ఒకసారి పరమార్థ జ్ఞానాన్ని అన్వేషిస్తున్న ఋషులు, వేదాంత సూత్రాలలోని వివిధ అంశాలను పరిశీలిస్తూ, పరస్పర సంబంధాలను వివరించసాగారు. వారు ఇలా చెప్పారు: "ఒకవేళ ఏదైనా విషయాన్ని సంబంధం ద్వారా నిర్ధారించవచ్చు అని భావిస్తే, అది కూడా సాధ్యమే, ఎందుకంటే ప్రత్యేకత ఉన్నది." అలాగే, ఫలితాన్ని పేర్కొనడం వలన అది కొత్తదిగా భావించరాదు, ఎందుకంటే అది ఇప్పటికే ఉన్నదే. దాంతోపాటు, కారణ-కార్యాలలో తేడా లేకపోవడం వలన, అవి వాస్తవానికి ఒకటే. ఈ విధంగా సంబంధం వల్ల ఇతరత్రా కూడా ఇది వర్తిస్తుంది. అయితే, స్పష్టమైన భేదం ఉన్నప్పుడు మాత్రం, అది వర్తించదు. ఈ విషయాన్ని శాస్త్రం స్పష్టంగా చూపిస్తుంది. ఇంకా, సమాహారము మరియు వ్యాప్తి వల్ల కూడా ఇది నిర్ధారించబడుతుంది. పురుష ధ్యానంలో కూడా, ఇతర అంశాలు ప్రస్తావించబడినందున, అదే విధంగా వర్తిస్తుంది. సృష్టికర్త మొదలైన అర్థభేదం వలన కూడా తేడా వస్తుంది. ఒకవేళ ఉపాయనము లేకపోతే, 'ఉపాయన' అనే పదం మిగిలిపోతుంది, అప్పుడు కుశ గడ్డి మరియు ఛందస్సులు కీర్తన, గానం లాంటివిగా భావించాలి, అని శాస్త్రం చెప్పింది. అంత్యక్రియల సమయంలో, మరొక లోకానికి వెళ్ళడం జరగదు, ఎందుకంటే ఇతరులు కూడా అలా ప్రకటించారు. ఇక్కడ, ఇష్టప్రకారం చేయవచ్చు, ఎందుకంటే ఏ సందర్భంలోనూ విరుద్ధత ఉండదు. రెండు విధానాల్లోను ప్రయోజనం నెరవేరుతుంది, లేకపోతే విరుద్ధత కలుగుతుంది. సాధారణ జీవితంలో లభించే లక్షణ ప్రయోజనం లభించడంతో, ఇది సముచితమే. కర్మకాండలో భాగస్వాముల పాత్ర వారి నియామకం ఉన్నంతకాలం కొనసాగుతుంది. అందరికీ పరిమితి ఉండదు, మరియు శాస్త్ర వచన, అనుమానం ప్రకారం విరుద్ధత లేదు. కానీ, అక్షరమును ధ్యానించే వారికి మాత్రం, సామాన్య-విశేష స్వభావం వలన, ఉపకర్మల వలె పరిమితి ఉంటుంది. ఇది అంతా మననం వల్ల స్పష్టమవుతుంది. ఎవరో భావించవచ్చు: పంచభూతాల సమూహంలా, మధ్యలో ఆత్మకు వేరే భేదం ఉండదేమో అని. కానీ, అది సరైంది కాదు, ఎందుకంటే శాస్త్రం భిన్నంగా బోధిస్తుంది. తక్కువ స్థాయిలో మార్పిడి జరుగుతుందని ఇతరులు ప్రకటించారు. నిజమే, సత్యాది లక్షణాలు అక్కడ కూడా, ఇక్కడ కూడా ఒకే విధంగా ఉంటాయి. కామాది వృత్తులు ఇక్కడ, అక్కడ కూడా ఇంద్రియాది కారణాల వల్ల కలుగుతాయి. మరికొన్ని సందర్భాల్లో, గౌరవం చూపించడానికే కొన్ని విషయాలు వదిలిపెట్టబడతాయి. అవసరమైనప్పుడు, అది ప్రస్తావించబడినందున, వర్తించాలి. నిర్ణయానికి ఖచ్చితమైన నియమం ఉండదు, ఎందుకంటే అనుభవంలో చూస్తే, ఫలితానికి విఘాతం లేదు. దానం విషయంలో ఎలా ఉంటుందో, అలాగే ఇక్కడ కూడా వర్తిస్తుంది. సూచక లక్షణం ప్రధానమైనప్పుడు, అదే బలంగా నిలుస్తుంది. ముందు ప్రత్యామ్నాయం సందర్భాన్ని బట్టి రావచ్చు, కర్మ ప్రారంభంలోలాగే. అంతేగాక, వ్యాప్తి వలన కూడా వర్తిస్తుంది. అయితే, ఇది కేవలం జ్ఞానమే, ఎందుకంటే నిర్ణయం, అనుభవం ద్వారా కూడా అలా తెలుస్తుంది. శాస్త్ర వచనం బలమైనందున, విరుద్ధత ఉండదు. సంబంధం మొదలైన వాటి ద్వారా, ఇతర జ్ఞానరూప భేదాల్లో కనిపించిన విధంగా, ఇదీ చెప్పబడింది. సామాన్యత్వం వల్ల కాదు, ఎందుకంటే ప్రత్యక్షం జరుగుతుంది; మరణ సందర్భంలోలాగే, లోకంలో విరుద్ధత లేదు. తరువాతి సందర్భంలో పదప్రాముఖ్యత ఎక్కువగా ఉండటంతో, సంబంధం వర్తిస్తుంది. ఏక ఆత్మ శరీరంలో ఉండటం వలన ఇదీ నిర్ధారించబడుతుంది. ఆ భేదం ఉండటం వలననే, అది ప్రత్యక్షంలో లాగానూ కాదు. కానీ, అవయవాలకు సంబంధించి ఉన్నవి శాఖల్లో ఉండవు, ప్రతి వేదంలోనూ అది వర్తిస్తుంది. మంత్రాది విషయాల్లో లాగానే, ఇక్కడ కూడా విరుద్ధత ఉండదు. మహాత్మ్యం వలన అది కర్మంలా శ్రేష్ఠమైనది, శాస్త్ర వచనమూ ఇదే చూపిస్తుంది. పదభేదాది వైవిధ్యం వలన కూడా ఇది నిర్ధారించబడుతుంది. ఈ విధంగా, ఋషులు వేదాంత సూత్రాలలోని సూక్ష్మ విషయాలను పరిశీలించి, పరస్పర సంబంధాలను, భేదాలను, ప్రయోజనాలను, శాస్త్ర పరిమితులను, ధ్యాన విధానాలను, అనుభవాలను, మరియు ఫలితాలను పరిపూర్ణంగా వివరించారు.