வேதாந்த சூத்திரங்கள் (Brahma Sutras) இங்கு விவாதிக்கும் கருத்துக்கள் மிகவும் ஆழமானவை. இவை வேதவாக்கியங்களின் பல்வேறு விளக்கங்கள், அவற்றின் பொருள், அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தும் விதிகள், மற்றும் அவற்றை எவ்வாறு புரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதை பற்றியுள்ளன. முதலில், வேதவாக்கியங்கள் மிகுந்த பலத்தைக் கொண்டவை என்பதால், வேதவாக்கியங்கள் கூறும் கருத்திற்கு எதிர்மறையான எதுவும் இல்லை என்று உறுதியாக கூறப்படுகிறது. மேலும், தொடர்பு போன்ற காரணங்களாலும், அறிவின் பிற வகைகளில் காணப்படும் வேறுபாடுகளாலும், இதற்கான விளக்கம் முன்பே கூறப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக எதையாவது எடுத்துக்கொள்வதிலிருந்தும், உணர்வின் உதாரணத்தில் போல, மரணம் பற்றிய அறிவு நிகழ்வதைப் போலவே, உலகத்தில் எந்தத் தகராறும் இல்லை என்று விளக்கப்படுகிறது. பின்னர், பின்வரும் வேதவாக்கியங்களில் “வாக்கு” என்பதற்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதால், அவற்றிடையே தொடர்பு ஏற்படுகிறது. இதற்கு காரணம், ஒரே ஆத்மா உடலில் இருப்பதால் என்று கூறப்படுகிறது. ஆனால், இந்த வேறுபாடு உணர்வில் காண்பது போல அல்ல, அந்த ஆத்மாவின் இருப்புதான் காரணம் என்று தெளிவாகிறது. அடுத்து, அங்கங்களுடன் தொடர்புடையவை கிளைகளில் இல்லை என்றும், இது எல்லா வேதங்களிலும் பொருந்தும் என்றும் கூறப்படுகிறது. இதனால், மந்திரங்கள் மற்றும் அதன் போன்றவற்றில் காண்பது போல, எந்தத் தகராறும் இல்லை என்று விளக்கப்படுகிறது. பெருமை காரணமாக, அது ஒரு யாகம் போல உயர்ந்தது; இதை வேதவாக்கியமே காட்டுகிறது. மேலும், சொற்களின் வேறுபாடுகள் மற்றும் பிற காரணங்களால், வேறுபாடுகள் உண்டு. பலனில் வேறுபாடு இல்லாததால், மாற்று வழியும் இருக்கிறது. ஆனால், ஆசையுடன் செய்யப்படும் காரியங்களில், முன் காரணம் இல்லாததால், அவற்றை சேர்த்து அல்லது பிரித்து விருப்பப்படி செய்யலாம். அங்கங்களில், அவை சார்ந்திருப்பது ஆதாரத்தின் மேல் தான். மேலும், எஞ்சியுள்ளவற்றிலிருந்தும், சேர்க்கையினாலும், வேதவாக்கியம் பொதுவான தன்மையை அறிவிப்பதால், அவற்றை ஒன்றாகக் கூறுகிறது. ஆனால், வேதவாக்கியங்களில் அவை ஒரே நேரத்தில் இருப்பதைச் சொல்லவில்லை என்பதால், அவை ஒன்றாக இருக்காது என்றும் கூறப்படுகிறது. இதை அனுபவத்திலும் காண முடிகிறது. இதற்குப் பின், பௌதாராயணர் கூறுவதுபோல், “ஆத்மாவின் நோக்கமே முக்கியம்” என்று முடிவுக்கு வரப்படுகிறது, ஏனெனில் வேதவாக்கியம் அதைப் பொருளாகக் காட்டுகிறது. ஜைமினி கூறும் போதிலும், இது ஆத்மாவுக்காகவே உபதேசிக்கப்படுகிறது, மற்ற இடங்களில் போலவே. இதற்கான நடைமுறை அனுபவத்தாலும், அதற்குரிய வேதவாக்கியத்தாலும், தொடக்கம் மற்றும் மீண்டும் மீண்டும் கூறப்படுவதாலும், அதை உடையவருக்கான விதிப்பாடுகளாலும், கட்டுப்பாடுகளாலும், இது உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. ஆனால், பௌதாராயணர் கூறுவது போல, மேலானதாக உபதேசிக்கப்பட்டுள்ளதால், அது அவ்வாறே என்று கூறப்படுகிறது, ஏனெனில் அவ்வாறு காணப்படுகிறது. ஆனால், அனுபவத்தில் அது ஒத்ததாகவே உள்ளது. இது எல்லா இடங்களிலும் பொதுவாக இல்லை. வேறுபாடு ஒரு நூற்றுக்கு உள்ள வேறுபாடு போல உள்ளது. அது படித்து முடித்தவருக்குள் இருப்பதைப் போலவே. வேறுபாடு இல்லாதபோது, புகழ்வதற்காகவோ, அனுமதி அளிப்பதற்காகவோ இருக்கலாம். சிலர் சொல்வதுபோல், விருப்பப்படி செய்யலாம். மேலும், ஒடுக்கலும் இருக்கலாம். மேலே செல்லும் சக்தியுள்ளவர்களுக்கு, வேதவாக்கியங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஜைமினி, தொடர்பு வேண்டாம் எனக் கூறுகிறார், ஏனெனில் விதிப்பாடு இல்லை. பௌதாராயணர், வேதவாக்கியம் ஒத்திருக்கிறதால் செய்ய வேண்டும் எனக் கூறுகிறார். அல்லது, நிலைபேறுபோல, விதிப்பாடு இருக்கலாம். அது புகழ்வதற்காக மட்டும் என்று கூறினால், அப்படி இல்லை, ஏனெனில் அது புதிதாக இருக்கிறது. மேலும், இருப்பதைச் சொல்வதாலும், அவை நிலைபெற்றவை. இவ்வாறு, வேதவாக்கியங்களின் பலத்தையும், அவற்றின் உத்தரவாதத்தையும், நடைமுறையையும், பலன்களையும், மற்றும் வேறுபாடுகளையும், பௌதாராயணர், ஜைமினி போன்ற முனிவர்கள் விவாதிக்கின்றனர். இவை அனைத்தும், ஆன்மாவின் நோக்கத்திற்காகவே, வேதவாக்கியங்களின் வழிகாட்டுதலின்படி நடைபெற வேண்டும் என்று, இந்த உன்னதமான சூத்திரங்கள் நமக்கு எடுத்துரைக்கின்றன.