వికల్పో ఽవిశిష్టఫలత్వాత్
ఫలితంలో తేడా లేకపోవడం వల్ల, మార్గం వేరుగా ఉండొచ్చు.
కామ్యాస్తు యథాకామం సముచ్చీయేరన్న వా పూర్వహేత్వభావాత్
కామ్యమైనవైతే, ముందరి కారణం లేకపోవడం వల్ల, కావాలంటే కలిపి చేయవచ్చు లేదా చేయకపోవచ్చు.
అఙ్గేషు యథాశ్రయభావః
అవయవాల్లో, ఆధారాన్ని బట్టి స్థితి ఉంటుంది.
శిష్టేశ్ చ
మిగిలిన వాటి వల్ల కూడా.
సమాహారాత్
కలిసివుండడంవల్ల.
గుణసాధారణ్యశ్రుతేశ్ చ
అలాగే, వేదంలో ఒకే లక్షణం చెప్పబడింది.
న వా తత్సహభావాశ్రుతేః
లేదనికూడా, ఎందుకంటే వేదంలో రెండూ ఒకేసారి ఉన్నాయని చెప్పలేదు.
దర్శనాచ్ చ
అలాగే, మనం చూస్తున్నందున.
పురుషార్థో ఽతః శబ్దాద్ ఇతి బాదరాయణః
అందువల్ల, మనుష్యుని ప్రయోజనమే — వేదంలో చెప్పినదాని ప్రకారం — అని బాదరాయణుడు అంటాడు.
శేషత్వాత్పురుషార్థవాదో యథాన్యేష్వ్ ఇతి జైమినిః
అది ఉపకారమైనదైనందున, మనుష్యుని ప్రయోజనానికే ఉపదేశం — ఇతర సందర్భాల్లోలాగానే — అని జైమినీ అంటాడు.
ఆచారదర్శనాత్
ఆచరణలో కనిపించడంవల్ల.
తచ్ఛ్రుతేః
దాని గురించి వేదంలో చెప్పినందున.
సమన్వారమ్భణాత్
ప్రారంభం, పునరుక్తి ఉన్నందున.
తద్వతో విధానాత్
అది ఉన్నవారికి ఆజ్ఞ ఉన్నందున.
నియమాత్
పరిమితి ఉన్నందున.
అధికోపదేశాత్ తు బాదరాయణస్యైవం తద్దర్శనాత్
కాని, గొప్పదనాన్ని బోధించినందున, బాదరాయణుని అభిప్రాయమైతే ఇదే, ఎందుకంటే అలా కనిపిస్తుంది.
తుల్యం తు దర్శనమ్
కానీ, చూడటంలో సమానమే.
అసార్వత్రికీ
అది అందరికీ వర్తించదు.
విభాగః శతవత్
విభజన వందలవాటిలా ఉంటుంది.
అధ్యయనమాత్రవతః
పఠనం మాత్రమే చేసినవారిలా.
నావిశేషాత్
వివిధత లేకపోవడంవల్ల.
స్తుతయే ఽనుమతిర్వా
ప్రశంసకో, లేదా అనుమతికో.
కామకారేణ చైకే
కొంతమంది చెప్పినట్టు, మన ఇష్టానుసారం కూడా జరుగుతుంది.
ఉపమర్దం చ
ఇంకా, ఆపడం కూడా ఉంది.
ఊర్ధ్వరేతస్సు చ శబ్దే హి
ఊర్ధ్వరేతస్సులకు కూడా శాస్త్రంలో స్పష్టంగా చెప్పబడింది.
పరామర్శం జైమినిరచోదనాచ్చాపవదతి హి
జైమిని గారు, ఆదేశం లేకపోవడం వల్ల, స్పర్శను తిరస్కరించారు.
అనుష్ఠేయం బాదరాయణస్సామ్యశ్రుతేః
బాదరాయణుడు, శ్రుతిలో సమానంగా చెప్పబడినందున, ఆచరించాలి అని భావించారు.
విధిర్ వా ధారణవత్
లేదంటే, నిలుపుదల విషయంలో ఉన్నట్టు, ఆదేశం కూడా ఉంది.
స్తుతిమాత్రమ్ ఉపాదానాద్ ఇతి చేన్ నాపూర్వత్వాత్
దానిని కేవలం ప్రశంస మాత్రమే అని చెప్పినా, అలా కాదు; ఎందుకంటే అది కొత్తగా చెప్పబడింది.
భావశబ్దాచ్ చ
ఇంకా, ఉండటం అనే పదం వాడినందున కూడా.