ஸைவ ஹி ஸத்யாதயஃ
உண்மை முதலியவை அதுவே ஆகும்.
காமாதீதரத்ர தத்ர சாऽயதநாதிப்யஃ
ஆசை முதலியவை இங்கும் அங்கும், அறிவு உறுப்புகள் முதலியவற்றிலிருந்து எழுகின்றன.
ஆதராதலோபஃ
மரியாதையால் விட்டுவிடுதல் நிகழ்கிறது.
உபஸ்திதே ऽதஸ்தத்வசநாத்
அது இருக்கும்போது, அதைப்பற்றி கூறியதால்.
தந்நிர்தாரணாநியமஸ்தத்த்ரு'ஷ்டேஃ ப்ரு'தக்க்யப்ரதிபந்தஃ பலம்
தீர்மானிக்க நிலையான விதி இல்லை; காணப்படுவதால், பிரிவால் பயன் குறையாது.
ப்ரதாநவதேவ ததுக்தம்
அருளும் போல், முன்பே கூறியது போல.
லிங்கபூயஸ்த்வாத்தத்தி பலீயஸ்ததபி
குறிப்பு முக்கியமானதால், அதுவே மிக வலிமையானது, மற்றவை அதற்குப் பிறகே.
பூர்வவிகல்பஃ ப்ரகரணாத்ஸ்யாத் க்ரியாமாநஸவத்
முன்னதாக உள்ள விருப்பம், உரையாடலின் சூழ்நிலையால் தோன்றலாம்; செயல் நடக்கும் போதும் இப்படியே.
அதிதேஶாச் ச
விரிவாக்கம் காரணமாகவும் இவ்வாறு.
வித்யைவ து நிர்தாரணாத்தர்ஶநாச் ச
ஆனால், தீர்மானம் மற்றும் காண்பதனால், அறிவே முக்கியம்.
ஶ்ருத்யாதிபலீயஸ்த்வாச் ச ந பாதஃ
வேதவாக்கியம் மிக வலிமையானதால், முரண்பாடு இல்லை.
அநுபந்தாதிப்யஃ ப்ரஜ்ஞாந்தரப்ரு'தக்த்வவத்த்ரு'ஷ்டஶ் ச ததுக்தம்
இணைப்பு முதலியவற்றாலும், வேறு அறிவு வேறுபடுவது போலவும், இது கூறப்பட்டது.
ந ஸாமாந்யாதப்யுபலப்தேர்ம்ரு'த்யுவந்ந ஹி லோகாபத்திஃ
பொதுவாக இருந்தாலும், அனுபவம் ஏற்படுவதால், மரணத்தில் போலவே, உலகில் முரண்பாடு இல்லை.
பரேண ச ஶப்தஸ்ய தாத்வித்யம் பூயஸ்த்வாத் த்வ் அநுபந்தஃ
பின்னர் வரும் இடத்தில் சொல்லே முக்கியமானதால், தொடர்பும் அமையும்.
ஏக ஆத்மநஃ ஶரீரே பாவாத்
ஒரே ஆத்மா உடலில் இருப்பதால்.
வ்யதிரேகஸ்தத்பாவபாவித்வாந்ந தூபலப்திவத்
அது இருப்பதால் வேறுபாடு உண்டு; ஆனால், அனுபவம் போல அல்ல.
அங்காவபத்தாஸ்து ந ஶாகாஸு ஹி ப்ரதிவேதம்
உடல் உறுப்புகளுடன் தொடர்புடையவை, வேதையின் கிளைகளில் எல்லாம் இல்லை.
மந்த்ராதிவத்வாவிரோதஃ
மந்திரம் போன்றவற்றில் போலவே, முரண்பாடு இல்லை.
பூம்நஃ க்ரதுவஜ்ஜ்யாயஸ்வம் ததா ஹி தர்ஶயதி
பெருமையால், அது யாகம் போல மேலானது; வேதவாக்கியமும் இதையே காட்டுகிறது.
நாநா ஶப்தாதிபேதாத்
சொற்கள் முதலியவை வேறுபடுவதால்.
விகல்போ ऽவிஶிஷ்டபலத்வாத்
விளைவு வேறுபடாததால், விருப்பம் உண்டு.
காம்யாஸ்து யதாகாமம் ஸமுச்சீயேரந்ந வா பூர்வஹேத்வபாவாத்
ஆசை கொண்டு செய்யப்படுவன, முன்புள்ள காரணம் இல்லாததால், விருப்பப்படி சேர்த்தோ அல்லது சேர்க்காமலோ செய்யலாம்.
அங்கேஷு யதாஶ்ரயபாவஃ
உடல் உறுப்புகளில், நிலை ஆதரவின்படி அமையும்.
ஶிஷ்டேஶ் ச
மீதமுள்ளவற்றிலிருந்தும் இவ்வாறு.
ஸமாஹாராத்
சேர்க்கையின் காரணமாக.
குணஸாதாரண்யஶ்ருதேஶ் ச
அதேபோல், வேதம் பொதுவான ஒரு பண்பைச் சொல்கிறது என்பதாலும்.
ந வா தத்ஸஹபாவாஶ்ருதேஃ
அல்லது, அவை ஒன்றாக இருப்பதை வேதம் கூறவில்லை என்பதாலும்.
தர்ஶநாச் ச
அதேபோல், அனுபவத்தில் காணப்படுவதாலும்.
புருஷார்தோ ऽதஃ ஶப்தாத் இதி பாதராயணஃ
ஆகவே, மனிதனின் குறிக்கோள் என்பதே, சொல்லின் அடிப்படையில் என்று பாதராயணர் கூறுகிறார்.
ஶேஷத்வாத்புருஷார்தவாதோ யதாந்யேஷ்வ் இதி ஜைமிநிஃ
அது துணைபொருளாக இருப்பதால், போதனை மனிதனுக்காகவே என்று, மற்ற இடங்களில் போல, ஜைமினி கூறுகிறார்.