ఒకప్పుడు, పరమాత్మ తత్వాన్ని, జీవాత్మ తత్వాన్ని, మరియు ప్రపంచ సృష్టి రహస్యాన్ని తెలుసుకోవాలనుకునే ఋషులు, ఈ విషయాలను విచారిస్తూ, పరస్పర సందేహాలను పరిష్కరించుకుంటూ ఉన్నారు. వారు మొదట ప్రాణాదులు—అంటే ప్రాణవాయువు మొదలైనవి—ఎక్కడి నుంచో ఉద్భవించాయో, వాటి మూలాన్ని తెలుసుకోవాలని యత్నించారు. శాస్త్ర వచనంలో మిగిలిన భాగాన్ని పరిశీలించి, ప్రాణాది తత్త్వాలు కూడా ఆ పరబ్రహ్మ నుంచే ఉద్భవించాయని గ్రహించారు. కానీ, కొందరు ఋషులు, "ప్రకాశమే ఆహారం" అని భావించలేదు; ఎందుకంటే, అందరికీ అది నిజమైన ఆహారం కాదని భావించారు. అంతేకాదు, ఆకాశం మొదలైనవి కూడా మూలకారణంగా పేర్కొనబడ్డాయని గుర్తించారు. ఇంకా, ఈ ప్రాణాదులన్నీ పరస్పరం ఆకర్షణ వల్ల కలుగుతాయని, ఈ విషయాన్ని కూడా వారు బోధించారు. ప్రపంచం గురించి స్పష్టంగా చెప్పబడినందున, ఇది కూడా పరబ్రహ్మతో సంబంధముందని తేల్చారు. కొందరు, "ఇవి జీవాత్మకు లేదా ప్రాణానికి లక్షణాలు" అని అనిపించినా, అది ముందే వివరించబడిందని గుర్తించారు. ఇంతలో, జైమిని మహర్షి, ప్రశ్న మరియు వివరణ ఆధారంగా, దీనికి మరో ఉద్దేశ్యం ఉందని అభిప్రాయపడ్డారు. మరికొందరు కూడా అదే అభిప్రాయాన్ని కలిగి ఉన్నారు. వాక్యాల పరస్పర సంబంధాన్ని పరిశీలించి, అశ్మరథ్యుడు—"ప్రతిపాదన ద్వారా లక్షణం స్థాపించబడింది" అని అన్నారు. ఆడులోమి మహర్షి, "ఇది బయలుదేరబోతున్న స్థితి వల్ల" అని చెప్పారు. కాశకృత్స్నుడు, "ఇది నిరంతరం కొనసాగుతుందనేది కారణం" అని అభిప్రాయపడ్డాడు. ఇంకా, మూల స్వభావాన్ని గురించి మాట్లాడినప్పుడు, ప్రతిపాదన మరియు ఉపమానంలో ఎలాంటి విరుద్ధత లేదు కనుక, అది ఒప్పుకోబడింది. ఉద్దేశం గురించి బోధన కూడా ఉంది. రెండు సంప్రదాయాలూ దీనిని ప్రత్యక్షంగా ప్రకటించాయి. ఇది స్వార్థార్థంగా—అంటే ఆత్మ కోసమే—అని చెప్పబడింది. మార్పు వల్ల కూడా ఇది నిశ్చయించబడింది. మూలాన్ని గురించి కూడా స్పష్టంగా చెప్పబడింది. ఇలా, ఈ వివరణ ద్వారా అన్నింటికీ సమాధానం లభించిందని, అన్ని విషయాలు వివరించబడ్డాయని ఋషులు నిశ్చయించుకున్నారు. ఇప్పుడు, మరో సందేహం—"ఇలా చెప్పితే స్మృతి గ్రంథాలకు స్థానం లేకుండా పోతుందా?" అని—ఉదయించింది. కానీ, ఇది ఇతర స్మృతులకే వర్తించేదని, అసలు స్మృతికి ఇది వర్తించదని స్పష్టంగా చెప్పబడింది. ఇంకా, ఇతర సిద్ధాంతాలు గమనించబడలేదు. ఈ వివరణ ద్వారా యోగ సిద్ధాంతానికి కూడా సమాధానం లభించింది. అలాగే, ఇది వేరే అని, పదజాలం కూడా వేరే అని, అందువల్ల తేడా ఉందని తేల్చారు. ఐతే, సమానీకరణ పదబంధం భేదాల కారణంగా వచ్చిందని, కానీ అది వాస్తవికంగా కాదు. అయినా, ఇది ప్రత్యక్షంగా కనిపిస్తుంది. "అది లేనిది" అని చెప్పినా, అది కేవలం నిరాకరణ మాత్రమే, వాస్తవికత కాదు. తినిపోవడంలో కూడా అదే పరిణామం వస్తుంది, అది అనర్థకమైనది. మరొక ఉదాహరణ లేకపోవడం వల్ల కూడా ఇది వర్తించదు. అంతేకాదు, తాము చెప్పిన సిద్ధాంతంలో కూడా లోపాలున్నాయని గుర్తించారు. తార్కికతకు స్థిరమైన ఆధారం లేదు. వేరే విధంగా ఊహించినా, అంతలోనే అనంతమైన అనిశ్చితి కలుగుతుంది. ఈ వివరణ ద్వారా మిగిలిన అనేక సిద్ధాంతాలను కూడా సమర్థంగా వివరించారు. "అనుభూతికర్త లేనిది, అవిభాగత వల్ల" అని చెప్పినా, అది లోకంలా అవుతుంది. "మూలము" వంటి పదాల ద్వారా అవిభాగత స్థిరంగా స్థాపించబడింది. ప్రత్యక్ష అనుభవం కూడా ఉన్నప్పుడు మాత్రమే జరుగుతుంది. ఇంకొకటి కూడా నిజంగా ఉందని స్పష్టంగా ఉంది. "అది లేనిది" అని అభ్యంతరం వచ్చినా, వాక్యములో మిగిలిన పదాలు, ఇతర పదాలు వేరే లక్షణాన్ని సూచిస్తున్నాయని చెప్పారు. ఇది వస్త్రంలో లాగానే, ప్రాణాదుల విషయములో కూడా అలాగే. "ఇది వేరే" అని పేర్కొనడంవల్ల, చర్య అసాధ్యత వంటి లోపాలు వస్తాయి. కానీ, తేడా స్పష్టంగా చెప్పబడినందున, అదనపు అంశం ఉందని తేల్చారు. ఇలా, ఋషులు పరస్పర సందేహాలను ప్రశ్నిస్తూ, వివిధ అభిప్రాయాలను పరిశీలిస్తూ, పరబ్రహ్మ తత్వాన్ని, జీవాత్మ తత్వాన్ని, ప్రపంచ మూలాన్ని, వాటి పరస్పర సంబంధాలను విచారించి, తత్త్వబోధను సంపూర్ణంగా స్థాపించారు.