పారంపర్యంలో చెప్పబడిన విషయాన్ని మనం గుర్తు చేసుకోవాలి. ఏడు వరకూ కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది. అక్కడ కూడా, ఆ క్రియ వల్ల ఏ విరుద్ధతా ఉండదు. జ్ఞానం మరియు క్రియ విషయానికి వస్తే, అదే ఇప్పుడు చర్చకు వస్తోంది. మూడవ సందర్భంలో మాత్రం, అలా కనిపించదు కాబట్టి, అది వర్తించదు. ప్రపంచంలో కూడా ఇదే గుర్తు చేయబడుతుంది. అలాగే మనం చూస్తూ ఉంటాము కూడా. మూడవ పదం ద్వారా వచ్చిన పరిమితి, ఎండిపోయినదానిలో పుట్టిన వాటికే వర్తిస్తుంది. దాని సహజ స్వభావం కూడా సమంజసం. ఎక్కువ కాలం తర్వాత కాదు, ఎందుకంటే భేదం ఉంది. అది మరొకదానిలో స్థాపించబడినప్పుడు, మునుపటిలాగే, ప్రాచుర్యం వల్ల అర్థం అవుతుంది. దాన్ని అపవిత్రమని ఎవరైనా అనినా, అలా కాదు, వాక్యప్రామాణ్యమే కారణం. ఆ తర్వాత, వీర్యంతో సంబంధం ఏర్పడుతుంది. గర్భంలోంచి శరీరం ఏర్పడుతుంది. సృష్టి మధ్యస్థితిలో జరుగుతుందని చెప్పబడింది. కొంతమంది సృష్టికర్తను, కుమారులను, ఇతరులను కూడా అంటారు. కానీ అది మాయ మాత్రమే, ఎందుకంటే దాని నిజ స్వరూపం పూర్తిగా వ్యక్తం కాలేదు. మరొకరి సంకల్పం వల్ల అది మరుగున పడుతుంది; అదేనుంచి బంధనమూ, విరుద్ధత కూడా వస్తాయి. లేదా శరీరంతో సంబంధం వల్ల కూడా అదే జరుగుతుంది. ఇది శాస్త్ర ప్రామాణ్యంగా గుర్తించబడుతుంది, దీనిని జ్ఞానులు ప్రకటిస్తారు. దాని లేమి నాడుల్లో ఉంటుందని ఆ శాస్త్రం చెబుతుంది, ఆత్మలో కూడా అలాగే. కాబట్టి, ఉన్మేషం (ప్రబోధం) దీనివల్లే కలుగుతుంది. కానీ ఇది అంతే, ఎందుకంటే కర్మ, స్మృతి, శాస్త్ర ఆజ్ఞల కారణంగా. మోహితుడైనవానికి, మిగిలిన భాగం వల్ల, ఫలితప్రాప్తి పూర్తిగా కాదు, కొంతవరకే. దాని స్థానాన్ని బట్టి, రెండింటి లక్షణాలు పరస్పరం వర్తించవు, ఎందుకంటే అలాంటి లక్షణాలు అన్నిచోట్లా కనిపిస్తాయి. ఎవరికైనా ఇది భేదం వల్ల అని అనిపించినా, అలా కాదు, ఎందుకంటే ప్రతి సందర్భానికి శాస్త్రం అలా చెప్పదు. అంతేకాక, కొందరు ఇలా భావిస్తున్నారు కూడా. నిజానికి, అది నిరాకార స్వరూపాన్ని పోలి ఉంటుంది, ఎందుకంటే అదే ప్రధానంగా ఉంటుంది. అది వెలుగును పోలి ఉంటుంది, ఎందుకంటే లేకపోతే దాని ఉద్దేశం ఉండదు. ఆయన దాన్ని అంతే అని ప్రకటిస్తారు. ఆయన ఇలా చూపిస్తారు, ఇది కూడా గుర్తు చేయబడుతుంది. కాబట్టి, ఇది ఉదాహరణగా చూపించబడింది—సూర్యుడు మరియు అతని కిరణాల మాదిరిగా. కానీ, నీరు తీసుకోబడదు కాబట్టి, అది పూర్తిగా అలాగే కాదు. పెరుగుదల, తగ్గుదల రెండూ కలిగి ఉంటాయి, రెండింటి మధ్య సామరస్యమూ ఉంది, ఇది కూడా కనిపిస్తుంది. ఇక్కడితో విషయాన్ని పరిమితం చేస్తారు, మరింతను నిరాకరిస్తారు, ఆ తర్వాత మరింత వివరిస్తారు. నిజంగా, అది అవ్యక్తంగా చెప్పబడింది. ఆరాధనలో కూడా, ప్రత్యక్ష, అనుమానాల ద్వారా అది స్పష్టమవుతుంది. అది అభేదంగా ఉంటుంది, వెలుగు మొదలైన వాటిలా; వెలుగు చర్యలో పునఃపునః వ్యక్తమవుతుంది. అందువల్ల, అది అనంతమై ఉంటుంది, ఎందుకంటే అలాంటి సూచనే ఉంది. రెండింటి గురించి కూడా చెప్పబడింది—పాము మరియు దాని మడతల మాదిరిగా.