ತದೇತದೃಚಾಭ್ಯುಕ್ತಮ್ ಏಷನಿತ್ಯೋ ಮಹಿಮಾಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ನಕರ್ಮಣಾ ವರ್ಧತೇ ನೋಕನೀಯಾನ್॥ ತಸ್ಯೈವಸ್ಯಾತ್ಪದವಿತ್ತಂ ವಿದಿತ್ವಾ ನಕರ್ಮಣಾ ಲಿಪ್ಯತೇ ಪಾಪಕೇನೇತಿ॥ ತಸ್ಮಾದೇವಂವಿಚ್ಛಾನ್ತೋದಾನ್ತಉಪರತಸ್ ತಿತಿಕ್ಷುಃ ಶ್ರದ್ಧಾವಿತ್ತೋ ಭೂತ್ವಾತ್ಮನ್ಯ್ ಏವಾತ್ಮಾನಂ ಪಶ್ಯೇತ್! ಸರ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಪಶ್ಯತಿ, ಸರ್ವೋಽಅಸ್ಯಾತ್ಮಾಭವತಿ ಸರ್ವಸ್ಯಾತ್ಮಾಭವತಿ . ॥., . ಸರ್ವಂ ಪಾಪ್ಮಾನಂ ತರತಿ, ನೈನಂ ಪಾಪ್ಮಾತಪತಿ, ಸರ್ವಂ ಪಾಪ್ಮಾನಂ ತಪತಿ, ವಿಪಾಪೋವಿರಜೋವಿಜಿಘತ್ಸೋಽಪಿಪಸೋ . , ॥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಭವತಿ, ಯಏವಂ ವೇದ . ॥., . , ಸಮ್ರಾಡ್, ಏನಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸೀತಿ ಹೋವಾಚ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಃ॥ .
ಋಚೆಯಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ: ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞನ ಶಾಶ್ವತ ಮಹಿಮೆ, ಅದು ಕರ್ಮದಿಂದ neither ಹೆಚ್ಚಾಗದು nor ಕಡಿಮೆಯಾಗದು. ಆತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತವನು ಪಾಪದಿಂದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಹೀಗೆ ಅರಿತವನು ಶಾಂತ, ದಮನ, ನಿರ್ಲಿಪ್ತ, ಸಹನೆ, ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು. ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆತ್ಮವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಅವನ ಆತ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ, ಪಾಪ ಅವನನ್ನು ಹುರಿಯದು, ಅವನು ಪಾಪವನ್ನು ಹುರಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪಾಪರಹಿತ, ಶುದ್ಧ, ಹಸಿವೂ ದಾಹವೂ ಇಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಹೀಗೆ ಅರಿತವನು ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞನಾಗುತ್ತಾನೆ. 'ಓ ರಾಜಾ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ' ಎಂದು ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಹೇಳಿದನು.
ಸವಾಏಷಮಹಾನಜಆತ್ಮಾನ್ನಾದೋವಸುದಾನಃ॥ ಸಯೋಹೈವಮೇತಂ ಮಹಾನ್ತಮಜಮಾತ್ಮಾನಮನ್ನಾದಂ ವಸುದಾನಂ ವೇದ, ವಿನ್ದತೇ ವಸು . ವಿನ್ದತೇ ವಸು,
ಈ ಆತ್ಮನೇ ಮಹಾನ್, ಜನನರಹಿತ, ಅನ್ನವನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವನು, ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವವನು. ಈ ಮಹಾನ್, ಜನನರಹಿತ, ಅನ್ನಭಕ್ಷಕ, ಧನದಾತ ಆತ್ಮನನ್ನು ಅರಿತವನು ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸವಾಏಷಮಹಾನಜಆತ್ಮಾಜರೋಽಮರೋಽಭಯೋಽಮೃತೋ .\^. ಬ್ರಹ್ಮಾಭಯಂ ವೈ, ಜನಕ, ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಸೀತಿ ಹೋವಾಚ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಃ .: ಸೋಽಹಂ ಭಗವತೇ ವಿದೇಹಾನ್ದದಾಮಿ ಮಾಮ್ಚಾಪಿ ಸಹದಾಸ್ಯಾಯೇತಿ . ॥. 5 = 14.7.3 =
ಈ ಆತ್ಮನೇ ಮಹಾನ್, ಜನನರಹಿತ, ಕ್ಷಯವಿಲ್ಲದ, ಅಮೃತ, ಭಯವಿಲ್ಲದವನು. 'ಜನಕ, ನೀನು ಭಯರಹಿತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ' ಎಂದು ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಹೇಳಿದನು. 'ಭಗವಂತನೆ, ನಾನು ವಿದೇಹ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ನನ್ನನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದನು.
ಅಥ ಹ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಸ್ಯ ದ್ವೇಭಾರ್ಯೇಬಭೂವತುರ್ಮೈತ್ರೇಯೀ ಚ ಕಾತ್ಯಾಯನೀಚ; ತಯೋರ್ಹ ಮೈತ್ರೇಯೀ ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನೀ ಬಭೂವ, ಸ್ತ್ರೀಪ್ರಜ್ಞೈವತರ್ಹಿ ಕಾತ್ಯಾಯನೀ॥ ಸೋಽನ್ಯದ್ವೃತ್ತಮುಪಾಕರಿಷ್ಯಮಾಣ .\^
ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನಿಗೆ ಎರಡು ಹೆಂಡಿರಿದ್ದರು—ಮೈತ್ರೇಯಿ ಮತ್ತು ಕಾತ್ಯಾಯನಿ. ಇವರಲ್ಲಿ ಮೈತ್ರೇಯಿ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಹುಡುಕುವವಳು, ಕಾತ್ಯಾಯನಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಅವನು ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.
ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋಃ ಮೈತ್ರೇಯೀತಿ ಹೋವಾಚ ಪ್ರವ್ರಜಿಷ್ಯನ್ವಾಅರೇಽಹಮಸ್ಮಾತ್ಸ್ಥಾನಾದಸ್ಮಿ॥ ಹನ್ತ ತೇಽನಯಾ ಕತ್ಯಾಯನ್ಯಾನ್ತಂ ಕರವಾಣೀತಿ
ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮೈತ್ರೇಯಿ, ನಾನು ಈ ಮನೆಬಿಟ್ಟು ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗಲು ಹೊರಡುವೆನು. ನಾನು ನಿನಗೂ ಕಾತ್ಯಾಯನಿಗೂ ಕೊನೆಯ ಹಂಚಿಕೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'
ಸಾಹೋವಾಚ ಮೈತ್ರೇಯೀಃ ಯನ್ನುಮ ಇಯಂ, ಭಗೋಃ, ಸರ್ವಾ ಪೃಥಿವೀವಿತ್ತೇನ ಪೂರ್ಣಾಸ್ಯಾತ್ ಸ್ಯಾಂ ನ್ವಹಂ ತೇನಾಮೃತಾಹೋ೩ ನೇತಿ॥ ನೇತಿ ಹೋವಾಚ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋ, ಯಥೈವೋಪಕರಣವತಾಂ ಜೀವಿತಂ, ತಥೈವತೇ ಜೀವಿತಁ ಸ್ಯಾದ್ ಅಮೃತತ್ವಸ್ಯ ತುನಾಶಾಸ್ತಿ ವಿತ್ತೇನೇತಿ
ಮೈತ್ರೇಯಿ ಕೇಳಿದಳು: 'ಭಗವಂತನೆ, ಈ ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧನದಿಂದ ತುಂಬಿದರೂ ಅದು ನನಗೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ನಾನು ಅಮೃತಳಾಗುತ್ತೇನೇ?' ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಇಲ್ಲ, ನಿನಗೆ ಧನವಂತರು ಹೇಗೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಬದುಕು ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಧನದಿಂದ ಅಮೃತತ್ವ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.'
ಸಾಹೋವಾಚ ಮೈತ್ರೇಯೀಃ ಯೇನಾಹಂ ನಾಮೃತಾ ಸ್ಯಾಂ, ಕಿಮಹಂ ತೇನ ಕುರ್ಯಾಂ॥ ಯದೇವಭಗವಾನ್ವೇದ, ತದೇವಮೇ ಬ್ರೂಹೀತಿ
ಮೈತ್ರೇಯಿ ಹೇಳಿದರು: ಇದರಿಂದ ನಾನು ಅಮರಳಾಗುವುದಿಲ್ಲವಂದರೆ, ಅದರಿಂದ ನನಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಭಗವಂತನು ಏನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೋ, ಅದನ್ನೇ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
ಸಹೋವಾಚ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಃ ಪ್ರಿಯಾ . ಖಲು ನೋ ಭವತೀ ಸತೀ, ಪ್ರಿಯಮವೃತದ್ \^ ಧನ್ತ ಖಲು ಭವತಿ, ತೇಽಹಂ ತದ್ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ, ವ್ಯಾಖ್ಯಾಮಿ ತೇ; ವಾಚಂ ತುಮೇ ನಿದಿಧ್ಯಾಸಸ್ವೇತಿ .: ಏತದ್ವ್ಯಾಖ್ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ತೇ; \` ಬ್ರವಿತು ಭಗವಾನಿತಿ .
ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ನೀನು ನಮಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ, ಪ್ರಿಯವಾದ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡಿದ್ದೀಯೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸು. ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಹೇಳು, ಭಗವಂತನೆಂದು.
ಸಯಥಾ ದುನ್ದುಭೇರ್ಹನ್ಯಮಾನಸ್ಯ ನಬಾಹ್ಯಾಙ್ಛಬ್ದಾಙ್ಛಕ್ನುಯಾದ್ಗ್ರಹಣಾಯ, ದುನ್ದುಭೇಸ್ ತುಗ್ರಹಣೇನ ದುನ್ದುಭ್ಯಾಘಾತಸ್ಯ ವಾ ಶಬ್ದೋ ಗೃಹೀತಃ
ಹಗುರವಾಗಿ ಹೊಡೆಯುವ ಡುಂಡುಭಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಡುಂಡುಭಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಅದನ್ನು ಹೊಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ, ಶಬ್ದವನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಹುದು.
ಸಯಥಾ ವೀಣಾಯೈ ವಾದ್ಯಮಾನಾಯೈ ನಬಾಹ್ಯಾಙ್ಛಬ್ದಾಙ್ಛಕ್ನುಯಾದ್ಗ್ರಹಣಾಯ, ವೀಣಾಯೈ ತುಗ್ರಹಣೇನ ವೀಣಾವಾದಸ್ಯ ವಾ ಶಬ್ದೋ ಗ್ರ್ಹೀತಃ
ವೀಣೆಯನ್ನು ವಾದಿಸುವಾಗ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ವೀಣೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ವೀಣಾ ವಾದನವನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ, ಶಬ್ದವನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಹುದು.
ಸಯಥಾ ಶಙ್ಖಸ್ಯ ಧ್ಮಾಯಮಾನಸ್ಯ ನಬಾಹ್ಯಾಙ್ಛಬ್ದಾಙ್ಛಕ್ನುಯಾದ್ಗ್ರಹಣಾಯ, ಶಙ್ಖಸ್ಯ ತುಗ್ರಹಣೇನ ಶಙ್ಖಧ್ಮಸ್ಯ ವಾ ಶಬ್ದೋ ಗೃಹೀತಃ
ಶಂಖವನ್ನು ಊದುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಶಂಖವನ್ನು ಅಥವಾ ಶಂಖ ಊದುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ, ಶಬ್ದವನ್ನು ಹಿಡಿಯಬಹುದು.
ಸಯಥಾರ್ದ್ರೈಧಾಗ್ನೇರಭ್ಯಾಹಿತಸ್ಯ ಪೃಥಗ್ಧೂಮಾವಿನಿಶ್ಚರನ್ತಿ ಏವಂ ವಾಅರೇಽಸ್ಯ ಮಹತೋಭೂತಸ್ಯ ನಿಶ್ವಸಿತಮ್ ಏತದ್ಯದೃಗ್ವೇದೋಯಜುರ್ವೇದಃ ಸಾಮವೇದೋಽಥರ್ವಾಙ್ಗಿರಸ ಇತಿಹಾಸಃ ಪುರಾಣಂ ವಿದ್ಯಾಉಪನಿಷದಃ ಶ್ಲೋಕಾಃ ಸೂತ್ರಾಣ್ಯನುವ್ಯಾಖ್ಯಾನಾನಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನನಿ ದತ್ತಮ್ ಹುತಮಾಶಿತಂ ಪಾಯಿತಮಯಂ ಚ ಲೋಕಃ ಪರಶ್ಚ ಲೋಕಃ ಸರ್ವಾಣಿ ಚ ಭೂತಾನ್ಯಸ್ಯೈವೈತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ನಿಶ್ವಸಿತಾನಿ
ಸಯಥಾ ಸೈನ್ಧವಘನೋಽನನ್ತರೋಽಬಾಹ್ಯಃ ಕೃತ್ಸ್ನೋರಸಘನಏವಸ್ಯಾದ್ . ಏವಂ ವಾಅರೇ ಇದಂ ಮಹದ್ಭೂತಮನನ್ತಮಪರಂ .. ಕೃತ್ಸ್ನಃ ಪ್ರಜ್ಞಾನಘನಏವೈತೇಭ್ಯೋ ಭೂತೇಭ್ಯಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ತಾನಿ~ ಏವಾನುವಿನಯತಿ; ನಪ್ರೇತ್ಯ ಸಂಜ್ಞಾಸ್ತೀತ್ಯರೇ ಬ್ರವಿಮೀತಿ ಹೋವಾಚ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಃ
ಉಪ್ಪಿನ ಗಟ್ಟೆಯು ಒಳಹೊರಗಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಪ್ಪಾಗಿರುವಂತೆ, ಈ ಮಹಾ ಭೂತವೂ ಅನಂತ, ಅಡ್ಡಗಟ್ಟಿಲ್ಲದೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜ್ಞಾನವಿರೋದಿಲ್ಲ, ಹೀಗೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಹೇಳಿದರು.
ಸಾಹೋವಾಚ ಮೈತ್ರೇಯಿ ಅತ್ರೈವಮಾ ಭಗವಾನ್ಮೋಹಾನ್ತಮಾಪೀಪದನ್ ನವಾಅಹಮಿಮಂ ವಿಜಾನಾಮೀತಿಃ ನಪ್ರೇತ್ಯ ಸಂಜ್ಞಾಸ್ತೀತಿ . ॥.
ಮೈತ್ರೇಯಿ ಹೇಳಿದರು: ಭಗವಂತನೇ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಸಂಶಯದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೀರಿ. 'ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜ್ಞಾನವಿರೋದಿಲ್ಲ' ಎಂದ ಮಾತನ್ನು ನಾನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಸಹೋವಾಚ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋ . ನವಾಅರೇಽಹಂ ಮೋಹಂ ಬ್ರವೀಮಿ ಅವಿನಾಶೀವಾಅರೇಽಯಮಾತ್ಮಾನುಚ್ಛಿತ್ತಿಧರ್ಮಾ, ಮಾತ್ರಾಸಁಸರ್ಗಸ್ ತ್ವಸ್ಯ ಭವತಿ . ॥.
ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ನಾನು ಸಂಶಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಆತ್ಮನು ನಾಶವಾಗದವನು, ಅವನ ಸ್ವಭಾವವೇ ಕಡಿದುಹಾಕಲಾಗದದು. ಕೇವಲ ಪಂಚಭೂತಗಳ ಸಂಯೋಗ ಮಾತ್ರ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ.
16-25, 15; ಯದ್ವೈತನ್ನಪಶ್ಯತಿ, ಪಶ್ಯನ್ವೈತದ್ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಂ ನಪಶ್ಯತಿ; ನಹಿದ್ರಷ್ಟುರ್ದೃಷ್ಟೇರ್ವಿಪರಿಲೋಪೋವಿದ್ಯತೇಽವಿನಾಶಿತ್ವಾನ್ ನತುತದ್ದ್ವಿತೀಯಮಸ್ತಿ, ತತೋಽನ್ಯದ್ವಿಭಕ್ತಂ ಯತ್ಪಶ್ಯೇತ್
ಯಾವಾಗ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ನೋಡುವದನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಇದನ್ನೇ ನೋಡಬೇಕು. ನೋಡುವವನಿಗೆ ನೋಡುವದಿನ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದು. ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನು ನೋಡಬಹುದು?
16-25, 15; ಯದ್ವೈತನ್ನಜಿಘ್ರತಿ, ಜಿಘ್ರನ್ವೈತದ್ಘ್ರತವ್ಯಂ ನಜಿಘ್ರತಿ; ನಹಿಘ್ರಾತುರ್ಘ್ರಾತೇರ್ವಿಪರಿಲೋಪೋವಿದ್ಯತೇಽವಿನಾಶಿತ್ವಾನ್ ನತುತದ್ದ್ವಿತೀಯಮಸ್ತಿ, ತತೋಽನ್ಯದ್ವಿಭಕ್ತಂ ಯಜ್ ಜಿಘ್ರೇತ್
ಯಾವಾಗ ಘಮಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಘಮಿಸುವದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಇದನ್ನೇ ಘಮಿಸಬೇಕು. ಘಮಿಸುವವನಿಗೆ ಘಮಿಸುವದಿನ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದು. ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನು ಘಮಿಸಬಹುದು?
16-25, 15; ಯದ್ವೈತನ್ನರಸಯತಿ, ವಿಜಾನನ್ವೈತದ್ರಸಂ ನರಸಯತಿ; ನಹಿರಸಯಿತೂರಸಾದ್ವಿಪರಿಲೋಪೋವಿದ್ಯತೇಽವಿನಾಶಿತ್ವಾನ್ ನತುತದ್ದ್ವಿತೀಯಮಸ್ತಿ, ತತೋಽನ್ಯದ್ವಿಭಕ್ತಂ ಯದ್ರಸಯೇತ್
ಯಾವಾಗ ರುಚಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ರುಚಿಯನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಇದನ್ನೇ ರುಚಿಸಬೇಕು. ರುಚಿಸುವವನಿಗೆ ರುಚಿಸುವದಿನ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದು. ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನು ರುಚಿಸಬಹುದು?
16-25, 15; ಯದ್ವೈತನ್ನವದತಿ, ವದನ್ವೈತದ್ವಕ್ತವ್ಯಂ ನವದತಿ; ನಹಿವಕ್ತುರ್ವಚೋ ವಿಪರಿಲೋಪೋವಿದ್ಯತೇಽವಿನಾಶಿತ್ವಾನ್ ನತುತದ್ದ್ವಿತೀಯಮಸ್ತಿ, ತತೋಽನ್ಯದ್ವಿಭಕ್ತಂ ಯದ್ವದೇತ್
ಯಾವಾಗ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಮಾತನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಇದನ್ನೇ ಮಾತನಾಡಬೇಕು. ಮಾತನಾಡುವವನಿಗೆ ಮಾತಿನ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದು. ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನು ಮಾತನಾಡಬಹುದು?
16-25, 15; ಯದ್ವೈತನ್ನಶೃಣೋತಿ, ಶೃಣ್ವನ್ವೈತಚ್ಛ್ರೋತವ್ಯಂ ನಶೃಣೋತಿ; ನಹಿಶ್ರೋತುಃ ಶ್ರುತೇರ್ವಿಪರಿಲೋಪೋವಿದ್ಯತೇಽವಿನಾಶಿತ್ವಾನ್ ನತುತದ್ದ್ವಿತೀಯಮಸ್ತಿ, ತತೋಽನ್ಯದ್ವಿಭಕ್ತಂ ಯಚ್ಛೃಣುಯಾತ್
ಯಾವಾಗ ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಕೇಳುವುದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಇದನ್ನೇ ಕೇಳಬೇಕು. ಕೇಳುವವನಿಗೆ ಕೇಳುವದಿನ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದು. ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನು ಕೇಳಬಹುದು?
16-25, 15; ಯದ್ವೈತನ್ನಮನುತೇ, ಮನ್ವಾನೋವೈತನ್ಮನ್ತವ್ಯಂ ನಮನುತೇ; ನಹಿಮನ್ತುರ್ಮತೇರ್ವಿಪರಿಲೋಪೋವಿದ್ಯತೇಽವಿನಾಶಿತ್ವಾನ್ ನತುತದ್ದ್ವಿತೀಯಮಸ್ತಿ, ತತೋಽನ್ಯದ್ವಿಭಕ್ತಂ ಯನ್ಮನ್ವೀತ
ಯಾವಾಗ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಇದ್ದರೂ ಯೋಚಿಸುವದನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆಗ ಇದನ್ನೇ ಯೋಚಿಸಬೇಕು. ಯೋಚಿಸುವವನಿಗೆ ಯೋಚನೆಯ ನಾಶವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ನಾಶವಾಗದು. ಎರಡನೆಯದು ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ, ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಏನು ಯೋಚಿಸಬಹುದು?
16-25, 15; ಯದ್ವೈತನ್ನಸ್ಪೃಶತಿ, ಸ್ಪೃಶನ್ವೈತತ್ಸ್ಪ್ರಷ್ಟವ್ಯಂ ನಸ್ಪೃಶತಿ; ನಹಿಸ್ಪ್ರಷ್ಟುಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟೇರ್ವಿಪರಿಲೋಪೋವಿದ್ಯತೇಽವಿನಾಶಿತ್ವಾನ್ ನತುತದ್ದ್ವಿತೀಯಮಸ್ತಿ, ತತೋಽನ್ಯದ್ವಿಭಕ್ತಂ ಯತ್ಸ್ಪೃಶೇತ್
ಯಾವುದು ಇದನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಾಗ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕಾದದ್ದು ಇದೇ, ಆದರೂ ಅದು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವವನಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿತದಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ, ಅದು ನಾಶವಾಗದದ್ದರಿಂದ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಅದರಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಹುದಿತ್ತು.
16-25, 15; ಯದ್ವೈತನ್ನವಿಜಾನಾತಿ, ವಿಜಾನನ್ವೈತದ್ವಿಜ್ಞೇಯಂ ನವಿಜಾನಾತಿ; ನಹಿವಿಜ್ಞಾತುರ್ವಿಜ್ಞಾನಾದ್ವಿಪರಿಲೋಪೋವಿದ್ಯತೇಽವಿನಾಶಿತ್ವಾನ್ ನತುತದ್ದ್ವಿತೀಯಮಸ್ತಿ, ತತೋಽನ್ಯದ್ವಿಭಕ್ತಂ ಯದ್ವಿಜಾನೀಯಾತ್॥ 24 16-25, 15; ಯತ್ರ ವಾಅನ್ಯದಿವ ಸ್ಯಾತ್ ತತ್ರಽನ್ಯೋಽನ್ಯತ್ಪಶ್ಯೇದ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಜ್ ಜಿಘ್ರೇದ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯದ್ರಸಯೇದ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯದ್ವದೇದ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಚ್ಛೃಣುಯಾದ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯನ್ಮನ್ವೀತಾನ್ಯೋಽನ್ಯತ್ಸ್ಪೃಶೇದ್ ಅನ್ಯೋಽನ್ಯದ್ವಿಜಾನೀಯಾತ್॥ 25 16-25, 15; ಯತ್ರ ತ್ವಸ್ಯ ಸರ್ವಮಾತ್ಮೈವಾಭೂತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ಪಶ್ಯೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ಜಿಘ್ರೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಁ ರಸಯೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಮಭಿವದೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ಶೃಣುಯಾತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ಮನ್ವೀತ, ತತ್ಕೇನ ಕಁ ಸ್ಪೃಶೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ವಿಜಾನೀಯಾದ್॥ ಯೇನೇದಁ ಸರ್ವಂ ವಿಜಾನಾತಿ, ತಂ ಕೇನ ವಿಜಾನೀಯಾದ್॥ ವಿಜ್ಞಾತಾರಮರೇ ಕೇನ ವಿಜಾನೀಯಾದಿತ್ಯ್ ಉಕ್ತಾನುಶಾಸನಾಸಿ, ಮೈತ್ರೇಯಿ ಏತಾವದರೇ ಖಲ್ವಮೃತತ್ವಮಿತಿ ಹೋಕ್ತ್ವಾಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋ ಪ್ರವವ್ರಜ
ಯಾವುದು ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲವೋ, ತಿಳಿಯುವಾಗ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದದ್ದು ಇದೇ, ಆದರೂ ಅದು ತಿಳಿಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ತಿಳಿಯುವವನಿಗೆ ತಿಳಿದುದರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡುವಿಕೆ ಇಲ್ಲ, ಅದು ನಾಶವಾಗದದ್ದರಿಂದ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಅದರಿಂದ ತಿಳಿಯಬಹುದಿತ್ತು.
ಅಥ ವಁಶಃ ಪಶುತಿಮಾಷ್ಯೋ ಗೌಪವನಾದ್ ಗೌಪವನಃ ಪಶುತಿಮಾಷ್ಯಾತ್ ಪಶುತಿಮಾಷ್ಯೋ ಗೌಪವನಾದ್ ಗೌಪವನಃ ಕೌಶಿಕಾತ್ ಕೌಶಿಕಃ ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾತ್ ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಃ ಹಾಣ್ಡಿಲ್ಯಾಚ್, ಛಾಣ್ಡಿಲ್ಯಃ ಕೌಶಿಕಾಚ್ಚ ಗೌತಮಾಚ್ಚ, ಗೌತಮೋ
ಪಶುತಿಮಾಷ್ಯನು ಗೌಪವನನಿಂದ, ಗೌಪವನನು ಪಶುತಿಮಾಷ್ಯನಿಂದ, ಪಶುತಿಮಾಷ್ಯನು ಗೌಪವನನಿಂದ, ಗೌಪವನನು ಕೌಶಿಕನಿಂದ, ಕೌಶಿಕನು ಕೌಂಡಿನ್ಯನಿಂದ, ಕೌಂಡಿನ್ಯನು ಹಾಂಡಿಲ್ಯನಿಂದ, ಚಾಂಡಿಲ್ಯನು ಕೌಶಿಕನಿಂದ ಮತ್ತು ಗೌತಮನಿಂದ, ಗೌತಮನಿಂದ—
ಸಹೋವಾಚ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋ . ನವಾಅರೇ ಪತ್ಯುಃ ಕಾಮಾಯ ಪತಿಃ ಪ್ರಿಯೋಭವತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ಪತಿಃ ಪ್ರಿಯೋಭವತಿ; ನವಾಅರೇ ಜಾಯಾಯೈ ಕಾಮಾಯ ಜಾಯಾಪ್ರಿಯಾಭವತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ಜಾಯಾಪ್ರಿಯಾಭವತಿ; ನವಾಅರೇ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಕಾಮಾಯ ಪುತ್ರಾಃ ಪ್ರಿಯಾಭವನ್ತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ಪುತ್ರಾಃ ಪ್ರಿಯಾಭವನ್ತಿ; ನವಾಅರೇ ವಿತ್ತಸ್ಯ ಕಾಮಾಯ ವಿತ್ತಂ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ವಿತ್ತಂ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ; ನವಾಅರೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕಾಮಾಯ ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ; ನವಾಅರೇ ಕ್ಷತ್ರಸ್ಯ ಕಾಮಾಯ ಕ್ಷತ್ರಂ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ಕ್ಷತ್ರಂ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ; ನವಾಅರೇ ಲೋಕಾನಾಂ ಕಾಮಾಯ ಲೋಕಾಃ ಪ್ರಿಯಾಭವನ್ತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ಲೋಕಾಃ ಪ್ರಿಯಾಭವನ್ತಿ; ನವಾಅರೇ ದೇವಾನಾಂ ಕಾಮಾಯ ದೇವಾಃ ಪ್ರಿಯಾಭವನ್ತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ದೇವಾಃ ಪ್ರಿಯಾಭವನ್ತಿ; ನವಾಅರೇ ಭೂತಾನಾಂ ಕಾಮಾಯ ಭೂತಾನಿ ಪ್ರಿಯಾಣಿ ಭವನ್ತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ಭೂತಾನಿ ಪ್ರಿಯಾಣಿ ಭವನ್ತಿ; ನವಾಅರೇ ಸರ್ವಸ್ಯ ಕಾಮಾಯ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ ಆತ್ಮನಸ್ ತುಕಾಮಾಯ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಿಯಂ ಭವತಿ ಆತ್ಮಾವಾಅರೇ ದ್ರಷ್ಟವ್ಯಃ ಶ್ರೋತವ್ಯೋ ಮನ್ತವ್ಯೋ ನಿದಿಧ್ಯಾಸಿತವ್ಯೋ, ಮೈತ್ರೇಯಿ ಆತ್ಮನೋ ವಾಅರೇ ದರ್ಶನೇನ ಶ್ರವಣೇನ ಮತ್ಯಾವಿಜ್ಞಾನೇನೇದಁ ಸರ್ವಂ ವಿದಿತಮ್
ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಹೇಳಿದರು: ಗಂಡನಿಗಾಗಿ ಗಂಡನು ಪ್ರಿಯನಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಗಂಡನು ಪ್ರಿಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಹೆಂಡತಿಯಿಗಾಗಿ ಹೆಂಡತಿ ಪ್ರಿಯಳಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಹೆಂಡತಿ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ; ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಿಯರಾಗಿಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರಿಯರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಧನ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಧನ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಬ್ರಹ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಕ್ಷತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಲೋಕಗಳಿಗಾಗಿ ಲೋಕಗಳು ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಲೋಕಗಳು ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ದೇವತೆಗಳಿಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳು ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲದರಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಿಯವಲ್ಲ, ಆತ್ಮನಿಗಾಗಿ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೈತ್ರೇಯಿ, ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡಬೇಕು, ಕೇಳಬೇಕು, ಆಲೋಚಿಸಬೇಕು, ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು; ಆತ್ಮವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಕೇಳಿದಾಗ, ತಿಳಿದಾಗ, ಎಲ್ಲವೂ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮ ತಂ ಪರಾದಾದ್ ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನೋ ವೇದಾನ್ವೇದ; ವೇದಾಸ್ ತಂ ಪರಾದುಃ ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನೋ ವೇದಾನ್ವೇದ; ಯಜ್ಞಾಸ್ ತಂ ಪರಾದುಃ ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನೋ ಯಜ್ಞಾನ್ವೇದ .: ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನೋ ಬ್ರಹ್ಮ ವೇದ; ಕ್ಷತ್ರಂ ತಂ ಪರಾದಾದ್ ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನಃ ಕ್ಷತ್ರಂ ವೇದ; ಲೋಕಾಸ್ ತಂ ಪರಾದುಃ ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನೋ ಲೋಕಾನ್ವೇದ; ದೇವಾಸ್ ತಂ ಪರಾದುಃ ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನೋ ದೇವಾನ್ವೇದ; ವೇದಾಸ್ ತಂ ಪರಾದುಃ . ಭೂತಾನಿ ತಂ ಪರಾದುಃ ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನೋ ಭೂತಾನಿ ವೇದ; ಸರ್ವಂ ತಂ ಪರಾದಾದ್ ಯೋಽನ್ಯತ್ರಾತ್ಮನಃ ಸರ್ವಂ ವೇದ; ಇದಂ ಬ್ರಹ್ಮೇದಂ ಕ್ಷತ್ರಮಿಮೇಲೋಕಾಇಮೇದೇವಾಇಮೇವೇದಾ ಇಮಾನಿ ಭೂತಾನೀದಁ ಸರ್ವಂ ಯದಯಮಾತ್ಮಾ
ಯಾರು ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲದೆ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲದೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವನಿಂದ ವೇದಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲದೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವನಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲದೆ ಕ್ಷತ್ರವನ್ನು ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವನಿಂದ ಕ್ಷತ್ರ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ; ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲದೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವನಿಂದ ಲೋಕಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲದೆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲದೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವನಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಆತ್ಮವನ್ನಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬೇರೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವವನಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಬ್ರಹ್ಮ, ಇದು ಕ್ಷತ್ರ, ಇವು ಲೋಕಗಳು, ಇವು ದೇವತೆಗಳು, ಇವು ವೇದಗಳು, ಇವು ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಇದು ಎಲ್ಲವೂ—ಯಾವುದೇ ಈ ಆತ್ಮವೋ ಅದುವೇ.
ಒಂದು ತೇವವಿರುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದಾಗ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಧೂಮದ ಹರಿವುಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ, ಈ ಮಹಾ ಭೂತದಿಂದ ಉಸಿರಾಟವಾಗಿ ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಅಥರ್ವವೇದ, ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣ, ವಿದ್ಯೆ, ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು, ಶ್ಲೋಕಗಳು, ಸೂತ್ರಗಳು, ವಿವರಣೆಗಳು, ದಾನ, ಹೋಮ, ತಿನ್ನುವದು, ಕುಡಿಯುವದು, ಈ ಲೋಕ, ಪರಲೋಕ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅದರ ಉಸಿರಾಟಗಳೇ.
ಸಯಥಾ ಸರ್ವಾಸಾಮಪಾಁ ಸಮುದ್ರಏಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಁ ಸ್ಪರ್ಶಾನಾಂ ತ್ವಗೇಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಗನ್ಧಾನಾಂ ನಾಸಿಕೇ ಏಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಁ ರಸಾನಾಂ ಜಿಹ್ವೈಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಁ ರೂಪಾಣಾಂ ಚಕ್ಷುರೇಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಂ ಶಬ್ದಾನಾಂ ಶ್ರೋತ್ರಮೇಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಁ ಸಙ್ಕಲ್ಪಾನಾಂ ಮನ ಏಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವೇದಾನಾಂ ಹೃದಯಮೇಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಕರ್ಮಣಾಁ ಹಸ್ತಾವೇಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಮಧ್ವನಾಂ ಪಾದಾವೇಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಮಾನನ್ದಾನಾಮುಪಸ್ಥ ಏಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವೇಷಾಂ ವಿಸರ್ಗಾಣಾಂ ಪಾಯುರೇಕಾಯನಮ್ ಏವಁ ಸರ್ವಾಸಾಂ ವಿದ್ಯಾನಾಁ ವಾಗೇಕಾಯನಮ್
ಎಲ್ಲಾ ನೀರುಗಳು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಸ್ಪರ್ಶಗಳು ಚರ್ಮದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ವಾಸನೆಗಳು ಮೂಗಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ರುಚಿಗಳು ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳು ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಚಿಂತನೆಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಮಾರ್ಗಗಳು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಆನಂದಗಳು ಗುಪ್ತಾಂಗದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ವಿಸರ್ಜನೆಗಳು ಗುದದಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ.
24-25; ಯತ್ರ ಹಿ ದ್ವೈತಮಿವ ಭವತಿ, ತದಿತರ ಇತರಂ ಪಶ್ಯತಿ, ತದಿತರ ಇತರಂ ಜಿಘ್ರತಿ, ತದಿತರ ಇತರಁ ರಸಯತಿ, ತದಿತರ ಇತರಮಭಿವದತಿ, ತದಿತರ ಇತರಁ ಶೃಣೋತಿ, ತದಿತರ ಇತರಂ ಮನುತೇ, ತದಿತರ ಇತರಁ ಸ್ಪೃಶತಿ, ತದಿತರ ಇತರಂ ವಿಜಾನಾತಿ॥ ಯತ್ರ ತ್ವಸ್ಯ ಸರ್ವಮಾತ್ಮೈವಾಭೂತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ಪಶ್ಯೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ಜಿಘ್ರೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಁ ರಸಯೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಮಭಿವದೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಁ ಶೃಣುಯಾತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ಮನ್ವೀತ, ತತ್ಕೇನ ಕಁ ಸ್ಪೃಶೇತ್ ತತ್ಕೇನ ಕಂ ವಿಜಾನೀಯಾದ್॥ ಯೇನೇದಁ ಸರ್ವಂ ವಿಜಾನಾತಿ, ತಂ ಕೇನ ವಿಜಾನೀಯಾತ್॥ ಸ ಏಷ ನೇತಿ ನೇತ್ಯ್ ಆತ್ಮಾಗೃಹ್ಯೋ ನ ಹಿ ಗೃಹ್ಯತೇ, ಅಶೀರ್ಯೋ ನ ಹಿ ಶೀರ್ಯತೇ, ಅಸಙ್ಗೋ ನ ಹಿ ಸಜ್ಯತೇ, ಅಸಿತೋ ನ ವ್ಯಥತೇ ನ ರಿಷ್ಯತಿ॥ ವಿಜ್ಞಾತಾರಮರೇ ಕೇನ ವಿಜಾನೀಯಾದಿತ್ಯ್ ಉಕ್ತಾನುಶಾಸನಾಸಿ, ಮೈತ್ರೇಯಿ ಏತಾವದರೇ ಖಲ್ವಮೃತತ್ವಮಿತಿ ಹೋಕ್ತ್ವಾ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯೋ ವಿಜಹಾರ॥ [ಪನುಸ್ತುಬ್] 26 5,26-28, 6; ಅಥ ವಁಶಃ॥ ತದಿದಂ ವಯಂ ಹೌರ್ಪಣಾಯ್ಯಾಚ್, ಛೌರ್ಪಣಯ್ಯೋ ಗೌತಮಾದ್ ಗೌತಮೋ ವತ್ಸ್ಯಾದ್ ವತ್ಸ್ಯೋ ವಾತ್ಸ್ಯಾಚ್ಚ ಪಾರಾಶರ್ಯಾಚ್ಚ, ಪಾರಾಶರ್ಯಃ ಷಾಂಕೃತ್ಯಾಚ್ಚ ಭಾರದ್ವಾಜಾಚ್ಚ, ಭಾರದ್ವಾಜ ಔದಾವಹೇಶ್ಚ ಹಾಣ್ಡಿಲ್ಯಾಚ್ಚ, ಹಾಣ್ಡಿಲ್ಯೋ ವೈಜವಾಪಾಚ್ಚ ಗೌತಮಾಚ್ಚ, ಗೌತಮೋ ವೈಜವಾಪಾಯನಾಚ್ಚ ವೈಷ್ಟಪುರೇಯಾಚ್ಚ, ವೈಷ್ಟಪುರೇಯಃ ಹಾಣ್ಡಿಲ್ಯಾಚ್ಚ ಱೌಹಿಣಾಯನಾಚ್ಚ, ಱೌಹಿಣಾಯನಃ ಹೌನಕಾಚ್ಚ ಜೈವನ್ತಾಯನಾಚ್ಚ ಱೈಭ್ಯಾಚ್ಚ, ಱೈಭ್ಯಃ ಪೌತಿಮಾಷ್ಯಾಯಣಾಚ್ಚ ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾಯನಾಚ್ಚ, ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾಯನಃ ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾಭ್ಯಾಂ, ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾ ಔರ್ಣವಾಭೇಭ್ಯಃ, ಔರ್ಣವಾಭಾಃ ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾತ್ ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಃ ಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾಚ್ಚಾಗ್ನಿವೇಶ್ಯಾಚ್ಚ, 27 5,26-28, 6; ಅಗ್ನಿವೇಶ್ಯಃ ಷೌತವಾತ್ ಷೌತವಃ ಪಾರಾಶರ್ಯಾತ್ ಪಾರಾಶರ್ಯೋ ಜಾತುಕರ್ಣ್ಯಾತ್ ಜಾತುಕರ್ಣ್ಯೋ ಭಾರದ್ವಾಜಾದ್ ಭಾರದ್ವಾಜೋ ಭಾರದ್ವಾಜಾಚ್ಚಾಸುರಾಯಣಾಚ್ಚ ಗೌತಮಾಚ್ಚ, ಗೌತಮೋ ಭಾರದ್ವಾಜಾದ್ ಭಾರದ್ವಾಜೋ ವಲಾಕಾಕೌಶಿತಾದ್ ವಲಾಕಾಕೌಶಿತಃ ಕಾಷಾಯಣಾತ್ ಕಾಷಾಯಣಃ ಷೌಕರಾಯನಾತ್ ಷೌಕರಾಯನಸ್ ಟ್ರೈವಣೇಃ ಟ್ರೈವಣಿರಾಉಪಜನ್ಧನೇಃ ಆಉಪಜನ್ಧನಿರ್ಷಾಯಕಾಯನಾತ್ ಷಾಯಕಾಯನಃ ಕೌಶಿಕಾಯನೇಃ, ಕೌಶಿಕಾಯನಿರ್ಘೃತಕೌಶಿಕಾದ್ ಘೃತಕೌಶಿಕಃ ಪಾರಾಶರ್ಯಾತ್ ಪಾರಾಶರ್ಯಃ ಪಾರಾಶರ್ಯಾತ್ ಪಾರಾಶರ್ಯಃ ಜಾತುಕರ್ಣ್ಯಾತ್ ಜಾತುಕರ್ಣ್ಯೋ ಭಾರದ್ವಾಜಾದ್ ಭಾರದ್ವಾಜೋ ಭಾರದ್ವಾಜಾಚ್ಚಾಸುರಾಯಣಾಚ್ಯಸ್ಕಾಚ್ಚ, ಅಸುರಾಯಣಸ್ ಟ್ರೈವಣೇಃ ಟ್ರೈವಣಿರಾಉಪಜನ್ಧನೇಃ ಆಉಪಜನ್ಧನಿಃಅಸುರೇಃ ಅಸುರಿರ್ಭಾರದ್ವಾಜಾದ್ ಭಾರದ್ವಾಜೋ ಅತ್ರೇಯಾತ್ 28 5,26-28 6; ಅತ್ರೇಯೋಮಾಣ್ಟೇಃ, ಮಾಣ್ಟಿರ್ಗೌತಮಾದ್ ಗೌತಮೋ ಗೌತಮಾದ್ ಗೌತಮೋ ವಾತ್ಸ್ಯಾದ್ ವಾತ್ಸ್ಯಃ ಹಾಣ್ಡಿಲ್ಯಾಚ್, ಛಾಣ್ಡಿಲ್ಯಃ ಕೈಶೋರ್ಯಾತ್ಕಾಪ್ಯಾತ್ ಕೈಶೋರ್ಯಃ ಕಾಪ್ಯಃ ಕುಮಾರಹರಿತಾತ್ ಕುಮಾರಹರಿತೋಗಾಲವಾದ್ ಗಾಲವೋವಿದರ್ಭೀಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾದ್ ವಿದರ್ಭೀಕೌಣ್ಡಿನ್ಯೋವತ್ಸನಪಾತೋ ಬಾಭವಾದ್ ವತ್ಸನಪಾದ್ಬಾಭವಃ ಪಥಃ ಷೌಭರಾತ್ ಪನ್ಥಾಃ ಷೌಭರೋಽಯಾಸ್ಯಾದಾಙ್ಗಿರಸಾದ್ ಆಯಾಸ್ಯೋಽಙ್ಗಿರಸಽಭುತೇಸ್ ಟ್ವಾಷ್ಟ್ರಾದ್ ಆಭುತಿಃ ಟ್ವಾಷ್ಟ್ರೋ ವಿಶ್ವರೂಪಾತ್ಟ್ವಾಷ್ಟ್ರಾದ್ ವಿಶ್ವರೂಪಸ್ ಟ್ವಾಷ್ಟ್ರೋಽಶ್ವಿಭ್ಯಾಂ, ಆಶ್ವಿನೌ ಡಧಿಚ ಅಥರ್ವಣಾದ್ ಡಧ್ಯಙ್ಙ್ ಅಥರ್ವಣೋಽಥರ್ವಣೋಡೈವಾದ್ ಆಥರ್ವಾ ಡೈವೋಃ ಮೃತ್ಯೋಃ ಪ್ರಾಧ್ವಁಸನಾನ್ ಮೃತ್ಯುಃ ಪ್ರಾಧ್ವಁಸನಃ ಪ್ರಾಧ್ವಁಸನಾನ್ ಪ್ರಾಧ್ವಁಸನಃ ಏಕರ್ಷೇಃ ಏಕರ್ಷಿರ್ವಿಪ್ರಜಿತ್ತೇಃ ವಿಪ್ರಜಿತ್ತಿರ್ವ್ಯಷ್ಟೇಃ ವ್ಯಷ್ಟಿಃ ಷನಾರೋಃ, ಷನಾರುಃ ಷನಾತನಾತ್ ಷನಾತನಃ ಷನಗಾತ್ ಷನಗಃ ಪರಮೇಷ್ಟಿಣಃ, ಪರಮೇಷ್ಟೀಬ್ರಹ್ಮಣೋ॥ ಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ವಯಮ್ಭೂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಮಃ
ಎಲ್ಲಿ ಎರಡು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇದ್ದೀತು, ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ನೋಡುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ರುಚಿಸುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನ ಮಾತು ಕೇಳುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ತಿಳಿಯುವನು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಆತ್ಮವಾಗಿಬಿಟ್ಟಾಗ, ಆಗ ಯಾವ ಮೂಲಕ ಯಾರನ್ನು ನೋಡುವನು? ಯಾವ ಮೂಲಕ ಯಾರನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡುವನು? ಯಾವ ಮೂಲಕ ಯಾರನ್ನು ರುಚಿಸುವನು? ಯಾವ ಮೂಲಕ ಯಾರೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡುವನು? ಯಾವ ಮೂಲಕ ಯಾರ ಮಾತು ಕೇಳುವನು? ಯಾವ ಮೂಲಕ ಯಾರನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸುವನು? ಯಾವ ಮೂಲಕ ಯಾರನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವನು? ಯಾವ ಮೂಲಕ ಯಾರನ್ನು ತಿಳಿಯುವನು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವ ಅದನ್ನು ಯಾವ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಯುವುದು? ತಿಳಿಯುವವನನ್ನು ಯಾವ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಯುವುದು? ಈ ಉಪದೇಶ ಇಲ್ಲಿಯೇ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ಮೈತ್ರೇಯಿ. ಇದುವೇ ಅಮೃತತ್ವ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನು ಹೊರಟನು.
ಅಗ್ನಿವೇಶ್ಯಾದ್ ಅಗ್ನಿವೇಶ್ಯೋ ಗಾರ್ಗ್ಯಾದ್ ಗಾರ್ಗ್ಯೋ ಗಾರ್ಗ್ಯಾದ್ ಗಾರ್ಗ್ಯೋ ಗೌತಮಾದ್ ಗೌತಮಃ ಷೈತವಾತ್ ಷೈತವಃ ಪಾರಾಶರ್ಯಾಯಣಾತ್ ಪಾರಾಶಾರ್ಯಾಯಣೋ ಗಾರ್ಗ್ಯಾಯಣಾದ್ ಗಾರ್ಗ್ಯಾಯಣ ಊದ್ದಾಲಕಾಯನಾದ್ ಊದ್ದಾಲಕಾಯನೋ ಜಾಬಾಲಾಯನಾತ್ ಜಾಬಾಲಾಯನೋ ಮಾಧ್ಯನ್ದಿನಾಯನಾನ್ ಮಾಧ್ಯನ್ದಿನಾಯನಃ ಷೌಕರಾಯಣಾತ್ ಷೌಕರಾಯಣಃ ಕಾಷಾಯಣಾತ್ ಕಾಷಾಯಣಃ ಷಾಯಕಾಯನಾತ್ ಷಾಯಕಾಯನಃ ಕೌಶಿಕಾಯನೇಃ, ಕೌಶಿಕಾಯನಿಃ
ಅಗ್ನಿವೇಶ್ಯನು ಅಗ್ನಿವೇಶ್ಯನಿಂದ, ಅಗ್ನಿವೇಶ್ಯನು ಗಾರ್ಗ್ಯನಿಂದ, ಗಾರ್ಗ್ಯನು ಗಾರ್ಗ್ಯನಿಂದ, ಗಾರ್ಗ್ಯನು ಗೌತಮನಿಂದ, ಗೌತಮನು ಶೈತವನಿಂದ, ಶೈತವನು ಪಾರಾಶಾರ್ಯಾಯಣನಿಂದ, ಪಾರಾಶಾರ್ಯಾಯಣನು ಗಾರ್ಗ್ಯಾಯಣನಿಂದ, ಗಾರ್ಗ್ಯಾಯಣನು ಊದ್ಧಾಲಕಾಯಣನಿಂದ, ಊದ್ಧಾಲಕಾಯಣನು ಜಾಬಾಲಾಯಣನಿಂದ, ಜಾಬಾಲಾಯಣನು ಮಾಧ್ಯಂದಿನಾಯಣನಿಂದ, ಮಾಧ್ಯಂದಿನಾಯಣನು ಶೌಕರಾಯಣನಿಂದ, ಶೌಕರಾಯಣನು ಕಾಶಾಯಣನಿಂದ, ಕಾಶಾಯಣನು ಶಾಯಕಾಯಣನಿಂದ, ಶಾಯಕಾಯಣನು ಕೌಶಿಕಾಯಣನಿಂದ, ಕೌಶಿಕಾಯಣನು—
ಘೃತಕೌಶಿಕಾದ್ ಘೃತಕೌಶಿಕಃ ಪ್ರಾಶರ್ಯಾಯಣಾತ್ ಪಾರಶರ್ಯಾಯಣಃ ಪಾರಾಶರ್ಯಾತ್ ಪಾರಾಶರ್ಯೋ ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯಾತ್ ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯ ಅಸುರಾಯಣಾಚ್ಚ ಯಾಸ್ಕಾಚ್ಚ, ಅಸುರಾಯಣಸ್ ಟ್ರೈವಣೇಃ ಟ್ರೈವಣಿರೌಪಜನ್ಧನೇಃ, ಔಪಜನ್ಧನಿರಸುರೇಃ, ಅಸುರಿರ್ಭಾರದ್ವಾಜಾದ್ ಭಾರದ್ವಾಜ ಅತ್ರೇಯಾದ್ ಅತ್ರೇಯೋ ಮಾಣ್ಟೇಃ, ಮಾಣ್ಟಿರ್ಗೌತಮಾದ್ ಗೌತಮೋ ಗೌತಮಾದ್ ಗೌತಮೋ ವಾತ್ಸ್ಯಾದ್ ವಾತ್ಸ್ಯಃ ಹಾಣ್ಡಿಲ್ಯಾಚ್, ಛಾಣ್ಡಿಲ್ಯಃ ಕೈಶೋರ್ಯಾತ್ಕಾಪ್ಯಾತ್ ಕೈಶೋರ್ಯಃ ಕಾಪ್ಯಃ ಕುಮಾರಹಾರಿತಾತ್ ಕುಮಾರಹಾರಿತೋ ಗಾಲವಾದ್ ಗಾಲವೋ ವಿದರ್ಭೀಕೌಣ್ಡಿನ್ಯಾದ್ ವಿದರ್ಭೀಕೌಣ್ಡಿನ್ಯೋ ವತ್ಸನಪಾತೋ ಬಾಭ್ರವಾದ್ ವತ್ಸನಪಾದ್ಬಾಭ್ರವಃ ಪಥಃ ಷೌಭರಾತ್ ಪನ್ಥಾಃ ಷೌಭರೋಽಯಾಸ್ಯಾದಙ್ಗಿರಸಾದ್ ಆಯಾಸ್ಯ ಅಙ್ಗಿರಸ ಅಭೂತೇಸ್ ಟ್ವಾಷ್ಟ್ರಾದ್ ಅಭೂತಿಸ್ ಟ್ವಾಷ್ಟ್ರೋ ವಿವರೂಪಾತ್ಟ್ವಾಷ್ಟ್ರಾದ್ ವಿಶ್ವರೂಪಸ್ ಟ್ವಾಷ್ಟ್ರೋಽವ್ಶಿಭ್ಯಾಮ್ ಆಶ್ವಿನೌ ಡಧೀಚ ಅಥರ್ವಣಾದ್ ಡಧ್ಯಙ್ಙ್ ಅಥರ್ವಣೋಽಥರ್ವಣೋ ಡೈವಾದ್ ಆಥರ್ವಾ ಡೈವೋ ಮೃತ್ಯೋಃ ಪ್ರಾಧ್ವಁಸನಾನ್ ಮೃತ್ಯುಃ ಪ್ರಾಧ್ವಁಸನಃ ಪ್ರಧ್ವಁಸನಾತ್ ಪ್ರಧ್ವಁಸನ ಏಕರ್ಷೇಃ, ಏಕರ್ಷಿರ್ವಿಪ್ರಚಿತ್ತೇಃ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿರ್ವ್ಯಷ್ಟೇಃ, ವ್ಯಷ್ಟಿಃ ಷನಾರೋಃ, ಷನಾರುಃ ಷನಾತನಾತ್ ಷನಾತನಃ ಷನಗಾತ್ ಷನಗಃ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ, ಪರಮೇಷ್ಠೀ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ, ಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ವಯಂಭು, ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ನಮಃ॥ [ಪ್ನೋರ್ಮಲ್] 5 = 14.8 =
ಘೃತಕೌಶಿಕನು ಘೃತಕೌಶಿಕನಿಂದ, ಪ್ರಾಶಾರ್ಯಾಯಣನು ಪಾರಾಶಾರ್ಯಾಯಣನಿಂದ, ಪಾರಾಶಾರ್ಯನು ಪಾರಾಶಾರ್ಯನಿಂದ, ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯನು ಜಾತೂಕರ್ಣ್ಯನಿಂದ, ಅಸುರಾಯಣನು ಮತ್ತು ಯಾಸ್ಕನು ಅಸುರಾಯಣನಿಂದ, ಅಸುರಾಯಣನು ಟ್ರೈವಣನಿಂದ, ಟ್ರೈವಣನು ಔಪಜನ್ಧನನಿಂದ, ಔಪಜನ್ಧನು ಅಸುರನಿಂದ, ಅಸುರನು ಭಾರದ್ವಾಜನಿಂದ, ಭಾರದ್ವಾಜನು ಅತ್ರೇಯನಿಂದ, ಅತ್ರೇಯನು ಮಾಣ್ಟಿಯಿಂದ, ಮಾಣ್ಟಿ ಗೌತಮನಿಂದ, ಗೌತಮನು ಗೌತಮನಿಂದ, ಗೌತಮನು ವಾತ್ಸ್ಯನಿಂದ, ವಾತ್ಸ್ಯನು ಹಾಂಡಿಲ್ಯನಿಂದ, ಚಾಂಡಿಲ್ಯನು ಕೈಶೋರ್ಯನಿಂದ, ಕಾಪ್ಯನು ಕೈಶೋರ್ಯನಿಂದ, ಕಾಪ್ಯನು ಕುಮಾರಹಾರಿತನಿಂದ, ಕುಮಾರಹಾರಿತನು ಗಾಲವನಿಂದ, ಗಾಲವನು ವಿದರ್ಭೀಕೌಂಡಿನ್ಯನಿಂದ, ವಿದರ್ಭೀಕೌಂಡಿನ್ಯನು ವತ್ಸನಪಾತನಿಂದ, ಬಾಭ್ರವನು ವತ್ಸನಪಾತನಿಂದ, ಪಂಥನು ಶೌಭರನಿಂದ, ಶೌಭರನು ಆಯಾಸ್ಯನಿಂದ, ಆಯಾಸ್ಯನು ಅಂಗಿರಸನಿಂದ, ಭೂತಿನು ತ್ವಾಷ್ಟ್ರನಿಂದ, ತ್ವಾಷ್ಟ್ರನು ವಿಶ್ವರೂಪನಿಂದ, ವಿಶ್ವರೂಪನು ತ್ವಾಷ್ಟ್ರನಿಂದ, ತ್ವಾಷ್ಟ್ರನು ಅಶ್ವಿನಿಗಳಿಂದ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಡಧೀಚನಿಂದ, ಡಧ್ಯಂಗನು ಅಥರ್ವಣನಿಂದ, ಅಥರ್ವಣನು ಆಥರ್ವನಿಂದ, ಆಥರ್ವನು ದೈವನಿಂದ, ದೈವನು ಮೃತ್ತ್ಯುವಿನಿಂದ, ಮೃತ್ತ್ಯು ಪ್ರಾಧ್ವಂಸನನಿಂದ, ಪ್ರಾಧ್ವಂಸನು ಪ್ರಾಧ್ವಂಸನಿಂದ, ಪ್ರಾಧ್ವಂಸನು ಏಕರ್ಷಿಯಿಂದ, ಏಕರ್ಷಿ ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಯಿಂದ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ ವ್ಯಷ್ಟಿಯಿಂದ, ವ್ಯಷ್ಟಿ ಶನಾರನಿಂದ, ಶನಾರು ಶನಾತನನಿಂದ, ಶನಾತನನು ಶನಗನಿಂದ, ಶನಗನು ಪರಮೇಷ್ಠಿನನಿಂದ, ಪರಮೇಷ್ಠಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮ ಸ್ವಯಂಭುವು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.