ఒకప్పుడు, పరమాత్మ తత్వాన్ని తెలుసుకునే ప్రయత్నంలో ఋషులు, జ్ఞానులు అనేక ప్రశ్నలు వేసుకున్నారు. ఆత్మ ఎక్కడ స్థిరంగా ఉంటుందో తెలుసుకోవాలని, వారు పరిశీలన సాగించారు. కొంతమందికి, ఆత్మ శరీరంలో కాక, వేరే దేనిలో స్థిరపడుతుందని అనిపించింది, ఎందుకంటే అటువంటి భావనలు, పదప్రయోగాలు కూడా కనిపించాయి. అప్పుడే ఇంకొంతమంది, “ఇది అపవిత్రమయ్యే అవకాశం ఉందా?” అని సందేహించారు. కానీ, శాస్త్ర వాక్యాలను పరిశీలించగా, అలాంటి అపవిత్రత ఉండదని స్పష్టమైంది. ఆ తర్వాత, ఆత్మ బీజసంబంధాన్ని పొందుతుంది; అంటే, శుక్లంతో కలుస్తుంది. దాంతో, గర్భంలో శరీరం ఏర్పడుతుంది. ఈ సృష్టి ప్రక్రియ మధ్యస్థితిలో జరుగుతుందని చెప్పబడింది. కొంతమంది సృష్టికర్తను, ఆయన కుమారులను, ఇతరులను కూడా ఈ ప్రక్రియలో భాగమని భావించారు. అయితే, ఇది పూర్తిగా నిజమైనది కాదు; ఎందుకంటే, అసలు స్వరూపం పూర్తిగా వ్యక్తం కాలేదు. మరికొంతమంది, ఇదంతా పరమాత్మ యొక్క సంకల్పం వల్లనే దాచబడిందని, అందులోనుంచి బంధనమూ, విముక్తి కూడా ఉద్భవిస్తాయని చెప్పారు. ఇంకొంతమంది, ఇది శరీర సంబంధం వల్ల అవుతుందని అభిప్రాయపడ్డారు. ఎందుకంటే, శాస్త్ర వాక్యాలు కూడా ఇదే సూచిస్తున్నాయి; జ్ఞానులు కూడా ఇదే ప్రకటించారు. ఆత్మ యొక్క గుణాలు, నాడుల్లో లేవని, అది స్వయంగా ఆత్మలోనే ఉందని శాస్త్రం చెబుతోంది. అందువల్ల, ఆత్మ జాగృతమవుతుందనేది స్పష్టమైంది. కర్మ, స్మృతి, శాస్త్ర ఆజ్ఞల కారణంగా, ఆత్మ ఒకే విధంగా ఉంటుంది. కానీ, మాయలో ఉన్నవారికి, సంపూర్ణ ఫలితం లభించదు; ఎందుకంటే, మిగిలిన సంస్కారాలు ఇంకా ఉన్నాయి. ఆత్మ ఉన్న స్థలాన్ని బట్టి, ఒకదాని లక్షణాలు మరొకదానికి వర్తించవు; ఎందుకంటే, అలాంటి లక్షణాలు ప్రతిచోటా కనిపిస్తాయి. “ఇది భిన్నత్వం వల్లేనా?” అని ఎవరైనా అభ్యంతరం చెప్పినా, ప్రతి సందర్భంలో శాస్త్రం అలా చెప్పదని సమాధానం. ఇంకా, కొంతమంది ఈ అభిప్రాయాన్ని కలిగి ఉన్నారు. నిజానికి, ఇది నిరాకార స్వరూపంతో పోలి ఉంటుంది; ఎందుకంటే, అది ప్రధానంగా కనిపిస్తుంది. ఇది ప్రకాశంతో పోలి ఉంటుంది; ఎందుకంటే, లేకపోతే దానికి ప్రయోజనం ఉండదు. శాస్త్రకర్త కూడా ఇదే అని ప్రకటించాడు. అతడు దీనిని ఇలా చూపించాడు; పైగా, అంతా గుర్తుంచుకోవడం జరుగుతుంది. అందుకే, దీనిని సూర్యుడు మరియు అతని కిరణాలతో పోల్చారు. అయితే, నీరు తీసుకోకపోవడం వల్ల, అది పూర్తిగా అదే కాదు. పెరుగుదల, తగ్గుదల రెండూ ఉంటాయి; రెండింటికీ సమన్వయం ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది. ఈ విషయాన్ని ఇంతవరకే పరిమితం చేస్తారు; మరింత ఎక్కువగా లేదని చెప్పి, తదుపరి విషయాన్ని ప్రకటిస్తారు. నిజంగా, ఇది అవ్యక్తంగా చెప్పబడింది. ఆరాధనలో కూడా, ప్రత్యక్షంగా, అనుమానంగా ఇది స్పష్టంగా తెలుస్తుంది. ఇది ఒకే విధంగా, ప్రకాశం మొదలైన వాటితో పోల్చబడుతుంది; ప్రకాశం అనేక కార్యాలలో పునరావృతమవుతుంది. అందువల్ల, ఇది అనంతమని నిర్దేశించబడింది. రెండు రూపాలూ చెప్పబడినట్లు, ఇది పాము మరియు దాని వంకరతో పోల్చబడింది. లేదా, ప్రకాశానికి ఆధారంగా ఉన్నదిగా, ఎందుకంటే ఇది వెలుగు స్వరూపమైనది. లేదా, మునుపటిలాగే. అలాగే, నిషేధం వల్ల కూడా. వ్యతిరేక అభిప్రాయాన్ని కొలత, సంబంధం, పేరుప్రత్యయాలలోని భేదాలతో ఖండించబడుతుంది. కానీ, సాధారణత వల్ల కూడా ఇది అర్థమవుతుంది. ఇది బుద్ధి కోసం, పాదంతో పోల్చబడుతుంది. ప్రత్యేక స్థలాన్ని బట్టి కూడా, ఇది ప్రకాశం మొదలైన వాటితో పోల్చబడుతుంది. అలాగే, ఇది యుక్తిగా ఉంది. ఇంకా, ఇతర విషయానికి నిషేధం లేకపోవడం వల్ల కూడా. ఈ విధంగా, “ఆకాశం” వంటి పదాల ద్వారా ఆత్మ యొక్క విస్తృతత్వాన్ని, వ్యాపకత్వాన్ని ఊహించవచ్చు. ఈ విధంగా, ఋషులు, జ్ఞానులు శాస్త్ర వాక్యాలను పరిశీలిస్తూ, ఆత్మ స్వరూపాన్ని, దాని గుణాలను, పరిమితిని, వ్యాప్తిని, ప్రకాశాన్ని, దాని అనుభూతిని సమగ్రంగా వివరిస్తూ, శ్రద్ధతో పరిశోధించారు.