न कर्मणि पुनरावृत्तिर्भवति। बदरायणः मन्यते—सः कालस्य प्रतीक्षां विना नयति; उभयथा दोषः दृश्यते; यथा कर्मणि तथा। सः भेदं अपि दर्शयति। यदा साक्षात्कारेण निष्पत्तिः, सा स्वशब्दात् एव। मुक्तः, यथोक्तम्। आत्मैव, प्रसङ्गात्। अद्वैतेन दृश्यते, अतः। जैमिनिः मन्यते—ब्रह्मणैव, व्याख्यानादिभ्यः। औदुलोमिः तु—शुद्धचैतन्येनैव, तस्य स्वरूपत्वात्। तथापि बदरायणः आह—न विरोधः, व्याख्यानपूर्वस्थित्योरपि। केवलसङ्कल्पात्, श्रुतिवचनात्। अतः, सः अन्येन न नियन्त्र्यते। बदरी मन्यते—नास्ति (अन्यः नियन्ता), तथैव हि। जैमिनिः तु—अस्ति, विकल्पोपदेशात्। बदरायणः—उभयथा, द्वादशाहवत्, अतः। शरीराभावे सन्ध्यावद्, युक्तत्वात्। शरीरसत्त्वे जागरितवत्। दीपस्य विलयनवत्, तथैव दर्शितम्। लयः च प्राप्तिश्च, तयोः परतन्त्रत्वं प्रकाश्यते। लोकव्यवहारं विना, प्रसङ्गाभावात्। यदि उक्तं स्यात्—साक्षादुपदेशात् एव, तन्न; तद्वचनस्य तत्रैव प्रयोक्तृत्वात्। तथा, स्थितिः विकारसंबन्धिनी इति वर्ण्यते। प्रत्यक्षानुमानाभ्यां अपि एषा दर्शिता। चिन्हं तु केवलं भोगसाम्यं। न पुनरावृत्तिः, श्रुतेः; न पुनरावृत्तिः, श्रुतेः।