ఒకసారి, పరబ్రహ్మ తత్వాన్ని వివరిస్తూ, మునులు తarka-vāda-పరంగా విచారించారు. “రాతి వంటి పదార్థాలకు, పరబ్రహ్మతో ఏకత్వం సాధ్యం కాదు,” అని వారు నిశ్చయంగా తెలిపారు. “ద్రవ్యాల లయాన్ని చూచి, బ్రహ్మ కూడా లయమవుతుందా?” అనే సందేహానికి, “అది పాలు లయమవుతున్నట్టు; ఆత్మలో లయం లేదు,” అని సమాధానం ఇచ్చారు. దేవతలు, ఇతరులు, ఈ లోకంలో ఉన్నవి కూడా అదే విధంగా ఉంటాయని మునులు చెప్పారు. “అన్నింటికి విస్తరణ ఉంటే, అది అఖండత తత్వానికి విరుద్ధం అవుతుంది. కానీ వేదాలు చెప్పిన ప్రకారం, పరబ్రహ్మకు శబ్దమే ఆధారం,” అని వారు వివరించారు. ఆత్మలో అనేక లక్షణాలు ఉన్నాయని, విరుద్ధ వాదనలో లోపం ఉందని, అందులోని అన్ని లక్షణాలు మనం చూస్తున్నట్టు వేదాలు వివరించాయి. “ఆత్మకు ఇంద్రియాలు లేవు కాబట్టి, లక్షణాలు ఉండవు,” అనే వాదనకు, “ఇది ఇప్పటికే సమాధానం పొందింది; పరబ్రహ్మకు ఉద్దేశ్యం ఉంది,” అని మునులు స్పష్టంగా చెప్పారు. ఈ సృష్టి కేవలం లీల కోసం జరుగుతుందని, వేదాలు చూపినట్టు, దీనిలో పాక్షికత లేదా క్రూరత లేదు; ఇతర కారణాలపై ఆధారపడి ఉంటుంది. “కర్మలు సమంగా పంపిణీ చేయబడట్లేదని” వాదనకు, “ఆది-అంతం లేని కారణంగా, ఇది సహజమే; మనం కూడా చూస్తున్నాం,” అని సమాధానం ఇచ్చారు. అన్ని లక్షణాలు సాధ్యం అని, అన్వయానికి స్థానం లేదని, inference ద్వారా క్రమం సాధ్యం కాదు; చర్య కూడా లేదు. “పాలు, నీరు కలిసినట్టు” అనే వాదనకూ, అక్కడ కూడా సమస్య ఉంది. విడిపోతే, ఆధారపడటం లేదు; ఇతరత్రా దృశ్యాలు లేవు, గడ్డి వంటి పదార్థాలకు ఇది వర్తించదు. “మనుషులు, రాళ్లు వంటి పదార్థాలకు” కూడా అదే సమస్య ఉంటుంది. ప్రధానత్వ సంబంధం సాధ్యం కాదు. inference ద్వారా జ్ఞానశక్తి లేకపోవడం వల్ల, వాస్తవికత లేదు. “అంగీకరించినా, వస్తువు స్థితి లేదు; విరుద్ధత వల్ల, అనవసరం,” అని మునులు వివరించారు. “పెద్ద, పొడవు, చిన్న, తక్కువ” అనే లక్షణాలను కలిపినా, చర్య లేదు; అందుకే, అది లేదు. “సమానత్వం వల్ల, inherence అంగీకరించినా, తుది నిర్ణయం లేదు; సత్యం నిత్యమైంది,” అని వారు చెప్పారు. రూపం, ఇతర లక్షణాలు కలిగి ఉన్నవాటిలో, విరుద్ధత కనిపిస్తుంది. రెండు మార్గాల్లో లోపం ఉంది. పరబ్రహ్మకు సంపూర్ణ స్వతంత్రత ఉంది; ఏదీ పూర్తిగా కలిగి లేదు. రెండు కారణాల వల్ల సమష్టి ఏర్పడినా, అది పొందడం సాధ్యం కాదు. “పరస్పర కారణత్వం వల్ల, సమష్టి సృష్టి సాధ్యమా?” అనే వాదనకు, “సమష్టి ఉనికే కారణం కాదు,” అని మునులు ఖండించారు. “తరువాతి వస్తువు వస్తే, ముందటి వస్తువు లయమవుతుంది; లేకపోతే, వాదన నిలబడదు; లేకపోతే, రెండూ ఒకే సమయంలో ఉంటాయి,” అని వారు వివరించారు. విభేదంతో లేదా విభేదం లేకుండా, లయ సాధ్యం అవుతుంది; రెండు మార్గాల్లో లోపం ఉంది. “ఆకాశంలో విభేదం లేదు; గుర్తు, స్మరణ కారణంగా, లేనిదానికీ ఉనికీ లేదు; మనం చూడలేదు,” అని మునులు వివరించారు. ఇలాగే, ఈ తత్వం నిష్పక్షపాతంగా ఉన్నవారికి కూడా వర్తిస్తుంది; పరబ్రహ్మ తత్వం వేదాల్లో చెప్పినట్టు, అఖండంగా, స్వతంత్రంగా, నిత్యంగా, అన్ని లక్షణాలతో, లీలాత్మకంగా, సృష్టి, లయ, స్థితి, సమష్టి, విభేదాలన్నింటిని అధిగమించి, సాక్షాత్కారానికి అందుబాటులో ఉండి, అన్వయానికి, inferenceకి, పరస్పర కారణత్వానికి అతీతంగా, సాక్షిగా వెలుగుతుంది.