'ഞാൻ നിന്നെ പഠിപ്പിക്കും.' എന്ന് പറഞ്ഞു, അവനെ കൈപിടിച്ച് എഴുന്നേറ്റു. ഇരുവരും ഉറങ്ങുന്ന ഒരു മനുഷ്യന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവനെ ഈ പേരുകളിൽ വിളിച്ചു: 'മഹാനായവൻ, വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ചവൻ, സോമരാജാവ്.' അപ്പോൾ അവൻ എഴുന്നേറ്റു. പിന്നെ കൈകൊണ്ട് ഉണർത്താൻ തട്ടി. അപ്പോൾ അവൻ എഴുന്നേറ്റു.
അര്വാഗ്ബിലശ്ചമസഊര്ധ്വബുധ്ന ഇതീദം തച്ഛരീര, ഏഷഹ്യര്വാഗ്ബിലശ്ചമസഊര്ധ്വബുധ്നഃ॥ തസ്മിന്യശോ നിഹിതം വിശ്വരൂപമിതി, പ്രാണാവൈയശോ നിഹിതം വിശ്വരൂപം, പ്രാണാനേതദാഹ॥ തസ്യാസത ഋഷയഃ സപ്തതീര ഇതി, പ്രാണാവാഋഷയഃ, പ്രാണാണേതദാഹ॥ വാഗഷ്ടമീബ്രഹ്മണാ സംവിദാനേതി, വാഗ്ഘ്യഷ്ടമീബ്രഹ്മണാ സംവിത്തേ
താഴെ തുറവുള്ള, മുകളിൽ അടിയുള്ള പാത്രം എന്നത് ഈ ശരീരമാണ്, കാരണം ഇതാണ് അതുപോലെയുള്ള പാത്രം. അതിൽ എല്ലാ മഹത്വത്തിന്റെ രൂപങ്ങളും വച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത്, ശ്വാസമാണ് എല്ലാ രൂപങ്ങളിലുമുള്ള മഹത്വം എന്ന് അർത്ഥം. അതിന്റെ ഏഴു തീരങ്ങൾ ഋഷികൾ എന്നത്, ശ്വാസങ്ങളാണ് ഋഷികൾ എന്ന് അർത്ഥം. വാക്കാണ് എട്ടാമത്തേത്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തോടെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നത്, വാക്ക് തന്നെയാണ് എട്ടാമത്തേത്, ബ്രഹ്മജ്ഞാനത്തോടെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു.