ஒரு காலத்தில், பிரம்ம சூத்திரங்கள் விளக்கும் ஆழமான சத்தியங்களை ஒரு ஷி தனது சீடர்களுக்கு எடுத்துக்காட்டினார். முதலில், அவர் ஒரு முக்கியமான உண்மையை காட்டினார், மேலும் அது பண்டைய காலத்திலிருந்து நினைவில் கொண்டுவரப்படுவதாக கூறினார். இதற்காக, சூரியனும் அதன் கதிர்களும் போல ஒரு உவமை முன்வைக்கப்படுகிறது. ஆனால், நீர் எடுத்துக்காட்டில், நீர் எடுத்துக்கொள்ளப்படாததால், இந்த உவமை முழுமையாக பொருந்தாது என்று விளக்கினார். இதை மேலும் விரிவாக, வளர்ச்சியும் குறையும் இரண்டும் உள்ளடங்கியிருக்கின்றன; இரண்டுக்கும் இடையே ஒற்றுமை காணப்படுகிறது. இந்த விஷயம் இதுவரை மட்டுமே வரையறுக்கப்படுகிறது; அதிகமாக்கும் எண்ணங்களை நிராகரித்து, மேலும் விளக்கப்படுகிறது. இதை மறைவு நிலையில் இருப்பதாகவும், உணர்வும் ஊகமும் மூலம், வழிபாட்டிலும் தெளிவாக தெரிய வருகிறது. அது வேறுபாடின்றி, பிரகாசம் போன்றது; பிரகாசம் செயல்களில் மீண்டும் மீண்டும் தோன்றுகிறது. எனவே, அது எல்லையற்றது என்று குறிக்கிறது. இதற்கான உவமைகள், பாம்பு மற்றும் அதன் சுருள்கள் போலவும், பிரகாசம் ஆதாரமாக இருப்பது போலவும், முன்பே கூறியதை போலவும், விளக்கப்படுகின்றன. மேலும், தடை விதிக்கப்பட்டதற்காகவும், எதிர்வாதியின் கருத்து அளவு, தொடர்பு, பெயரிடுதல் ஆகியவற்றில் வேறுபாடால் நிராகரிக்கப்படுகிறது. ஆனால், பொதுவான தன்மை காரணமாக, இது அறிவுக்காக, பாதம் போன்ற உவமையில் எடுத்துக்காட்டப்படுகிறது. பிரகாசம் மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய இடம் காரணமாகவும், அது நியாயமானதாகவும், மற்றவற்றிற்கு தடை இல்லை என்பதாலும், 'ஆகாயம்' போன்ற வார்த்தைகளில் இருந்து எல்லா இடங்களிலும் இருப்பது ஊகிக்கப்படுகிறது. இதனால், முடிவுகள் நியாயத்திற்கே ஏற்ப வருகிறது; மேலும், இது போதிக்கப்பட்டதாகவும், ஜைமினி இதை தர்மமே எனக் கூறுகிறார். ஆனால், பாதராயணர், காரணம் குறிப்பிடப்பட்டதால், இது முன்பே இருந்தது என்கிறார். இதன்பின், விதி மற்றும் பிறவற்றில் வேறுபாடு இல்லாததால், எல்லா வேதாந்த நூல்களிலிருந்தும் ஒரே நிலையான நம்பிக்கை உருவாகிறது. ஒரே இடத்தில் கூட வேறுபாடு இருந்தால், அது பொருந்தாது. தன்னுடைய பயிற்சி மற்றும் தகுதி காரணமாக, சுயபயிற்சிக்கும் இதே பொருள் பொருந்துகிறது; இது காட்டப்படுகிறது. உதவி விதி போன்றவற்றில் பொருளின் வேறுபாடின்றி, முடிவும் அதேபோல உள்ளது; சொல் காரணமாக வேறாக கூறினாலும், வேறுபாடு இல்லை என்பதால், அது பொருந்தாது. சூழல் வேறுபாடு உயர்வு, தாழ்வு என்பதற்காக அல்ல; அது முன்பே கூறப்பட்டது, இருந்தாலும், அது உள்ளது. பரவலாக இருப்பதால், இது நியாயமானது; மற்ற எல்லா வழிகளிலும் வேறுபாடு இல்லாததால், இங்கு மட்டும் வேறுபாடு உள்ளது. ஆனந்தம் மற்றும் பிற எல்லாம் முதன்மை தத்துவத்திற்கே சொந்தமானது. 'பிரிய தலை' போன்றவற்றை அடையாததும், வளர்ச்சியும் குறையும் வேறுபாட்டால் ஏற்படுகிறது; மற்றவை பொதுவான பொருளால் ஏற்படுகின்றன. தியானத்திற்கு நோக்கம் இல்லாதது, 'ஆத்மா' என்ற சொல் காரணமாகவும், ஆத்மாவை பற்றிக் கொள்ளும் முறையும் பிற இடத்தில் போலவே, தொடர்வதற்கான காரணத்தால், விளக்கப்படுகிறது. இவ்வாறு, பிரம்ம சூத்திரங்கள், சூரியன், பாம்பு, பிரகாசம் போன்ற உவமைகள் மூலம், எல்லையற்ற, வேறுபாடற்ற, பரபரப்பான, ஆத்மா மற்றும் தத்துவங்களை நயமான முறையில் விளக்குகின்றன.