ఈ విధంగా శాస్త్రవాక్యాల పరంపరగా వస్తున్న వివరణను ఒక అందమైన, సుగమమైన కథలా మనం చూడొచ్చు. ప్రారంభంలో, శాస్త్రం ఒక విషయాన్ని స్పష్టంగా చెబుతుంది—క్రమం వెనుకబడినట్లయితే కూడా, ఆ క్రమమే తగినది అని. కొంతమంది, చైతన్యం మరియు మనస్సు మధ్యలో ఉంటాయని, సంకేతాల ఆధారంగా మధ్యస్థంగా ఉంటాయని అంటారు. కానీ, శాస్త్రం దీనిని తిరస్కరిస్తుంది; ఎందుకంటే, వాటిలో ఎటువంటి తేడా లేదు. అయితే, చలించేవి మరియు అచలించేవి ఆధారంగా, కొన్ని పేర్లు వాగ్దానంగా ఉంటాయి; అవి వారి ఉనికి లేదా లేనితనం వల్ల కలుగుతాయి. ఆత్మ మాత్రం ఉత్పన్నమవ్వదు—శాస్త్రం చెప్పినదానికీ, ఆత్మ నిత్యమైందికీ, ఇతర వాటిలా కాదు. అందుకే, జ్ఞాత ఆత్మను అలా భావించాలి. ఇప్పుడు, ప్రస్థానం, చలనము, తిరిగి రాక—ఈ మూడు విషయాల గురించి చెప్పబడింది. చివరి రెండు విషయాల్లో, ఆత్మ తన స్వభావంతోనే ఉంటుంది. ఎవరో, "సూక్ష్మమైనది కాదు, ఎందుకంటే ఆ శాస్త్రం అలా చెప్పింది" అని వాదిస్తే, అది సరైంది కాదు; ఎందుకంటే, ఇతర సందర్భం వర్తిస్తుంది. ఇంకా, తన పేరుతో, పరిమాణంతో కూడా, ఇది స్పష్టమవుతుంది. ఇక్కడ సాంద్రత లేదు, sandalwood (గంధం)తో పోలికగా, తేడా ఉండదు. "స్థితిలో భేదం ఉంది" అని వాదిస్తే, అది సరైంది కాదు; ఎందుకంటే, అంగీకారం జరగదు—ఆత్మ నిజంగా హృదయంలోనే ఉంటుంది. లేదా, ప్రపంచంలో లాగే, గుణాల ఆధారంగా కూడా తేడా వస్తుంది. వాసనతో భేదం కనిపించ듯, ఇక్కడ కూడా స్పష్టత చూపబడింది. వేరు వేరు ఉపదేశాల వల్ల, స్పష్టంగా తెలియజేయబడింది. ఆత్మ యొక్క గుణాల సారాన్ని బట్టి, పేర్లు పండితులలాగా ఉంటాయి. ఆత్మను కలిగి ఉన్నంత కాలం, దోషం లేదు; ఎందుకంటే, అది కనిపించడమే. మానవత్వం (maleness) లాంటి లక్షణాలు, కానీ ఈ జీవనికి, ప్రదర్శనతో సంబంధం ఉన్నవి. ఎప్పటికప్పుడు దర్శనం లేదా అదర్శనం, లేదా ఒకటి మాత్రమే ఉండే పరిమితి వల్ల, వేరే విధంగా ఫలితం కలుగుతుంది. కర్త (agent)—శాస్త్రం అర్థాన్ని కలిగి ఉన్నందున, అలా భావించాలి. తీసుకోవడం, వెళ్ళిపోవడం గురించి కూడా ప్రస్తావన ఉంది. చర్యలో పేర్లు ఇవ్వబడినందున, అలా కాకపోతే, ఉపదేశం తలక్రిందులుగా మారుతుంది. దృశ్యంలో లాగే, పరిమితి ఉండదు. శక్తి గురించి తప్పుగా అర్థం చేసుకునే అవకాశం ఉంది. ఇంకా, ఇక్కడ ఏకీకరణ (absorption) లేదు. కమ్మగాడు (carpenter) లాగా, రెండు విధాలుగా ఉంటుంది. కాని, పరమాత్మ నుండి, శాస్త్రం స్పష్టంగా ప్రకటిస్తుంది. కృషి చేసినపుడే, అర్థం ఉంటుంది; లేకపోతే, నియమిత, నిషిద్ధ కర్మలకు అర్థం ఉండదు. ఆత్మ భాగంగా ఉంటుంది, ఎందుకంటే వేరు వేరు పేర్లు ఇవ్వబడ్డాయి; కొందరు, కూలీ, జూదగాడు లాగా కూడా ఉపదేశిస్తారు. మంత్ర పదాల ద్వారా కూడా ఇది స్పష్టమవుతుంది. స్మృతి పరంపరలో కూడా ఇది గుర్తించబడింది. కాని, పరమాత్మకు మాత్రం ఇది వర్తించదు; దీపం (light) లాంటి వాటితో పోలిస్తారు. పండితులు కూడా ఇదే గుర్తించడాన్ని చెప్పారు. అనుమతి, నిషేధం శరీర సంబంధం వల్ల కలుగుతాయి—దీపం లాంటి వాటిలాగే. ఇంకా, నిరంతరంగా ఉండని వాటికి, కలిసిపోవడం లేదు. ఇది కేవలం అభాసమే. అజ్ఞాత విషయానికి, ఏ నిర్ణీత నియమం లేదు. ఇతర ఉద్దేశ్యాల సందర్భంలో కూడా ఇదే వర్తిస్తుంది. "స్థలంలో భేదం ఉంది" అని వాదిస్తే, అది సరైంది కాదు; ఎందుకంటే, అది లోపల కలిసిపోతుంది. ఇప్పుడు, ప్రాణాలు కూడా ఇలానే ఉంటాయి. ఎందుకంటే, ప్రధాన భావన సాధ్యపడదు, మరియు శాస్త్రం ముందు నుంచే దీన్ని స్పష్టంగా ప్రకటిస్తుంది. ఈ విధంగా, శాస్త్రవాక్యాల పరంపర మనకు ఆత్మ, ప్రాణ, కర్త, పరమాత్మ, వారి సంబంధాలు, తేడాలు, ఉపదేశాల విశిష్టతలను నిర్మలంగా, గౌరవంగా వివరించాయి.