వేదాంత సూత్రాలలోని ఈ వరుస సూత్రాలు ఒకదానికొకటి అనుసంధానంగా, వివిధ విషయాలను పరిశీలిస్తూ, ఆధ్యాత్మిక విషయాలను స్పష్టంగా వివరించాయి. అందులో, మొదటగా, పరస్పర భిన్నమైన సందర్భాలు ఉన్నా, వాటిలో ఉన్న తేడా వల్ల ఏదైనా ఉన్నతమైనదో, తక్కువదో అని భావించాల్సిన అవసరం లేదని చెప్పబడింది. ఉదాహరణకు, ఉన్నతమైనదీ, తక్కువదీ అనే భావన కేవలం సందర్భాల వల్ల ఏర్పడదు. ఇది ఇప్పటికే చెప్పబడిన విషయం అయినప్పటికీ, ఆ తేడా కూడా కొన్నిసార్లు ఉంటుందని గుర్తించబడింది. ఈ తేడా వ్యాప్తి కారణంగా, అది సబబుగా భావించబడుతుంది. ఎందుకంటే, ఈ ఒక్క సందర్భాన్ని మినహాయించి, అన్ని సందర్భాల్లో తేడా ఉండదు. ఆనందం వంటి ఫలితాలు ప్రధాన తత్త్వానికి చెందినవిగా పేర్కొనబడతాయి. “ప్రియ శిరస్సు” వంటి ఫలితాలను పొందలేకపోవడం, అలాగే వాటిలో పెరుగుదల, తగ్గుదల, ఈ తేడా వల్లే జరుగుతాయని స్పష్టంగా చెప్పబడింది. ఇతర ఫలితాలు, సాధారణ అర్థం వల్లనే ఏర్పడతాయి. ధ్యానానికి ప్రత్యేక ప్రయోజనం లేకపోవడం వల్ల, “ఆత్మ” అనే పదం వాడుకోవడం వల్ల, ఆత్మను గ్రహించడంలో ఇతర సందర్భాల లాగానే జరుగుతుందని, ఆ తరువాత వచ్చే విషయాల ఆధారంగా చెప్పబడింది. “సంబంధం వల్ల” అని ఎవరు అంటారో, అది కూడా సాధ్యమే, ఎందుకంటే ప్రత్యేకత ఉంది. ఫలితం గురించి చెప్పబడినందున, అది కొత్తది కాదు. తేడా లేనందున, అదే ఫలితంగా భావించబడుతుంది. ఈ విధంగా, సంబంధం వల్ల, ఇతర చోట్ల కూడా అదే వర్తించుతుంది. లేదా, ప్రత్యేకత వల్ల, వర్తించకపోవచ్చు అని సూచించబడింది. ఇది స్పష్టంగా చూపించబడింది. సమాహారము మరియు వ్యాప్తి కారణంగా, ఫలితాన్ని పొందవచ్చు. వ్యక్తి ధ్యానంలో కూడా, ఇతర అంశాలు ప్రస్తావించబడినందున, అదే వర్తిస్తుంది. అర్థంలో తేడా ఉన్నందున, సృష్టికర్తతో ప్రారంభమవుతుంది. కానీ, మానవుడు వదిలివేయడం జరిగినప్పుడు, “ఉపాయన” అనే పదం మిగిలిపోతుంది. కుశా గడ్డి, ఛందస్సులు – ఇవి ప్రశంస, గీతంలా ఉంటాయి, ఇది ఇప్పటికే చెప్పబడింది. అంత్య కర్మ సమయంలో, “అటుక్రామణ” ఉండదు, ఎందుకంటే ఇతరులు కూడా అలా ప్రకటిస్తారు. ఇది స్వేచ్ఛగా జరుగుతుంది, ఎందుకంటే ఏదైనా విధంగా విరుద్ధత ఉండదు. రెండు మార్గాల్లోనూ ఉద్దేశ్యం నెరవేరుతుంది, లేదంటే విరుద్ధత ఏర్పడుతుంది. సాధారణ జీవితంలో లాగే, లక్ష్యాన్ని సాధించగలుగుతాము, కాబట్టి ఇది అనుకూలంగా ఉంటుంది. కర్మకాండంలో, కర్మకర్తలు అధికారాన్ని పొందినంతవరకు వారి పని కొనసాగుతుంది. అందరికీ నిబంధన లేదు, విరుద్ధత లేదు, శాస్త్రవాక్యాలు, తర్కం ఆధారంగా. కాని, “అక్షర” ధ్యానం చేసే వారికి, సాధారణ మరియు ప్రత్యేక స్వభావం కారణంగా, ఉపకర్మల లాగానే, పరిమితి ఉంటుంది. ఈ విధంగా, ఆలోచన వల్ల కూడా పరిమితి ఏర్పడుతుంది. “భూత సమూహం” లాగానే, మధ్యలో ఆత్మకు మరో తేడా ఉండదని ఎవరైనా అంటారో, అది సబబు కాదు, ఎందుకంటే శాస్త్రం స్పష్టంగా చెబుతుంది. అధమమైన వాటిలాగానే, మార్పును ప్రకటిస్తారు. నిజం మొదలైనవి, అవే, అవే అని చెప్పబడతాయి. ఇక్కడ, అక్కడ, కోరికలు మొదలైనవి, ఇంద్రియాలు మొదలైన వాటి ద్వారా కలుగుతాయి. గౌరవం కారణంగా, వదిలివేయడం జరుగుతుంది. ఉండినప్పుడు, ఆ విషయాన్ని స్పష్టంగా ప్రకటించినందున, అదే వర్తిస్తుంది. నిర్ణయానికి స్థిరమైన నియమం ఉండదు, ఎందుకంటే అనుభవంలో కనిపించేది వేరు; విభజన వల్ల ఫలితానికి అడ్డు ఉండదు. దానం విషయానికి లాగానే, ఇదే వర్తిస్తుంది. సూచన స్పష్టంగా ఉన్నప్పుడు, అదే ప్రబలంగా ఉంటుంది, అదే బలమైనది. ముందుగా ఉన్న ప్రత్యామ్నాయాన్ని సందర్భం వల్ల తీసుకోవచ్చు, కర్మ ప్రారంభించినప్పుడు లాగానే. విస్తరణ కారణంగా కూడా, అలాగే. కానీ, ఇది కేవలం జ్ఞానం మాత్రమే, నిర్ణయం వల్ల, అనుభవంలో కనిపించేది ఆధారంగా. ఈ విధంగా, వేదాంత సూత్రాలు వివిధ సందర్భాలను, తేడాలను, ధ్యాన ఫలితాలను, కర్మకర్తల పాత్రను, పరిమితులను, శాస్త్రవాక్యాల ఆధారంగా, స్పష్టంగా, ఆత్మను, ఫలితాన్ని, ధ్యానాన్ని, కర్మాన్ని, జ్ఞానాన్ని పరిశీలిస్తూ, ఆధ్యాత్మిక మార్గాన్ని వివరించాయి.