தர்ஶயதி சாதோ அபி ஸ்மர்யதே
அவர் இதைப் போல் காட்டுகிறார்; மேலும், இது நினைவில் கொள்ளப்படுகிறது.
அத ஏவ சோபமா ஸூர்யகாதிவத்
அதனால், சூரியனும் அதன் கதிர்களும் போல உவமை காட்டப்படுகிறது.
அம்புவதக்ரஹணாத் து ந ததாத்வம்
ஆனால், நீர் எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை என்பதால், அது அப்படியே இல்லை.
வ்ரு'த்திஹ்ராஸபாக்த்வமந்தர்பாவாதுபயஸாமஞ்ஜஸ்யாதேவம் தர்ஶநாச் ச
வளர்ச்சி மற்றும் குறைவு இரண்டும் உள்ளடங்கியுள்ளன; இரண்டிலும் ஒற்றுமை காணப்படுகிறது; இப்படிப்பட்டதையே காண்கிறோம்.
ப்ரக்ரு'தைதாவத்த்வம் ஹி ப்ரதிஷேததி ததோ ப்ரவீதி ச பூயஃ
பொருள் இவ்வளவுதான் என்று வரையறுக்கப்படுகிறது; அதற்கு மேல் இல்லை என்று மறுக்கிறது; பின்னர் மேலும் விளக்குகிறது.
ததவ்யக்தமாஹ ஹி
அது வெளிப்படாதது என்று கூறப்படுகிறது.
அபி ஸம்ராதநே ப்ரத்யக்ஷாநுமாநாப்யாம்
பிரீதி செய்வதிலும், அது காண்பதும், ஊகிப்பதாலும் தெளிவாகிறது.
ப்ரகாஶாதிவச்சாவைஶேஷ்யம் ப்ரகாஶஶ் ச கர்மண்யப்யாஸாத்
அது ஒளி போன்றது, வேறுபாடின்றி; மேலும், ஒளி செயலில் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகிறது.
அதோ ऽநந்தேந ததா ஹி லிங்கம்
அதனால், அது முடிவில்லாதது; அப்படியே அடையாளம் காட்டப்படுகிறது.
உபயவ்யபதேஶாத்த்வஹிகுண்டலவத்
இரண்டும் குறிப்பிடப்படுவதால், அது பாம்பு மற்றும் வளையம் போல.
ப்ரகாஶாஶ்ரயவத்வா தேஜஸ்த்வாத்
அல்லது, ஒளிக்குத் தாங்கும் இடம் போல; ஏனெனில் அது ஒளி தன்மை உடையது.
பூர்வவத்வா
அல்லது, முன்னதாக கூறியது போல.
ப்ரதிஷேதாச் ச
தடை இருப்பதால்.
பரமதஸ்ஸேதூந்மாநஸம்பந்தபேதவ்யபதேஶேப்யஃ
எதிர்பார்ப்பவரின் கருத்து அளவு, தொடர்பு, பெயரிடல் ஆகிய வேறுபாடுகளால் மறுக்கப்படுகிறது.
ஸாமாந்யாத் து
ஆனால் பொதுவாக இருப்பதால்.
புத்த்யர்தஃ பாதவத்
அது அறிவுக்காக, பாதம் போல.
ஸ்தாநவிஶேஷாத்ப்ரகாஶாதிவத்
சில இடங்களில் மட்டும் இருப்பதால், ஒளி போன்றவை போல.
உபபத்தேஶ் ச
மேலும் அது பொருத்தமானது என்பதால்.
ததாந்யப்ரதிஷேதாத்
அதேபோல், மற்றொன்றில் தடை இல்லாததால்.
அநேந ஸர்வகதத்வமாயாமஶப்தாதிப்யஃ
இதனால், 'விண்' போன்ற சொற்கள் மூலம் எல்லா இடங்களிலும் இருப்பது அறியப்படுகிறது.
பலமத உபபத்தேஃ
ஆகவே, விளைவு காரணத்தால் வருகிறது.
ஶ்ருதத்வாச் ச
மேலும் அது போதிக்கப்பட்டதால்.
தர்மம் ஜைமிநிரத ஏவ
ஜைமினி அதுவே தருமம் என்று கூறுகிறார்.
பூர்வம் து பாதராயணோ ஹேதுவ்யபதேஶாத்
ஆனால், காரணம் குறிப்பிடப்பட்டதால், அது முன்பே என்று பாதராயணர் சொல்கிறார்.
ஸர்வவேதாந்தப்ரத்யயம் சோதநாத்யவிஶேஷாத்
கட்டளைகள் முதலியவற்றில் வேறுபாடு இல்லாததால், எல்லா வேதாந்தங்களிலும் ஒரே கருத்து உள்ளது.
பேதாந் நேதி சேத் ஏகஸ்யாம் அபி
ஏதேனும் வேறுபாடு இருந்தால், ஒரே இடத்தில்கூட அது பொருந்தாது.
ஸ்வாத்யாயஸ்ய ததாத்வே ஹி ஸமாசாரே ऽதிகாராச் ச ஸவவச் ச தந்நியமஃ
சுயபாடத்திலும் அதேபோல், நடைமுறை செய்யும் தகுதி மற்றும் விதி இருப்பதால் அது கட்டுப்படுகிறது.
தர்ஶயதி ச
மேலும் அது காட்டப்படுகிறது.
உபஸம்ஹாரோர்ऽதாபேதாத்விதிஶேஷவத்ஸமாநே ச
பொருள் வேறுபாடு இல்லாததால் முடிவு செய்யப்படுகிறது; இது விதி சேர்க்கை போலவும், ஒரேபோல் இருந்தால் கூட.
அந்யதாத்வம் ஶப்தாத் இதி சேந் நாவிஶேஷாத்
சொல்லால் வேறுபாடு உண்டு என்று சொன்னாலும், வேறுபாடு இல்லாததால் அது பொருந்தாது.