ਜੈਮੀਨੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸਿੱਧਾ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਆਸ਼ਮਰਥਯਾ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ। ਬਾਦਰੀ ਨੇ ਯਾਦ ਹੋਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਇਹ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ। ਫਿਰ ਜੈਮੀਨੀ ਨੇ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਿਹਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਅਸਮਾਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਧਾਰ ਨੂੰ, ਉਸਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਮੁਕਤ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਪਰ ਅਨੁਮਾਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਲਾਗੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਅਤੇ ਉਹ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੱਖਰੇਪਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਸੰਦਰਭ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। Subsistence ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੀ ਉਲਲੇਖ ਆਇਆ। ਭੂਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੀ ਸਿੱਖਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਧਰਮ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਤੱਕ ਫੈਲਾਵ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦਾ ਹੈ, ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੀ ਇਹ ਸਹੀ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਕਰਣ ਦੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਉਹ ਹੀ ਹੈ। ਸੁਖਮਤਾ ਨੂੰ, ਅਗਲੇ ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 'ਜਾਣਾ' ਅਤੇ 'ਬੋਲ' ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਾਈ ਗਈ। ਅਤੇ ਸਹਾਰਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ 'ਹੋਰ ਕਿਸੇ' ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਅਸਲ ਸਵਭਾਵ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਹੈ। 'ਥੋੜ੍ਹੀ ਚਰਚਾ' ਦਾ ਉਲਲੇਖ, ਤਾਂ ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਮਝਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਨੁਕਰਣ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਵਿਆਖਿਆ ਹੋਈ। ਹੋਰ, ਇਹ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਹੀ ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਦਿਲ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਕਿਉਂਕਿ ਯੋਗਤਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਉਪਰ, ਬਾਦਰਾਯਣ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਕਰਮ ਨਾਲ ਵਿਰੋਧ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਰਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਧਵਨੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਸਿੱਧੀ ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨ ਨਾਲ ਸਾਬਤ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹ ਸਦੀਵੀ ਹੈ। ਨਾਮ ਅਤੇ ਰੂਪ ਦੀ ਸਮਾਨਤਾ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਦੁਹਰਾਈ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੋਈ ਵਿਰੋਧ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੇਖਿਆ ਅਤੇ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੈਮੀਨੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼ਹਦ ਵਰਗੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗਤਾ ਨਹੀਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੋਤਿਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਬਾਦਰਾਯਣ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਅਤੇ ਚੀਨੀ ਦੇ ਪਿਘਲਣ ਦੀ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਚੀਨੀ ਪਿਘਲਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਕਸ਼ਤਰੀਆ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਚਿਤਰਰਥ ਵੱਲੋਂ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਸੰਕੇਤ, ਸਪਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਧਾਰ, ਪ੍ਰਗਟਤਾ, ਯਾਦ, ਪ੍ਰਾਪਤੀ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੱਸਣਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਪਰਮ ਤੱਤ ਦੀ ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।