ஜ்யோதிர் ஆத்யதிஷ்டாநம் து ததாமநநாத்ப்ராணவதா ஶப்தாத்
அதற்குத் தாங்கும் ஆதாரம் ஒளி முதலியவை, அது வேதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளதாலும், உயிர் போல் சொல்லப்பட்டதாலும்.
தஸ்ய ச நித்யத்வாத்
அது என்றும் நிலைத்திருக்கிறது.
த இந்த்ரியாணி தத்வ்யபதேஶாத் அந்யத்ர ஶ்ரேஷ்டாத்
அவைவே அறிவு கருவிகள், அவ்வாறு பெயரிடப்பட்டுள்ளதால்; உயர்ந்த ஒன்றைத் தவிர.
பேதஶ்ருதேர் வைலக்ஷண்யாச் ச
வேதம் வேறுபாடு கூறுவதாலும், தனித்தன்மை இருப்பதாலும்.
ஸம்ஜ்ஞாமூர்திக்லு'ப்திஸ் து த்ரிவ்ரு'த்குர்வத உபதேஶாத்
பெயரும் உருவும் அமைக்கப்படுவது, மூன்று வகைப்படுத்துபவரால் உபதேசிக்கப்பட்டதால்.
மாம்ஸாதி பௌமம் யதாஶப்தமிதரயோஶ் ச
மாம்சம் முதலியவை பூமியிலிருந்து வந்தவை, வேதவாக்கு போல்; மற்றவை அவ்வாறே.
வைஶேஷ்யாத் து தத்வாதஸ் தத்வாதஃ
வேறுபாடு இருப்பதால், அந்தக் கருத்து சரியானது.
ததந்தரப்ரதிபத்தௌ ரம்ஹதி ஸம்பரிஷ்வக்தஃ ப்ரஶ்நநிரூபணாப்யாம்
உள் அர்த்தம் புரிந்தபோது, கேள்வி மற்றும் தீர்மானத்தின் மூலம், அவர் அணைத்துப் பாதுகாக்கப்படுகிறார்.
த்ர்யாத்மகத்வாத் து பூயஸ்த்வாத்
அது மூன்று வகை கொண்டது என்பதாலும், அதுவே மேலோங்கி நிற்கிறது என்பதாலும் இவ்வாறு கூறப்படுகிறது.
ப்ராணகதேஶ் ச
மேலும், அது உயிர் மூச்சின் இயக்கத்துடன் தொடர்புடையது என்பதாலும் இவ்வாறு கூறப்படுகிறது.
அக்ந்யாதிஶ்ருதேர் இதி சேந் ந பாக்தத்வாத்
அது அக்னி முதலியவற்றை வேதம் குறிப்பிடுகிறது என்று கூறினால், அது நேரடியாக அல்ல, உவமையாக மட்டுமே சொல்லப்பட்டுள்ளது.
ப்ரதமே ऽஶ்ரவணாத் இதி சேந் ந தா ஏவ ஹ்ய் உபபத்தேஃ
முதலில் அது கேட்கப்படவில்லை என்று எதிர்க்கப்பட்டால், அப்படியில்லை; ஏனெனில் அதே பொருள்கள் பொருத்தமாக உள்ளன.
அஶ்ருதத்வாத் இதி சேந் நேஷ்டாதிகாரிணாம் ப்ரதீதேஃ
அது கேட்கப்படவில்லை என்று கூறினால், அப்படியில்லை; யாகம் முதலியவற்றை செய்யும் மக்களுக்கு அது புரிகிறது.
பாக்தம் வாநாத்மவித்த்வாத் ததா ஹி தர்ஶயதி
அல்லது, அது உவமையாகவே சொல்லப்பட்டுள்ளது; அது ஆத்மா அல்ல என்பது அறியப்படுகிறது. வேதமும் இதையே காட்டுகிறது.
க்ரு'தாத்யயே ऽநுஶயவாந் த்ரு'ஷ்டஸ்ம்ரு'திப்யாம் யதேதமநேவம் ச
காலம் முடிந்தபின், மீதமுள்ள கர்மம் இருப்பவர்களுக்கு, வேதமும் மரபும் சொல்வதைப் போலவே, அதற்கேற்ப நடக்கிறது.
சரணாத் இதி சேந் ந ததுபலக்ஷணார்தேதி கார்ஷ்ணாஜிநிஃ
பாதங்களை வைத்து எதிர்க்கப்பட்டால், அப்படியில்லை; அது குறிப்பு காட்டுவதற்காக மட்டுமே. இது கார்ஷ்ணாஜினி அவர்களின் கருத்து.
ஆநர்தக்யம் இதி சேந் ந ததபேக்ஷத்வாத்
அது பயனற்றது என்று கூறினால், அப்படியில்லை; அது தேவைப்படுவதால்.
ஸுக்ரு'ததுஷ்க்ரு'தே ஏவேதி து பாதரிஃ
நல்லதும் கெட்டதும் ஆகிய செயல்களில் மட்டுமே இது பொருந்தும் என்று பாதரி கூறுகிறார்.
அநிஷ்டாதிகாரிணாம் அபி ச ஶ்ருதம்
மற்றும், விரும்பத்தகாத செயல்களைச் செய்பவர்களையும் பற்றியும் வேதத்தில் கேட்கப்படுகிறது.
ஸம்யமநே த்வ் அநுபூயேதரேஷாமாரோஹாவ் அரோஹௌ தத்கதிதர்ஶநாத்
ஆனால், தீர்ப்பில் மற்றவர்களுக்கு மேலேறும், கீழேறும் அனுபவம் உண்டு; அங்கு சென்றவர்களைப் பார்த்தும் தெரிகிறது.
ஸ்மரந்தி ச
மரபும் இதை நினைவுகூர்கிறது.
அபி ஸப்த
ஏனெனில், ஏழு என்றும் கூறப்படுகிறது.
தத்ராபி தத்வ்யாபாராதவிரோதஃ
அங்கேயும், அந்தச் செயல் காரணமாக முரண்பாடு இல்லை.
வித்யாகர்மணோர் இதி து ப்ரக்ரு'தத்வாத்
அறிவும் செயலும் பற்றியே இங்கு பேசப்படுகிறது.
ந த்ரு'தீயே ததோபலப்தேஃ
மூன்றாவது நிலையில் அப்படி இல்லை; அது காணப்படுவதில்லை.
ஸ்மர்யதே ऽபி ச லோகே
உலகிலும் இது நினைவுகூரப்படுகிறது.
தர்ஶநாச் ச
அது காணப்படுவதால்.
த்ரு'தீயஶப்தாவரோதஃ ஸம்ஶோகஜஸ்ய
மூன்றாவது சொல்லால் உலர்ச்சியில் இருந்து பிறந்ததற்கு மட்டுமே கட்டுப்பாடு வருகிறது.
தத்ஸ்வாபாவ்யாபத்திருபபத்தேஃ
அதன் இயல்பு இயற்கையாகவே ஏற்படுவது நியாயம்.
நாதிசிரேண விஶேஷாத்
வித்யாசம் இருப்பதால், அது நீண்ட நேரம் கழித்து அல்ல.