स्मरणीयं यथाऽत्र श्रूयते, केवलसंकल्पात्सिद्धिः संभवति। अतः स आत्मा अन्यस्य कस्यचित् अधिपतित्वं न प्राप्नोति; स स्वाधीनः। तत्र बादरिः अभावमाह — एवं हि स्थितम्। जैमिनिः तु सन्निधिम् आवेदयति, यत् मननविचारस्य कारणात्। बादरायणः उभयम् अनुमन्यते, यथाऽद्वादशाहे — तस्मात्। शरीरस्य अभावे, सन्ध्याकालेव, युक्तिसंमतम्। सन्निधौ, जाग्रदवस्थेव। दीपस्य लयनमिव, यथा दर्श्यते। लयः च प्राप्तिः, उभयाश्रयत्वेन दर्शितम्। लोकव्यवहारस्य कर्मणि न गणनीयम् — प्रसंगात् च, अनुपस्थितत्वात् च। यदि प्रत्यक्षादेशः कारणमिति कथ्यते, तन्नैव — यतः तद्वचनं केवलं सम्बन्धिनां विषये अस्ति। तथा, अवस्था परिवर्तनसम्बद्धा उच्यते। अत्र प्रत्यक्षानुमानाभ्यां अपि एषा दर्शिता। एवं, सुखानुभवसाम्यं केवलं लक्षणम्। पुनरावृत्तिः नास्ति — शास्त्रवाक्येन; पुनरावृत्तिः नास्ति — शास्त्रवाक्येन।