శ్రద్ధా కార్యక్రమాల సమయంలో, ఆత్మ ప్రయాణం జరుగదని, ఇతరులు ప్రకటించినట్లు వేదవాక్యాలు తెలియజేస్తున్నాయి. కానీ, అది ఆత్మ సంకల్పాన్ని బట్టి ఉంటుంది—ఎందుకంటే రెండు సందర్భాల్లోనూ వ్యతిరేకత లేదు. ఇరు మార్గాల్లోనూ ఆత్మ లక్ష్యం నెరవేరుతుంది; లేకపోతే, పరస్పర విరుద్ధత కలుగుతుంది. సాధారణ జీవనంలో ఏ విధంగా ఫలితాన్ని పొందుతామో, ఇక్కడ కూడా అంతే అన్వయించబడుతుంది. కర్మకాండంలో పాల్గొనే యాజ్ఞికులు తమ బాధ్యత ఉన్నంతవరకు ఆ విధిగా వ్యవహరిస్తారు. శాస్త్రవాక్యాలు మరియు యుక్తి ప్రకారం, అందరికీ ఏ నియమం లేదు; వ్యతిరేకత కూడా లేదు. కాని, అక్షర బ్రహ్మపై ధ్యానం చేసే వారికి మాత్రం కొన్ని నియమాలు ఉంటాయి—వివిధ ఉపకర్మల వలె, సాధారణమైనదీ, ప్రత్యేకమైనదీ, పరిమితి ఉంటుంది. ఇది ఆత్మచింతన వల్లనే జరుగుతుంది. ఎవరైనా, భూతసమూహాల వలె మధ్యకాలంలో ఆత్మకు ఇతర భేదం ఉండదని అనుకుంటే, అది సరైంది కాదు—వేదవాక్యాలు స్పష్టంగా భిన్నత్వాన్ని తెలియజేస్తున్నాయి. కొన్నిసార్లు, తక్కువ స్థాయిలో మార్పిడి జరుగుతుందని వారు ప్రకటిస్తారు. అయినా, సత్యం మొదలైనవి, అవే మళ్ళీ అవే. ఇంద్రియాల వలన, మనస్సు వలన, కోరికలు మొదలైనవి ఇక్కడ అక్కడ ఉద్భవిస్తాయి. ప్రత్యేక సందర్భాల్లో, గౌరవార్థంగా కొన్ని విషయాలను వదిలిపెట్టడం జరుగుతుంది. అవసరమైనప్పుడు, దానికి సంబంధించిన వాక్యాలు ఉంటాయి. నిర్ణయానికి స్థిరమైన నియమం లేదు; దూరంగా ఉన్నా ఫలితానికి ఆటంకం లేదు. దానం చేసే సందర్భంలోనూ ఇలానే జరుగుతుంది. సూచికలే ప్రధానంగా ఉండటంతో, అవే బలమైనవి. కొన్ని సందర్భాల్లో, ముందు వచ్చిన దానిని అనుసరించవచ్చు, ఒక చర్య ప్రారంభమయ్యే సందర్భంలో లాగ. మరికొన్ని సందర్భాల్లో, విస్తరణ కారణంగా కూడా ఫలితాన్ని పొందవచ్చు. కానీ, ఇది కేవలం జ్ఞానమే—నిర్ణయం వల్ల, ప్రత్యక్షంగా కనిపించడంవల్ల అర్థమవుతుంది. శాస్త్రవాక్యం బలమైనదిగా ఉండటంతో, ఎలాంటి వ్యతిరేకత లేదు. అనేక ఇతర జ్ఞాన రూపాల్లో కనబడిన విధంగా, సంబంధం ద్వారా వివేచన వస్తుంది. సాధారణత వల్ల కూడా కాదు, ఎందుకంటే మనం ప్రత్యక్షంగా చూస్తాం—మరణ సందర్భంలోనూ ఇలాగే ఉంటుంది; లోకంలో వ్యతిరేకత లేదు. కొన్ని సందర్భాల్లో, పదబలమే ఎక్కువగా ఉండటంతో, సంబంధాన్ని అన్వయించవచ్చు. ఒక శరీరంలో ఒకే ఆత్మ ఉండటమే కారణం. భేదం ఆత్మ సత్త వల్లే, ప్రత్యక్షంలో లాగ కాదు. అవయవాలతో సంబంధం ఉన్నవి, శాఖల్లో ఉండవు—ప్రతి వేదంలోనూ ఇదే. మంత్రాలు మొదలైన వాటిలా, ఇక్కడ కూడా వ్యతిరేకత లేదు. పూజా విధానం గొప్పదిగా ఉండటం వల్ల, అది యజ్ఞంలా ఉన్నతంగా ఉంటుంది—శాస్త్రం అలా తెలియజేస్తుంది. పదాల వైవిధ్యం వలన, ఇతర కారణాల వలన కూడా భేదం కలుగుతుంది. ఫలితంలో తేడా లేకపోవడం వల్ల, ప్రత్యామ్నాయం ఉంటుంది. కోరికతో చేసే కర్మలు అయితే, కలిపి చేయవచ్చు, లేక వేరుగా చేయవచ్చు—ముందస్తు కారణం లేకపోవడం వల్ల. అవయవాల్లో స్థితి ఆధారంగా ఉంటుంది. మిగిలిన వాటి నుంచీ కూడా ఆధారం ఉంటుంది. కలయిక వల్ల కూడా ఫలితం ఉంటుంది. శాస్త్రంలో సామాన్య లక్షణాన్ని ప్రకటించడంవల్ల కూడా కలయికకు అవకాశం ఉంటుంది. లేదా, శాస్త్రం వాటి సమకాలీనతను ప్రస్తావించకపోవడం వల్ల, కలయిక ఉండకపోవచ్చు. ఇది కూడా మనం చూస్తాం. ఈ విధంగా, బాదరాయణుడు ప్రకటించినట్లు, వ్యక్తి ప్రయోజనం కోసం ఈ విధానాలన్నీ ఉంటాయి—వాక్యబలాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని. జైమిని చెప్పినట్లు, ఉపకార్యాల్లాగే, ఇది వ్యక్తి ప్రయోజనానికే ఉపకారంగా ఉంటుంది. ఇలా శాస్త్ర వాక్యాల పరంపరలో, వివిధ నియమాలు, మార్గాలు, పరిమితులు, కలయికలు—all శ్రద్ధ, జ్ఞానం, కర్మల పరంపరలో—వ్యక్తి ప్రయోజనాన్ని సాధించడానికే పరమార్థంగా ఉంటాయని ఈ ఉపన్యాసం స్పష్టంగా తెలియజేస్తుంది.