ఈ విధంగా, మిగిలిన అభిప్రాయాలను కూడా ఈ వివరణ ద్వారా స్పష్టంగా నిరాకరించబడినట్టు చెప్పబడింది. అనుభవించేవాడు లేకపోవడం, భేదాభావం లేకపోవడం వల్ల వస్తే, అది జగత్తుతో సమానంగా ఉండిపోతుంది. కానీ ‘ఉత్పత్తి’ వంటి పదాల ద్వారా ఆ భేదం లేదని స్పష్టంగా స్థాపించబడింది. అలాగే, ప్రత్యక్ష అనుభవం కూడా ప్రస్తుతంలోనే జరుగుతుంది. ఇంకా, ఇతరమైనది కూడా ఉన్నదని చెప్పబడింది. ఎవరైనా దీనిని ‘అస్తిత్వం లేనిది’ అని అభ్యంతరం చెప్తే, అది సరైంది కాదు; ఎందుకంటే వాక్యంలోని మిగతా భాగం, ఇతర పదాల ద్వారా వేరే లక్షణాన్ని సూచిస్తోంది. ఇది బట్ట వంటి విషయాల్లో కనిపించినట్లే, శ్వాస మొదలైన వాటిలో కూడా ఇదే విధంగా ఉంటుంది. ‘ఇది వేరొకటి’ అని చెప్పబడడంవల్ల, చర్య సాధ్యం కాని లోపాలు కలుగుతాయి. అయితే, భేదాన్ని స్పష్టంగా చెప్పినందున, దానికంటే ఎక్కువగా ఏదో ఉందని అర్థం. రాయి మొదలైన వాటిలో కనిపించే విధంగా ఇది సాధ్యపడదు. దీనిని లయం జరుగుతుందని అభ్యంతరం చెప్తే, అది సరైంది కాదు; ఎందుకంటే ఇది పాలు లయమైనట్లే. దేవతలు మొదలైనవారిలో కనిపించినట్లే, లోకంలో కూడా అలాగే జరుగుతుంది. లేకపోతే, మొత్తం మీద అనవసర విస్తరణ కలుగుతుంది లేదా భాగరహితత్వాన్ని నిర్ధారించే వచనానికి విరుద్ధంగా ఉంటుంది. అయితే, వేదవాక్యాల ఆధారంగా, దాని మూలం శబ్దమే అని గ్రహించాలి. అలాగే, ఆత్మలో అనేక లక్షణాలు కూడా కనిపిస్తాయి. విరుద్ధ అభిప్రాయంలో లోపం ఉన్నందున, అన్ని లక్షణాలు కూడా కనిపిస్తున్నట్టు అనుభవంలో తెలుస్తుంది. ఎవరైనా ‘ఇది అవయవరహితమైనది కాబట్టి కాదు’ అని అభ్యంతరం చెప్తే, దానికి ముందే సమాధానం ఇచ్చారు. ఎందుకంటే, దీనికి ఒక ఉద్దేశ్యం ఉంది. లోకంలో కూడా సృష్టి కేవలం లీలా కోసం జరుగుతుంది. ఇది పాక్షికత లేదా క్రూరత వల్ల కాదు; ఇతర కారణాలపై ఆధారపడుతుంది; వేదవాక్యాలు కూడా ఇదే చూపిస్తున్నాయి. ‘కర్మల పంపిణీ లేకపోవడం వల్ల కాదు’ అని ఎవరైనా అభ్యంతరం చెప్తే, అది ఆదికాలం నుండి ఉన్నదే కనుక సమంజసమే, అలాగే అనుభవంలో కూడా కనిపిస్తుంది. అన్ని లక్షణాలు సాధ్యపడతాయని కూడా చెప్పబడింది. ఇంకా, ఏర్పాటుకు అవకాశం లేకపోవడం వల్ల, అనుమానం (అనుమాన పద్ధతి) సరిపోదు; అలాగే చర్య కూడా జరగదు. ‘పాలు, నీళ్ళు’ లాగా అని అభ్యంతరం చెప్తే, అక్కడ కూడా అదే సమస్య మిగిలిపోతుంది. విభజన స్థాపించబడకపోవడం, ఆధారపడకపోవడం వల్ల కూడా ఇది సాధ్యపడదు. ఇది ఇతరత్రా గడ్డి మొదలైన వాటిలా కనిపించదు. ‘మనుషులు, రాళ్లు’ లాగా అని అభ్యంతరం వచ్చినా, అక్కడ కూడా ఇదే సమస్య ఉంటుంది. ప్రధానత్వ సంబంధం సాధ్యపడదు. అనుమానంలో కూడా, జ్ఞానశక్తి లేకపోవడం వల్ల, అది సాధ్యపడదు. అంగీకరించినా, వస్తువు అస్తిత్వం ఉండదు. విరుద్ధత వల్ల అది అనుచితమవుతుంది. లేదా, పెద్దదానిలో, పొడవైనదానిలో చిన్నదాన్ని కలిపినట్లుగా, రెండు విధాలుగా కూడా చర్య జరగదు; అందువల్ల అది లేకపోవడమే. అన్వయాన్ని అంగీకరించినా, సారూప్యత వల్ల తుది నిర్ణయం రావడం లేదు. అస్తిత్వం నిత్యమే అని చెప్పబడింది. రూపం మొదలైన లక్షణాలు ఉన్నందున, వ్యతిరేకమైనదే కనిపిస్తుంది. రెండు విధాలుగా కూడా లోపం ఉంది. ఏదీ పూర్తిగా కలిగి లేకపోవడం వల్ల, సంపూర్ణ స్వాతంత్ర్యం ఉంది.