ਸਂਕਲ੍ਪਾਦ੍ ਏਵ ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤੇਃ
ਸਿਰਫ ਇਰਾਦੇ ਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਅਤ ਏਵ ਚਾਨਨ੍ਯਾਧਿਪਤਿਃ
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਹਾਕਮ ਨਹੀਂ।
ਅਭਾਵਂ ਬਾਦਰਿਰ੍ ਆਹ ਹ੍ਯ੍ ਏਵਮ੍
ਬਾਦਰੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹੀ ਹੈ।
ਭਾਵਂ ਜੈਮਿਨਿਰ੍ ਵਿਕਲ੍ਪਾਮਨਨਾਤ੍
ਜੈਮਿਨੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹਾਜ਼ਰੀ ਹੈ, ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ਾਹਵਦ੍ ਉਭਯਵਿਧਂ ਬਾਦਰਾਯਣੋ ऽਤਃ
ਬਾਦਰਾਯਣ: ਦੋਹਾਂ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਦਵਾਦਸ਼ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਕਰਕੇ।
ਤਨ੍ਵਭਾਵੇ ਸਨ੍ਧ੍ਯਵਦ੍ ਉਪਪਤ੍ਤੇਃ
ਜਦੋਂ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ, ਤਾਂ ਸੰਧਿਆ ਵਾਂਗ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਹੀ ਹੈ।
ਭਾਵੇ ਜਾਗ੍ਰਦ੍ਵਤ੍
ਜਦੋਂ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜਾਗਣ ਵਾਂਗ।
ਪ੍ਰਦੀਪਵਦਾਵੇਸ਼ਸ੍ ਤਥਾ ਹਿ ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਿ
ਦੀਵੇ ਦੀ ਲੀਨਤਾ ਵਾਂਗ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੰਝ ਹੀ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਸ੍ਵਾਪ੍ਯਯਸਂਪਤ੍ਯੋਰ੍ ਅਨ੍ਯਤਰਾਪੇਕ੍ਸ਼ਮ੍ ਆਵਿष੍ਕृਤਂ ਹਿ
ਲੀਨ ਹੋਣ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਇਕ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣ ਵਾਂਗ, ਇਹ ਪਸਟੀ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪਾਰਵਰ੍ਜਂ ਪ੍ਰਕਰਣਾਦ੍ ਅਸਂਨਿਹਿਤਤ੍ਵਾਚ੍ ਚ
ਸਿਰਫ ਜਗਤ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਛੱਡ ਕੇ, ਸੰਦਰਭ ਕਰਕੇ ਤੇ ਹਾਜ਼ਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋਪਦੇਸ਼ਾਦ੍ ਇਤਿ ਚੇਨ੍ ਨਾਧਿਕਾਰਿਕਮਣ੍ਡਲਸ੍ਥੋਕ੍ਤੇਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਕਹੇ ਕਿ ਸਿੱਧਾ ਸਿੱਖਿਆ ਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਗੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਹੈ ਜੋ ਉਸ ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਹਨ।
ਵਿਕਾਰਾਵਰ੍ਤਿ ਚ ਤਥਾ ਹਿ ਸ੍ਥਿਤਿਮ੍ ਆਹ
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਬਦਲਾਅ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹਾਲਤ ਵੀ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ।
ਦਰ੍ਸ਼ਯਤਸ਼੍ ਚੈਵਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਾਨੁਮਾਨੇ
ਇਹ ਗੱਲ ਸਿੱਧਾ ਵੇਖਣ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਭੋਗਮਾਤ੍ਰਸਾਮ੍ਯਲਿਙ੍ਗਾਚ੍ ਚ
ਇਸ ਲਈ, ਸਿਰਫ਼ ਭੋਗ ਦੇ ਸਮਾਨਤਾ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੀ ਹੈ।
ਅਨਾਵृਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਦ੍ ਅਨਾਵृਤ੍ਤਿਃ ਸ਼ਬ੍ਦਾਤ੍
ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਸਤ੍ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸਾ ਹੀ ਹੈ।