उषावाअश्वस्य मेध्यस्य शिरः, सूर्यश्चक्षुः वातः प्राणो, व्यात्तमग्निर्वैश्वानरः, संवत्सरआत्माश्वस्य मेध्यस्य द्यौष् पृष्ठम् अन्तरिक्षमुदरं, पृथिवीपाजस्यं, दिशः पार्श्वे, अवान्तरदिशः पर्शव, ऋतवोऽङ्गानि, मासाश्चार्धमासाश्च पर्वाणि अहोरात्राणि प्रतिष्ठा, नक्षत्राण्यस्थीनि, नभो माँसानि ऊवध्यँ सिकताः, सिन्धवो गुदा, यकृच्च क्लोमानश्च पर्वता, ओषधयश्च वनस्पतयश्च लोमानि उद्यन्पूर्वार्धो, निम्लोचङ्जघनार्धो, यद्विजृम्भते, तद्विद्योतते, यद्विधूनुते, तत्स्तनयति, यन्मेहति, तद्वर्षति, वागेवास्य वाक्
യാഗത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന കുതിരയുടെ തല പ്രഭാതമാണ്, കണ്ണ് സൂര്യൻ, ശ്വാസം കാറ്റ്, തുറന്ന വായ് അഗ്നി, ശരീരം വർഷം. കുതിരയുടെ പുറം ആകാശം, വയറ് അന്തരീക്ഷം, കാൽ ഭൂമി, ഇരുവശങ്ങൾ ദിക്കുകൾ, വശക്കെട്ടുകൾ ഇടക്കാല ദിക്കുകൾ, കാലങ്ങൾ അവയുടെ അവയവങ്ങൾ, മാസങ്ങളും അർദ്ധമാസങ്ങളും സംയോജകങ്ങൾ, പകലും രാത്രിയും അടിസ്ഥാനങ്ങൾ, നക്ഷത്രങ്ങൾ അസ്ഥികൾ, ആകാശം മാംസം, മണൽ ഭക്ഷണം, നദികൾ കുടൽ, കരളും ശ്വാസകോശവും പർവ്വതങ്ങൾ, ഔഷധികളും വൃക്ഷങ്ങളും രോമങ്ങൾ. ഉദയഭാഗം മുൻവശം, അസ്തമയഭാഗം പിൻവശം. കുതിര പകർച്ചയിടുമ്പോൾ മിന്നൽ, തലയാട്ടുമ്പോൾ ഇടിമുഴക്കം, മൂത്രം ചെയ്യുമ്പോൾ മഴ. വാക്ക് അതിന്റെ വാക്കാണ്.
आपो वाअर्कः॥ तद्यदपाँ शर आसीत् तत्समहन्यत, सापृथिव्यभवत्॥ तस्यामश्राम्यत्॥ तस्य श्रान्तस्य तप्तस्य तेजो रसो निरवर्तताग्निः
വെള്ളം തന്നെയാണ് ആരാധന. വെള്ളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന നുരയെ കടുപ്പിച്ചു; അത് ഭൂമിയായി. അതിന്റെ മേൽ അവൻ ക്ഷീണിച്ചു. അവന്റെ ക്ഷീണത്തിലും ചൂടിലും നിന്ന് പ്രകാശവും സാരവും ഉദിച്ചു—അത് അഗ്നിയാണ്.
सोऽकामयतः द्वितीयो म आत्माजायेतेति॥ समनसा वाचं मिथुनँ समभवदशनायां मृत्युः॥ तद्यद्रेत आसीत् ससंवत्सरोऽभवन्॥ नह पुराततः संवत्सरआस॥ तमेतावन्तं कालमबिभर्यावान्त्संवत्सरः॥ तमेतावतः कालस्य परस्तादसृजत॥ तं जातमभिव्याददात्; सभाणकरोत् सैववागभवत्
सोऽकामयतः भूयसा यज्ञेन भूयो यजेयेति॥ सोऽश्राम्यत् सतपोऽतप्यत॥ तस्य श्रान्तस्य तप्तस्य यशो वीर्यमुदक्रामत्॥ प्राणावैयशो वीर्यं॥ तत्प्राणेषूत्क्रान्तेषु शरीरँ श्वयितुमध्रियत; तस्य शरीर एवमन आसीत्
അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു: "വലിയ യാഗം നടത്തി ഞാൻ കൂടുതൽ വലിയവനാകട്ടെ." അവൻ ക്ഷീണിച്ചു, തപസ്സ് ചെയ്തു. അവന്റെ ക്ഷീണത്തിലും ചൂടിലും നിന്ന് മഹത്വവും ശക്തിയും ഉദിച്ചു. ശ്വാസം തന്നെയാണ് മഹത്വവും ശക്തിയും. ശ്വാസം വിട്ടുപോയപ്പോൾ ശരീരം വീർപ്പിച്ചു; ശരീരത്തിൽ മാത്രം മനസ്സ് ശേഷിച്ചു.
सोऽकामयतः मेध्यं म इदँ स्याद् आत्मन्व्यनेन स्यामिति॥ ततोऽश्वः समभवद्॥ यदश्वत् तन्मेध्यमभूदिति॥ तदेवाश्वमेधस्याश्वमेधत्वम्॥ एषह वाअश्वमेधं वेद, यएनमेवं वेद
അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു: "യാഗകുതിര എനിക്ക് ലഭിക്കട്ടെ; അതിലൂടെ ഞാൻ സ്വയം നിലകൊള്ളട്ടെ." അപ്പോൾ കുതിര ജനിച്ചു. അതു കുതിരയായതിനാൽ യാഗകുതിരയായി. ഇതാണ് യഥാർത്ഥ യാഗകുതിരയുടെ സ്വഭാവം. ഇതു ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവൻ യാഗകുതിരയെ അറിയുന്നു.
द्वयाह प्राजापत्या, देवाश्चासुराश्च॥ ततः कानीयसाएवदेवा, ज्यायसाअसुराः॥ तएषुलोकेष्वस्पर्धन्त
പ്രജാപതിയുടെ രണ്ട് സന്തതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു: ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും. അവരിൽ ദേവന്മാർ ചെറുതും അസുരന്മാർ വലിയവരുമായിരുന്നു. അവർ ഈ ലോകങ്ങളിൽ മത്സരിച്ചു.
तेह देवाऊचुः हन्तासुरान्यज्ञउद्गीथेनात्ययामेति
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ പറഞ്ഞു: "നാം യാഗഗാനത്തിലൂടെ അസുരന്മാരെ ജയിക്കാം."
तेह वाचमूचुः त्वं न उद्गायेति॥ तथेति॥ तेभ्यो वागुदगायद्॥ योवाचिभोगस् तं देवेभ्य आगायद् यत्कल्याणं वदति तदात्मने॥ तेऽविदुः अनेन वैन उद्गात्रात्येष्यन्तीति॥ तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन्त्॥ सयः सपाप्मायदेवेदमप्रतिरूपं वदति, सएवसपाप्मा
अथ ह प्राणमूचुः त्वं न उद्गायेति॥ तथेति॥ तेभ्यः प्राणउदगायद्॥ यः प्राणेभोगस् तं देवेभ्य आगायद् यत्कल्याणं जिघ्रति तदात्मने॥ तेऽविदुः अनेन वैन उद्गात्रात्येष्यन्तीति॥ तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन्त्॥ सयः सपाप्मायदेवेदमप्रतिरूपं जिघ्रति, सएवसपाप्मा
अथ ह चक्षुरूचुः त्वं न उद्गायेति॥ तथेति॥ तेभ्यश्चक्षुरुदगायद्॥ यश्चक्षुषि भोगस् तं देवेभ्य आगायद् यत्कल्याणं पश्यति तदात्मने॥ तेऽविदुः अनेन वैन उद्गात्रात्येष्यन्तीति॥ तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन्त्॥ सयः सपाप्मायदेवेदमप्रतिरूपं पश्यति, सएवसपाप्मा
अथ ह श्रोत्रमूचुः त्वं न उद्गायेति॥ तथेति॥ तेभ्यः श्रोत्रमुदगायद्॥ यः श्रोत्रे भोगस् तं देवेभ्य आगायद् यत्कल्याणँ शृणोति तदात्मने॥ तेऽविदुः अनेन वैन उद्गात्रात्येष्यन्तीति॥ तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन्त्॥ सयः सपाप्मायदेवेदमप्रतिरूपँ शृणोति, सएवसपाप्मा
तेहोचुः क्वनु सोऽभूद् योन इत्थमसक्तेति॥ अयमास्येऽन्तरिति, सोऽयास्य; आङ्गिरसो, अङ्गानाँ हिरसः
അവര് ചോദിച്ചു: ഇങ്ങനെ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടവന് എവിടേക്ക് പോയി? അവന് ഈ വായ്ക്കുള്ളിലാണെന്ന് പറഞ്ഞു; അവന് അവന്റെ അവയവങ്ങളുടെ സാരമാണ്, അവയവങ്ങളുടെ രസം.
सावाएषादेवता दूर्नाम, दूरँ ह्यस्या मृत्युः॥ दूरँ ह वाअस्मान्मृत्युर्भवति, यएवं वेद
ഈ ദേവതയെ 'ദൂരം' എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്, കാരണം മരണത്തിന് അവളില്നിന്ന് ദൂരമാണ്. ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവനില്നിന്ന് മരണവും ദൂരമായിരിക്കും.
सावाएषादेवतैतासां देवतानां पाप्मानं मृत्युमपहत्य, यत्रासां दिशामन्तः तद्गमयां चकार, तदासां पाप्मनो विन्यदधात्॥ तस्मान्नजनमियान् नान्तमियान् नेत्पाप्मानं मृत्युमन्ववायानीति
ഈ ദേവത, അവിടെത്തന്നെ ദേവതകളുടെ പാപവും മരണവും മാറ്റി, അവരെ ദിശകളുടെ അറ്റത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; അവിടെ അവളുടെ പാപം വെച്ചു. അതുകൊണ്ട്, മനുഷ്യനേക്കാള് താഴെയുള്ളതിലേക്കോ അറ്റത്തിലേക്കോ പോകരുത്, പാപത്തെയും മരണത്തെയും പിന്തുടരരുത്.
सावाएषादेवतैतासां देवतानां पाप्मानं मृत्युमपहत्याथैना मृत्युमत्यवहत्
ഈ ദേവത, ദേവതകളുടെ പാപവും മരണവും മാറ്റിയ ശേഷം, അവരെ മരണത്തിന് അപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.
सावैवाचमेवप्रथमामत्यवहत्॥ सायदामृत्युमत्यमुच्यत, सोऽग्निरभवत्; सोऽयमग्निः परेण मृत्युमतिक्रान्तो दीप्यते
അവള് ആദ്യം വാക്കിനെ മരണത്തിന് അപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. വാക്ക് മരണത്തില്നിന്ന് മോചിതമായപ്പോള് അതു അഗ്നിയായി; ഈ അഗ്നി മരണത്തിന് അപ്പുറം കടന്ന് ഇപ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.
अथ प्राणमत्यवहत्॥ सयदामृत्युमत्यमुच्यत, सवायुरभवत्; सोऽयं वायुः परेण मृत्युमतिक्रान्तः पवते
പിന്നീട് അവള് ശ്വാസത്തെ മരണത്തിന് അപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ശ്വാസം മരണത്തില്നിന്ന് മോചിതമായപ്പോള് അതു വായുവായി; ഈ വായു മരണത്തിന് അപ്പുറം കടന്ന് ഇപ്പോൾ വീശുന്നു.
अथ चक्षुरत्यवहत्॥ तद्यदामृत्युमत्यमुच्यत, सआदित्योऽभवत्; सोऽसावादित्यः परेण मृत्युमतिक्रान्तस् तपति
പിന്നീട് അവള് കണ്ണിനെ മരണത്തിന് അപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. കണ്ണ് മരണത്തില്നിന്ന് മോചിതമായപ്പോള് അതു സൂര്യനായി; ഈ സൂര്യൻ മരണത്തിന് അപ്പുറം കടന്ന് ഇപ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.
अथ श्रोत्रमत्यवहत्॥ तद्यदामृत्युमत्यमुच्यत, तादिशोऽभवन्; ताइमादिशः परेण मृत्युमतिक्रान्ताः
പിന്നീട് അവള് ചെവിയെ മരണത്തിന് അപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. ചെവി മരണത്തില്നിന്ന് മോചിതമായപ്പോള് അതു ദിശകളായി; ഈ ദിശകൾ മരണത്തിന് അപ്പുറം കടന്ന് നിലകൊള്ളുന്നു.
अथ मनोऽत्यवहत्॥ तद्यदामृत्युमत्यमुच्यत, सचन्द्रमा अभवत्; सोऽसौचन्द्रः परेण मृत्युमतिक्रान्तो भाति॥ एवँ ह वाएनमेषादेवता मृत्युमतिवहति, यएवं वेद
പിന്നീട് അവള് മനസ്സിനെ മരണത്തിന് അപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. മനസ്സ് മരണത്തില്നിന്ന് മോചിതമായപ്പോള് അതു ചന്ദ്രനായി; ഈ ചന്ദ്രൻ മരണത്തിന് അപ്പുറം കടന്ന് ഇപ്പോൾ പ്രകാശിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവനേയ്ക്ക് ഈ ദേവത മരണത്തിന് അപ്പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.
अथात्मनेऽन्नाद्यमागायद्॥ यद्धिकिङ्चान्नमद्यते, अनेनैवतदद्यत; इहप्रतितिष्ठति
പിന്നീട് ആത്മാവിന് ഭക്ഷണം കൊണ്ടുവന്നു. എന്ത് ഭക്ഷണവും ഇവിടെ ഈ ആത്മാവാണ് കഴിക്കുന്നത്; അതിൽ തന്നെ എല്ലാം നിലകൊള്ളുന്നു.
यउ हैवंविदँ स्वेषु प्रतिप्रतिर्बुभूषति, नहैवालं भार्येभ्यो भवति अथ यएवैतमनुभवति, योवैतमनु भार्यान्बुभूर्षति, सहैवालं भार्येभ्यो भवति
ഇങ്ങനെ അറിഞ്ഞവന് തന്റെവരിൽ സന്താനാഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഭാര്യകൾക്കു അവൻ അപര്യാപ്തനാവില്ല. എന്നാൽ ഇങ്ങനെ അറിയാതെ ഭാര്യകളിൽ സന്താനാഗ്രഹം ഉള്ളവന് അവര്ക്കു അപര്യാപ്തനാകും.
अहर्वाअश्वं पुरस्तान्महिमान्वजायत, तस्य पूर्वे समुद्रेयोनी; रात्रिरेनं पश्चान्महिमान्वजायत, तस्यापरे समुद्रेयोनिः एतौवाअश्वं महिमानावभितः सम्बभूवतुः॥ हयो भूत्वादेवानवहद् वाजीगन्धर्वान् अर्वासुरान् अश्वो मनुष्यान्त्॥ समुद्रएवास्य बन्धुः, समुद्रोयोनिः॥ 2 = 10.6.5.1-3 =
പ്രഭാതത്തിൽ കുതിര മഹിമയോടെ മുന്നിൽ ജനിച്ചു; അതിന്റെ ജനനസ്ഥലം കിഴക്കൻ സമുദ്രം. രാത്രിയിൽ അതിന്റെ പിൻവശത്ത് മഹിമയോടെ ജനിച്ചു; അതിന്റെ ജനനസ്ഥലം പടിഞ്ഞാറൻ സമുദ്രം. ഇങ്ങനെ കുതിരയെ എല്ലാ ദിശകളിലും മഹത്വം ചുറ്റിപ്പറ്റി. കുതിരയായി മാറി, ദേവന്മാരെയും ഗാന്ധർവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും അതു വഹിച്ചു. സമുദ്രം അതിന്റെ ബന്ധുവും ജനനസ്ഥലവും ആകുന്നു.
नैवेहकिं चनाग्र आसीन्॥ मृत्युनैवेदमावृतमासीदशनाययाशनायाहिमृत्युः॥ तन्मनोऽकुरुतात्मन्वीस्यामिति॥ सोऽर्चन्नचरत्॥ तस्यार्चत आपोऽजायन्तार्चते वैमे कमभूदिति॥ तदेवार्क्यस्यार्कत्वं॥ कँ ह वाअस्मै भवति, यएवमेतदर्क्यस्यार्कत्वं वेद
ആദ്യത്തിൽ ഇവിടെ ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു. എല്ലാം മരണവും വിശപ്പും കൊണ്ട് മൂടിയിരുന്നതായിരുന്നു, കാരണം വിശപ്പ് തന്നെ മരണമാണ്. അവൻ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ചു: "എനിക്ക് ഒരു സ്വയം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ." അവൻ ആരാധിച്ചു, ചലിച്ചു. അവന്റെ ആരാധനയിൽ നിന്ന് വെള്ളം ജനിച്ചു. അവൻ വിചാരിച്ചു: "ഇത് സന്തോഷമാണ്." അതാണ് ആരാധനയുടെ സ്വഭാവം. ആരെങ്കിലും ഈ ആരാധനയുടെ സ്വഭാവം അറിയുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ സന്തോഷം നേടുന്നു.
सत्रेधात्मानं व्यकुरुतादित्यं तृतीयं, वायुं तृतीयँ॥ सएषप्राणस् त्रेधाविहितः॥ तस्य प्राची दिक्षिरोऽसौचासौचेर्माउ अथास्य प्रतीची दिक्पुच्छम् असौचासौच सक्थ्यौ; दक्षिणा चोदीची च पार्श्वे, द्यौष् पृष्ठम् अन्तरिक्षमुदरम् इयमुरः, सएषोऽप्सुप्रतिष्ठितो॥ यत्र क्वचैति, तदेवप्रतितिष्ठत्य् एवं विद्वान्
അവൻ തന്റെ സ്വയം മൂന്നു ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചു: സൂര്യൻ മൂന്നാമത്തേത്, വായു മൂന്നാമത്തേത്. ഇങ്ങനെ ഈ ശ്വാസം മൂന്നു രൂപത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അതിൽ കിഴക്കൻ ദിശ തല, ശുദ്ധവും അശുദ്ധവും അവയുടെ വായ്; പടിഞ്ഞാറൻ ദിശ വാൽ, ശുദ്ധവും അശുദ്ധവും തൈകൾ; തെക്കും വടക്കും വശങ്ങൾ; ആകാശം പുറം, അന്തരീക്ഷം വയറ്, ഈ ഭൂമി നെഞ്ച്. ഇങ്ങനെ അവൻ വെള്ളത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. അവൻ എവിടെയെങ്കിലും പോയാൽ, അവിടെ തന്നെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു—ഇത് അറിയുന്നവൻക്ക്.
അവൻ ആഗ്രഹിച്ചു: "എന്നിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു സ്വയം ജനിക്കട്ടെ." മനസ്സും വാക്കും ചേർന്ന് അവൻ ഒരു ദമ്പതിയായി; വിശപ്പിൽ മരണം. രേതസ്സായത് വർഷമായി. അതിന് മുമ്പ് വർഷമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. അവൻ അതിനെ ഒരു വർഷം മുഴുവൻ ഗർഭം ധരിച്ചു. ആ സമയത്തിന് ശേഷം അവൻ പ്രസവിച്ചു. ജനിച്ചയുടൻ അവൻ അതിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു; അത് സംസാരിച്ചു, അതാണ് വാക്ക്.
सऐक्षतः यदि वाइममभिमँस्ये, कनीयोऽन्नं करिष्य इति॥ सतया वाचातेनात्मनेदँ सर्वमसृजत, यदिदं किङ्चर्चो यजूँषि सामानि छन्दाँसि यज्ञान्प्रजां पशून्त्॥ सयद्-यदेवासृजत, तत्-तदत्तुमध्रियत॥ सर्वं वाअत्तीति, तददितेरदितित्वँ॥ सर्वस्यात्ताभवति, सर्वमस्यान्नं भवति, यएवमेतददितेरदितित्वं वेद
അവൾ വിചാരിച്ചു: "ഞാൻ ഇതുമായി ഒന്നിച്ചാൽ, ഞാൻ ചെറുതാകും; അതിനാൽ ഞാൻ തന്നെ ആഹാരമാക്കട്ടെ." ആ വാക്കിനാൽ അവൻ എല്ലാം സൃഷ്ടിച്ചു—ഇവിടെ ഉള്ളത് എല്ലാം: ഋക്, യജുർ, സാമവേദങ്ങൾ, ഛന്ദസ്സുകൾ, യാഗങ്ങൾ, സൃഷ്ടികൾ, മൃഗങ്ങൾ. അവൻ സൃഷ്ടിച്ചതെല്ലാം ആഹാരമായി പ്രവേശിച്ചു. എല്ലാം ആഹാരമാണ്; അതാണ് അദിതിയുടെ സ്വഭാവം. ഈ അദിതിയുടെ സ്വഭാവം അറിയുന്നവൻ എല്ലാം ആഹാരമായി നേടുന്നു; എല്ലാം അവന്റെ ആഹാരമാകും.
तमनवरुध्येवामन्यत॥ तँ संवत्सरस्य परस्तादात्मन आलभत, पशून्देवताभ्यः प्रत्यौहत्॥ तस्मात्सर्वदेवत्यं प्रोक्षितं प्राजापत्यमालभन्त॥ एषवाअश्वमेधोयएषतपति; तस्य संवत्सरआत्मायमग्निरर्कः तस्येमेलोकाआत्मानः॥ तावेतावर्काश्वमेधौ, सोपुनरेकैवदेवता भवति, मृत्युरेवाप पुनर्मृत्युं जयति, नैनं मृत्युराप्नोति, मृत्युरस्यात्माभवति सर्वमायुरेति एतासां देवतानामेको भवति, यएवं वेद॥ 3 = 14.4.1.1-33 =
അവൻ അതിനെ തടയാതെ ആലോചിച്ചു. വർഷത്തിന് അപ്പുറത്ത്, അവൻ അതിനെ സ്വയം നിന്ന് എടുത്തു, മൃഗങ്ങളെ ദേവന്മാർക്ക് സമർപ്പിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് യാഗത്തിൽ അർപ്പിതമായത് എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും പ്രജാപതിക്കും എന്നപോലെ കണക്കാക്കുന്നത്. ഇതാണ് യാഗകുതിര, ഇതാണ് യാഗങ്ങളുടെ നാഥൻ; അതിന്റെ സ്വയം വർഷം, അതിന്റെ അഗ്നി സൂര്യൻ. അതിന്റെ സ്വയം ഈ ലോകങ്ങൾ. അങ്ങനെ കുതിരയാഗവും സൂര്യയാഗവും ഒന്നാണ്; അവസാനം ഒരേയൊരു ദൈവം മാത്രം. മരണം തന്നെ വെള്ളമാണ്; മരണം വീണ്ടും ജയിച്ചാൽ, മരണം അവനെ ബാധിക്കില്ല. മരണം അവന്റെ സ്വയം ആകുന്നു; അവൻ മുഴുവൻ ആയുര് നേടുന്നു. ഈ ദേവതകളിൽ, ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവൻ ഒന്നാകുന്നു.
അവർ വാക്കിനോട് പറഞ്ഞു: "നീ പാടണം." അവൾ സമ്മതിച്ചു. വാക്ക് അവരുടെ വേണ്ടി പാടി. വാക്കിൽ ഉള്ള സുഖം ദേവന്മാർക്ക് പാടി; നല്ലത് അവൾക്ക് തന്നെ. അസുരന്മാർ മനസ്സിലാക്കി: "ഈ പാടുന്നവനിലൂടെ അവർ നമ്മെ ജയിക്കും." അവർ വാക്കിനെ ദോഷം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. ആരെങ്കിലും തെറ്റായതു സംസാരിച്ചാൽ, അവൻ ദോഷം കൊണ്ടു ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
അപ്പോൾ അവർ ശ്വാസത്തോട് പറഞ്ഞു: "നീ പാടണം." അവൻ സമ്മതിച്ചു. ശ്വാസം അവരുടെ വേണ്ടി പാടി. ശ്വാസത്തിൽ ഉള്ള സുഖം ദേവന്മാർക്ക് പാടി; നല്ലത് അവൻക്ക് തന്നെ. അസുരന്മാർ മനസ്സിലാക്കി: "ഈ പാടുന്നവനിലൂടെ അവർ നമ്മെ ജയിക്കും." അവർ ശ്വാസത്തെ ദോഷം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. ആരെങ്കിലും തെറ്റായതു വാസനയെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ദോഷം കൊണ്ടു ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
അപ്പോൾ അവർ കണ്ണിനോട് പറഞ്ഞു: "നീ പാടണം." അവൻ സമ്മതിച്ചു. കണ്ണ് അവരുടെ വേണ്ടി പാടി. കണ്ണിൽ ഉള്ള സുഖം ദേവന്മാർക്ക് പാടി; നല്ലത് അവൻക്ക് തന്നെ. അസുരന്മാർ മനസ്സിലാക്കി: "ഈ പാടുന്നവനിലൂടെ അവർ നമ്മെ ജയിക്കും." അവർ കണ്ണിനെ ദോഷം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. ആരെങ്കിലും തെറ്റായതു കാണുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ദോഷം കൊണ്ടു ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
അപ്പോൾ അവർ ചെവിക്കോട് പറഞ്ഞു: "നീ പാടണം." അവൻ സമ്മതിച്ചു. ചെവി അവരുടെ വേണ്ടി പാടി. ചെവിയിൽ ഉള്ള സുഖം ദേവന്മാർക്ക് പാടി; നല്ലത് അവൻക്ക് തന്നെ. അസുരന്മാർ മനസ്സിലാക്കി: "ഈ പാടുന്നവനിലൂടെ അവർ നമ്മെ ജയിക്കും." അവർ ചെവിയെ ദോഷം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. ആരെങ്കിലും തെറ്റായതു കേൾക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ദോഷം കൊണ്ടു ബാധിക്കപ്പെടുന്നു.
अथ ह मन ऊचुः त्वं न उद्गायेति॥ तथेति॥ तेभ्यो मन उदगायद्॥ योमनसि भोगस् तं देवेभ्य आगायद् यत्कल्याणँ सङ्कल्पयति तदात्मने॥ तेऽविदुः अनेन वैन उद्गात्रात्येष्यन्तीति॥ तमभिद्रुत्य पाप्मनाविध्यन्त्॥ सयः सपाप्मायदेवेदमप्रतिरूपँ सङ्कल्पयति, सएवसपाप्मैवमु खल्वेतादेवताः पाप्मभिरुपासृजन्न् एवमेनाः पाप्मनाविध्यन्
അപ്പോൾ അവർ മനസ്സിനോട് പറഞ്ഞു: "നീ പാടണം." അവൻ സമ്മതിച്ചു. മനസ്സ് അവരുടെ വേണ്ടി പാടി. മനസ്സിൽ ഉള്ള സുഖം ദേവന്മാർക്ക് പാടി; നല്ലത് അവൻക്ക് തന്നെ. അസുരന്മാർ മനസ്സിലാക്കി: "ഈ പാടുന്നവനിലൂടെ അവർ നമ്മെ ജയിക്കും." അവർ മനസിനെ ദോഷം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു. ആരെങ്കിലും തെറ്റായതു ചിന്തിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ ദോഷം കൊണ്ടു ബാധിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ ദേവതകൾ ദോഷങ്ങൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടുവന്നു; അങ്ങനെ അസുരന്മാർ അവരെ ദോഷം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു.
अथ हेममासन्यं प्राणमूचुः त्वं न उद्गायेति॥ तथेति॥ तेभ्य एषप्राणउदगायत्॥ तेऽविदुः अनेन वैन उद्गात्रात्येष्यन्तीति॥ तमभिद्रुत्य पाप्मनाविव्यत्सन्त्॥ सयथाश्मानमृत्वालोष्टोविध्वँसेतैवँ हैवविध्वँसमाना विष्वङ्चो विनेशुः॥ ततो देवाअभवन् परासुरा॥ भवत्य् आत्मना, परास्य द्विषन्भ्रातृव्यो भवति, यएवं वेद
ശ്രാദ്ധാസനത്തിൽ അവർ ശ്വാസത്തോട് പറഞ്ഞു: "നീ പാടണം." അവൻ സമ്മതിച്ചു. ഈ ശ്വാസം അവരുടെ വേണ്ടി പാടി. അസുരന്മാർ മനസ്സിലാക്കി: "ഈ പാടുന്നവനിലൂടെ അവർ നമ്മെ ജയിക്കും." അവർ ശ്വാസത്തെ ദോഷം കൊണ്ട് ആക്രമിച്ചു, പക്ഷേ ഒരു പാറയോ മണ്ണ് കട്ടയോ അടിച്ചാൽ പൊട്ടിപറക്കുന്നപോലെ, അവരുടെ ദോഷം എല്ലായിടത്തും ചിതറിപ്പോയി. അപ്പോൾ ദേവന്മാർ വിജയിച്ചു, അസുരന്മാർ തോറ്റു. സ്വയം കൊണ്ടാണ് ഒരാൾ വിജയിക്കുന്നത്; ശത്രുവും വൈരിയും തോറ്റുപോകുന്നു—ഇത് അറിയുന്നവൻക്ക്.
तेदेवाअब्रुवन्न् एतावद्वाइदँ सर्वं यदन्नं, तदात्मन आगासीः अनु नोऽस्मिन्नन्न आभजस्वेति॥ तेवैमाभिसंविशतेति॥ तथेति॥ तँ समन्तं परिण्यविशन्त॥ तस्माद्यदनेनान्नमत्ति, तेनैतास् तृप्यन्ति॥ एवँ ह वाएनँ स्वाअभिसंविशन्ति, भर्ता स्वानाँ श्रेष्ठः पुरएताभवत्यन्नादोऽधिपतिः यएवं वेद
അവര് പറഞ്ഞു: എല്ലാം ഭക്ഷണമായതിലവധിയാണ്; നീ ആത്മാവിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളിലേക്കും ഭക്ഷണം പങ്കിടുക. അവര് അവനിൽ പ്രവേശിച്ചു. അങ്ങനെ തന്നെ എന്നു അവൻ സമ്മതിച്ചു. അവര് മുഴുവനായും അവനിൽ ലയിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, ആത്മാവ് ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിലൂടെ അവര്ക്ക് തൃപ്തി ലഭിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് ലയിക്കുന്നു; തന്റെ ഉള്ളിൽ ഭർത്താവാണ് ശ്രേഷ്ഠനും മുഖ്യനും, ഭക്ഷണഭോക്താവും അധിപതിയും ആകുന്നു, ഇങ്ങനെ അറിയുന്നവനു.