స్మరన్తి చ
స్మృతి కూడా దీనిని గుర్తు చేస్తుంది.
అపి సప్త
ఏడు కూడా ఉంటాయి.
తత్రాపి తద్వ్యాపారాదవిరోధః
అక్కడ కూడా ఆ కార్యచరణ వల్ల విరుద్ధత ఉండదు.
విద్యాకర్మణోర్ ఇతి తు ప్రకృతత్వాత్
విద్య, కర్మల విషయంలో మాత్రం, అది ప్రస్తావనలో ఉన్నందున.
న తృతీయే తథోపలబ్ధేః
మూడవ సందర్భంలో కాదు, ఎందుకంటే అలా కనిపించదు.
స్మర్యతే ఽపి చ లోకే
ఇది లోకంలో కూడా గుర్తు చేసుకుంటారు.
దర్శనాచ్ చ
చూసినందున కూడా అర్థమవుతుంది.
తృతీయశబ్దావరోధః సంశోకజస్య
మూడవ పదం వల్ల ఎండిపోయిన దానికే పరిమితి వస్తుంది.
తత్స్వాభావ్యాపత్తిరుపపత్తేః
అది సహజంగా జరిగిపోవడం సమంజసం.
నాతిచిరేణ విశేషాత్
ప్రత్యేకత వల్ల ఎక్కువ కాలం పడదు.
అన్యాధిష్ఠితే పూర్వవదభిలాపాత్
ఇంకొకదానిలో ఆధారపడినప్పుడు, మునుపటిలాగే పిలవబడుతుంది.
అశుద్ధమ్ ఇతి చేన్ న శబ్దాత్
అది అపవిత్రమని అంటే, కాదు; శబ్దం వల్ల కాదు.
రేతఃసిగ్యోగో ఽథ
తర్వాత వీర్యంతో సంబంధం కలుగుతుంది.
యోనేఃశరీరమ్
గర్భంలోనుంచి శరీరం ఏర్పడుతుంది.
సన్ధ్యే సృష్టిరాహ హి
మధ్యస్థ స్థితిలో సృష్టి జరుగుతుందని చెప్పబడింది.
నిర్మాతారం చైకే పుత్రాదయశ్ చ
కొంతమంది సృష్టికర్తను, కొంతమంది కుమారులను మొదలైనవారిని కూడా అంటారు.
మాయామాత్రం తు కార్త్స్న్యేనానభివ్యక్తస్వరూపత్వాత్
అది పూర్తిగా వ్యక్తం కాకపోవడం వల్ల, అది కేవలం మాయ మాత్రమే.
పరాభిధ్యానాత్ తు తిరోహితం తతో హ్యస్య బన్ధవిపర్యయౌ
ఇతరుని సంకల్పం వల్ల అది దాచబడుతుంది; అందువల్ల దాని బంధం, విముక్తి రెండూ కలుగుతాయి.
దేహయోగాద్వా సో ఽపి
లేదా శరీరంతో సంబంధం వల్ల కూడా అదే జరుగుతుంది.
సూచకశ్ చ హి శ్రుతేరాచక్షతే చ తద్విదః
శాస్త్రం ద్వారా సూచన ఉంది; దాన్ని తెలిసినవారు కూడా అంగీకరిస్తారు.
తదభావో నాడీషు తచ్ఛ్రుతేరాత్మని చ
ఆ శాస్త్రం ప్రకారం, నాడుల్లో, ఆత్మలో అది ఉండదు.
అతః ప్రబోధో ఽస్మాత్
కాబట్టి, దీనివల్లనే జ్ఞానం కలుగుతుంది.
స ఏవ తు కర్మానుస్మృతిశబ్దవిధిభ్యః
కర్మ, స్మృతి, శాస్త్ర ఆజ్ఞల వల్ల అదే కొనసాగుతుంది.
ముగ్ధేర్ఽధసంపత్తిః పరిశేషాత్
మూఢునికి, మిగిలిన కారణంగా, ఫలం పూర్తిగా రాదు.
న స్థానతో ఽపి పరస్యోభయలిఙ్గం సర్వత్ర హి
స్థానాన్ని బట్టి చూసినా, ఒకదానికొకటి రెండింటి లక్షణాలు వర్తించవు. ఎందుకంటే ఆ లక్షణాలు అన్ని చోట్ల కనిపిస్తాయి.
భేదాద్ ఇతి చేన్ న ప్రత్యేకమతద్వచనాత్
విభేదం వల్లే అని ఎవరైనా అనుకుంటే, అది సరైంది కాదు. ప్రతి సందర్భంలో అలా అని శాస్త్రం చెప్పలేదు.
అపి చైవమ్ ఏకే
ఇలా భావించే వారు కూడా కొందరు ఉన్నారు.
అరూపవదేవ హి తత్ప్రధానత్వాత్
అది రూపం లేనట్టే ఉంటుంది, ఎందుకంటే ఆ లక్షణమే ప్రధానంగా ఉంటుంది.
ప్రకాశవచ్చావైయర్థ్యాత్
అది వెలుగులా ఉంటుంది, లేకపోతే దాని ఉనికి వ్యర్థమవుతుంది.
ఆహ చ తన్మాత్రమ్
అది అంతే అని కూడా ఆయన చెప్పారు.