ఒకసారి, పరమాత్మ తత్వాన్ని వివరిస్తూ మహర్షులు ఇలా వివరించారు: శాస్త్ర ప్రకారం, మనలోని నాడుల్లో ఆత్మ యొక్క లింగం లేకపోవడం, ఆత్మలోనే దాని హేతువు ఉన్నదని చెప్పారు. అందువల్ల, నిజమైన జ్ఞానం లేదా అవబోధం కూడా అదే స్థానం నుండి ఉద్భవిస్తుంది. అయితే, కర్మ, స్మృతి, శాస్త్ర ఆజ్ఞల ప్రభావం వల్ల, అవే స్థితులు తిరిగి కనిపిస్తాయి. మోహితుడైనవాడికి, ఇంకా మిగిలిన వాసనల వల్ల, పరిపూర్ణ ఫలితం కాదు, భాగశః ఫలితమే లభిస్తుంది. స్థానం పరంగా చూసినప్పటికీ, రెండు వేర్వేరు లక్షణాలు ఒకదానికొకటి వర్తించవు, ఎందుకంటే ఆ లక్షణాలు అన్నిచోట్లా కనిపిస్తాయి. ఎవరైనా దీనికి వేరొక కారణం ఉందని వాదిస్తే, అది శాస్త్రం ప్రతి సందర్భంలో చెప్పడం లేదు కనుక అంగీకరించబడదు. మరికొందరు కూడా ఇదే అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తీకరించారు. నిజంగా, ఇది నిరాకార స్వరూపాన్ని పోలి ఉంటుంది, ఎందుకంటే అదే ప్రధానమైనదిగా ఉంటుంది. దీన్ని వెలుగుతో పోల్చవచ్చు, ఎందుకంటే లేకపోతే దాని ఉద్దేశ్యం నెరవేరదు. శాస్త్రకర్తుడు కూడా ఇదే స్వరూపాన్ని మాత్రమే ప్రకటిస్తాడు. ఇలా వివరిస్తూ, అది సూర్యుడు మరియు అతని కిరణాల వంటిది అని ఉపమానం చెబుతారు. అయితే, సూర్య కిరణాల్లో నీరు తీసుకోబడదు కనుక, ఆ ఉపమానం పూర్తిగా సరిపోదు. ఎందుకంటే, పెరుగుదల, తగ్గుదల రెండూ ఇందులో ఉంటాయి, రెండు పరస్పరం సమ్మేళనం కలిగి ఉంటాయి, ఇది అనుభవంలోనూ కనిపిస్తుంది. ఈ అంశం ఇంతవరకే పరిమితమవుతుంది, దీనికి మించి మరొకటి లేదని ఖండించి, మళ్ళీ మరింత వివరిస్తుంది. నిజంగా, అది అవ్యక్తంగా చెప్పబడింది. ఆరాధనలో కూడా, ప్రత్యక్ష, అనుమానాల ద్వారా అది స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. అది వెలుగు వంటిది, ఏకరూపంగా ఉంటుంది; వెలుగు అనేక కార్యాల్లో పునరావృతమవుతుంది. కాబట్టి, అది అనంతమైందని సంకేతాలు సూచిస్తున్నాయి. రెండు రూపాలు మాట్లాడబడినట్లు, సర్పం మరియు దాని వలయాన్ని పోలి ఉంటుంది. లేదా, వెలుగుకు ఆధారమైనదిగా, ఎందుకంటే అది స్వరూపంలో తేజస్సు. లేదా, మునుపటి విధంగానే భావించవచ్చు. ఇంకా, నిషేధం వల్ల కూడా అర్థం తెలుసుకోవచ్చు. విపక్షి అభిప్రాయాన్ని కొట్టివేయడానికి, కొలత, సంబంధం, పేరు వంటి భేదాలను చూపిస్తారు. కానీ, సాధారణత వల్ల అదే వర్తిస్తుంది. ఇది బుద్ధి కోసం, పాదాన్ని పోలి ఉంటుంది. నిర్దిష్ట స్థానం వల్ల, వెలుగు మొదలైన వాటితో పోల్చవచ్చు. ఇది యుక్తిసమ్మతమైనదిగా కూడా గ్రహించాలి. అలాగే, మరోదానిపై నిషేధం లేదని కూడా చెప్పబడింది. ఈ విధంగా, ‘ఆకాశం’ వంటి పదాల ద్వారా విస్తృతత్వాన్ని ఊహించవచ్చు. కాబట్టి, ఫలితాన్ని కారణంతోనే గ్రహించాలి. పైగా, ఇది ఉపదేశించబడినదానికీ సమానమే. జైమిని మహర్షి, ఇది ధర్మమే అని అభిప్రాయపడ్డారు. కానీ, బాదరాయణుడు, ఇది కారణాన్ని ప్రస్తావించడంవల్ల ముందుగానే ఉన్నదని అన్నారు. ఇంకా, ఆజ్ఞలో భేదం లేకపోవడం వల్ల, సమస్త వేదాంత గ్రంథాలనుండి ఇదే నిశ్చయమవుతుంది. ఒక్కచోటైనా భేదం ఉంటే, అది అంగీకరించబడదు. స్వాధ్యాయానికి కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది, నియమం, సాధనకు అర్హత కారణంగా. ఇది స్పష్టంగా చూపించబడింది కూడా. అంతే కాదు, అర్థభేదం లేనందున, ఉపదేశంలో అనుబంధ ఆజ్ఞలతో పోలిస్తే, ఇది కూడా అదే ప్రకారమే. పదబలంతో వేరుగా చెప్పినా, అది అంగీకరించబడదు, ఎందుకంటే అక్కడ ఏ భేదం లేదు. ఇలా, పరమాత్మ తత్వాన్ని మహర్షులు శాస్త్రబద్ధంగా, ఉపమానాలతో, యుక్తితో, అనుభవంతో, నిషేధంతో, వివిధ schools of thought ద్వారా స్పష్టంగా వివరించారు.