अन्तर्यामिनि दिव्ये लोके च, तस्य गुणानां आरोपणात्, ब्रह्मण एव तत्त्वं प्रतिपाद्यते। न तु सः परम्परया प्रसिद्धः कश्चित् देहधारी, यतः तत्र तस्य गुणा न आरोप्यन्ते, स च देहधारी एव। उभयोरपि भिन्नत्वेन अध्ययनं दृश्यते। अदृश्यत्वाद्याः गुणाः तस्य एव ब्रह्मणः निर्दिश्यन्ते। विशेष्यविशेषणयोः भेदात्, न तु अन्ययोः द्वयोः, ब्रह्मणः विशेषत्वं प्रतिपद्यते। रूपस्यापि उल्लेखात्, तस्यैव ब्रह्मणः स्वरूपं निर्दिश्यते। वैश्वानरशब्दस्य सामान्यपरिग्रहे विशेषार्थत्वात्, वैश्वानर एव ब्रह्म भवति। यदि अनुमानं स्मर्येत, तदपि सम्भवति; तथापि, यदि प्रतिपद्येत यः शब्दादिभिः अन्तः प्रतिष्ठितः स न स्यात्, तदपि न युक्तम्, यतः प्रत्यक्षोपदेशाभ्यां अन्यथा दर्श्यते, पुरुषत्वेन च अध्ययनं भवति। अत एव, न देवता नापि भूतम्, ब्रह्मैव तत्त्वम्। यद्यपि साक्षात्, विरोधः नास्ति, जैमिनिराह। प्रकाशनात्, आश्मरथ्यः प्रतिपद्यते। स्मरणात्, बादरिरपि प्रतिपद्यते। प्राप्तेः कारणात्, जैमिनिराह, यथा दर्श्यते तथा। अत्रैव च तं ब्रह्माणं प्रतिपादयन्ति। स्वशब्दात्, स ब्रह्मैव स्वर्गभूम्योराश्रयः। मुक्तैः तस्य समीपगमनस्य उल्लेखात्, ब्रह्मण एव प्राप्तिः सिध्यति। अनुमानं न युक्तम्, यतः तत्र शब्दस्य अनुपपत्तिः, प्राणधारणस्य च कारणत्वात्। भेदस्य च निर्देशात्, स ब्रह्मैव भिन्नः। प्रसङ्गात्, तस्यैव प्रतिपादनम्। स्थित्यशनयोः अपि कारणत्वात्, स एव ब्रह्म। भूमान्, प्रशान्तस्यैव अभेदेन उपदिश्यते। धर्माधारत्वेन तस्य महत्त्वस्य समर्थनात्, स एव ब्रह्म। अक्षरत्वात्, यत् आकाशपर्यन्तं व्याप्य स्थितम्, तदेव ब्रह्म। आदेशात्, तस्यैव स्थितिः। अन्यत्वनिषेधात्, ब्रह्मणः ऐक्यं प्रतिपाद्यते। द्रष्टृत्वक्रियाकारित्वयोः निर्देशात्, स एव ब्रह्म। सूक्ष्मत्वस्योत्तरवाक्यैः प्रतिपादनात्, तदेव ब्रह्म। गमनवचनयोः उल्लेखात्, तत्रैव लिङ्गं दृश्यते। आश्रयत्वात्, तत्रैव तस्य महत्त्वं दृश्यते। प्रसिद्धत्वात्, सर्वे जनाः तं ब्रह्मैव जानन्ति। यदि अन्यस्य उल्लेखात्, इति उक्तं स्यात्, तन्न सम्भवति। यदि उत्तरकालिकं स्यात्, तदा तस्य तत्त्वं प्रकाश्यते। अपरकारणायैव तस्य उल्लेखः। यदि अल्पोक्तित्वात्, इति उक्तं, तदपि पूर्वमेव व्याख्यातम्। अनुकरणात्, तस्यैव विशेषणस्य च। अपरं च स्मर्यते। शब्दात् एव निश्चितिः, तस्यैव ब्रह्मणः। हृदयस्य संदर्भे, मानवस्यैव पात्रत्वात्, तत्रैव ब्रह्मणः उपदेशः। तस्मादपि परं, बादरायणः प्रतिपद्यते, यतोऽन्यथा अपि सम्भवति। एवं शास्त्रे, गुणोपदेशैः, शब्दलक्षणैः, प्रसङ्गैः, स्मृतिभिः, प्रत्यक्षैः, उपदेशैः च, ब्रह्मणः ऐक्यं, सर्वाधारत्वं, सूक्ष्मत्वं, अक्षरत्वं, सर्वव्यापित्वं, च सुस्पष्टं प्रतिपाद्यते।