శ్రద్ధగా వినండి. బ్రహ్మసూత్రాలలోని ఈ శ్లోకాల పరంపరలో, మహర్షులు వేదవాక్యాల పరస్పర సంబంధాన్ని, వాటి ప్రాముఖ్యతను, ఆచరణలోని భేదాలను, మరియు ఫలితాల వివేచనను విశ్లేషిస్తూ మనకు మేల్కొలిపారు. ముందుగా, వేదవాక్యమే శక్తివంతమైనదని, అందువల్ల ఎలాంటి విరుద్ధత లేదని స్పష్టంగా ప్రకటించబడింది. అనుబంధం వంటి అంశాల ద్వారా, ఇతర జ్ఞానరూపాలలో కనిపించే భేదాన్ని మనం చూసినట్లే, ఇక్కడ కూడా ఇదే విషయాన్ని వివరించారు. సాధారణత ద్వారా కూడా విరుద్ధత లేదని, మరణం విషయంలో మనం అనుభవించేలా, లోకంలో విరుద్ధత ఉండదని చెప్పబడింది. తర్వాత, పదబలమంతా తరువాతి వాక్యాల్లో ఎక్కువగా ఉండటంతో, అనుబంధం అక్కడ వర్తించనిది. శరీరంలో ఒకే ఆత్మ ఉండటమే ఇందుకు కారణం. కానీ, ఈ భేదం అనుభవంలో కనిపించేలా కాకుండా, ఆత్మ ఉండటంవల్లనే ఏర్పడుతుంది. అవయవాలతో సంబంధం ఉన్నవి, శాఖల్లో ఉండవు; ప్రతి వేదంలో ఇదే విధంగా ఉంటుంది. మంత్రాదుల విషయంలో ఉన్నట్లే, ఇక్కడ కూడా విరుద్ధత లేదు. ప్రాముఖ్యత వలన, ఇది ఒక కర్మలా శ్రేష్ఠమైనదిగా భావించబడుతుంది; వేదవాక్యమే దీనిని నిర్ధారిస్తుంది. పదభేదం మొదలైన వాటి వైవిధ్యాన్ని కూడా మనం గమనించాలి. ఫలితంలో ప్రత్యేకత లేకపోవడం వల్ల ప్రత్యామ్నాయాలు ఉంటాయి. కానీ, కామ్యకర్మలు అయితే, అవి కలిపి చేయవచ్చు లేదా విడిగా చేయవచ్చు—ఎలా కావాలనుకుంటే అలా, ఎందుకంటే ముందుగా నిర్దిష్ట కారణం లేదు. అవయవాల్లోని స్థితి, ఆధారంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మిగిలిన వాటి నుండీ కూడా ఇదే స్పష్టమవుతుంది. కలయిక వల్ల కూడా ఇది నిర్ధారించబడుతుంది. వేదవాక్యాలు ఒకే లక్షణాన్ని ప్రకటించడంవల్ల కూడా ఇదే భావం వస్తుంది. లేదా, వేదం వాటి ఏకకాలికతను చెప్పకపోవడం వల్ల, కలయిక ఉండకపోవచ్చు. పైగా, అనుభవంలో కూడా ఇదే గమనించబడుతుంది. ఇప్పుడు, బాదరాయణుడు స్పష్టంగా చెబుతాడు—వేదవాక్య పరంగా, ఇది పురుషార్థానికే ఉద్దేశించబడింది. జైమినియుడు కూడా, అది ఉపకారంగా ఉండటం వల్ల, ఇతర సందర్భాల్లోలాగే, ఇది పురుషునికే ఉపదేశించబడిందని అంటాడు. ఆచరణలో కూడా ఇదే గమనించబడుతుంది. దానికి సంబంధించిన వేదవాక్యాల వల్ల కూడా ఇదే నిర్ధారించబడుతుంది. ప్రారంభం, పునరావృతిలో కూడా ఇదే కనిపిస్తుంది. దాన్ని కలిగి ఉన్నవారికి విధి కూడా చెప్పబడింది. పరిమితి వల్ల కూడా ఇదే భావం వస్తుంది. అయితే, బాదరాయణుడు, శ్రేష్ఠత ఉపదేశం వల్ల, ఇది అలాగే చేయాలి అని అంటాడు, ఎందుకంటే అనుభవంలో కూడా ఇదే కనిపిస్తుంది. అయితే, ఆచరణలో సమానత్వం కూడా గమనించబడుతుంది. ఇది ప్రతి సందర్భానికీ వర్తించదు. వందమంది మధ్య ఉండే భేదంలా, ఇక్కడ కూడా భేదం ఉంటుంది. కేవలం చదివినవారిలో ఉన్నట్లే, ఇక్కడ కూడా ఉంటుంది. ఎలాంటి తేడా లేదని కూడా అంటారు. ఇది ప్రశంసకోసం లేదా అనుమతికోసం ఉండవచ్చు. మరికొందరు, స్వేచ్ఛగా కూడా అనుమతిస్తారు. అదీ కాకుండా, నిరోధన కూడా ఉంది. ప్రాణశక్తి పైకి పోయే వారి విషయంలో, వేదంలోనే ప్రస్తావన ఉంది. జైమినియుడు, నియమం లేకపోవడం వల్ల, సంబంధాన్ని నిరాకరిస్తాడు. కానీ, బాదరాయణుడు, వేదవాక్య సారూప్యత వల్ల, చేయవలసిందే అని అంటాడు. లేదా, నియమం ఉందని కూడా చెప్పవచ్చు—నిగ్రహంలో ఉన్నట్లే. ఇది కేవలం ప్రశంస మాత్రమేనని, వేదవాక్యంలో కలిపి చెప్పడంవల్ల అనుకుంటే, అదీ కాదని అంటారు—ఇది కొత్తదైనదే. పైగా, ఉండడాన్ని సూచించే పదం వలన కూడా ఇదే నిర్ధారించబడుతుంది. ఈ విధంగా, వేదవాక్యాల పరస్పర సంబంధం, వాటి ప్రాముఖ్యత, ఆచరణలోని విధి, భేదం, కలయిక, మరియు ఫలితాలపై మహర్షులు మనకు స్పష్టమైన మార్గదర్శనం అందించారు.