సాంపరాయే తర్తవ్యాభావాత్ తథా హ్య్ అన్యే
అంత్యక్రియల సమయంలో దాటి వెళ్లడం ఉండదు; ఎందుకంటే ఇతరులు కూడా అలా చెప్పారు.
ఛన్దత ఉభయావిరోధాత్
ఇద్దరికీ అనుమతి ఉన్నందున, ఏవిధంగానైనా విరోధం లేదు.
గతేర్ అర్థవత్త్వమ్ ఉభయథాన్యథా హి విరోధః
రెండు విధాలా ప్రయోజనం సిద్ధిస్తుంది; లేకపోతే విరోధం కలుగుతుంది.
ఉపపన్నస్ తల్లక్షణార్థోపలబ్ధేర్ లోకవత్
అది తగినదే, ఎందుకంటే లక్షణార్థం సాధించబడుతుంది; ఇది లోకంలో జరిగేదిలా ఉంటుంది.
యావదధికారమ్ అవస్థితిర్ ఆధికారికాణామ్
ఆధికారులు ఉన్నంతవరకు వారి బాధ్యత కొనసాగుతుంది.
అనియమస్సర్వేషామవిరోధశ్శబ్దానుమానాభ్యామ్
అందరికీ ఎలాంటి పరిమితి లేదు; వేదవాక్యాలు, తర్కం ప్రకారం విరోధం లేదు.
అక్షరధియాం త్వవరోధస్సామాన్యతద్భావాభ్యామౌపసదవత్తదుక్తమ్
అక్షరాన్ని ధ్యానం చేసే వారికి మాత్రం పరిమితి ఉంటుంది; ఎందుకంటే సాధారణత, విశేషతల వల్ల, ఉపసద్ కర్మలవలె అని చెప్పబడింది.
ఇయదామననాత్
ఇలాంటి ఆలోచన వల్లే ఇది వస్తుంది.
అన్తరా భూతగ్రామవత్స్వాత్మనో ఽన్యథా భేదానుపపత్తిర్ ఇతి చేన్ నోపదేశవత్
భూతగ్రూపం లాగానే మధ్యలో ఆత్మకు వేరే తేడా ఉండదని అనుకుంటే, అలా కాదు; ఉపదేశం ఉన్నందున.
వ్యతిహారో విశింషన్తి హీతరవత్
వారు మార్పును అంగీకరిస్తారు; తక్కువదానికి జరిగినట్లే.
సైవ హి సత్యాదయః
నిజం మొదలైనవే నిజంగా అవే.
కామాదీతరత్ర తత్ర చాఽయతనాదిభ్యః
కామాది భావాలు ఇక్కడ, అక్కడ కూడా ఇంద్రియాదుల వల్ల కలుగుతాయి.
ఆదరాదలోపః
గౌరవం వల్ల వదిలిపెట్టడం జరుగుతుంది.
ఉపస్థితే ఽతస్తద్వచనాత్
ఉపస్థితి ఉన్నప్పుడు, దానికి సంబంధించిన వాక్యం వల్లే అలా జరుగుతుంది.
తన్నిర్ధారణానియమస్తద్దృష్టేః పృథగ్ఘ్యప్రతిబన్ధః ఫలమ్
నిర్ధారణకు ఖచ్చితమైన నియమం లేదు; ఎందుకంటే అనుభవంలో అలా కనిపిస్తుంది. వేరుగా ఉన్నా ఫలితానికి ఆటంకం ఉండదు.
ప్రదానవదేవ తదుక్తమ్
దానం చేసినట్లే అని చెప్పబడింది.
లిఙ్గభూయస్త్వాత్తద్ధి బలీయస్తదపి
సూచన ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు, అదే బలమైనది అవుతుంది.
పూర్వవికల్పః ప్రకరణాత్స్యాత్ క్రియామానసవత్
ముందు చెప్పిన మార్గం సందర్భాన్ని బట్టి ఏర్పడుతుంది, పనిని చేయడంలోలాగే.
అతిదేశాచ్ చ
అదే విధంగా, విస్తరణ వల్ల కూడా.
విద్యైవ తు నిర్ధారణాద్దర్శనాచ్ చ
కానీ నిర్ణయం వల్ల, అలాగే అనుభవంలో కనిపించేదానివల్ల, అది జ్ఞానమే.
శ్రుత్యాదిబలీయస్త్వాచ్ చ న బాధః
వేదవాక్యానికి ఎక్కువ బలం ఉన్నందున, ఎలాంటి విరుద్ధత లేదు.
అనుబన్ధాదిభ్యః ప్రజ్ఞాన్తరపృథక్త్వవద్దృష్టశ్ చ తదుక్తమ్
సంబంధం మొదలైన వాటి వల్ల, అలాగే వేరే జ్ఞాన రకాల మధ్య తేడా కనిపించడంలా, ఇది చెప్పబడింది.
న సామాన్యాదప్యుపలబ్ధేర్మృత్యువన్న హి లోకాపత్తిః
సాధారణత వల్ల కూడా కాదు, ఎందుకంటే ప్రత్యక్షంగా తెలుస్తుంది. మరణంలోలాగే, లోకంలో ఎలాంటి విరుద్ధత లేదు.
పరేణ చ శబ్దస్య తాద్విధ్యం భూయస్త్వాత్ త్వ్ అనుబన్ధః
తర్వాత దానిలో పదానికి ఎక్కువ ప్రాముఖ్యత ఉండటం వల్ల, సంబంధం వర్తిస్తుంది.
ఏక ఆత్మనః శరీరే భావాత్
ఒకే ఆత్మ శరీరంలో ఉండటం వల్ల.
వ్యతిరేకస్తద్భావభావిత్వాన్న తూపలబ్ధివత్
ఆది ఉన్నందున తేడా వస్తుంది, కానీ ప్రత్యక్షంగా తెలిసినట్లుగా కాదు.
అఙ్గావబద్ధాస్తు న శాఖాసు హి ప్రతివేదమ్
అవయవాలతో అనుసంధానమైనవి, ప్రతి వేదంలో శాఖల్లో ఉండవు.
మన్త్రాదివద్వావిరోధః
మంత్రాలు మొదలైన వాటిలా, ఇక్కడ కూడా విరుద్ధత లేదు.
భూమ్నః క్రతువజ్జ్యాయస్వం తథా హి దర్శయతి
మహత్త్వం వల్ల, అది కర్మలా గొప్పది. వేదవాక్యం కూడా అలా చూపిస్తుంది.
నానా శబ్దాదిభేదాత్
పదాలు మొదలైన వాటిలో తేడా ఉండటం వల్ల.