ఒకసారి మహర్షులు, ఋషులు కలిసి మానవ జీవితంలో ధర్మాచరణ, ఫలాలు, ముక్తి, ఆధ్యాత్మిక సాధనల గురించి లోతైన చర్చనిరతులయ్యారు. వారు ఇలా వివరించారు: మనిషి జీవితంలో, బాహ్య కర్మలు మరియు అంతఃకరణంలో జరిగే సాధన రెండింటిలోనూ స్మృతి (స్మరణ) మరియు ఆచరణ (అభ్యాసం) ప్రధానమైనవి. ఈ విధంగా ఆచరించేవారికి ఫలితాన్ని గురువు ప్రకటించినట్లు అత్రేయుడు అభిప్రాయపడ్డాడు. కానీ, ఆ ఫలితాలు యజమానునికే అని, అది అతనికే పరిమితమైందని ఔడులోమి చెప్పాడు. అలాగే, కొంతమంది ప్రత్యేక సహకారులు కూడా ఉండవలసిన అవసరం ఉన్నప్పుడు, మూడవ వ్యక్తి విధిగా నియమించబడతాడు, ఇది ఇతర నియమాల వలెనే. ఇలాంటి అన్ని విషయాలను గృహస్థుడు సమగ్రంగా పరిగణించి తాను నిర్ణయించుకుంటాడు. ఇతరులకు కూడా, ఉపదేశం వలన, మౌనిగా ఉండేవారికి ఉపదేశించినట్టు, ఇదే వర్తిస్తుంది. కానీ, సంబంధం ఉన్నప్పుడు అది స్పష్టంగా బయటపడదు. ఈ లోకంలో, చర్చిస్తున్న విషయానికి ఎలాంటి అడ్డంకి లేకపోతే, అది ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తుంది. ముక్తి ఫలితాల నియమం, ఆ స్థితిలో ఉండేవారికే వర్తిస్తుంది. ఇంకా, శాస్త్రంలో తిరిగి జన్మ గురించి పునఃపునః ఉపదేశించబడినందున, తిరిగివస్తారు అని చెప్పారు. అలాగే, ఇతర సూచనల వలన కూడా ఇదే అర్థమవుతుంది. జ్ఞానులు, అది స్వయం (ఆత్మ) అని గ్రహించి, ఇతరులకు కూడా చెప్పుతారు. అది కేవలం ప్రతీకగా (ప్రతిమగా) ఉండదు, ఎందుకంటే అతను అక్కడ ఉండడు. బ్రహ్మాన్ని దర్శించడమంటే, దాని మహిమ వలననే సాధ్యమవుతుంది. సూర్యునిపై లేదా ఇతర దేవతలపై చేసే ధ్యానాలు కూడా సమంజసమే, ఓ మిత్రా! ధ్యానం కూర్చుని చేయడం సాధ్యమవుతుంది, అలాగే ధ్యానం వల్ల కూడా సాధ్యమవుతుంది. కదలకుండా ఉండాల్సిన అవసరం ఉన్నప్పుడు, అలాగే చేయాలి. ఈ విధంగా ధ్యానం చేస్తూ ఉండే విషయాన్ని వారు స్మరిస్తారు. ఏక్కడ ఏకాగ్రత ఉందో, అక్కడ తేడా ఉండదు. ఈ విధంగా, మరణించే వరకూ ఇదే ఆచరించబడుతుంది. ఆ స్థితిని సాధించినవాడికి, గత sins (పాపాలు), భవిష్య sins కూడా, సంబంధం లేకపోవడం వలన నాశనం అవుతాయని చెప్పబడింది. మరొకరికి కూడా, పతనం సమయంలో సంబంధం ఉండదు. కానీ, ఎవరి కర్మలు ప్రారంభం కాలేదో, వారి పాత పాపాలు అక్కడికే పరిమితమవుతాయి. అగ్నిహోత్రాది యాగాలు, వాటి ఫలితాల కోసమే జరుగుతాయని తెలుస్తుంది. అందువల్ల, కొందరికి రెండింటికీ ఇతర ఫలితాలు కూడా ఉంటాయి. కానీ, ఇది జ్ఞానాన్నిబట్టి జరుగుతుంది. మిగిలిన ఫలితాలు అనుభవించి తీరిన తర్వాత మాత్రమే, పరమ ఫలితాన్ని పొందుతారు. మరణ సమయంలో, మన మాట మనసులో కలిసిపోతుంది, ఇది అనుభవంలోనూ, వేద వాక్యాల్లోనూ చెప్పబడింది. అందువల్ల, ఇతర ఇంద్రియాలన్నీ కూడా అదే క్రమంలో కలిసిపోతాయి. ఆ మనసు ప్రాణంలో లీనమవుతుంది, అని తదుపరి భాగంలో చెప్పబడింది. అతడు సాక్షిగా ఉంటాడు, ఇది ఉపనిషత్తుల వాక్యాల ద్వారా తెలుస్తుంది. ఆత్మ భూతాలలో (పాంచభౌతిక దేహంలో) లీనమవుతుంది, ఇది వేద Shruti ద్వారా తెలుస్తుంది. ఇది ఒక్కటిలోనే లీనమవుతుందని కాదు, ఎందుకంటే అన్ని భూతాల్లోనూ అదే జరుగుతుంది. అలాగే, ప్రవేశం, ఆరంభం ఒకటే, ఉపవాసం లేకుండా అమృతత్వం రాదు. సోమపాన సమయంలో సంసారం (పునర్జన్మ) అని సూచించబడింది. ఇది అతిసూక్ష్మంగా ఉండి, అనుభవమార్గంలో గ్రహించబడుతుంది. కేవలం నాశనం వల్ల కాదు. ఈ సందర్భంలో, ఉష్మ (దేహంలో ఉన్న తాపం) అనువైనదిగా ఉంటుంది. ఒకవేళ, "ఇది నిరాకరణ వల్ల" అని ఎవరైనా అభ్యంతరం చెప్పినా, అది సరియైనది కాదు. ఎందుకంటే, కొన్ని సందర్భాల్లో, అది స్పష్టంగా జీవాత్మ నుండే ఉద్భవించిందని వేదాలు తెలియజేస్తున్నాయి. ఇలా మహర్షులు, ఋషులు, శాస్త్ర వాక్యాలను అనుసరించి మానవుని జీవన ప్రయాణాన్ని, కర్మల ఫలితాలను, ముక్తిని, ఆత్మను గురించి లోతుగా వివరించారు.