అన్వయాద్ ఇతి చేత్ స్యాద్ అవధారణాత్
కనెక్ట్ అయి ఉందని చెప్పినా, స్పష్టంగా నిర్ధారించడంవల్ల అలా కావచ్చు.
కార్యాఖ్యానాదపూర్వమ్
ఫలితాన్ని చెప్పినందువల్ల, అది కొత్తది కాదు.
సమాన ఏవం చాభేదాత్
అలాగే, భేదం లేకపోవడం వల్ల ఇది ఒకేలా ఉంటుంది.
సమ్బన్ధాదేవమన్యత్రాపి
ఇలా, సంబంధం ఉన్నందువల్ల, ఇతర చోట్ల కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది.
న వా విశేషాత్
లేదనుకుంటే, భేదం ఉన్నందువల్ల కాదు.
దర్శయతి చ
ఇది చూపబడింది కూడా.
సంభృతిద్యువ్యాప్త్యపి చాతః
సేకరణ, వ్యాపనం ఉన్నందువల్ల కూడా, అందుకే.
పురుషవిద్యాయామపి చేతరేషామనామ్నానాత్
పురుషుని ధ్యానంలో కూడా, ఇతరులు చెప్పబడినందువల్ల.
వేధాద్యర్థభేదాత్
సృష్టికర్త మొదలైనవారి అర్థంలో తేడా ఉన్నందునే ఇది వస్తుంది.
హానౌ తూపాయనశబ్దశేషత్వాత్ కుశాచ్ఛన్దస్స్తుత్యుపగానవత్తదుక్తమ్
వదిలిపెట్టినప్పుడు 'ఉపాయన' అన్న పదం మిగిలిపోతుంది కనుక, కుశాలు, ఛందస్సులు ప్రశంస, పాటల వంటివే అని చెప్పబడింది.
సాంపరాయే తర్తవ్యాభావాత్ తథా హ్య్ అన్యే
అంత్యక్రియల సమయంలో దాటి వెళ్లడం ఉండదు; ఎందుకంటే ఇతరులు కూడా అలా చెప్పారు.
ఛన్దత ఉభయావిరోధాత్
ఇద్దరికీ అనుమతి ఉన్నందున, ఏవిధంగానైనా విరోధం లేదు.
గతేర్ అర్థవత్త్వమ్ ఉభయథాన్యథా హి విరోధః
రెండు విధాలా ప్రయోజనం సిద్ధిస్తుంది; లేకపోతే విరోధం కలుగుతుంది.
ఉపపన్నస్ తల్లక్షణార్థోపలబ్ధేర్ లోకవత్
అది తగినదే, ఎందుకంటే లక్షణార్థం సాధించబడుతుంది; ఇది లోకంలో జరిగేదిలా ఉంటుంది.
యావదధికారమ్ అవస్థితిర్ ఆధికారికాణామ్
ఆధికారులు ఉన్నంతవరకు వారి బాధ్యత కొనసాగుతుంది.
అనియమస్సర్వేషామవిరోధశ్శబ్దానుమానాభ్యామ్
అందరికీ ఎలాంటి పరిమితి లేదు; వేదవాక్యాలు, తర్కం ప్రకారం విరోధం లేదు.
అక్షరధియాం త్వవరోధస్సామాన్యతద్భావాభ్యామౌపసదవత్తదుక్తమ్
అక్షరాన్ని ధ్యానం చేసే వారికి మాత్రం పరిమితి ఉంటుంది; ఎందుకంటే సాధారణత, విశేషతల వల్ల, ఉపసద్ కర్మలవలె అని చెప్పబడింది.
ఇయదామననాత్
ఇలాంటి ఆలోచన వల్లే ఇది వస్తుంది.
అన్తరా భూతగ్రామవత్స్వాత్మనో ఽన్యథా భేదానుపపత్తిర్ ఇతి చేన్ నోపదేశవత్
భూతగ్రూపం లాగానే మధ్యలో ఆత్మకు వేరే తేడా ఉండదని అనుకుంటే, అలా కాదు; ఉపదేశం ఉన్నందున.
వ్యతిహారో విశింషన్తి హీతరవత్
వారు మార్పును అంగీకరిస్తారు; తక్కువదానికి జరిగినట్లే.
సైవ హి సత్యాదయః
నిజం మొదలైనవే నిజంగా అవే.
కామాదీతరత్ర తత్ర చాఽయతనాదిభ్యః
కామాది భావాలు ఇక్కడ, అక్కడ కూడా ఇంద్రియాదుల వల్ల కలుగుతాయి.
ఆదరాదలోపః
గౌరవం వల్ల వదిలిపెట్టడం జరుగుతుంది.
ఉపస్థితే ఽతస్తద్వచనాత్
ఉపస్థితి ఉన్నప్పుడు, దానికి సంబంధించిన వాక్యం వల్లే అలా జరుగుతుంది.
తన్నిర్ధారణానియమస్తద్దృష్టేః పృథగ్ఘ్యప్రతిబన్ధః ఫలమ్
నిర్ధారణకు ఖచ్చితమైన నియమం లేదు; ఎందుకంటే అనుభవంలో అలా కనిపిస్తుంది. వేరుగా ఉన్నా ఫలితానికి ఆటంకం ఉండదు.
ప్రదానవదేవ తదుక్తమ్
దానం చేసినట్లే అని చెప్పబడింది.
లిఙ్గభూయస్త్వాత్తద్ధి బలీయస్తదపి
సూచన ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు, అదే బలమైనది అవుతుంది.
పూర్వవికల్పః ప్రకరణాత్స్యాత్ క్రియామానసవత్
ముందు చెప్పిన మార్గం సందర్భాన్ని బట్టి ఏర్పడుతుంది, పనిని చేయడంలోలాగే.
అతిదేశాచ్ చ
అదే విధంగా, విస్తరణ వల్ల కూడా.
విద్యైవ తు నిర్ధారణాద్దర్శనాచ్ చ
కానీ నిర్ణయం వల్ల, అలాగే అనుభవంలో కనిపించేదానివల్ల, అది జ్ఞానమే.