ఒకసారి, ఋషుల మధ్య లోకోత్తరమైన ఆధ్యాత్మిక సాధన గురించి వివిధ ప్రశ్నలు, వివేచనలు ప్రారంభమయ్యాయి. వారు అనుసరించాల్సిన సాధన విధానాన్ని పరిశీలించారు. “సాధనాన్ని అనుసరించడాన్ని మనం తరచుగా చూస్తున్నాం,” అని ఒకరు అన్నారు. “దీనికి సంబంధించిన శాస్త్రాలు కూడా స్పష్టంగా పేర్కొన్నాయి,” అని మరొకరు జోడించారు. ఆధ్యాత్మిక సాధన మొదలు పెట్టడం, పునరావృతం చేయడం వల్ల దాని ప్రాముఖ్యత తెలుస్తుంది. దీనిని కలిగి ఉన్నవారికి శాస్త్రాలు ప్రత్యేక ఆజ్ఞను ఇచ్చాయి; అలాగే, కొన్ని పరిమితులు కూడా ఉన్నాయి. బాదరాయణుడు, “అధికతను బోధించినందున, ఇది ఉత్తమం. మనం దాన్ని అనుభవంలో కూడా చూస్తున్నాం,” అని వివరించారు. అయితే, సాధనంలో ఉన్న పరిశీలన ఒకే విధంగా ఉంటుంది, కానీ అది అన్ని సందర్భాల్లో వర్తించదు. అంతే కాక, వందమంది మధ్య ఉన్న ప్రత్యేకతల వలె, ఇక్కడ కూడా ఒక భేదం ఉంది. కేవలం అధ్యయనం చేసినవారిలో ఉన్న తేడా వంటి ప్రత్యేకత కనిపిస్తుంది. అయితే, అంతర్గతంగా పెద్ద తేడా లేదు; ఇది ప్రశంసకు గానీ, అనుమతికి గానీ ఉద్దేశించబడింది. కొంతమంది, “ఇది స్వేచ్ఛగా చేయవచ్చు,” అని అభిప్రాయపడ్డారు. suppression (నిగ్రహం) కూడా ఉంది. శక్తి పైకి ప్రవహించే వారికి శాస్త్రాలు ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించాయి. జైమిని, “ఇక్కడ సంయోగం ఉండదు, ఎందుకంటే ఆజ్ఞ లేదు,” అని నిరాకరించారు. బాదరాయణుడు, “శాస్త్ర వాక్యాలు సమానంగా ఉన్నందున, ఇది చేయాలి,” అని అన్నారు. అయితే, retention (ధారణ)లో ఉన్న విధంగా, ఇక్కడ కూడా ఆజ్ఞ ఉంది. “ఇది కేవలం ప్రశంస మాత్రమే,” అని ఎవరైనా అనుకుంటే, అది సరైనది కాదు, ఎందుకంటే ఇది ప్రథమంగా, కొత్తగా ఉంది. అలాగే, శాస్త్రంలో ఉన్న ‘ఉన్నది’ అనే పదం దీనికి ఆధారం. “అర్థం మధ్యలో కలిపి ఉంది,” అని ఎవరు అనుకున్నా, అది సరైనది కాదు, ఎందుకంటే ఇది స్పష్టంగా పేర్కొనబడింది. ఒకే వాక్యంలో ఉన్న అనుసంధానం వల్ల, ఇది అంతర్గతంగా కలిసినదే. అందువల్ల, దీని కోసం అగ్ని, ఇంధనం వంటి ఇతర ఉపకరణాలపై ఆధారపడాల్సిన అవసరం లేదు. కానీ, యజ్ఞంలో గుర్రం వంటి అన్ని అంశాలపై ఆధారపడినట్లు, ఇక్కడ కూడా సమగ్ర ఆధారం ఉంది. శాంతి, స్వనిగ్రహం వంటి గుణాలు కలిగి ఉండాలి; ఇవి ఉపకరణాలుగా prescribe చేయబడ్డాయి కాబట్టి, ఇవి కూడా తప్పనిసరిగా చేయాలి. జీవన ప్రమాదం ఉన్నప్పుడు తప్ప, అన్ని విషయాలకు అనుమతి లేదు; ఇది అనుభవంలో తేలింది. అలాగే, నిషేధం లేదు. ఇది సంస్కృతి పరంపరలో గుర్తించబడింది. కోరికతో ప్రేరితమయ్యే చర్యలకు కాకుండా, శాస్త్రాధికారం ఉంది. జీవనాశ్రమ ధర్మాలు కూడా ఆజ్ఞాపించబడ్డాయి. సహకారం వల్ల కూడా ఇది ప్రాముఖ్యత పొందింది. ఇక్కడ, అన్ని విధాలా, అవే మాత్రమే, ఎందుకంటే రెండు వైపుల నుంచి సూచనలు ఉన్నాయి. ఇది అధికతను చూపిస్తుంది. మధ్యలో విరామం ఉన్నప్పటికీ, అది కూడా అనుభవంలో కనిపిస్తుంది. ఇది సంస్కృతిలో గుర్తించబడింది; ప్రత్యేక అనుగ్రహం కూడా ఉంది. అందుకే, ఇతర సాధన ఉత్తమమైనదిగా గుర్తించబడింది, ఎందుకంటే ప్రత్యేక గుర్తింపు ఉంది. కానీ, ఆ స్థితిని పొందినవారికి, అది లేకపోవడం లేదు; జైమిని కూడా, నియమం వల్ల, ఆ రూపం లేకపోవడం వల్ల, ఇదే అభిప్రాయాన్ని ప్రకటించాడు. అర్హత ఉన్నవారికి కూడా, పడిపోవడం అనే ఊహ వర్తించదు, ఎందుకంటే అది వర్తించదగినది కాదు. కొందరు, “మునుపటి సాధనతో కూడినదే,” అని అన్నారు; ఇది భోజనం వంటి విషయాల్లో కూడా చెప్పబడింది. ఇలా, ఋషులు శాస్త్రాధారాన్ని, అనుభవాన్ని, వివిధ అభిప్రాయాలను, ఆజ్ఞలను, పరిమితులను, మరియు ఉత్తమతను గౌరవంగా పరిశీలిస్తూ, ఆధ్యాత్మిక సాధనలో ఉన్న విశిష్టతను, సమగ్రతను, మరియు అనుసరణను స్పష్టంగా వివరించారు.