இப்போது, இந்த வேதாந்த சூத்திரப் பகுதிகள் சுருக்கமாக ஒரு தொடர்ச்சியான கதையாக: இங்கு, காரணம் மற்றும் விளைவுகளின் வரிசை பற்றி விவாதிக்கப்படுகிறது. சிலர், "முந்தைய வரிசை தவிர்த்து, பின்வட்ட வரிசையிலும் பொருத்தம் உள்ளது" என்று கூறினாலும், அதில் எந்தத் தடையும் இல்லை எனச் சொல்லப்படுகிறது. 'சிந்தனை' மற்றும் 'செயலறிவு' ஆகியவை நடுநிலை இடத்தில் இருக்க வேண்டும் என்று சிலர் சுட்டிக்காட்டினாலும், அவற்றுக்கிடையே வேறுபாடு இல்லை என்பதால், அது பொருந்தாது. ஆனால், அசைவும் அசைவற்றதுமாக இருப்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டு, பெயரிடுதல் உருவாகிறது; இது அவற்றின் இருப்பும் இல்லாமையும் காரணமாக உருவான உவமை மட்டுமே. ஆனால், ஆத்மா உருவாக்கப்பட்டதல்ல; ஏனெனில், வேதம் அதனை நித்தியமானதாகச் சொல்கிறது, மற்றவை போல அல்ல. ஆகவே, அறிவு உடையவன் அப்படியே இருப்பவன். அவன் புறப்படும், நகரும், திரும்பும் செயல்களில் ஈடுபடுகிறான். அதிலும், பின் இரண்டில், அவன் தன்னால் செய்கிறான். சிலர், "அதிக நுண்ணியமானது அல்ல, வேதம் அதையும் சொல்கிறது" என்று எதிர்க்கினும், மற்ற சூழ்நிலையை எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்பதால் அது பொருந்தாது. மேலும், அதற்கான சொல், அளவு ஆகியவற்றாலும் இது உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இதில் சந்தனத்தின் வாசனை போலவே, எந்த முரண்பாடும் இல்லை. "அதைப்போல் நிலைமையில் வேறுபாடு இருக்கிறது" என்று கூறினாலும், அது ஏற்கப்படாது; ஏனெனில் அது இதயத்திலேயே உள்ளது. அல்லது, உலகத்தில் உள்ள பிற பண்புகளால் போலவே, தனித்தன்மை உண்டாகிறது. வாசனை போலவே வேறுபாடு காட்டப்படுகிறது; இதுவே காட்டப்படுகிறது. தனித்துப் போதிக்கப்பட்டதாலும், இது உறுதி செய்யப்படுகிறது. ஆனால், அதன் பண்புகளின் சாரத்தினால், அறிவாளிகள் எப்படி ஒரு பொருளை உணர்கிறார்களோ, அப்படியே பெயரிடப்படுகிறது. அது ஆத்மாவால் உடையதாக இருப்பவரை வரை நீடிக்கும் என்பதால், எந்த குறையும் இல்லை; ஏனெனில் அது அனுபவத்தில் காணப்படுகிறது. ஆண்மை போன்ற பண்புகள் எப்படி வெளிப்படுகின்றனவோ, அதுபோலவே, இந்த இருப்பில் வெளிப்பாடு தொடர்பாகவே இது நிகழ்கிறது. எப்போதும் உணர்வு அல்லது உணர்வின்மை அல்லது இரண்டில் ஒன்றில் மட்டுமே இருக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்படும்; இல்லையேல், அவ்வாறு இருக்காது. செயலாற்றுவான் என்பது, வேதம் அர்த்தமுள்ளதாய் இருப்பதால். மேலும், எடுத்துச் செல்லலும் புறப்படுதலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன என்பதால். செயலில் பெயரிடப்பட்டிருப்பதால்; இல்லையெனில், போதனையின் எதிர்மாற்றம் ஏற்படும். உணர்வைப் போலவே, எந்தக் கட்டுப்பாடும் இல்லை. சக்தியைப் பற்றிய தவறான புரிதல் ஏற்படலாம் என்பதால். மேலும், முழுமையாக ஒன்றில் கலந்துவிடுவதில்லை. ஒரு தச்சன் இரு விதமாக செயல்படுவதைப் போலவே, இது இரு வழிகளிலும் நடக்கிறது. ஆனால், பரமத்திலிருந்து, வேதம் அதையே அறிவிக்கிறது என்பதால். ஆனால், முயற்சி செய்யும்போது மட்டுமே, இல்லையெனில் நியமிக்கப்பட்டதும் தடைசெய்யப்பட்டதும் அர்த்தமற்றதாகிவிடும். பல பெயர்களால் குறிப்பிடப்படுவதால், அது ஒரு பகுதி. மேலும், சிலர் அதை கூலி தொழிலாளி, சூதாட்டக்காரன் போல உவமையிடுகிறார்கள். மந்திரத்தின் சொற்றொடராலும், இது உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இது சிருதி, சிருத்தி ஆகியவற்றிலும் நினைவுகூரப்படுகிறது. ஆனால், பரமத்திற்கு இது பொருந்தாது; ஒளி போன்றவற்றைப் போலவே. அறிவாளிகளும் இதையே நினைவுகூர்கிறார்கள். உடலுடன் தொடர்பு கொண்டதால்தான் அனுமதி, தடை ஆகியவை ஏற்படுகின்றன; ஒளி போன்றவற்றைப் போலவே. தொடர்ச்சியற்றவற்றில் கலப்பே இல்லை. இது தோற்றம் மட்டுமே. கண்டறியப்படாதவற்றில் எந்த நிலையான விதியும் இல்லை. நோக்கம் போன்றவற்றிலும் இதேபோல். "இடத்தில் வேறுபாடு இருப்பதால்" என்று கூறினாலும், அது உட்பட இருப்பதால் பொருந்தாது. அதுபோலவே, ப்ராணன்களும் (உயிர்ச்சக்திகளும்) இருக்கின்றன. முதன்மையான அர்த்தம் சாத்தியமில்லாததால், வேதம் முன்னதாகவே இதை அறிவித்துள்ளது. இவ்வாறு, இந்த வேதாந்தக் கருத்துக்கள், ஆத்மாவின் நித்தியத்தையும், அதன் செயல்களையும், அதன் பண்புகளின் வெளிப்பாடுகளையும், வேதங்களின் ஆதாரத்துடன் விரிவாக எடுத்துரைக்கின்றன.