एते ब्रह्मसूत्राणि एकस्मिन प्रवाहे कथायाम् एवम् प्रतिपाद्यन्ति— यतः एषा विषयः प्रसिद्धः, तस्मात् तस्य प्रमाण्यं स्वयमेव सिध्यति। यदि अन्यस्य उपसंहारः इति कथ्यते, तदा तस्य सम्भवः नास्ति। यदि उत्तरकाले प्रकटीकरणं भवति, तदा तत्त्वं स्पष्टीकृतं दृश्यते। तथापि, तत्र उपसंहारः अन्याय प्रयोजनाय एव दृश्यते। यदि अल्पवर्णनं इति उक्तं, तस्य समाधानं पूर्वमेव कृतम्। अनुकरणात्, तस्यापि कारणं अस्ति। अधिकं च, स्मृतिप्रमाणं अस्ति। वस्तुतः, शब्देन एव निश्चयः उपपद्यते। हृदयस्य सम्बन्धेन, मानवस्य योग्यतायाः कारणात् तत्र निर्देशः अस्ति। तस्योपरि अपि, बादरायणः वदति—यतः सम्भावना अस्ति। यदि कर्मविरोधः इति उक्तं, तदपि नास्ति, यतः विविधव्यवहारः दृश्यते। यदि केवलं शब्दः इति कथ्यते, तदपि नास्ति, यतः प्रत्यक्षानुमानाभ्याम् तस्य उत्पत्तिः सिद्धा। अतः, तद् नित्यं इति निष्कर्षः। नामरूपयोः समानत्वात्, पुनरावृत्तौ अपि विरोधः नास्ति, यथा दृष्टं स्मृतं च। जैमिनिः तु मन्यते—मध्वादिषु योग्यता नास्ति, यतः तत्र असम्भवः। परन्तु ज्योतिष्टोमयज्ञे तस्य अस्तित्वात्। बादरायणः पुनः वदति—अस्तित्वं तत्र निश्चितम्। यतः अपह्नवः च, गुडस्य विलयनं च श्रूयते, विलयनात् तस्य संकेतः अस्ति। क्षत्रियत्वस्य प्राप्तिः अपि श्रूयते। उत्तरकाले च, चित्ररथस्य संकेतात् तस्य साक्षात्कारः भवति। शुद्ध्युपसंहारस्य कारणात्, तथा अभावस्य कथनात्, तत्र विशेषः दृश्यते। अभावेन क्रियायाः निर्धारणं अपि। श्रवणपठनयोः निषेधः श्रूयते। परम्परया अपि प्रमाणं अस्ति। कम्पनस्य कारणात्, ज्योतिर्दर्शनात्, आकाशस्य अन्यत्वनिर्देशात् च, गाढनिद्रायाः प्रस्थानस्य च भेदात्, 'ईश्वर' इत्यादि शब्दैः च, तत्र विशेषः स्पष्टः। यदि किञ्चिदपि अनुमान्यं इति कथ्यते, तदपि नास्ति, यतः शरीरोपमायाः अनुमोदनं सुस्पष्टं, तदपि दर्शितम्। तद् सूक्ष्मं, यतः तदनुकूलं। तस्य आधारात्, तस्य अर्थवत्त्वं निश्चितम्। ज्ञेयत्वस्य अभावात्, तत्र कथनं नास्ति। यदि 'सः भाषते' इति कथ्यते, तदपि नास्ति, यतः विवेकिनः प्रसङ्गात् तद् नाङ्गीकुर्वन्ति। अतः, प्रस्तुतिरेव, विचारेण, त्रयाणां विषयाणां सम्बन्धेन एव। महतः अपि, तत्र विचारः अस्ति। भेदाभावात्, यथा सोमपात्रे। किन्तु केचन ज्योतिर्निर्देशेन आरम्भन्ति, यथा केचन पठन्ति। उपमायाः निर्देशेन, मध्वादिवत्, विरोधः नास्ति। सङ्ख्यायाः समावेशेन अपि, न ज्ञानाभावात्, न अतिरिक्तत्वात्, तत्र विरोधः। एवं ब्रह्मसूत्रस्य गम्भीरार्थः एकस्मिन प्रवाहे स्पष्टः भवति, यत्र प्रत्येकं सूत्रं तत्त्वप्रकाशनाय, योग्यता, प्रमाणता, तथा विविधविचाराणां निरूपणाय यथाक्रमं उपस्थापितम्।